Alle inzendingen over ruisend blad

2622 resultaten.

Sorteren op:

Teken van de tijd

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Alles hult zich in zwijgen Is sterker dan de strijd De pen die vonkensproeiend in het witte blad doet nijgen Het zoete teken van de tijd…

los laten

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 370
wikkend en wegend dwarrelt het blad naar de grond de hechting voorbij het blijft daar liggen voor zolang het duren kan dat is het leven of is het de dood…
J.Bakx22 december 2019Lees meer >

Heerlijk seizoen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 335
Een genot in late “Indiansommer” wandelen in het knisperend blad vrij van zorg, vrij van kommer weg gedachten van een stad. Dit is het seizoen waar ik van droom als de natuur zich voorbereid op rust rust ik ook zelf uit onder een boom ja, de herfst is mijn leven en lust.…

Morgenregen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 16
Herfstige regen op groen blad rust één druppel de wind houdt zich stil Op de zachte boog van een blad ligt een druppel te rusten, een heldere aanwezigheid die niets verlangt en toch de aandacht van de ochtend naar zich toe trekt.…
CB13 november 2026Lees meer >

Nu

netgedicht
3.1 met 100 stemmen aantal keer bekeken 19.661
Vandaag draag ik je naar het zacht geurend gras Omringd door het neuriënd geklater van zwoel stromend water vol van al, dat ons te goede was Vandaag behaag ik je tijdens het tortelen der duiven Bij het zingen van de wind dat speels de kragen vindt en het ruisend riet doet wuiven Vandaag vraag ik je Laten wij alleen samen zijn Geef de…

Mijmerend in de duinen

gedicht
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 13.993
De arend zweeft en broedt mijn beboste duinen vol ik hang met zand en zomp en gras en dor getak en jonge scheut in hem dit is de zon tussen de aarde en de ijlte breek baan, trillende wereld van libellenvleugels ruisende onbeweeglijkheid boven prille netelkoppen, breek baan in mij die in dit landschap zit in dit doorzichtig nest van arendsdons…

zij moslima

netgedicht
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 695
als een echte jonkvrouw getooid met ruisend kleed beent ze door de straten van haar veel te grote buurt op haar rug het puntig blauw van een lang vergeten erwt plant ze haar modieuze hak elegant achter iedere tak die haar omgewaaid de weg verspert en slechts vergetelheid vindt waar zij de toekomst en nog veel meer zal zij nooit werken…

Buigen of breken

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 776
Buigen in de wind als riet, dat in aldoor ruisend zingen ons vertelt van vele dingen, wie niet luistert, hoort het niet. Tot op 't water buigt het neer als de stormwind komt met vlagen. maar opnieuw na stil verdragen, wuift het zachtjes heen en weer.…
Aad12 maart 2008Lees meer >

Wakker worden

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 965
Droomde jij ook Over die velden vol leven Het gewapper van kleuren Door de zachte kus Van de ruisende wind Liep jij al zwierend Onder de grote reuzen In de koele schaduw Van het dichte groen Met een glinstering van licht Bleef je drijven Op het bed gevormd Door eb en vloed Waar tedere schuimkoppen Je lichaam zachtjes streelden Werd…

Sinds mensenheugenis

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Er zijn zacht ruisende echo’s te horen van zingende golven die eeuwig ronddolen op klanken van ontelbare rotaties geleden. Iets onbekends is door toekomst verholen en in aanvaardde herhaling aanbeden, als tijdloze boodschap doorgegeven in schaduwen van een ver verleden.…
Iniduo31 juli 2011Lees meer >

Anders niet

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.429
een enkele klank, verloren in ruisende blaren, wie kent hem weer?…

radio

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 595
de radio had zijn vaste post op de vensterbank toegeeflijk speelde hij muziek zomers lang prat op zijn vaste plaats bij het raam het overslaand lawaai van de stad lauwe contouren van de avond toomden hem in tot een bron met kleine stem bleef hij melodieus aanzeuren tegen de nacht het steekspel van pieptonen alleen onderbroken door ruisend zoeken…

Verloren liefdes

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
Hoe vaak, liep ik, een akker zo bezaaid met zomers, waar de zwoelte mij verloren, ruisend namen vol van warmte, had beloofd.. Ik heb ze, gekoesterd. Ze gedragen, zo ver als ik maar kon. En zelfs, in de luwte van de schemer, hun gloed gevangen, waar het laatste restje, nu nog, in het flonker van mijn nacht verschiet.…
John Kroos17 januari 2016Lees meer >

verloren paradijs

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 551
onder ruisende bomen nabij de grote steen een kleine nimf in afzondering frêle handen maken een mythische reidans met stokjes over onbewogen graniet takjes bedachtzaam gedraaid en verschoven: een bezwerende offerande het zachte prevelen de geheimzinnige tekens van een priesteres in trance daar is plots grote zus die trots…
J.Bakx21 november 2022Lees meer >

Wezembeek

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 850
Zachtlijnig glooit het veld van gouden graan naar 't luchtblauw, diep in zomergloed verloren, met ruisende aren die geleidlijk gaan, in kollen openwentlend. - Heldre koren vol klank- en kleurenspel, o eeuwig lied der moederaarde, die haar schatten giet in d' overvloed van 't wiegewagend koren.…

Eendagsvlieg

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.632
De gedachte van een vlinder Duurt vaak niet meer dan een dag Ze leven echt niet meer of minder Als je dat misschien toch dacht Ik hoop dat mijn gedachten Langer blijven hangen dan dat Want de herinnering aan jou moet blijven Als ik vlieg van blad naar blad Met mijn uitgespreide vleugels Vlieg ik van tak op tak Plotseling breekt een tak…

zijn eegadroom

netgedicht
2.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.452
hier veegt een man blad voor blad voor eigen deur een spoor van welkom uit de weg hij kijkt niet naar de naald leeg, gebruikt en nutteloos die hem had kunnen treffen zijn Schepper durven roepen lang voor het zover moest zijn zijn huisje is misschien niet echt weltevree of iets anders pathetisch gewauwel van hen de goegemeente die niet…

Zijn laatste zonnebad

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
ik zie het blad loom vallen in volle herfstkleur takkenbrekende stormen getrotseerd door hagel bezeerd zij klaren al de lucht voor kraakheldere blauwe vergezichten waar sprieten nietig op de hoge stammen in de hemel prikken door berijpen zullen zij zonlicht in duizend kleuren splijten nog warmt het blad de aarde met zijn…
wil melker27 september 2016Lees meer >

De woordzoeker

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 772
als een rots in de woestijn met een huid van leer leest hij blad na blad het jaaroverzicht een plicht vers na vers snijdt hij gedreven uit het stramme gewricht duivelstoorn kent geen eindigheid wanneer het helle licht zijn hielen likt hij die tussen draken slaapt zal nachtenlang waken hemelvuren zullen spugen op zijn blauw gezicht…
Hanny9 januari 2010Lees meer >

Meneer Jeronimo kijkt zijn ogen uit

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 509
o die berk ouder geworden geel iel blad na blad valt hij af naar het dragende toe Meneer Jeronimo 6…

Klaprozen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
En ik herinner me Hoe zowel blad na blad Als traan na traan Langzaam de winter aankondigden. Afvallige gratie en Scheidende schoonheid op de achterbank Nog altijd trekt jouw naam, jouw geur, Aan mijn hart zoals je aan mijn haren trok. De mooiste herinnering aan die felle zomerzon En hoe ik klaprozen voor je plukte.…

Wacht maar even

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Deze novemberdag begint niet zonnig je gedachten gingen te vroeg op pad te veel spoken en andere zaken spinrag en vallend blad. Zoveel woorden en amper nog plaats je spreekt over hoe de tijd voorbij ging.…

sterf in rood de herfstdood

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.272
terug naar moeders schoot ik ben een blad en dwarrel wat mijn dagen heb ik wel gehad ik sterf in rood de herfstdood…
wil melker3 november 2003Lees meer >

Gedragen aan de levensboom

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 267
Een oudere man loopt over de paden genietend van de herfstzon de grond bezaaid met blad en zaden nu stervend nadat in de lente hun leven begon. Zo is het leven dacht de man één jaar is voor 't blad genoeg toch leef ik langer als 't kan geënt aan de levensboom die mij droeg.…

mijn laatste stap

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.263
het is de laatste regel waarop ik loop aan het einde wacht ik even dan stap ik op naar het andere blad met onbeschreven regels onzichtbaar in donker licht…
Wim Niesten5 februari 2004Lees meer >

kroondomein

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.249
hij ziet in haar het onbeschreven blad en laat de regels vrij en vloeiend rijmen door vingertop beheerste woordenschat graveert in haar zijn warme hartsgeheimen…
klaasje30 september 2004Lees meer >

bladwijzer

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 863
gisteren lag het nog verloren op de grond het iets te vroege blad nu sluimert het in de roman die ik aan het lezen ben en dwarrelt ruisloos mee van boek naar boek…

Kil

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 605
In de lente ontlook de bloem In de zomer scheen de zon volop In de herfst viel het eerste blad En nu, nu is het winter in m'n hart…

onheil

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 711
een wat donker bruin vermoeden waait het blad van de kastanje ritselend haar aan dat de zomer allengs stilt en zich onontkoombaar in de herfst moet laten gaan…
Wee Lass30 augustus 2009Lees meer >

boom

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 524
sapstroom van kracht in wortel geboren verlangen naar licht ontvouwt blad uit tak reikt naar de hemel geeft huis aan vogel…