798 resultaten.
de paalzitter
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.239 ach de arme paalzitter
hij ontwaakt
uit diepe luimer
kil en stijf het lijf
fijn druppelig de nevelsluier
bij gekwaak en gesnater
gegons gezoem geplons
eend gans zwaan
kikker libel waterhoen
ver weg een kippenhaan
elke dageraad
bij het gloren van het eerste licht
raakt hij treurig en ontwricht
van zijn dagstaat
zo paalvast
bij al dat…
Surrealistisch de ontlading
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
521 in beminnen
het steeds maar weer
opnieuw willen beginnen
door de spanning van het spel
we schilderden verleden
op doeken die we kleedden
met het prille groen dat
eerste lentebloesems deed
ontluiken in het tedere toen
magisch waren de nachten
die meer uren telden
in het wachten op elkaar
surrealistisch de ontlading
ver voorbij de dageraad…
Requiem voor een droomvrouw
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.239 In de satijnen glans van parelmoer
De welving van de kinkhoorn
Haar huis
Zong zij voor mij
Vreemd maar o zo mooi
Van haar verlangen
Verdronken in het bleke maanlicht
Van de ruisende zee
En haar schuimbekkende paarden
Van het levende water
De dauwparels van de dageraad
Van haar stille woorden
Die ze nooit gesproken had
Maar teder bewaard…
Navelstaren
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
754 Overstroom me dan,
dijk me in, weerleg de
steen, zodat angst niet
meer door dijken gutst,
ween van angst door het
woud van verbeeldingen
heen, waarmee de kennis
troebel wordt en de ziel
weer openscheurt en je
temperament verkleurt,
en je de jaloezieën sluit voor
de inwendige dageraad,
verlaat het eeuwig klagende
pad van onrust…
Dwang
gedicht
2.2 met 16 stemmen
9.791 een boek in pakpapier tot op een schap terecht
staand voor een tribunaal van stof: die gedachte is
de dageraad straks).…
Rimpels
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
807 De grijze hoofden diep gebogen,
de dunne lippen stijf gesloten
zonder een vertogen woord om op ontvallen
vriend en bevrijdende dageraad te wachten,
worden dromen in troost gesmoord, in
de hoop dat morgen nieuwe manen komen
om de jaarringen te verzachten.…
gele maagd
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
879 wend je naar mij, gele roos in de zon
flonkerend in al je facetten,onsterfelijk teer
gouden momenten in het spel der dageraad
gele maagd ik verdrink in je glimlach
schommel met je hoofd en beweeg je wimpers
in de huivering van oogopslag
waarin de wind opsteekt en je verwarde haren
in mijn gezicht slaat als een bries
bloei open gele roos…
De zachte krachten
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.148 Dat de zachte krachten het toch halen,
werd al zo vaak gezegd:
de glimlach sterker dan de vuist,
de dageraad zo roze en zo stil;
de kleine mens weer opgericht.
Dat de zachte krachten het toch halen:
de reis opnieuw begonnen, tegen beter weten in,
een kans gegeven aan de boef, de boze;
het lied opnieuw gezongen door de engelen.…
Verstillende nevels
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.075 Een rimpeling op stilstaand water
golven van geluk overspoelen mijn hart
nevels verstillen
oceaan van ruimte
de tijd is van mij
vandaag een dageraad
als warme sprei
fijnbesnaard theater
onbegrensd
tintelend moment van tijd
wandelend verder
langs deze oever
als grenzeloos bevrijd
morgen dan
zien we wel weer…
Sonnet met passie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 Laat mij dageraad aan je voeten werpen
en met licht beschijnen je pad
mijn diensten wil ik aan je onderwerpen
liefste zo ik jou altijd heb liefgehad
bloemenkransen om je haren hangen
jou kleden als schone vestaalse maagd
benaderen met al mijn verlangen
en liefde zo het jou alleen behaagt.…
Ontwaken (1)
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
465 Sterren dansen wijkend
nu de dageraad eindeloos worstelt
om de nieuwe dag van licht te voorzien.
Ik wals in schemerlicht tussen nacht en dag
en streel het schimmig beeld van ochtendglore,
waarbij zonnestralen in nevelige wimpels
door het nachtelijke wolkengordijn boren.…
jouw zonde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 oude avond
ik herken je
van lang geleden
struisvogels in `t zand
zover kijk je
deze waanzin
is ons beide vergeven
dit spel kent wegen
geen dageraad
de morgen
in regen
de boulevard liep je af
niks gevonden
niets verloren
zo valt je pet
beetje maf
zo raast het voorbij
geen ander woord
kan een mens vinden
voor een computerspel…
Onvoorspelbaar?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 bloot te staan aan stroomloze
barrières, de kiezels van de tijd
zich stroomopwaarts bewegen
tot aan de bron waar ze
werden gevormd, telkens
verlegd, een onbekende
nevel sluipt door de
vingers van de ondeelbare dageraad
met onvoorspelbare mozaïeken
plooit zich in een menselijke maat
zijn gedachten ongrijpbaar
voor alle statistieken…
Het is die ster
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
684 Het is die ster
die licht voor een nieuwe dageraad.
Waar stro tot dons wordt verzacht.
Omdat nooit zoveel echte Liefde
op één nacht werd gebracht!…
Nieuwe Kracht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
628 De nieuwe dageraad biedt zich aan
in rood- oranje zonnegloed
de leeuwerik haalt de lente binnen
een emotie op zichzelf
die schoonheid weerkaatsend
tegen het hemelgewelf
ik slaak een zucht, het voorjaar leeft
geeft lucht aan het gemoed
en ruimte in het hart
om dát te kunnen dragen
waar mijn kind
de kracht niet meer voor heeft
Parkinson…
Was het alleen de nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
502 Was het alleen de nacht
die donker en stilte omarmt,
verbleven eenzaamheid
en leegte
enkel onder de maan,
gingen zij voor elke dageraad
als vrienden hier vandaan.
Was het alleen de nacht
die de tranen wekt
in deze ogen,
werden wij nog steeds bedrogen
door rouw en verdriet,
schreven wij
wat een ander niet ziet
aan ons.…
Spreuken die nooit zijn gehoord
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
529 In wrevel van de wereld afgewend,
de ogen die niemand ooit zag;
nieuw licht dat zweeft in de dageraad,
gloeiend door het licht van de verre zon,
3.
weerkaatsingen van wat ooit speelde
glanzen als dauw op de koude aarde.
Dichter, uit zijn vers geen hoop gewekt,
wever van woorden die ongehoord zijn.…
De vier seizoenen; winter
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
712 Winter is op het land
koude trotseert de geluiden
bomen worden om gezaagd
schaarste is er op de bodem
ijsvlekken glijden
dageraad is aan het priemen
slechts menselijk geluid.
Haardblokken vatten vuur
soloconcerten zijn alleen
stervende woorden
vallen stil, uitgedund
veel te kil.…
Omwentelen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
546 toen de bomen zacht bewogen
groeide een bloesemend verlangen
in de broze vleugellamme uren
van zijn gekooide leven
in onzichtbare verborgenheid
zou hij op een winterse dag nooit
de sneeuw horen kraken de tinten
van de dageraad niet gadeslaan
hij zou wie hij was nooit kunnen tonen
toen de bomen zacht bewogen
brak hij door de tralies…
Loos licht
gedicht
3.2 met 16 stemmen
8.284 Doornen raken de dageraad
prikken lucht in het ochtendlicht
daar, midden in de roos ligt de pijn
schuingesneden steel jij de dauw
van fluweelzacht geopende handen
waar het dieprood d’aderen raakt
sterven nerven in wortels
en rafelt gevlochten leven
bruusk in het groeisel van de tijd
sedert terra vochtige grond scheurde
tieren netels…
Natte droom
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
3.382 Langs zijn grenzeloze geduld
laat dageraad zichzelf begaan
Zonnebundels meren zacht aan,
haar sluimering in stilte gehuld
We ‘rustten’ hier zo lekker knus,
waren dik en dun voldaan bevriend
Toch, ondanks 'k net heb gegriend,
wek ik haar met m’n zoetste kus
Tongrollend schenkt ze me een gaap,
openheid drenkt zich in door slaap
Straks…
een rode roos
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.203 er groeit
een rode roos
op mijn graf
ik ben al vroeg
gestorven
het geloof in mijzelf
is mij niet geschonken
heb mijn ziel ook
nooit gevonden :
is in mijn ontluikende
dageraad verdronken
er groeit
een rode roos
op mijn graf
zonder dat ik
hem ooit water gaf
ik zie de zon
door het zwarte raam
voel de kou
door hete vuren…
Duister
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.286 In het duister was ik radeloos verdwaald,
het was of de dageraad niet was gehaald.
In het duister zoek ik naar een weg,
waarom is er niemand die luistert naar wat ik zeg.
In het duister is het o zo zwaar,
wat is nu echt en wat is waar.
In het duister zoek ik naar een licht,
maar het donker blijft maar dicht.…
Duif
gedicht
4.3 met 36 stemmen
23.369 Ik liep te kijken in de korte stille straat
en zag de duif, de kleur van onweer op zijn vleugels
en poten roze als de dageraad.
---------------------------------------------------
uit: 'Een leeuw is eigenlijk iemand', 2006.…
December, Januari
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
611 Dageraad
met spatels
in een zak geschept
en op de dijk gezet.
Om golven te stoppen.
Vlammen huizenhoog
aan rieten dak gevreten,
maar een muur van vuur
stopt een kogel niet.
Jongedame
werpt beelden
van een stervend staatsman
als een kind
en traant
als moeder die haar kind niet voeden kan.
December, januari.…
Valentijnsdromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
992 Een lieflijk glorende dageraad
Dauwparels op een rode eglantier
Kom lief en dans...
dans onder de witte zonnevlam...
de gouden hemelbomen...
de blauwe regen...
Ginds ligt een eiland verloren
in eindeloos azuur
zo mooi
zo oneindig mooi....
Vaar daarheen met mij
Laat je dragen
op de zachte armen
van de nachtwind...…
augustusavond
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 zon, hij
liet de avond als zijn bruid in witte nevels hullen
zulk een schoonheid in te vullen
op de oude, trage Maas
de vette waas van zomerhitte
was al snel vergeten
door mijn mobiele telefoon sprak
het geweten van een eindeloos verderf
nog vóór ik sterf- sprak mijn vriendin -
stap ik in het licht van wat ik zie, als een
vergulde dageraad…
Het is die ster
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.002 Het is die ster
die licht voor een nieuwe dageraad.
Waar stro tot dons wordt verzacht.
Omdat nooit zoveel échte liefde
in één nacht werd gebracht.…
De toekomst is nu
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 hij ligt voor je
dus grijp ‘em met beide handen
en laat ‘em niet meer los
vlak de onnozelen uit
en zij die niet deugen willen
kleur de dageraad
in de vorm van liefde
overspoel de sjagerijnen
waardoor vensters openvliegen
gordijnen een ballet dansen
op de maat van de wind
bijna opgedroogde
pennen weer
vollopen met woorden
voor dichterlijke…
Schrille crescendo'S
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 water
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
wijken ragfijne
nevelkristallen
over verblekende ganzen
Het dons van de mist
houdt hen eendrachtig gevangen
instinct is wat hen samenbindt:
hun nog te voltooien gezangen
Gesmoord in het dons
stijgen schrille crescendo's
in wilde klanken ten hemel
Hun gakken verwatert
als de dageraad…