660 resultaten.
De Omhelzing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 confectie
die me vrij laat om te doen wat ik wil
doen, mijn vak, mijn plannen
ondanks alles, met de hulp
die ik nodig heb en cadeau
gekregen, natuurlijk wil ik dat
vieren, mijn leven en het ongewisse
verschiet met hart en ziel omhelzen
de resultaten blijven tellen
en steeds weer nieuwe mogelijkheden
bedenken om de werkelijkheid te meten…
Levend verleden
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
556 woorden ontving van haar
niet dat zij mij toebehoorde
Ze was verbonden en toch ongebonden
aan de mens naar wie ik enkel nog zie
als ik in het verleden staar, zij waarvan
ik allengs voortschrijdend inzicht ervaar
Zij, het fiere meisje van lang geleden
was ik zeker niet vergeten
doch sommigen leven ergens ver weg
in afstand, wel of niet te meten…
Liefde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 mijn oog verdwijnt, dan nog
wordt zij nochtans bij nacht doorgaans opgehemeld
bij vlagen is het een zachte zucht
of enkele aan elkaar geregen momenten
dat eeuwig ervaren kan niet in het bewuste zijn
het zijn tellen uit de jaargetijde, genaamd de lente
waar hoop en verlangen verschijnen groot, groots of klein
het is in tijd en duur niet te meten…
De Roze Bril
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Ik zie mensen lachen en praten maar ze horen elkaar niet
en de bloemetjes in de wei blijven in knop
Ik zie mensen de draden spinnen van het leven
maar het leidt niet naar een doel
Er zijn mensen die oneindig ver lopen maar de afstand is niet te meten
Ze lopen tegen muren aan die zij zelf hebben opgetrokken
Er wordt veel gesproken maar eigenlijk…
Wat nog niet bestaat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
40 Kennis meet de wereld.
Verbeelding geeft haar
een andere vorm.
En ergens tussen die twee
begint de mens
opnieuw te kijken.…
Prik
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.003 Meet de zwijgende kloof
Waar span ik een hangbrug?
Wilde wenkende gebaren.
Kom mama.
Ha de vervloekte boer die voren in het vel ploegt.
Het besef smaakt taai.
Dus at ik vandaag oude korsten
De muil lost ze op in haar helend speeksel.
Alweer afgerekend met een sluimerkramp.…
Raar....
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
1.453 Ik moet zeker zijn en mezelf niet meer meten,
met jongens die mijn lieverd allang is vergeten.
Vertrouwen is waar het allemaal om gaat,
en dat ik nou net dat gevoel mis is raar,
maar ik moet stoppen met piekeren, ik hou van haar......…
En er werd een grote stilte
poëzie
3.4 met 34 stemmen
5.256 En Jezus was mét mij in het schip,
Maar nu was het nacht en Hij sliep.
Ik wekte Hem op in mijn grote angst.
Ik wekte Hem op en riep:
'Bekommert het U, o meester, niet,
Dat ik verzink, verzink?'
Hij, opgewekt zijnde, bestrafte de wind,
Die aanstonds liggen ging.
Hij sprak tot de golven: 'Zwijgt, weest stil!…
ons genot was puur
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.532 je had mijn herfst kunnen zijn
maar toonde slechts venijn
liet de bladerentooi snel vallen
die jou de zomer deed vergallen
jij wilde rechter zijn dan krom
jouw waarheid ook op anderen
meten, ze weten amper wie je bent
ik heb de echte vrouw in je gekend
we maakten lange nachten
en de uren klein, wisten wat we
van elkaar konden verwachten…
Stille waters
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.128 daar waar jouw traan mijn land bespoelt
over de akkers van mijn karakter,
waar de stilte nooit
uit ogen verdwijnt
daar vind ik jou
in de onderstroom van mijn verleden…
in brede rivieren meet ik het zwijgen,
peil de diepte van jouw woorden,
laat jij onze herinneringen achter
in het wegglijden van de spijt ?…
De twee dichters
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.112 Wie is de grootste dichter in het land,
wie kan zich met de mooiste woorden meten,
en ook bevestigen de dichtesband,
dat wilde ze toen weten.
Men ging naar Dichterscomité,
die moesten het dan beslissen,
wie was de grootste dichter van de twee ?
Dat wilde ze zeker weten.
Comité sprak heel duidelijke taal,
woorden klip en klaar.…
Glazen beelden tollen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 ik blaas glas tot scherven
die venijnig openhalen wat eens was
in het gerinkel van herinnering
meet volume
van het gas dat glas doet bollen
in de ruimte die jij gaf
glazen beelden tollen
draaien sokkels in vernieling
knappen als een ruit
ik pas niet
in de transparante tolerantie
en breek uit
geef mij de hel
de geilheid van de stoeipoes…
Daar louter ik begeren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
578 ik blaas glas tot scherven
die venijnig openhalen wat eens was
gerinkel van herinneringen
meet volume
van het gas dat glas doet bollen
in de ruimte die jij gaf
glazen beelden tollen
draaien sokkels in vernieling
knappen als een ruit
ik pas niet
in de transparante tolerantie
en breek uit
geef mij de hel
de geilheid van de stoeipoes…
Een mooi sonnet
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
851 Je hoeft je toch niet steeds met anderen te meten:
elk blad en elke bloem heeft eigen mooie kleur.…
Zilte voeten,
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
534 met
elkaar om steeds een eerste bruiloft
te vieren, beschut tegen raadselen
van de toekomst en de wind, wie van
ons het ruisen van de golven, het spel
van elementen wilde zien, besteeg
het helmgras naar de top, tuurden
naar de kim en verder tot ons andere
werelden invielen en naar de zilveren
meeuwen keken om hun zwaartekracht
te meten…
Er is een hemel en een hel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Ik die het leven heb geweten,
zijn diepte, hoogte, lengte, breedte,
zijn zorg, zijn dagelijks gesnel,
niets weet ik meer dan ik kan meten
altijd en 'k weet op duim en el:
het is geen hemel maar een hel,
als je op straat wordt aangereden.…
Vorig jaar voorjaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 Treurig dat deze knoppen hetzelfde lot
te wachten staat, denk ik nu,
als een gedicht dat zich uit de knop wringt
en kleurt en volwast tot in de een na laatste regel
waar ergens een parkeerplaats wacht
en gemeentewerken ongeduldig
met verdwaalde bladeren korte metten
en herfst maakt.…
Toch weer ...een sonnet.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
489 Je hoeft je toch niet steeds met anderen te meten:
elk blad en elke bloem heeft eigen mooie kleur.…
Toch weer...een sonnet
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
661 Je hoeft je toch niet steeds met anderen te meten:
elk blad en elke bloem heeft eigen mooie kleur.…
De liefde van de Heer is groot
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
528 De liefde van onze Heer is zeer groot
Zijn oneindige trouw is niet te meten
Hij zal Zijn schepselen nooit vergeten
God de Heer, onze redder uit de nood.
Zijn goedheid is hoger dan alle bergen
En dieper dan de aller diepste zee
Hij kent ons en gaat met ons mee
Voor Hem hoeven we niets te verbergen.…
Betoverend ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 in een nieuwe jeugd
opmaat naar een vruchtbaar
gebaar waarin de ware
schoonheid ligt opgeslagen,
in ongerepte silhouetten,
raakt ik in vervoering meer
bevlogen, hierdoor draag ik
in mijn rugzak het betoverende
kind wat mij toelacht, mijn
zonden toedekt, de handen
naar de wereld strekt, en
worden kromme lijnen recht,
een meet-loos…
boegbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 tracht
te uiten met tekens die ondefinieerbaar delen
met de nacht die nog in mijn ogen hangt
de nazorg wraakt het oedeem dat zich
verrijkt aan kunst met aangelengde waterwegen
die in kleur het verlangen behagen met gradaties
waar wonderen teniet gaan in de voorspellingen
van een vrije geest of een te water gelaten
zee die zich dan weer meet…
In liefde opgedragen?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
391 je staat naast mij,
maar je gedachten
lijken elders
ik draag het in me en
laat me huiveren, de wind
fluistert monotoon je naam,
ik zal het niet verstaan
Je bent te ver misschien,
of te dichtbij
toegankelijkheid is niet
in afstand af te meten
kon ik die laatste bij
zijn die in je honing
mag verdrinken, maar
mijn nauwkeurigheid…
Omi en Tropomi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Omi is een ruimtesatelliet
die van dag tot dag zonder respijt
stikstofdioxide
in de luchtvervuiling meet
op alle continenten wereldwijd
Dat gebeurt al sinds 2004
en het blijkt dat uitgerekend hier
het klimaat het meest van alle landen
vervuild met stikstof is
- met als gevolg die wantoestanden -
Na Omi werd Tropomi gelanceerd
- een…
overvloed
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
548 om
op te vangen, dat hemels vocht
dat de Dommel uit deed deinen
waarop menig mond heeft gewacht
en ik weer zweet behouden mocht
ik dacht aan de komende nacht
en nog verder dan morgen;
de slaap in het donker,
weer dromen op het kussen, zo zacht
thuis zijn in bed, in 't donker geborgen
de golf duurde langer dan we ooit
hebben kunnen meten…
VERLANGEN EN DAAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 De bedachtzame wijze vereerders
weten hoe 't vele en 't weinige baat:
uitbreiden mét beknotten bewaart de toom.…
WANEN
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
486 trots edel enigszins zelfingenomen
zo lijken ze soms over te komen
nee niet zoals bij mensen
van adel die zich titels aan meten
en zich hierdoor verheven menen te weten
die soms plechtig schenen te moeten schrijden
als teken dat ze zich beter dan een ander wanen
nee deze wezens zijn trots enkel
op zichzelf op wie en wat ze zijn
van nature…
Blije Vogel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
549 Als vogel blikt zij nimmer achteruit
Doch immer zwemt ze blij in 't blauwe niets
En peddelt onverstoorbaar op haar fiets
Een e-bike, daarmee komt ze snel vooruit
Ze trekt zich zelden aan van enig teken
Om achterwaarts te kijken hoe ze 't deed
Vertel haar niks, zij rept zich naar de meet
Voor beste stuurlui is ze nooit geweken
Maar wijzer…
De ons omringende dingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 Taxeer de ons omringende dingen:
een giga inventaris van de mens,
zwemmend in zijn mogelijkheden
heeft hij de tijd naar zijn hand gezet
om met intense voldoening te meten
dat zijn welstand nóg meer waarde kent.
Tot bij de buren brand uitbreekt.…
questionqueeste
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
636 Vragen
geen antwoorden
nieuwsgierig zijn,
niet alles weten -
dat is de azimut
van 't alziend oog
hoog boven 't zenit
der arctische pool
ontdekkingsreiziger
naar samenhang
schatgraver delvend
naar verloren gewaande
vergeten feiten
begin
van wijsheid
tocht van de geest
soms struikelend
tot aan de meet
dat weten kent…