2622 resultaten.
Teken van de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
548 Alles hult zich in zwijgen
Is sterker dan de strijd
De pen die vonkensproeiend in het witte blad doet nijgen
Het zoete teken van de tijd…
los laten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
370 wikkend en wegend
dwarrelt het blad naar de grond
de hechting voorbij
het blijft daar liggen
voor zolang het duren kan
dat is het leven
of is het de dood…
Heerlijk seizoen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
335 Een genot in late “Indiansommer”
wandelen in het knisperend blad
vrij van zorg, vrij van kommer
weg gedachten van een stad.
Dit is het seizoen waar ik van droom
als de natuur zich voorbereid op rust
rust ik ook zelf uit onder een boom
ja, de herfst is mijn leven en lust.…
Morgenregen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
16 Herfstige regen
op groen blad rust één druppel
de wind houdt zich stil
Op de zachte boog van
een blad ligt een druppel te rusten,
een heldere aanwezigheid die niets verlangt
en toch de aandacht van de ochtend naar zich toe trekt.…
Nu
netgedicht
3.1 met 100 stemmen
19.661 Vandaag draag ik je
naar het zacht geurend gras
Omringd door het neuriënd geklater
van zwoel stromend water
vol van al, dat ons te goede was
Vandaag behaag ik je
tijdens het tortelen der duiven
Bij het zingen van de wind
dat speels de kragen vindt
en het ruisend riet doet wuiven
Vandaag vraag ik je
Laten wij alleen samen zijn
Geef de…
Mijmerend in de duinen
gedicht
3.5 met 24 stemmen
13.993 De arend zweeft en broedt mijn beboste duinen vol
ik hang met zand en zomp en gras en dor getak en jonge scheut in hem
dit is de zon tussen de aarde en de ijlte
breek baan, trillende wereld van libellenvleugels
ruisende onbeweeglijkheid boven prille netelkoppen,
breek baan in mij die in dit landschap zit
in dit doorzichtig nest van arendsdons…
zij moslima
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
695 als een echte jonkvrouw
getooid met ruisend kleed
beent ze door de straten
van haar veel te grote buurt
op haar rug het puntig blauw
van een lang vergeten erwt
plant ze haar modieuze hak
elegant achter iedere tak
die haar omgewaaid de weg verspert
en slechts vergetelheid vindt
waar zij de toekomst
en nog veel meer
zal zij nooit werken…
Buigen of breken
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
776 Buigen in de wind als riet,
dat in aldoor ruisend zingen
ons vertelt van vele dingen,
wie niet luistert, hoort het niet.
Tot op 't water buigt het neer
als de stormwind komt met vlagen.
maar opnieuw na stil verdragen,
wuift het zachtjes heen en weer.…
Wakker worden
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
965 Droomde jij ook
Over die velden vol leven
Het gewapper van kleuren
Door de zachte kus
Van de ruisende wind
Liep jij al zwierend
Onder de grote reuzen
In de koele schaduw
Van het dichte groen
Met een glinstering van licht
Bleef je drijven
Op het bed gevormd
Door eb en vloed
Waar tedere schuimkoppen
Je lichaam zachtjes streelden
Werd…
Sinds mensenheugenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Er zijn zacht ruisende echo’s te horen
van zingende golven die eeuwig ronddolen
op klanken van ontelbare rotaties geleden.
Iets onbekends is door toekomst verholen
en in aanvaardde herhaling aanbeden,
als tijdloze boodschap doorgegeven
in schaduwen van een ver verleden.…
Anders niet
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.429 een enkele klank, verloren
in ruisende blaren,
wie kent hem weer?…
radio
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 de radio had zijn vaste post op de vensterbank
toegeeflijk speelde hij muziek zomers lang prat
op zijn vaste plaats bij het raam het overslaand lawaai
van de stad lauwe contouren van de avond toomden
hem in tot een bron met kleine stem bleef hij melodieus
aanzeuren tegen de nacht het steekspel van pieptonen
alleen onderbroken door ruisend zoeken…
Verloren liefdes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
469 Hoe vaak, liep ik,
een akker zo bezaaid met zomers,
waar de zwoelte mij verloren,
ruisend namen vol van warmte,
had beloofd..
Ik heb ze,
gekoesterd.
Ze gedragen,
zo ver als ik maar kon.
En zelfs,
in de luwte van de schemer,
hun gloed gevangen,
waar het laatste restje, nu nog,
in het flonker van mijn nacht verschiet.…
verloren paradijs
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
551 onder ruisende bomen
nabij de grote steen een
kleine nimf in afzondering
frêle handen maken een
mythische reidans met
stokjes over onbewogen graniet
takjes bedachtzaam
gedraaid en verschoven:
een bezwerende offerande
het zachte prevelen
de geheimzinnige tekens
van een priesteres in trance
daar is plots grote zus
die trots…
Wezembeek
poëzie
3.7 met 3 stemmen
850 Zachtlijnig glooit het veld van gouden graan
naar 't luchtblauw, diep in zomergloed verloren,
met ruisende aren die geleidlijk gaan,
in kollen openwentlend. - Heldre koren
vol klank- en kleurenspel, o eeuwig lied
der moederaarde, die haar schatten giet
in d' overvloed van 't wiegewagend koren.…
Eendagsvlieg
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.632 De gedachte van een vlinder
Duurt vaak niet meer dan een dag
Ze leven echt niet meer of minder
Als je dat misschien toch dacht
Ik hoop dat mijn gedachten
Langer blijven hangen dan dat
Want de herinnering aan jou moet blijven
Als ik vlieg van blad naar blad
Met mijn uitgespreide vleugels
Vlieg ik van tak op tak
Plotseling breekt een tak…
zijn eegadroom
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
4.452 hier veegt een man
blad voor blad voor
eigen deur een spoor
van welkom uit de weg
hij kijkt niet naar de naald
leeg, gebruikt en nutteloos
die hem had kunnen treffen
zijn Schepper durven roepen
lang voor het zover moest zijn
zijn huisje is misschien niet
echt weltevree of iets anders
pathetisch gewauwel van hen
de goegemeente die niet…
Zijn laatste zonnebad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 ik zie het blad
loom vallen
in volle herfstkleur
takkenbrekende
stormen getrotseerd
door hagel bezeerd
zij klaren al de lucht
voor kraakheldere
blauwe vergezichten
waar sprieten nietig
op de hoge stammen
in de hemel prikken
door berijpen
zullen zij zonlicht in
duizend kleuren splijten
nog warmt het
blad de aarde met
zijn…
De woordzoeker
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
772 als een rots in de woestijn
met een huid van leer
leest hij blad na blad
het jaaroverzicht
een plicht
vers na vers
snijdt hij gedreven
uit het stramme gewricht
duivelstoorn
kent geen eindigheid
wanneer het helle licht
zijn hielen likt
hij die tussen draken slaapt
zal nachtenlang waken
hemelvuren zullen spugen
op zijn blauw gezicht…
Meneer Jeronimo kijkt zijn ogen uit
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
509 o die berk
ouder geworden
geel iel
blad na blad valt hij af
naar het dragende toe
Meneer Jeronimo 6…
Klaprozen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 En ik herinner me
Hoe zowel blad na blad
Als traan na traan
Langzaam de winter aankondigden.
Afvallige gratie en
Scheidende schoonheid op de achterbank
Nog altijd trekt jouw naam, jouw geur,
Aan mijn hart zoals je aan mijn haren trok.
De mooiste herinnering aan die felle zomerzon
En hoe ik klaprozen voor je plukte.…
Wacht maar even
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 Deze novemberdag begint niet zonnig
je gedachten gingen te vroeg op pad
te veel spoken en andere zaken
spinrag en vallend blad.
Zoveel woorden en amper nog plaats
je spreekt over hoe de tijd voorbij ging.…
sterf in rood de herfstdood
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.272 terug naar moeders schoot
ik ben een blad
en dwarrel wat
mijn dagen heb ik wel gehad
ik sterf in rood de herfstdood…
Gedragen aan de levensboom
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
267 Een oudere man loopt over de paden
genietend van de herfstzon
de grond bezaaid met blad en zaden
nu stervend nadat in de lente hun leven begon.
Zo is het leven dacht de man
één jaar is voor 't blad genoeg
toch leef ik langer als 't kan
geënt aan de levensboom die mij droeg.…
mijn laatste stap
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
2.263 het is de laatste regel
waarop ik loop
aan het einde wacht ik
even
dan stap ik op
naar het andere blad
met onbeschreven regels
onzichtbaar
in donker licht…
kroondomein
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.249 hij ziet in haar het onbeschreven blad
en laat de regels vrij en vloeiend rijmen
door vingertop beheerste woordenschat
graveert in haar zijn warme hartsgeheimen…
bladwijzer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
863 gisteren lag het nog
verloren op de grond
het iets te vroege blad
nu sluimert het in de roman
die ik aan het lezen ben
en dwarrelt ruisloos mee
van boek naar boek…
Kil
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
605 In de lente ontlook de bloem
In de zomer scheen de zon volop
In de herfst viel het eerste blad
En nu, nu is het winter in m'n hart…
onheil
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
711 een wat donker bruin
vermoeden waait het
blad van de kastanje
ritselend haar aan
dat de zomer
allengs stilt en zich
onontkoombaar in de
herfst moet laten gaan…
boom
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
524 sapstroom van kracht
in wortel geboren
verlangen naar licht
ontvouwt blad uit tak
reikt naar de hemel
geeft huis aan vogel…