5004 resultaten.
Gebed van een vader
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
871 mijn kind, verstrikt geraakt
in het zwarte loverwoud
kale armen omklemmen haar
het hoofd leeg, de ogen koud
mooie woordenfluisteraar
hij heeft haar meegezogen
met takken haar huid gekerfd
vilein zijn zinnen gelogen
help mij Heer, het pad te vinden
waarlangs zij is verdwenen
laat mij haar tranen drogen
stervend op de koude stenen…
lopend
netgedicht
2.2 met 19 stemmen
496 veel lijkt nog hetzelfde
de bomen van mijn bos zijn
leergierig als voorheen
hoeveel stappen noem je ver weg
hoeveel dichter kun je bij
eigen woorden zijn
passen kun je meten
afstand ook
maar afwezigheid niet
deze winter wordt het koud
te koud om te lopen, zonder een
moment om bij stil te staan
niet in het voorbijgaan
ook niet na…
lalalalala
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
695 verlaten lijkt mijn straat
winters koud en toch
alleen
tik tak zegt de klok
warm koud
ik drink uit een mok
choco of thee
letters lees ik
en schrijf tegelijkertijd
op
een verhaal waar ik knettergek van word
want het is nooit goed
dan te lang
of weer te kort
maar geloof me wat ik zeg
zonder woordenspel
voortijd pech…
zo
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 en geen Japans
of Chicoureyo terwijl
alle klanken
elkaar opvolgen
denk je aan volken
in hoge en koude bergen
zeker ook aan dieren
die dampende dieren
in koude gebergten
elke keer dat ik het zie
wil ik daar zijn en leven
zo heel erg en voor altijd…
cent in de sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
9 zwart staat de stam
in wit dat valt en valt
ik leg de cent neer
naast de wortel stil
zwart staat de stam
in wit dat blijft en blijft
ik tel de cent nog eens
maar laat hem liggen
ik sleep de voet door sneeuw
die kraakt als ijs
ik wil vallen hier
toch zet ik door
de cent is koud
de stam is koud
ik ga…
Sombere lucht
hartenkreet
5.0 met 10 stemmen
1.089 je ademt
sombere lucht
en je verdriet
trekt
als flarden
koude mist
over
het vlakke land…
Vluchtig
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.161 Ik wil de nacht beminnen
maar zij is te koud
voor mij alleen
Hoe hartstochtelijk wil ik
opnieuw beginnen
maar zij gaat immer heen…
Kerst 2004
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
3.372 neergezet bij het grofvuil
gedumt op het autokerkhof
vastgeroest
JIJ
koud
warme adem van dieren
voor mij…
voorheen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
784 ik schuur
een vinger
over de
grove steen
kan niets
zeggen
jij bent
weer
koud
als
voorheen…
uitstel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.432 hij
werpt
zijn schaduw
op
het spoor
schrikt
van het
koude ijzer
en één seconde
wijzer
maar
voor hoelang..?…
dood
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.375 Ik lig in een kist
zonder wanden
het is koud
Ik zak weg in het duister
en kom nooit meer terug…
wedergeboorte
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
482 eerst
verpopt
en verstopt
koud
in donker
dan
opeens
vlinder je
warm
in licht
als nectar…
eerste tekenen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
537 hartverwarmend
die getuite mondjes
ze geven luchtkusjes
krokussen, net boven
de koude grond…
mannenclubje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.435 in een serieus mannengezelschap
hebben die meer aan een koude frigo vol bubbels
dan aan een hitsige hengst die prooien zoekt .…
fata morgana
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
615 - spiegelde mij voor
de nabijheid van een bron -
Enkel weerkaatsing
van de zon
op een koude muur…
Thuishaven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Tegen de wind in
levert de regenzone
een koude douchebeurt
maar de oprechte armen
warmen innig liefdevol.…
Koud laat je me janken
netgedicht
3.5 met 11 stemmen
2.091 brengt in beneveld gehuil
verknipt toon ik mijn schaduwkant
als silhouet in priemend blauw gelijst
dat zielsverdriet naar boven krijst
verkracht onteerd en aangerand
lange halen smijt ik de argeloze hemel in
woest roep ik de echo op om mee te danken
schreeuwend beschuldig ik je schone schijn
hoog haal ik uit met het kwijl op mijn kin
koud…
Koude kille honger
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.117 Kartonnen dozen,
Gestapeld tegen mijn muur
Één vlammetje voldoende voor
een hemelreikend vuur
Geelblauwe vlammen
kropen stil omhoog
Glimlachend keek ik naar
hoe het staal verboog
Zwart rode resten,
vallend om mij heen
Mijn glimlach is verdwenen
omdat ik zachtjes ween
Het skelet slechts bleef overeind,
mijn wereld is verlaten
Waar koude…
Straks weer koud
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
900 Je zat met je ogen dicht
en genoot de warmte
in het licht van de zon
LENTE zei ik luid
liet je schrikken
even een zonnetje pikken
zei je zacht
terwijl je straalde
zoals niemand dat kon
met mijn ogen open
genoot ik jouw glimlach
zelfs toen jij je ogen weer sloot
lente fluisterde jij
als een knipoog naar de winter…
(Hoe koud is) De eeuwige dood?
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.632 Hoe koud is de eeuwige dood
en weg de kansen die je had,
die het leven je ooit bood.
De kansen die jij vergat.
Je koos ervoor, misschien bewust,
nog voor ik je gedag had gekust,
nog voor ik 'vaarwel' kon zeggen.
Waarom? Jij kan het niet uitleggen.
Maar ik wéét dat je ervoor koos.
Op je graf ligt geen enkele roos.…
Siberisch koud bevonden
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
686 welkom in Siberië waar
de plicht verplicht bestaat
bij eindeloos sneeuwgetij
het water warm te schenken
aan wie daar gewoon om vragen zou
dit land bestaat erin
rijk te zijn in alles
waarvoor het gekend
zomaar uit te delen
in de vorm die helpt
al heerst er soms wat droogte
ieder hoogseizoen zijn mind're kant
dan komt dat ander bod
wat…
Later als de nachten koud zijn.
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.125 later als de nachten koud zijn
zal ik dankbaar zijn en terugkijken
op het gelach en het gehuil van jou
maar ook van mij - want ik leef de dag
en de dagen erna met jou in mijn hart
met als herinnering dat wat we wilden.…
Alleen de dood is koud
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
771 Wat herleeft is verzonken
in de binnenzak van mijn jas
ongrijpbaar voor de vingers
pluist de voering zich in scheuren
Mocht de dood van lange akkers
zich in luxe baden en is het sterven
getekend bij ’t geboorterecht laat mij
dan gaan in die oude jas
Wat blijft is verstoken
van zonden en slechts de dragers
zijn verhuld in stille momenten…
Lessen van de koude grond
netgedicht
2.6 met 21 stemmen
1.416 al zou je willen, lief,
de liefde is toch niet te dwingen
de warme deken trok
je met gemak over ons hoofd
maar met de barst in beider ego's
hoe spijtig de ontdekking
werd juist ons falen weer ontbloot…
Koud oud goud
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.279 Goud op de kapersvloot
van het zinkende rijk
Goud in de paleiszalen
voor het elitaire slijk
Goud in de kathedralen
voor het levende lijk
Goud op het tabernakel
van het eeuwige gelijk
Maar bronzen gebeier
na het breken der dijk…
koude zoete dood
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.396 het koude het grille van de nacht, het duister
kom ter wereld , eet en slaap
trek en sterf
leegte heerst
de nacht het grille het diepe duister
de hemel is licht geworden, de ogen zien niet
de sterren stralen
het duister beneden
boven is het licht
de mens is dood
de gevangene is vrij…
De wereld koud aan je voeten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 Minstens drie maal daags
Kom ik je op het fietspad
Tegen, Jumbo-tas onafscheidelijk
Aan het stuur, blik op oneindig,
Tevreden neuriend in jezelf
De wereld koud aan je voeten
Ziet je niet staan van de mist
Elke dag probeer ik je te groeten
Maar ' t lijkt wel of je me niet
Hoort of ziet, of je in jezelf
Verloren bent en jij jezelf…
Amper koud in de lucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 ZENDER
Bleek je teint
Star de blik in
Je ogen waarmee
Je doelloos het
Leven inkijkt
Aangetast door de
Onverwacht gure poollucht
Eind maart is het in je
Hoofd ook onder de
Min-vijftien graden
Gevoelstemperatuur
En als je al woorden
Spreekt dan verdwijnen
Ze als sneeuw voor de zon,
Amper uitgesproken of ze
Zijn al koud…
Een koude witte kerst
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.058 zacht zingt
het jingle bells
door dennengeur uit
stenen met een ecokeur
de natuur
is niet belazerd
de kluit krijgt
regelmatig water
geen kaarsen
in de boom maar
licht gesluierd
met groene stroom
een stal
met dubbel glas
spuitbussneeuw
zonder gevaarlijk gas
een koude witte kerst
die ons nog lang zal heugen
alleen de co2 uitstoot…
De stenen bleven koud
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
609 stukken verdriet
dacht ik in steen
een beeld te geven
mijn werk brokkelt af
de dagen zijn gekrompen
handen in gepeins verzonken
ik hakte op herinneringen in
maakte een sterk begin
het is bij pogingen gebleven
ik liet mijn harten bloeien
maar de stenen bleven koud
er konden weer geen tranen vloeien
ik sleep mijn puin
naar de ravijnen…