575 resultaten.
Avondrood
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.633 Bij het afscheid van de kist
nog door het glas gekeken
naar iemand die is weggegrist,
het deed mijn huid verbleken.
Want wie een ander ooit begraaft,
staat oog in oog met eigen dood;
in rouwkleding snel opgedraafd,
verschijnt het laatste avondrood.…
Lege lijst?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
622 Mijn geest waart rond
langs vreemde kamers,
passeer de mensen die
ik kende, hun verleden
getekend op onverlichte
muren, daar hangt nu een
leeg raamwerk,waarin een
favoriete droom werd
ingelijst, sta ik op dezelfde
vloer, alsof ik hem zelf
heb opgeborgen in een kist,
die men in de grond liet
zakken, dat moment draaide
knopen in…
Coen Moulijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
728 stolt
dat hij slechts één ding moeiteloos kan doen:
Hij buigt ’t arme hoofd, de kleffe handen klappen
Zijn ogen zijn verzwikt door elke schijnbeweging
Het lichaam krom, omdat hij steeds maar meeging
Het legioen ontbeert die visuele voetbalgrappen
en d’effectieve voorzet die men al eeuwen mist
én binnendoor én buitenom ging traag zijn kist…
Christusicoon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Zie mijn geraamte zinloos uit de kist
wringen. Uiteenspatten als vuurwerk.
Ik ben maar een magere God, een slecht
gelukte fotokopie, een mannetje dat zijn
meest geliefden niet kon bevredigen.
Ik strand in diepe boetedoening, schaam
mij zielsdiep en ga vol tranen de eeuwige
vraagtekens tegemoet.…
afscheid van speelse kleuter
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
482 in een grote kring
stonden kleutertjes
rondom de kleine witte kist
bij het pas gedolven graf
voor hun speelgenootje.
terwijl dat kistje langzaam zonk
zong cécile dion :vole, vole,vole!
een leeuwerik schoot
tierelierend als een pijl de hemel in.…
Zoom aan de overkant
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 ik zal blijven zoeken naar de
tekens die ergens liggen begraven
waarop mijn glazen kist wacht,
de teugels die het leven tergen.
tot een gehoornde hengst de
merrie van de nacht verleid
zal ik dat spoor volgen en de
duivelskunsten vullen in hun vacht.…
Spijt
gedicht
5.0 met 7 stemmen
19.016 Moest die kist weer opengaan
geen stuk vlees zat er nog aan.
Priesters zalven en beloven,
maar ik kan het niet geloven.
Neen, er is geen wenden aan:
als wij dood zijn is 't gedaan.
Ja, gedaan. Wat helpt mijn klagen?
Wat mijn roepen, wat mijn vragen?
Wat ik bulder, wat ik zweer?…
WITTE LETTERS IN HET ZWART
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.175 dan woeste stormen razend om ’t huis
Ervoor strijdt een eenzame op de fiets
aldus sjouwt eenieder zijn eigen kruis
Winden waaien en gaan weer voorbij
nutteloos slenteren zij naar onbekend;
Edoch, één blik evenwel op de keerzij
leert je dat jij een volgende dode bent
Ogen, die schreien en die ogen tranen
om de dode stilte van een houten kist…
Een nieuw jaar
gedicht
3.3 met 3 stemmen
13.006 Op de steiger blijkt de kist gevoerd
met gestreepte zijde. Leegte, lavendelgeur.
Gisteren zwommen hier zwanen als schepen.
De woorden struikelen. Verhalen
worden brabbeltaal. De namen
van de kinderen raken vergeten.
Er was een bos met grijze stammen,
een groot dier dat zij onverschillig
waarnam. Beest, dacht ze, beest.…
"Dood"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
902 Levenloos en paasbest uitgedost
Lig ik hier nu in mijn kist.
Ik weet dat de dood zelden aan iemand voorbij gaat,
En zich ook in mij niet heeft vergist.
Levenloos en onbewogen
Kan nu niet meer worden betwist,
Dat ik doodging bij het eeuwig sluiten van mijn ogen,
Waarop mijn laatste indrukken werden uitgewist.…
EEUWIG TREKKENDE KRACHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 De kist waarin zij rust
sleept haar gehele huishouding
als verslagen huilende slaven
over het gangbare
grof knerpende grindpad
van het eeuwenoude kerkhof
met schuine zerken
op weg naar het diepzwarte graf
waarin zij tegen haar zin in,
zal moeten rusten,
continue heeft zij zich ingezet
voor haar dierbare kroost
zij had zich opgeworpen…
touw
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
683 touw
op het schoolplein deden we
vaak een potje touwtrekken
en bij de gym touwklimmen
in groepen is het vaak touw trekken
om te kunnen overleven, zeker
binnen het touw van de boksring
mijn broer en ik zagen hem
hangen aan een dik touw
in de oude perenboom
de koster luidde met een
dik touw de zware kerkklok
ze lieten de kist…
Nedertaal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
502 Wij, het Dichtersvolk des Vaderlands,
hangen aan de bierkaai
van uw lippen
Erasmiaans desidereert de lof
der zotheid in uw laus stultitiae
waarin de dubio van moria
ook resideert in zijn utopia
Wij, de lezers van de pennetwisten
verwijlen ogenrollend ten toernooie
waar woordenridders zich niet laten kisten
en breekt hun lans, gaan zij…
ONTSNAPT AAN MOBY DICK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 De gehate Witte Potvis
laat het schip Pequod
van zijn belagers zinken
iedereen verdrinkt
alleen Ismaël redt zich
klimt in een drijvende doodkist
glijdt dagen en nachten
over slokgrage golven
niets dan zout water
mag hem tot voedsel dienen
haaien komen aangezwommen
hun bloeddorstige kaken
gaan begerend van elkaar
de ranke kist dreigt…
Vaar
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
1.221 Daar dromen wij nu door
In diezelfde lijnen,
Als waarmee we je kist lieten zakken.
Zo zwart. Veel te zwart.
Vaar. Niet wel of waarachtig,
Maar vaar.
Met de boot uw nahier in.
Tot je lucht noch aarde kent.
En ... draai dan.
Snel en zonder angsten.
Draai tot je weer bij ons bent.…
Paradijs
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.019 Adam liep te koppig, te naakt in de kou
bewaarde zijn listen in krakende kisten.…
Gelegenheid
gedicht
3.2 met 46 stemmen
47.974 In de kist lag hij stil op zijn rug, zijn mond een klein beetje open
juist zoals ze hem hadden gevonden, languit op de kade,
hengel in groen foudraal naast zich, dobbers en snoer,
emmertje leeg, het blikje met maden in zaagsel
nog dicht, twee elastiekjes eromheen.…
Humor tot in het graf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.505 Toen jouw kist in de natte groeve gleed
zag ik in een conifeer je grijnzende mond,
hield iedereen inmiddels de zakdoeken gereed,
waar ik hoorde: "niet grienen, lachen is gezond."…
kitties
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.374 Toen jouw kist in de natte groeve gleed
zag ik in een conifeer je grijnzende mond,
hield iedereen inmiddels de zakdoeken gereed,
waar ik hoorde: "niet grienen, lachen is gezond."…
ode aan hugo claus
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.234 rijstpap met gouden lepels
las ik later in de gazet
ik weet, ’t is moeilijk uw
uitgezakte wangen te
vullen met een borst van
een schreeuwende leeuw
het hooglied der dorpen
klieft door de vette klei
er hangen boeken en bundels
te drogen, vissen verwelken
wij hebben uw erfgoed
uit alle bibliotheken gehaald
gestapeld om u heen, een
kist…
Aalscholvers in Guilin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
861 waterraven goed voor twintig per uur
hadden ze maar gewerkt met vaste aanspraken
Daar tellen scholvers zelf exact op hoeveel
bij bedrog zeggen ze nee tegen elk deel
alles ligt prompt stil - ze gaan staken
Een ritueel nu nog voor toeristen
convenanten met vogels verdwijnen
voor tuig en betaling in termijnen
ze wegen en sorteren al in kisten…
Opbergen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
4.099 Verwens ik
Tevreden de kleren
Met de zak in de hand
Het overtollige in de kist aan de straatkant
Alles Kits,
Voor de kerstverstiering
Is de verhuisdoos uit de kelder aangekomen
Verbeter het de familiekant van de maatschapij
Het opbergen komt vanzelf langszij.…
Dragers
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
1.491 Een oude uil droomde op zijn tak
terwijl najaarswolken opdoemden
Vier dragers met hun donker pak
die zich enkel verdrietig noemden
Een donkere kist, daarop ’t kleed
en letters die van hemels spraken
Uit niets bleek de wanhoopskreet
waarom ‘t meisje af moest haken
De stilte, die haast te snijden was
beheerste volkomen de atmosfeer
Weggegleden…
SLANK ZIJN
hartenkreet
0.6 met 5 stemmen
898 heerste bij haar, in elke cel
ik wil slank zijn bleef ’t argument
Gerimpeld zag haar zo bleke huid
geplooid aan haar, als oud gordijn
Zij bezag zichzelf in het winkelruit
en wou nòg een ietsje slanker zijn
Verschrompeld zag haar jonge vel
slanker dan slank werd zij, beslist
Opgevolgd had zij haar eigen bevel
nu lag zij, superslank..in haar kist…
DRAGERS
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.545 Een oude uil droomde op zijn tak
terwijl najaarswolken opdoemden
Vier dragers met het donkere pak
die zich enkel verdrietig noemden
Een donkere kist, daarop ’t kleed
en letters die van hemels spraken
Uit niets bleek die wanhoopskreet
waarom ‘t meisje af moest haken
De stilte, die haast te snijden was
beheerste volkomen de atmosfeer
Weggegleden…
EEUWIG TREKKENDE KRACHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 De kist waarin zij rust sleept
hartverscheurende aanhang
van verslagen huilende geliefden
over het gangbare grof knerpend
grindpad van het oude kerkhof
als gebogen menselijke zerken,
op weg naar het o zo diepzwarte
graf waarin zij tegen haar zin
in zal moeten rusten
continue heeft zij zich ingezet
voor haar dierbare kroost
zij had zich…
rustakker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 ging voorbij
ik heb het al gehad
en legde langzaam af
een prachtig kronkelpad
achter mij hoorde ik
de snelle tijd nog razen
jij blijft
mijn hart stond stil
zij sloot mijn ogen
het avondlicht verdween
en nam zwaar afscheid
ik ging rusten
jij beweegt
ik blies de adem uit
de kaars mocht aan
het gewaad hing om
voor de lange reis
de kist…
Nee
gedicht
4.8 met 124 stemmen
11.111 wij gaan godverdomme geen lijkrede schrijven voor elkaar
met grinnikende anekdotes, pijnlijke verzwijgingen
de elegie van weer gevonden, later toch verloren maar
wij laten ons niet kisten, het was een GOED leven
dat wij gaan begraven met een MOOIE begrafenis, nee
grijnzend groeten wij elkaar tot de volgende reünie, bij wie
maar niet bij ons, wij…
Getuig het, 's Gravenhage!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
850 Daar bracht Oranje 't offer,
En toe bleef kist noch koffer
Van heel de burgerij;
Ook gaven zelfs de schaam'len
Die nauw hun nooddruft zaam'len....
Uit plicht werd poëzij!…
Hemel op Aarde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Later rust je in mijn houten kist.
Ook vandaag al leef je voort.
In dichterlijk hartebloed.
In nooitverstrooide as.
Weer voel ik moeder dromen,
in onze lieve hemel samen.
Ik hoor haar praten.
Haar pianostem.
Ons leven is muziek geworden.
Toen je stierf waren we samen.
Samen zijn we nog en spelen.…