1728 resultaten.
Hoe vaak...
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.066 Hoe vaak moet ik roepen,
dat ik op je bouw.
Hoe vaak moet ik fluisteren,
dat ik om je geef.
Hoe vaak moet ik bewijzen,
dat ik voor je leef.
Hoe vaak wil je horen,
dat ik aan je denk.
Hoe vaak wil je zien,
dat ik aandacht aan je schenk.
Hoe vaak moet ik denken,
Dat jij dat anders ziet.…
Nutteloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
633 Het is niet fijn
Alleen maar pijn
Een nutteloos gevoel
Is dit nu mijn doel
Kan ik voor niemand meer wat betekenen
Je kunt nu even niet meer op mij rekenen
Dat is wie ik nu ben
In mijn hoofd hoor ik mijn eigen stem
En pep mijzelf weer op
Roep kwaad tegen mijn lichaam het is genoeg stop
Nu moet ik steeds stil staan bij wat ik doe…
Uitstel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
424 niet zelden
roepen woorden
mij uit de mond
vervliegen spinsels
in notenschrift
zonder zang
komt alle hulp
voorspelbaar te laat
blijft niets
van weinig over
houdt de klok rust
tot nader order
leve scharreltijden
met vrije uitloop
kwetterbeek
schatergoud
klaterlach
geen eeuwig
zo bestendig
als voorlopig…
Je suis nobody
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
571 Goor geluid
in dode oren
die niet meer horen
wat ze zien
Wat ze zien
is losgekoppeld
van alles
want het is helemaal niets
Hun hart
en vrijheid
in doeken verborgen
als zwarte waterval op hun rug
Ze roepen
maar ze horen niet
want de oren
propageren
Zij zijn een tijdschrift
de ogen zijn niemand
en de oren zijn doof
voor de afstand…
Oceaanschaduw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
564 Het zal de liefde zijn geweest
met indringende geuren en kleuren
in verlangende lente zoals seringenbloesem
op jouw bed
nabij de zee
en ik hoorde walvissen
roepen, kilometers ver
ga je mee
hou je van me
in geluiden
van de branding
alsof ik in de schaduw was
van alles en het woeste schuim
die voortdurende herfstnacht
in de schemer…
Donkere dagen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
785 is er de melancholie
van overvloed
als gevoelens zijn uitgeput
door veelheid in nuance
lijkt de ziel beboet
door aangereikte kansen,
van woorden die nu rusten
in de geest of in mijn hart,
vaak met gesloten ogen
roep ik in de leegte
van een woestijn
van vergane glorie
of word ik binnenkort
door de natuur
dan wel mijn gemoed
naar…
Als de lentesappen ruisen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
690 wit winterland van sneeuw en ijsbloemen
engelenveren die door de regens zijn uitgewoed
U die de aarde zo maagdelijk weet te roemen
wit winterland van sneeuw en ijsbloemen
en de schone slaapster tot leven kan roepen
als U de stroom van lentesappen ruisen doet
wit winterland van sneeuw en ijsbloemen
engelenveren die door de regens zijn uitgewoed…
dwaalweg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
501 Staphorstenaar
deze toestand
klinkt heel
raar
u allen
denkt dat
onze Schepper
tegen coronavaccinatie
is
gewis
dit komt
over als
een zeer
angstig geloof
GELOOFSROOF
de handen
van de
GGD mensen
wordt ten
zeerste gezegend
door onze
machtige Heer
Hallelujah roep
deze stelling
telkens weer…
deuterium
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
444 dan is daar voor altijd
de geur van branding en zilt
buiten zichtbaar licht
het zware water met diepe stem
elk woord dat zich verdicht
tot som der delen
tot voortekenen in sterrenglans
zo u wilt
er klinkt een roep door het
voortdurende ruisen heen
die meevaart met stroming en zeil
wat zich lezen laat
als mijn gewaad door zee…
laatste zonnestralen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
523 zij komt uit een oude wereld
iedere straatventer had zijn
eigen zangerige roep
zij schrijft verkruimelde
berichten spreekt met
verbrokkelde stem
in het spel van het licht en
de wind sloft zij door het
straatje van gebroken dromen
waar alles zonder samenhang
verschijnt en verdwijnt met het
verstrijken van de laatste zonnestralen…
Onzichtbaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
257 Mijn ogen springen
en zwaaien Help Help Help
Schepen varen voorbij
Ik roep
steeds harder
met mijn schouders
maar ik ben onzichtbaar
Stad en land overstromen
schepen vergaan
volgepakt
Help Help Help
Ach, zal ik
zal ik blijven
wachten?…
Vindicta ruit spes fluit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
50 Nu haat met kracht uit oren spuit
Gaat het oprechte luisteren uit
Nu des redens stem op onwil stuit
Klinkt slechts de roep der wrake luid
Met gigabytes fake news gekruid
En stofwolken en dampend kruit
Geen olifant met lange snuit
Blaast dit drama ooit nog uit…
Wanvertrouwen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.168 Snijden gedachten wonden
in het zijn van geleefd
verleden en is het pad
van de toekomst soms
slingerend en onbegaanbaar
struikelt wantrouwen niet
meer over vertrouwen in
het nu, dan zal morgen
tijd geven in dagen die
lengen, de zon zal roepen
en ik zal wachten boven
aan het duin waar zicht
geen vergezicht meer is
en de…
ADEMLOOS
snelsonnet
4.5 met 20 stemmen
3.574 De vette groove van harde dancemuziek
kenschetsen wij, de wetenschap gelovend,
als echt adembenemend oorverdovend,
dus DJ’s, roep voortaan naar het publiek:
“Hey everybody, moving to the beat,
come on now, clap your lungs and stamp your feet !”…
Ga maar
netgedicht
4.1 met 61 stemmen
2.962 ga maar
fluistert
mijn innerlijke
stem
had je niet meer
moeten roepen
je bent door
de verstreken tijd
gekropen
aldoor een mengeling
ademend
van afstoten en hopen
mijn handen raken
nog even aan jouw huid
de ziel ervaart
met tegenzin
een afwezig geluid
ga maar
zwijgen mijn lippen
*
ik heb niet geleerd
een…
Vreemdeling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
829 Vervreemd
van de stilte die mij beroert
dwalen mijn gedachten
in schaduw
een uil schreeuwt zijn roep
die eenzaamheid scheurt
in duizend stukjes
winterlucht
deze nacht
zoek ik naar de vreemdeling
die spoorloos verdween
tussen woorden op bleek papier
zijn naam
dwaalt tussen bomen
als ik mijn voeten zet
in pasgevallen sneeuw…
huiswerk
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
3.352 dus ik roep...
Ik moet huiswerk maken,
hou op met praten.
Ik begin aan mijn huiswerk ,
en zie ik buiten op de tegels een kunstwerk.
Er staan kinderen bij,
ze kijken en praten over mij.
maar ik denk en blijf denken,
laat ze toch prenken*.
---------------------------
* praten…
Alleen
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
3.006 Het gevoel te willen roepen
luister nou, wíj zijn het toch,
geeft je alleen het gevoel maar
van hoelang beséft ze nog,
dat we haar kinderen zijn?…
vannacht
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
2.032 heb ik gedroomd
natuurlijk van jou
fantastisch
maar telkens opnieuw
een illusie
als de zon
met gouden stralen
mij wakker schudt
zoveel prachtig licht
ik knijp mijn ogen dicht
roep mijn ziel
ter verantwoording
voor de dwaaltocht
in het nachtelijk
duister
al wat ze zegt is:
"luister,
spiegel de zon
in de nacht
die je zelf bent…
Warm vlees.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
716 Je had me warm vlees beloofd-
ik heb er naar uitgezien,
maar de verpakking blijkt slechts gevuld
met bevroren brood
Ga weg, roep ik naar je gezicht-
jij kijkt altijd blij,
laat me toch met rust!…
wachtende stilte
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
711 vanaf de valreep wuivend
je laatste roep, verwaaid,
iets over spoedige berichten
rakelings langs de waterlijn
turensmoe m'n ogen
slenter ik door regennacht
in een kring van waternevel
flonkert een toplicht naderbij
maar blijft in z'n koers volharden
laat havenhoofden liggen
brengt geen bericht
van overzee…
Sikkel
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
766 Door het woud klinkt de roep
van een uil en ergens breken twijgen.
Het fladderen van gedachten
- motten op het vale licht -
klinkt luider dan
het beuken in mijn borst!
De nacht breekt uit
het kreupelhout en aan mijn
mond ontsnapt een hese kreet
terwijl ik ren.…
en God sprak tot mij
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
916 andermaal
sprak God tot mij
in bedekte termen
Julius, waar zijt gij toch
mee bezig
al die woorden die gij
laat zwermen
uit uw verzen
voelt gij u nog
in het aardse aanwezig
ach Heer, wat is toch mis
aan het spontaan roepen
te juichen in overvloed
ik ben toch niet geschapen
om te wachten
tot de vermaledijde dood…
Bij 't Bossche Broek
netgedicht
4.9 met 11 stemmen
655 Heel helder stromend water
en overal 't gesnater
van zoveel dat daar leeft;
De zwanen drijven statig
en zijn misschien nalatig
maar wat dat ook maar geeft;
De eenden roepen dromend,
wie weet van waar hier komend,
vertellen niet hun lied;
Er is een zee van zwijgen,
van rusten en van krijgen,
wees stil, kijk en geniet!…
Gedichtendag: hoe kunnen woorden....?
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
643 Hoe kunnen woorden je bekoren,
of zijn het toch de woorden niet
maar wat ze roepen, wat ze wijzen
en hoe je door de woorden ziet
hoe 't leven steeds opnieuw geschenk is,
hoe liefde je bestaan plots kleurt
en dat het allerkleinste zaadje
toch ergens nog naar morgen geurt.…
Vragen aan de wind
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 Heb je beelden die roepen,
schreef je uit mijn naam?
Kunnen je handen
voelen, wind, waarom?
Misschien
stel ik vragen
aan de stilte van de wind.…
Gehoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 Mensen roepen hun taboes
vanaf hoge torens
luisteren naar de echo
die vanaf beneden klinkt.
En vanuit verre oorden
wordt geen geluid gehoord
dat is veel te ver
voor begripvolle woorden.…
In een schildering
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
624 lief, mijn lief
ik moet je,
wil jou nog beminnen
rond de maanlach
bij de roep van de uil
het blinken van de grote beer
lief, mijn lief
ik zie straallichtjes
een weerschijn
langs het hemelsbaldakijn
o, hoe vertel ik jou…
van de betovering
hoe een nocturne
mijn hart bespeelt
duizend noten
in een schildering
geluksmoment
in…
Voel mij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 hoeveel penselen roep ik aan
om de hemel zo te kleuren
dat jij mij feilloos aanvoelt
regendruppels ervaart als welgemeende kussen
de wind gelijk 'n duw in de goede richting
zonnestralen als 'n streling over je wang
en komen zult wanneer de lucht dik
wordt aangezet, om op te gaan
in een tedere omarming…
Zonder theatraal gebaar
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
544 de finale
het laatste woord
stilte waarin
geen speld wil vallen
een donderend applaus
geestdrift in de ogen
de warme roep om meer
voor nog een laatste keer
bejubeld worden
als de gordijnen vallen
danken in akkoorden
met een lach die hemel geeft
wie wil niet beleven
dat de wereld aan zijn voeten ligt
zonder theatraal gebaar maar…