Alle inzendingen over houten

1853 resultaten.

Sorteren op:

gedragen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
tussen stromen en verstillen glijdt hun blik over het grijze ritme van de golven in volmaaktheid elkaar raken secondenlang als de wind in een ademteug hen boven de duinen blaast gedragen door het zachte ontmoeten van zien met zwijgen voorbij dik hout en grote stappen…

Zonder titel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 618
Heeft bewustzijn zin als zin ontbreekt en bewust overschat Zijn het woorden of de daden die zoveel invloed hebben Lijken de wegen vol hobbels en toch is het plat Zegt men weleens dat spreken zilver is en zwijgen goud Toont dit jouw stilte, jouw vorm, gesneden uit hout…
Sior25 november 2016Lees meer >

Can he?

snelsonnet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Ik ben daardoor al aardig van de leg Want jij bent uit het goede hout gesneden Dus hoop ik dat jij zegt tot jouw gehoor: “Ik stop toch niet, ik ga gewoon weer door”…

Een wereldcyclus

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 428
jouw lach ontsluit zoveel plezier en baart humor in twinkelende ogen golft door de ruimte in een aanstekelijk ritme op een melodie die al eeuwenlang hout zaagt en waarvan de teksten in alle talen meegezongen worden in generatieve herkenbaarheid die uit voeten komt die staan in een wereldcyclus…
wil melker31 december 2022Lees meer >

Héroïque Fantastique

snelsonnet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 801
Met houten zwaarden zwaaiden we verwoed, Verkleed als ferme jongens, stoere knapen, Naar schurken die ons landje wilden kapen, Passé, maar het gevoel weet ik nog goed. Vandaar sprak ik mijn vrouw en zei vol vuur: “Ook onder óns huis ligt een vestingmuur!”…

Klein

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 49
ik verlang niet naar verre landen maar naar zwarte koffie in de vroege morgenstond vers brood dat kraakt onder het mes naar zonlicht dat op de houten tafel valt waar we aan op lange zomeravonden met een lach en traan proosten ik verlang naar niets dat glanst van ver— alleen dat kleine dat is genoeg…
Magda Haan26 september 2026Lees meer >

Meine unsterbliche Geliebte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
Ja, het is de tijd van lage zon en de dunne adem van nat hout. Maar ook al gaat het bos in dode geuren op en staat de lucht van vogels leeg, mijn fantasie richt voor ons lentes aan.…

Zie...

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.569
In 't kale hout de tekening van twijgen vermoeden van een knop die straks de lente baart geel sikkellicht zoekt aarde zie de maan schijnt zie de maan... maar mis het ochtendgloren niet er wordt een dag geboren ongekleed en ijzig koud en zie... de zon schijnt…

week-end

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 725
alsof de weg naar maandag dwars door de sahara loopt leeg, droog en eindeloos terwijl de drukte van de zomerdag iedereen naar buiten jaagt zoveel te zien, zoveel te doen blijven onwillige benen stram de houten luiken sluiten elk teken van leven buiten…
rietvr18 augustus 2007Lees meer >

Altijd op zoek

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.662
Verwijten als zou het aangeboren zijn snijden geen hout. Of zou het toch aangeleerd zijn door moeder. Vindt hij zich daarom zo vaak aangeschoten terug in een vreemde hotelkamer. Op zoek naar haar.…
Jagradra21 maart 2007Lees meer >

De wortels gaaf

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 798
er knapt dood hout en glijdt langs takken die bewegen nog zwiept de wind een laatste keer en valt wat over is gebleven niet volgroeid in vele lentes magertjes gebloeid na zomeren in schaduw en nu aan aarde terug gegeven toch zijn de wortels gaaf de stam is fijn vertakt zij wordt nog niet gekapt…
wil melker2 februari 2008Lees meer >

het koor

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 687
dagen vol licht en blauwe verten de zon geurt in versgekapt hout verwarmt geelhartige madelieven en ‘t veelbelovend fluitenkruid ook donzige zoemende hommels en trage lieveheersbeestjes vogels kunnen hun geluk niet op die optimist fluit in een groot koor (een logisch vervolg op de optimist)…

mijn dood

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.853
Wanneer ik sterf eis ik volkomen rechte lijnen en strakke eenvoud van muziek: een blues of Phillip Glass omdat god strak staat in zijn schepping en in mij Maar lees mijn twijfel: een woonboot onder water bladder van verf op hout…

bamboe

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 749
een holle stengel van vezels onderbroken door knopen waar het blad hecht van de toendra tot de tropen woekeren zijn wortels tot een halm elders opduikt hij bloeit één keer in een eeuw en verdort dan tot glimmend hout staven waarmee ik een steiger bouw om op te klimmen tegen jouw gevel…
Wim Veen18 januari 2006Lees meer >

Waimes (Ardennen)

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 648
het pad gehuld in vochtige geuren van mos en vers gestapeld hout het water nog ruisend in tijdloze klanken, de stenen glanzend rond geslepen het licht getemperd onder oeroude bomen, het dorp in glooiende rust de avondzon gedoofd mijn blik met louter schoonheid gevuld…

Druilerig staren

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.417
Vlagen van bevroren Druppels vallen neder Op zijn uitgestoken neus En doen hem zachtjes Terugdeinzen onder Het houten afdakje Dat een functie heeft als Schuilplaats Voor natuurlijk onbehagen Het wit van zijn ogen starend naar de groene Zee van lekkernijen En het vooruitzicht van een Door hoeven ontsprongen Waterballet Doen hem…

Wachten

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.011
Jouw boot is van sterk hout. Deze stroom is nog lang niet De woeste Yang Tse en toch ben je bang. Kom je niet? -------------------------------------- uit: Yoeng Poe Tsjoeng (1930)…

Geloven en misdaad

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 789
En nu zijn de nagels vervangen door kogels, nu is ’t hout vervangen door aarde, is een leven niets waard en zijn er massa’s die niks geleerd hebben van de nagels en het kruis! NU!…
Johanna29 juli 2010Lees meer >

Vastgenageld

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 655
uitgestorven pleinen en straten huizen in de schaduw hun reikwijdte van glazen muren verschuilen geen optie zelfs niet onder de houten trap in het voorportaal het is stikken of leven het glas is immers geen pantser ergens dwaalt het door de kamers likkebaardend ladderzat als een valse profeet spijkert eenzaamheid haar vast…

Het zacht bouquet

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 554
nog hangt de druppel aan het glas het zacht bouquet laat dromen proeven voor de slok heuvels wijngaard en chateaux de houten kisten als cadeaus vuur vlamt fonkelend in les grands crus de glazen hoog geheven een proost voor mij ben al twee jaar bij mijn watertje gebleven…
wil melker3 november 2010Lees meer >

Mijn laatste toeverlaat

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
zijn handen zijn van hout het stoffen lijf lijkt eeuwenoud geknakt ligt hij te wachten op de eerste die hem ziet met opgewekte ogen een blijde lach maar ook vaak tranen van verdriet hij was mijn kameraad we deelden alles samen mijn laatste toeverlaat ik heb hem opgepakt wil hem nooit meer kwijt mijn jeugd in onafscheidelijkheid…

Zacht kijkt de avondhemel heen

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.235
Ik ga in 't kleine sparrenwoud zo vrij denkend te lopen, dat 't is of mijn gevoel door 't hout zich op de grond spreidt open.…

Overbruggen

netgedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 554
waar de hand van een mens beider oevers met hout verbindt ontwaart men ook sierlijke snaren die tezamen als verheffend instrument door waarneembare trillingen hoge bomen aan de overzijde bemint en iedereen in het stromend water zelfs de eeuwige beweging herkent (Waterdag 2011 Gedichtenroute…

Kindertekening

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.758
voor Inez Mijn ogen zijn gemaakt Van zon en van maan Mijn wimpers Van vleugels van dons Mijn oren van afstand Mijn mond van valleien Mijn ledematen zijn Van donder en donker Van akkers hout en rivieren Zijn alle andere delen Die ik amper ken Maar op gelijke voet leven met elkaar. --------------------------- uit: 'Som van tijd'…

mosmens

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
'warmte vergt jaren groei' schreef de dichter Willem Hussem ooit eens en inderdaad is hout onontbeerlijk voor iets van warmte suggestie is veelzeggend en verwarrend vooral en het zet je dikwijls op het verkeerde been zo ook dit gedicht hoop ik…

De zachtste zachtheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
Hij is gewend hout te schaven tot het glad en zacht is. Maar hij herkent het niet wanneer het zich voor zijn ogen aandient, de zachtste zachtheid. Toen de wijn hém zacht had gemaakt, stopten de klokken met tikken. De ravissante Joodse nodigde hem in haar heiligdom. Er was een opgaan in de oneindigheid.…

Romeinen & Batavieren

hartenkreet
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 560
“Dat laat mij als schildknaap ook niet koud, het hele slagveld lag vol met schilfers hout.” Jildert: “Ja, het zijn echte schildklieren, Die Batavieren.”…

Tismewat

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 706
Ik ben me de pokken geschrokken Eerst aids om in homoland te snoeien Als tussendoortje corona voor het dorre hout Nu stuurt God apenpokken om nog wat zondaars uit te roeien Hoe moet het nu met de Gay Parade? Of zegt u: lik me reet! Zullen de binairen het overnemen? Trap ik nu op gendertenen?…

Het spiegelend evenbeeld

gedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 11.235
Ogen die elkaar niet zien, hout op hout de woede van het lichaam, draaiend in het cirucusspel van heden. Het is een straatnaam aan een huis, de ogen rode tekens aan een voorhoofd, terend op de gedachte aan gisteren: 'Ik loop in zoveel duisternis dat ik blind ben van vragen.…

MIJN HERINNERING!

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 698
het haardvuur hongert ik geef het stuk voor stuk, ‘t gekapte hout van de eik, waarin wij samen, zo dikwijls klommen, na schooltijd terwijl het vuur eet, genieten wij van een op eik gelagerde Saint-Amour en vult warmte en speels vlammenlicht onze nu volledig eiken living alzo, versmelten wij samen in de gloeiing en de herinneringen…