1036 resultaten.
avondje uit
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.324 we zullen de avond dicht kakelen
met veel geschreeuw en spraakwater
en overdrijven en liegen (toe maar)
we zullen de bakens verzetten,
maar vrijwel stil zitten met een lach
en met hoongelach en voordat we
het weten weer naar huis toe, de ruimte
weer open en wij de gordijnen en
ramen dicht doen tegen licht morgen-
ochtend maar ook tegen…
zo moe
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
803 wie wijst me
waar ik rustig slapen kan
nu mijn bed
met ijs is toegedekt
een berijmd gordijn
stijf de buitenwereld weert
morpheus wenkt
met armen wijd open
doch stoorzenders
scheuren mijn nacht aan stukken
een slaapwandelaar
doolt door de donkere nacht
zoekt de verdwaalde stilte
wie heeft voor mij
een plaatsje vrij
waar leg ik het…
Ruimtereis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
566 De ruimte
in mijn hoofd
is kaal en leeg
ik reis naar binnen
er zijn geen ramen
of gordijnen
bestemming is er niet
reizen is genoeg
de weg er heen
is mijn doel
het verlangen
onderweg te zijn die
mystieke ervaring
is de vervulling
daar verander ik
raak ik ballast kwijt
om balans te herwinnen
de ruimte in mijn hoofd
ontdoet zich…
Biotoop van een kroontjespen.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 Oud leer,
de geur van was
massief
en zwaar eiken
met ebben ingelegd
verduisterende,
damasten gordijnen
Victoriaanse
boekenkast
spiegel met facetglas,
gouden lijst
zweem van rook
een stenen pijp
een koperen gegraveerde
snuifdoos
oude inkt,
een zilver hartje
als boekenlegger
koperen bureaulamp
op zware voet…
Echoput?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
699 Zo maar gelaten, een
ongemeubileerde kamer
met de gordijnen dicht,
kieren zonlicht in de
leegte waar het evenbeeld
van achterhaalde motieven
op verbleken, strepen op
het behang waarvan de wind
en waarden zich hebben losgerukt.…
Een ogen blik dacht ik
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
504 Ontsproten licht
kiert door ochtendvensters
wijl een glimlach
over de polder gaat
met een breed gebaar
het goedemorgen humeur
in de gordijnen plooit
gedachten hangen
aan de nachtnevels
handen in gedachten
warmend aan het kosmisch lichaam
rinkelend vallen glazen stuk
doorkijk raakt verbroken
wind murmelt een gebed
sluit de luiken schatje…
UIT EN VOORBIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.032 wind harteloos stil
Ik ben nu met jou klaar
en doe weer wat ik wil
Een onwezenlijk koel;
een toorn in mijn hart
Weg is ‘t liefdesgevoel
pijn week uit mijn hart
Een nacht vol kommer
ligt nu niet meer klaar
Ik vind je nòg stommer
na al welhaast een jaar
Een herinnering week
als schaduw voor licht
Toen die dag verstreek
trok ik ’t gordijn…
Moonwalk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Langzaam sluit de dag z’n ogen
bij ontwaken van de nacht
verstommen stil geluiden
schaduwen schuiven langs muren
in schaars licht van lantarens
of over tegels van trottoirs
nu ontwaakt de nacht in stilte
langzaam trekt zij een gordijn
blind gaat zij haar eigen wegen
bijgelicht door schijnsel der maan
tasten schuivend enkele voeten
en ik…
Uniek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 Het is kil
versteend luister ik andermaal
haar zwanenzang als refrein
in gedachte neuriën we samen
bij sluiten van het gordijn.
Uniek mens
mijn warmte bron
die de wolk in mij condenseert
voor mijn laatste woord aan jou
zij die ijs smelt in een ijzig atmosfeer.…
Leegstaand
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
525 het huis dat staat
zo men het achterlaat
in een grijs gebied
ongewassen gordijnen
is er iemand die het ziet...…
bloemen liegen lente
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
891 je stoel is leeg
gisteren ligt in
kruimels op tafel
bloemen liegen lente
bloeien uit voorbij
je kraakt in de vloer
zucht bij het
sluiten van gordijnen
laat jezelf verdwijnen
als ik je nodig heb
je leest vragen
in mijn ogen
ziet het onvermogen
om met jou te leven
ik kan je niet meer geven
je hebt vandaag
mijn beeld gebroken…
Zomerzonschijnen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
401 als schotsen
en scheven
komen zij het
landschap
binnen gedreven
dwars en
tegendraads
maken een
lachertje van zon
die normaal
stralend staat
boven zoute
zee en luchten vol
zoetwaterregens
die vluchten
in de vallende
half doorzichtig
gordijnen
en verwaaiend
zand van het
strand meevoeren
naar het duinse
helmgrasland
dat…
De marionet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 Als ze kon
Zou ze dromen
Toekomst bouwen
Vleugels vouwen
Of simpel stap voor stap
De morgen ontdauwen
Als ze kon
Zou ze – al was het maar even
Uit dit aangelijnde leven
De wijde wereld in stappen
Die ze enkel kon aanschouwen
Als ze dromen kon
Schoof ze de gordijnen voor haar ogen
Dicht- of open met haar eigen handen
Zou ze buigen…
als wij er (enkelbijtertjes)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
156 als wij er
voor zouden gaan zitten dan
kon het nog wel eens wat
worden met
ons, met
gebruik van
de juiste woorden die
het doel ook
daad-
werkelijk bereiken dan
daar-
voor moeten wij er
voor waken dat
wij niet vervallen in
overstijg-
ende reflecties
zaken projecteren die
enkel mist oproepen of
gordijnen sluiten danwel…
Opgegeven
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
2.983 Aardappels zijn anders zo droog
Af en toe zie ik je slikken
Toe, hou je nog even groot
Steek de kaarsjes daar eens aan
Trek de gordijnen maar veilig dicht
Echt gezellig vind je niet
Kom niet huilen, toe nou lief
Erwtjes smaken niet met zout
Rust maar even op mijn schouder
Staar met mij niet verder dan morgen
Traan je ogen niet aan mijn…
Kastie
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
893 Ik keek,
mijn moeder keek,
en was heel boos
en sloot gordijnen.…
Lelie, lavendel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.699 Het is grijs achter gordijnen,
besloten; lucht een scherm
dat mijn hart afsluit.
Te nauwe doorgang
onder te lage wolken,
waar vinden dromen de kans
gedachten te worden,
het ontwaken van een klokje,
een lelie, lavendel,
de Venus van Velazquez,
en hoe ze zich naar mij keert,
week die huid en
donker die vlok haar.…
Jij
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
5.341 De lakens aan de kant
gelijk opengegooide gordijnen,
het toneeldoek dat opensplijt op
de triomf van de oorsprong,
het licht dat zijn nachtgewaad
afgooit en uit de verblindende straling
schrijdt wie haar eigen glans
naakt over de arm draagt
als een afgelegd kleed,
ongelooflijk gewoon,
gewoon ongelooflijk.…
Vluchtgedrag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.058 Dus doe ik gauw de gordijnen dicht:
in het donker ben ik pas een koning.…
onweersbui
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
662 regengeroffel gaffelt
monotoon en toch melodieus
tegen aangedampte ramen
waar gordijnen triest
hun manen laten hangen
in de verte weer licht
weerlicht het hier nog steeds
- trekt God nou echt een foto?…
Fantasie in werkelijkheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.720 gaat
nu jij op dit pad bent gaan lopen
en jouw schaduw mij door dag één
ook in het avondlicht doet fascineren
hoe wolken troostend voortbewegen
voor mij wanneer ik al je vingers
bescheiden heb aangeraakt
en niet alleen dat
dat een kaars zo kan branden
terwijl de wind vaak heeft tegengewerkt
zelfs achter mijn deur
sluit ik mijn gordijnen…
Beangstigend
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
523 vaag lichten zij
nog op in
matte schittering
draden vol onzekerheid
zijn gegroeid in
lange nachten zonder
stem omdat wij naar
antwoorden smachten
maar formuleren
geeft geen rust
roept alleen maar
andere vragen terug
de snelheid
is beangstigend
zonder oplossing breekt
morgen weer als dag
ik kijk naar
mijn gordijnen die
harder…
In kleur
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.927 Zie hoe door de kieren van mijn gordijn
De messcherpe zonnestralen snijden
Verlichtend ongecensureerd het geheim
Een drama dat ik had willen vermijden
Reeds vertoont zich de verkleuring
En voel jij koud en gevoelloos aan
Je begint je spiegelend glad te krommen
En jij kijkt mij koud onberoerd aan
Toch kan ik jou niet opbergen
En vlei ik…
Geheimzinnig
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
841 Kijkt door een mistig gordijn
ziet de wereld in een nieuw vuur
de eeuwige rivier bruist en gutst.
Een opwindende wellustige gil
kloppend hart vindt serene rust.
Glansrijk voor passie uitverkoren
heeft zij haar onschuld verloren.…
Morgenstond
netgedicht
3.2 met 31 stemmen
796 Stralen glinsteren
vanuit ontloken dagenraad
tussen de reten
van halfgesloten gordijnen.
De wereld neemt
een nieuw begin,
maar droomt
nog even door.
Het warme witte dek
verlaat dan zacht
de sponde der aarde
opdat de krokus bloeit…
Zonlicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
696 Terwijl het licht zich een weg baant
Door mijn gordijn, langs zijn neus
Draai ik mij nog even om,
En laat mijn blik over zijn schouders glijden
De perfectie van een mens,
Hier naast mij onder dekens weggekropen
Terwijl het zonlicht probeert,
Ons leven binnen te dringen
Ik sluit het nog even buiten
Nu nog even niet
Laat deze perfectie zijn…
Odevare
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 Luid klinkt juist deze avond het geluid
verscholen achter zware velours gordijnen
zoeken trillende handen het oude sprookje
van de betoverende odevare nog eenmaal op
was het haar vader die ooit vertelde
dat leven achter spijlen soms licht
gaf en zij hem blindelings geloofde
baren haar vingers nog iedere dag
nieuwe taal, zelden wordt vrijheid…
Geniet....
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.086 Als de avond is gevallen
en de duisternis ontwaakt,
de gordijnen zijn gesloten
en de arbeid is gestaakt,
maaltijd weer is afgelopen,
koffie binnen handbereik,
denk je dan niet diep van binnen
'God, wat ben ik eig'lijk rijk'.…
door
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
862 door het licht van het gordijn
lijkt de wereld stil te staan
de zon staat nog vrij laag
en klimt langzaam aan naar een nieuwe dag
zonnig lief
en met een lach
straatnamen praten in overvloed
over spoedig loslaten
van wat nooit kwam
en nooit komt
vandaar dit gidicht aan haar
een ongeleid projectiel
die Zeus zag
en Hades sprak
omdat…
Een wereld zo dichtbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 gordijnen bewegen
zonder lichte tocht
het tikt en kraakt
waar je ook gaat
beladen is de stilte
met een hoge toon
herkenbaar zijn wat
elementen uit een droom
er is aanwezigheid
in het wachten
met ingehouden adem
voel ik gespannen krachten
nog kan ik niks raken
heb geen mogelijkheden
om contact te maken
met een wereld zo dichtbij…