1853 resultaten.
gedragen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 tussen stromen
en verstillen
glijdt hun blik
over het grijze
ritme van de golven
in volmaaktheid elkaar
raken secondenlang
als de wind in een
ademteug hen boven
de duinen blaast
gedragen door het
zachte ontmoeten van
zien met zwijgen
voorbij dik hout
en grote stappen…
Zonder titel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Heeft bewustzijn zin als zin ontbreekt en bewust overschat
Zijn het woorden of de daden die zoveel invloed hebben
Lijken de wegen vol hobbels en toch is het plat
Zegt men weleens dat spreken zilver is en zwijgen goud
Toont dit jouw stilte, jouw vorm, gesneden uit hout…
Can he?
snelsonnet
4.5 met 6 stemmen
1.077 Ik ben daardoor al aardig van de leg
Want jij bent uit het goede hout gesneden
Dus hoop ik dat jij zegt tot jouw gehoor:
“Ik stop toch niet, ik ga gewoon weer door”…
Een wereldcyclus
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 jouw lach
ontsluit zoveel
plezier en baart
humor in
twinkelende ogen
golft door
de ruimte in
een aanstekelijk
ritme op een
melodie die
al eeuwenlang
hout zaagt en
waarvan de teksten
in alle talen
meegezongen worden
in generatieve
herkenbaarheid
die uit voeten
komt die staan
in een wereldcyclus…
Héroïque Fantastique
snelsonnet
4.1 met 7 stemmen
801 Met houten zwaarden zwaaiden we verwoed,
Verkleed als ferme jongens, stoere knapen,
Naar schurken die ons landje wilden kapen,
Passé, maar het gevoel weet ik nog goed.
Vandaar sprak ik mijn vrouw en zei vol vuur:
“Ook onder óns huis ligt een vestingmuur!”…
Klein
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
49 ik verlang niet naar verre landen
maar naar zwarte koffie
in de vroege morgenstond
vers brood dat kraakt onder het mes
naar zonlicht dat op de houten tafel valt
waar we aan op lange zomeravonden
met een lach en traan proosten
ik verlang naar niets dat glanst van ver—
alleen dat kleine
dat is genoeg…
Meine unsterbliche Geliebte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 Ja, het is de tijd van lage zon
en de dunne adem van nat hout.
Maar ook al gaat het bos in dode geuren op
en staat de lucht van vogels leeg,
mijn fantasie richt voor ons lentes aan.…
Zie...
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
4.569 In 't kale hout
de tekening van twijgen
vermoeden van een knop
die straks de lente baart
geel sikkellicht zoekt aarde
zie de maan schijnt
zie de maan...
maar mis het ochtendgloren niet
er wordt een dag geboren
ongekleed en ijzig koud
en zie...
de zon schijnt…
week-end
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
725 alsof de weg naar maandag
dwars door de sahara loopt
leeg, droog en eindeloos
terwijl de drukte van de zomerdag
iedereen naar buiten jaagt
zoveel te zien, zoveel te doen
blijven onwillige benen stram
de houten luiken sluiten
elk teken van leven buiten…
Altijd op zoek
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.662 Verwijten als zou het aangeboren
zijn snijden geen hout. Of zou
het toch aangeleerd zijn door moeder.
Vindt hij zich daarom zo vaak
aangeschoten terug in een vreemde
hotelkamer. Op zoek naar haar.…
De wortels gaaf
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
798 er knapt
dood hout
en glijdt langs
takken die bewegen
nog zwiept de wind
een laatste keer
en valt wat
over is gebleven
niet volgroeid in vele
lentes magertjes gebloeid
na zomeren in schaduw en
nu aan aarde terug gegeven
toch zijn
de wortels gaaf
de stam is fijn vertakt
zij wordt nog niet gekapt…
het koor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
687 dagen vol licht en blauwe verten
de zon geurt in versgekapt hout
verwarmt geelhartige madelieven
en ‘t veelbelovend fluitenkruid
ook donzige zoemende hommels
en trage lieveheersbeestjes
vogels kunnen hun geluk niet op
die optimist fluit in een groot koor
(een logisch vervolg op de optimist)…
mijn dood
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.853 Wanneer ik sterf eis ik volkomen rechte lijnen
en strakke eenvoud van muziek: een blues
of Phillip Glass omdat god strak staat
in zijn schepping en in mij
Maar lees mijn twijfel:
een woonboot onder water
bladder van verf op hout…
bamboe
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
749 een holle stengel van vezels
onderbroken door knopen
waar het blad hecht
van de toendra tot de tropen
woekeren zijn wortels
tot een halm elders opduikt
hij bloeit één keer in een eeuw
en verdort dan tot glimmend hout
staven waarmee ik een steiger bouw
om op te klimmen tegen jouw gevel…
Waimes (Ardennen)
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
648 het pad gehuld in vochtige
geuren van mos en vers
gestapeld hout
het water nog ruisend in
tijdloze klanken, de stenen
glanzend rond geslepen
het licht getemperd onder
oeroude bomen, het dorp
in glooiende rust
de avondzon gedoofd
mijn blik met louter
schoonheid gevuld…
Druilerig staren
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.417 Vlagen van bevroren
Druppels vallen neder
Op zijn uitgestoken neus
En doen hem zachtjes
Terugdeinzen onder
Het houten afdakje
Dat een functie heeft als
Schuilplaats
Voor natuurlijk onbehagen
Het wit van zijn ogen
starend naar de groene
Zee van lekkernijen
En het vooruitzicht van een
Door hoeven ontsprongen
Waterballet
Doen hem…
Wachten
poëzie
4.2 met 6 stemmen
3.011 Jouw boot is van sterk hout.
Deze stroom is nog lang niet
De woeste Yang Tse en toch ben je bang.
Kom je niet?
--------------------------------------
uit: Yoeng Poe Tsjoeng (1930)…
Geloven en misdaad
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
789 En nu zijn de nagels vervangen
door kogels,
nu is ’t hout vervangen door aarde,
is een leven niets waard
en zijn er massa’s
die niks geleerd hebben
van de nagels en het kruis!
NU!…
Vastgenageld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
655 uitgestorven pleinen
en straten
huizen in de schaduw
hun reikwijdte van glazen muren
verschuilen geen optie
zelfs niet onder
de houten trap
in het voorportaal
het is stikken of leven
het glas is immers
geen pantser
ergens dwaalt het door de kamers
likkebaardend
ladderzat
als een valse profeet
spijkert eenzaamheid haar vast…
Het zacht bouquet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
554 nog hangt
de druppel
aan het glas
het zacht bouquet
laat dromen
proeven voor de slok
heuvels wijngaard
en chateaux de houten
kisten als cadeaus
vuur vlamt fonkelend
in les grands crus
de glazen hoog geheven
een proost voor mij
ben al twee jaar
bij mijn watertje gebleven…
Mijn laatste toeverlaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
563 zijn handen zijn
van hout het stoffen lijf
lijkt eeuwenoud
geknakt ligt hij
te wachten op
de eerste die hem ziet
met opgewekte ogen
een blijde lach maar ook
vaak tranen van verdriet
hij was mijn kameraad
we deelden alles samen
mijn laatste toeverlaat
ik heb hem opgepakt
wil hem nooit meer kwijt
mijn jeugd in onafscheidelijkheid…
Zacht kijkt de avondhemel heen
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.235 Ik ga in 't kleine sparrenwoud
zo vrij denkend te lopen,
dat 't is of mijn gevoel door 't hout
zich op de grond spreidt open.…
Overbruggen
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
554 waar de hand van een mens
beider oevers met hout verbindt
ontwaart men ook sierlijke snaren
die tezamen als verheffend instrument
door waarneembare trillingen
hoge bomen aan de overzijde bemint
en iedereen in het stromend water
zelfs de eeuwige beweging herkent
(Waterdag 2011 Gedichtenroute…
Kindertekening
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.758 voor Inez
Mijn ogen zijn gemaakt
Van zon en van maan
Mijn wimpers
Van vleugels van dons
Mijn oren van afstand
Mijn mond van valleien
Mijn ledematen zijn
Van donder en donker
Van akkers hout en rivieren
Zijn alle andere delen
Die ik amper ken
Maar op gelijke voet leven met elkaar.
---------------------------
uit: 'Som van tijd'…
mosmens
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
521 'warmte vergt jaren groei'
schreef de dichter
Willem Hussem ooit eens
en inderdaad is hout
onontbeerlijk voor
iets van warmte
suggestie is veelzeggend
en verwarrend vooral
en het zet je dikwijls
op het verkeerde been
zo ook dit gedicht
hoop ik…
De zachtste zachtheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
602 Hij is gewend hout te schaven
tot het glad en zacht is.
Maar hij herkent het niet
wanneer het zich voor zijn ogen
aandient, de zachtste zachtheid.
Toen de wijn hém zacht had gemaakt,
stopten de klokken met tikken.
De ravissante Joodse nodigde
hem in haar heiligdom.
Er was een opgaan in de oneindigheid.…
Romeinen & Batavieren
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
560 “Dat laat mij als schildknaap ook niet koud,
het hele slagveld lag vol met schilfers hout.”
Jildert: “Ja, het zijn echte schildklieren,
Die Batavieren.”…
Tismewat
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
706 Ik ben me de pokken geschrokken
Eerst aids om in homoland te snoeien
Als tussendoortje corona
voor het dorre hout
Nu stuurt God apenpokken
om nog wat zondaars uit te roeien
Hoe moet het nu met de Gay Parade?
Of zegt u: lik me reet!
Zullen de binairen het overnemen?
Trap ik nu op gendertenen?…
Het spiegelend evenbeeld
gedicht
4.2 met 20 stemmen
11.235 Ogen die elkaar niet zien,
hout op hout de woede van het lichaam,
draaiend in het cirucusspel van heden.
Het is een straatnaam aan een huis,
de ogen rode tekens aan een voorhoofd,
terend op de gedachte aan gisteren:
'Ik loop in zoveel duisternis
dat ik blind ben van vragen.…
MIJN HERINNERING!
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
698 het haardvuur hongert
ik geef het stuk voor stuk,
‘t gekapte hout van de eik,
waarin wij samen,
zo dikwijls klommen,
na schooltijd
terwijl het vuur eet,
genieten wij
van een op eik gelagerde Saint-Amour
en vult warmte
en speels vlammenlicht
onze nu volledig eiken living
alzo,
versmelten wij samen
in de gloeiing en de herinneringen…