7678 resultaten.
Aarde
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.083 Witgekleurd drinkt mijn huid van
het zuivere water,
zoals het verdorde blad,
verdwaald op haar levenspad.
Mijn handen wiegen de zon.
Verkleumd verwarmt mijn huid zich in
het pure licht,
zoals een gesloten roos,
gevlekt en oh zo kleurloos.
Mijn armen openen in de wind.…
humeur
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.082 Hebt u ook wel eens zo'n gevoel
ik laat de boel de boel
en dat je enorm baalt
je voelt je een beetje verdwaald
in je hoofd is het warrig
je bent chagrijnig en narrig
en waarom, dat kun je niet vertellen
misschien is het een kwestie
van je humeur een beetje bijstellen
maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan
je weet niet eens hoe dit gevoel…
Yper
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
823 Gebroken
geknakt
regenererend
des leven
lijdzaam
overleden
Doods
toekomstloos
brutaal
door eigen hand
aangerand
Fragmenten
rond
gesmeten
sieren
ondergekregen
nooit
wederkerenden
De nacht slaakt
verdwaalde schoten
verschillend de
tussen
liggende tijden
De wacht schrikt op
bezweet
bleek
trekkend
Mijn god
het gaat…
Ik vraag me af
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
556 die je deed of
niet hebt gedaan
nu komt er bij mij
ruimte vrij om
geluk te hergeven
ik voel en ik zie
dat de nevel van vragen
het gevoel dat ik faalde
optrekt
in een tijdloos even
ben ik eindelijk los
voortaan loopt er
een bekend pad
met liefde bedekt
door dat ooit
dichtbegroeide
onbekende bos
waar ik zo vaak
in verdwaalde…
RAMSBECK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
620 een de naam nog weet
Van wie niet een de verzen las
Versvoeten vol versplinterd glas
Spoorden het dier aan dat hij reed
De schrijftaal die hij openreet
Vormde een incompleet karkas
Het vakwerk dat het stadje sierde
Kenmerkte hem nu niet bepaald
Tot hij een kleine kerk bezocht
Waarin een stilte open kierde
Die maakte dat een man, verdwaald…
Droombestaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 leven bekeerd
ik geloofde eerst de woorden niet
zo tegengesteld als ze waren in uitersten
was de ooievaar waarschijnlijk blind
en de boerenkool weer vol met rupsen
in zichzelf gekeerd in automatisme
droomde ik bewegingen, beweringen
veranderingen die niet voorgesteld werden
als een God boven een vastgeroest gezin
toen mijn vader verdwaalde…
Ze strompelt daar
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
493 Zo voel ik soms mijn eigen ziel
heel erg verdwaald in zorgen
alsof plots alles tegenviel
en nooit meer komt een morgen.
De wind blaast nu ook pijnlijk schriel
en ‘k weet me ongeborgen.…
Als je weet hoe hard het ijs is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
496 Vuur en vlam ontstoken,
Door redeloze razernij zo ver
Gebracht dat de wereld waarachtig
Even stilstond - is nu door
Winterkou tot bedaren gekomen
En de golven op jouw oceaan
Van hartstocht lijken in zichzelf
Bevroren - schuimkoppen die nu alleen
Uit ijs nog bestaan - zachtjes probeer
Ik je aan te raken maar raak, in mijzelf verdwaald…
Mama
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
907 Zijn we met z'n allen verdwaald
in de jungle van machteloos en mateloos?
wat is nog niet verkracht
en houdt nieuwe kaalslag de wacht.
wou dat ik zelf eigenhandig
een woestijn kon verhinderen
voor onze geliefde kinderen.
Och neen, we zoeken gewoon de zon
want al dat gebrom vinden we erg dom.…
Pigmenten van de geest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 heb mijn leven geschilderd
jaren in kleur aangezet
maar kon er uiteindelijk
geen juiste vorm aan geven
penseelde lijnen
in verlopende einden
cirkelde speels met
pigmenten van de geest
het doek was te groot
verdwaalde in miniaturen
van creaturen die
leefden van de goot
schetste in blauw
mijn ontsnappen
moest terug door de kou
met…
De drup van regen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 zag de klinkers
glinsteren in het neonlicht
verdwaald door koude regen
had haast maar
wist niet meer waarheen
kwam verder niemand tegen
hoorde stemmen in paniek
uit een groezelig portiek
in passeren werd gezwegen
voelde hoe de wereld sloot
kou het bot verkilde
omdat de dood mij wilde
zag licht bewegen
in een opklarend raam
de wenk…
Vluchtig als een droom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
560 ik heb de prullen geraapt
van verdwaalde woorden
een kleine schets gemaakt
vervlogen ideeën
een bewogen lach in een
nacht die geen einde had
wat snuisterijen
en bling bling om
alles even op te pimpen
de diepgang van een kind
in een volwassen wereld
met oppervlakkige dingen
het vlaagje wind dat
de dode vogel beweegt
alsof hij nog…
dicht op de huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 in labyrinten verdwaald
zoekt ze met het kind
naar een luchtspiegeling
de hemel een verdampte koepel
verschroeide verlangens
in stolpen bewaard
gemangeld laveren ze tussen
de vervlochten grondtonen
van wanhoop en weemoed
ze klauteren op rotsig niemandsland
de duisternis kruipt met hen mee
alle ruwe kanten op
moeder wijst naar de…
Onbezorgde bureaucratie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Verdwaald duidt u verborgen ontroering
bij emoties met een onwetend gevoel
waarom beslist de bureaucratie in deze fase
terwijl ik alleen staar in mijn sta-op stoel.…
Vreugde in januari
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
620 Ik weet nog dat jij
net als ik verdwaald
in een pijnbomenbos
verschrikt door het geblaf
van een troep honden
een jacht begonnen
Mijn rug tegen de stam
jou in mijn armen, voelen
hoe de boom tegen mijn rug
door de wind bewoog
jouw angst verdwenen
ontspannen onze handen
Maanden later ruik ik
nog steeds de geur van hars
bij het dragen…
Bekend pad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
593 alle dingen
die je deed of
niet hebt gedaan
nu komt er bij mij
ruimte vrij om
geluk te hergeven
ik voel en ik zie
dat de nevel van vragen
het gevoel dat ik faalde
optrekt
in een tijdloos even
ben ik eindelijk los
voortaan loopt er
een bekend pad
met liefde bedekt
door dat ooit
dichtbegroeide
onbekende bos
waar ik zo vaak
verdwaalde…
Een bekend pad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
544 alle dingen
die je deed of
niet hebt gedaan
nu komt er bij mij
ruimte vrij om
geluk te hergeven
ik voel en ik zie
dat de nevel van vragen
het gevoel dat ik faalde
optrekt
in een tijdloos even
ben ik eindelijk los
voortaan loopt er
een bekend pad
met liefde bedekt
door dat ooit
dichtbegroeide
onbekende bos
waar ik zo vaak
verdwaalde…
omloop
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 gisteren nog kerfde ik je naam
steeds dieper uit mijn lijf. toen
bleef alleen je hart ongeregeld
slaan en in die holte kamers
waarin wij verdwaalden.
in die dagen snakten wij
naar elkaar. ik sloeg je boezems
over. we stroomden elkaar
tegen, waren lek, verstijfd en hard.…
Lockdown
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
749 De dagen gingen hun eigen weg,
we konden ze niet volgen,
we verdwaalden.
Eén ding stond voor mij vast:
die anderhalve meter
was nooit nog bij te benen.…
Kerstmis van een kind op school (vrij naar J.C.)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
774 Voor een kind in een krib verdwaald
boetseerden wij een stukje voor een kaars
en devoot leerden wij een lied
voor na het kerstverhaal
dat dagenlang werd herhaald
Ik voelde mij erg klein en eenzaam
in deze donkere, koude dagen
met of zonder sneeuw en nat
met chocolademelk en kerstkransjes
starend uit het raam
Beklemmend waren deze dagen…
Diamanten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Onze band vervaagd tot wat
woorden geladen met gevoel
om een hartvol roest
Schitterende herinneringen
De kleur van jouw ogen
Die eerste keer, verdwaald
in elkaar, samen
de weg aan het vinden
Alles waar jij goed in bent
dat je toch los moet laten
Cadeaus zonder pretentie
hand in hand gegeven
voor het hotel, in vallend blad…
In vreemde ogen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
387 ik ben
verdwaald
in vreemde ogen
ze kijken me aan
met sprekende
blik alsof ik jou
iets hebt gedaan
vergat
weg te kijken
en verder te
gaan waarmee
ik bezig was maar
deze kijkers dwingen
eisend contact
dat niemand nog
ooit heeft gehad
ik kan dat niet
heb dat nooit
geleerd met
iemand praten
zij heeft mij nodig
eindelijk is…
woorden van vroeger
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
442 weet je nog dat we ergens naar zochten
een gedachte een vermoeden een boek
vragen zonder antwoord
dat we steeds meer verdwaalden
tussen zinnen en beelden
dat we onze gezichten hadden afgewend
weet je nog dat we ergens wel wisten
dat tellen en meten ons niet verder brengt
dat de kraai altijd de vogels verjaagt
dat de wereld een landschap…
Ötzi
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
454 wie je ook maar mag wezen
wie je ook maar mag zijn
je bracht een verhaal van
zo’n 5000 jaar geleden
ongewild naar het heden
was je jager jong of zo oud
dat je was verdwaald
of werd je helaas door
een vijand achterhaald
of ben je gewoon tijdens
het jagen uitgegleden
en op je hoofd geland
en was dat het verhaal
en was er verder niet
eens…
-
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 Plamuurlaag hertogin van Obninks
vogelzang mijn bevlogen favo artiest à première vue, c’est curing a disease
bangste bang banger
Mijn hazentand uitgegroeide lengte
je bent mijn wereld enige
maakt minderwaardigheidscomplex als levensdoel
Je geeft heimelijke pijnen
hartverwarmend ik lig op de vloer
knuffel
Hoe bereik ik u hertogin
met verdwaald…
Schilderspapier
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
632 Er bewegen stille blonde mensen
in de geschilderde hoofdstad
van een onbekend land
voor de verdwaalde kwast
naast een onbemind bed
het schilderspapier wacht geduldig
op een nieuwe natte verfstreek
en groene bossen vol natuur
onder een strak gestreken lucht
beamen in dat stille verdriet
tranen die de verf verdunnen
voor oude mensen…
LIEFDESPIJN
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.081 met alle pijn in mijn hart
laat ik jou met rust
maar ik weet dat ook jij
gekweld wordt door liefde
die wij niet verbinden
met alle strijd in mij
laat ik jou gaan
en ik voel dat je huilt,
bezijden je trots,
dat wij elkaar niet vinden
de wind is verdwaald
weet geen richting meer
de zon stuwt haar licht
vergeefs in donk're tijden
de…
ik zie me in je ogen staan
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.506 ik ben verdwaald
handen kennen me
polsen aan te korte armen
met vuisten dreigen ze
hoofden knikken met
een vreemd gezicht
ik zocht je maar jouw
trekken blijken ook gewist
in het geluid
herken ik wel je stem
maar je woorden zeggen
niet dat je me kent
ik pak je bij je jas
draai je langzaam om
je borsten zijn er nog, maar
in je…
de sleutel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.157 Een leven lang twijfel
Heel erg onzeker
Opeens minder wankel
Je komt iemand tegen
Die heel voorzichtig
Met de sleutel die past
Bijna als voorspel
Onzeker maar vast
Als in een roman
Zelfs op de tast
Het ijs verwijderen kan
Heel langzaam maar zeker
Door zwaartekracht bepaald
Het ijs gaat bewegen
Maar is het verdwaald?…
In schril contrast
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.420 Waar is het kind dat je ooit zong
nu het in vreemd motief verdwaald
geen tonen meer kan vangen
In lijdzaam terugverlangen
zing je ’t nog gouden regels toe
van een onzuiver plagiaat
Het kind ligt uitgespuugd op straat
waar de coupletten sterven
nu bruggen afgebroken zijn
Maar met een eindeloos refrein
verhaalt het nog in schril contrast…