711 resultaten.
Gehoorbeschadiging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.021 dreigend gehoorverlies
Miljoenen, een miljard, of wat jaartjes meer
het klinisch rekenwerk zo éénvoudig koel
het dient toch slechts een schamel doel
wij kunnen, kennen, moeten alles, Heer
Uw hand, overbodig bij ons rapen
wij plukken heel de aarde kaal
geen rentmeester maar vandaal
geen notie dat U alles heeft geschapen
Verstand en schepping…
Gesloten deuren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 ik zag je in
muren verdwijnen
door gesloten deuren
weer verschijnen
en altijd was er
de warmte van je lach
jij die niet
hecht aan materie
maar wel de
werkelijkheid deelt
in samen vormgeven
en stemmingen beleven
wetenschap leert
ons de les hoe
om te gaan met
de rest van de
schepping waar
wij samen mee leven
toch stapt…
Om de tuin
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
798 Het was in de achtertuin dat ik het zag
Een van de katten nam de tijd
Keek even en een insect verloor de strijd
Nutteloos achtergelaten op zijn laatste dag
Het beestje even ter hand genomen
Tot in detail perfect
Dat het dit prachtige schepsel moest overkomen
Er is toevallig veel schoonheid die de schepping dekt
Zijn wetenschappers dan toch…
stabat mater
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.608 uit de struik met eeuwige bloemen
vol van kleur en zachte geuren
waar engelen tijdloos aan alle zijden
de onzichtbare bekoren
wordt met liefdevolle zorg
nog zonder een uitgesproken naam
de echte oermoeder geboren
zij is verrijkt met
het oorspronkelijk verbond;
het voortschrijdend leven
aan elkander te smeden
om zo de schepping
van vrouw…
ik blijf achter
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
792 blijf nog even
ik had haar
bij voorbaat
al verloren
zij kwam zo plots
in mijn beeldentuin
van zoete kersen
een zachte stengel
met een vederen pluim
en groeide in mijn leven
bloeide haast ongeremd
tot kostbaar zielengoud
zwevend wilde ik
dit wonder beleven
haar begrijpen in
duizendvoud
ik blijf achter
in de schemering
mijn schepping…
een zwemmer is een ruiter
gedicht
3.1 met 124 stemmen
32.101 Want in het water adem ik water, in het water
word ik een schepper die zijn schepping omhelst,
en in het water kan men nooit geheel alleen zijn
en toch nog eenzaam blijven.
Zwemmen is een beetje bijna heilig zijn.
-------------------------------------------
uit: ´Verzamelde gedichten´, 1982.…
de pruim
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
950 niet door mensen gedoogd
ook ik ontloop haar gaarne
wil niet door haar kwijlen
ook niet voor even, worden afgedroogd
of in nabijheid verwijlen
zij bloeit in alle seizoenen
tot zover is de mens in staat
ze kent de vormen van meloenen
met een kracht die nimmer vergaat
daar zij behoort tot de onuitroeibare oenen
ja ik doe kond van een schepping…
Darwinners grefolutie
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
654 Schepping of evolutie
Bij ons rijst steeds maar weer die vraag
Bewijzen zijn voor beide niet
Ze blijven voor ons vaag
Wat is en straks nog komen zal
Is niet aan toeval toevertrouwd
Noch door middel van 'lot' gebouwd
Zij lijkt te rusten op heilige pilaren
Evolutie verklaart het bestáán van leven niet
Wij zijn toch meer dan ontwikkelende…
Zo de steen bedoeld is
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
949 Dat staat geschreven in je woorden,
vruchtbaar maar immer wankel, zoals elke onzekerheid
tussen waarheid en leugen
waaruit het verlangen groeit naar stilte
in de schalen van onze schepping.
Vandaag niet, zo voel ik. Ik kan nog houden
van het leven en de steen in
mijn hand.…
Ontwaakte en zag
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
749 En ik ontwaakte en ik zag
hoe mooi de wereld was
de vogels die hun lied weer zongen
en rook het pas gemaaide gras
Ik zag hoe mooi de bloemen bloeiden
en rook de geur van de jasmijn
en ik besefte eens temeer dat ik
een kind van Zijn schepping mag zijn
'k Zag mooi gesponnen zilveren draden
de kunstwerken van een spin
'k hoorde het zachte…
Ik ken U
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.379 ik mens ben
gelijk allen
ken ik u
en speel ook toneel
met geopend doek
kijk dan de zaal in
gevuld met uw zielen
maar door de belichting
blijkt dat een schimmige look
oh zeker, ook ik
sta schijnheilig op de planken
met wijde ogen en volle mond,
maar ben niet slecht
zie mijn zon
en de geest in de
schaduw blijkt echt
de schepping…
Ik ontwaakte en zag
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
811 En ik ontwaakte en ik zag
hoe mooi de wereld was
de vogels die hun lied weer zongen
en rook het pas gemaaide gras
Ik zag hoe mooi de bloemen bloeiden
en rook de geur van de jasmijn
en ik besefte eens temeer dat ik
een kind van Zijn schepping mag zijn
'k Zag mooi gesponnen zilveren draden
de kunstwerken van een spin
'k hoorde het zachte…
OCHTENDSPRAAK
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
638 De oeroude, onbedorven Schepping
blij maar ingetogen mogen smaken...
Bij stralende zonsopgang soezend waken
tussen bosbessen vol dauwschittering.
Even wil de vliedende schemering
die vruchtjes en morgendruppels nog raken
met haar afgedane wondertaken,
brengt overal kleine bolle spiegeling.…
de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 met volle maan is driehoek rond
waarin ook jij je schepping vond.…
LOTUS MYSTIEK
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
574 Laat haar symbolen overrompelen
de schepping en spiritualiteit
staande voor schoonheid, reinheid en puurheid
de ware ziel in liefde dompelen
boeddhisme: wiel van reïncarnatie
lotus brengt geluk, kennis en wijsheid
volledige geestelijke vrijheid
bewustzijnsverruiming; meditatie
niet negatief laten overmannen
creëer een eigen positief zelfbeeld…
de tijd is slechts een lach
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.115 je gaat weer lopen
op de zwarte steen
los van alles
nergens heen
in het raken voel je
het verleden naken
kom geef je over
je bent te vaak alleen
voel me
vlij je neer, je ziel
heb ik al lang gemist
accepteer weer mijn gezicht
je hoort bij mij
deel de schepping
die we vroeger waren, kom
dan gaan we God ervaren
de tijd is slechts…
parelt woorden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
874 ik raakte je
een rots waarin de tijd
gebroken was
je gezicht weerbarstig
in het licht dat steen al
eeuwenlang gekoesterd had
je lijf pas opgestaan
nog rankend uit het paradijs
ogen die maar net
hun schepping zijn ontloken
lippen die nog nooit
een woord hebben gesproken
je stem verlost
ons uit stilzwijgen
parelt woorden die
ik niet…
Geurtjes verbloemen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
370 druppels
waarin stukjes lente
hun kleuren al dragen
in het regenbooglicht
van voorbije dagen
geurtjes verbloemen
de namen van bloeiers
die al zon hebben
genoten in vroege en
latere uren op de dag
zij lachen mild nat
onttrekken zich
voor even nog
aan het gebeuren
net op en vlak boven
de aard dat al licht
groeiend groen baart
de schepping…
In eenvoud
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
485 het was vooral
de rust die
jij uitstraalde
in een universum
dat holde en tolde
met snelheden
van geluid en verder
sneller dan licht
zelfs de tijd was
daarvoor gezwicht
omdat het begrip
uren dagen maanden
en jaren het enige dat
geschikt bleek
voor het menselijk
bevattingsvermogen
waar jij in al
je volmaakte
schoonheid de
schepping…
Dagen op aarde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
136 Dan vragen wij niet naar morgen,
is gisteren verleden tijd,
dan zal Hij nog voor ons zorgen
aan wie alles in de schepping
is gewijd.…
Herfstgedachte van de wandelaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
102 kille herfstwind ruw begint
het bange hart zoekt rust en zoekt niet meer
slechts bladeren jagen mee met het avontuur
een stemmig zwijgen ongehoord maar klaar
spreekt de geest diep in het duister aan
het droomkompas wijst nu de weg waarnaar
de mens met al zijn feilen door moet gaan
daarom aanvaardt hij de verstilde nacht
de rust die de schepping…
Een druggerelateerde lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
533 jaren
verfijnen is de
creativiteit op
dan swingt stampt en
springt de goegemeente
in de toegewezen
evenementen
een weinig
verheffend
bewegingsbeeld
van hersenloos op
en neer met alleen
opgepepte kracht
wegdraaiende ogen
en een inhoudsloze
druggerelateerde lach
achtergelaten
visitekaarten zijn
tekens aan de wand
dat de schepping…
Moesson
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.100 van de dakpannen
cascades van sluiers omspannen
het landschap en de hof wordt een bad
Een verdwaalde moesson teistert
het lage land waarop de boer verbijsterd
het gewas verdrinken ziet
de maïs wuift en golft als tropisch riet
Ik drijf langs wolken vol donder
naar een eiland in de zon
het leven lijkt daar lichter en ronder
Alsof de schepping…
KLOOSTERWIEL
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
699 als vrede iets met harmonie van doen heeft
schuilt het geheim misschien wel hier
terwijl een bleke maan op het water drijft
een late vogel naar zijn rustplaats wiekt
waar het boerenland zich in gewijde stilte
hult en elk gerucht in het duister verstomt
het riet een bewogen lied van vrede ruist
de schepping hier al eeuwen…
Mijn lieve nimf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
638 voelen
van jouw passie die ons
op aangename wijze tot
grote hoogte doet stijgen
om dan licht
af te glijden zonder
in een duikvlucht te raken
die ons zeker zal kraken
ik volg je mijn
lieve nimf in volle
overgave omdat vleugels
onze zielen zullen dragen
in een paradijselijke
atmosfeer die enkel
liefde kan ademen met
god in schepping…
Het korenbloemenblauw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 wereldvreemd in hun saaie
ordening en burgerlijke schikking
zij zijn een plaag voor je geweest
jij zocht je eigen weg
in de hang naar koestering en zon
met vrijheid in het hete bloed
waardoor jij verder en steeds hoger klom
ooit zal ik jou weer tegen komen
vurig blauw in ons wilde bloemenbed
we zullen hemels laten zomeren
zoals in de schepping…
Eeuwig bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 zag ik
hen aards
maar ik voelde
al hoe meerdere
dimensies hun
geestelijk uitdijen
zichtbaar maakten
in vorm en omgeving
een tintelend
fluïdum gestalte
bleek communicatie
de snelheid en eenvoud
van telepathische
overbrenging machtig
te zijn op menselijk
en alle leefniveaus
zoals de natuur en
alle vormen van
bestaan die de
schepping…
Koninkrijksfeest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Iedere nacht ontvangen wij weer kracht
de nieuwe dag Uw schepping te bewonderen
de wonderen door geen mens bedacht
wij kunnen ons slechts in stilte verwonderen.
Stuur ons de liefde door Uw Geest
waardoor wij enkel op Uw steun vertrouwen
en nodig ons aan ons eind op Uw feest
waar wij in vast geloof op mogen bouwen.…
Levend sterven
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
821 ziel
langzaam en over vele jaren heen
de weg was blind
het doek viel
in mij is iemand
als de dood
verlaten door het leven
een hart in nood
weer neemt
de schaduw mij mee
eigenlijk al vele, vele jaren
ik volgde ontkennend gedwee
immers er was ook oud verdriet
het kwam niet tot bedaren
het kleurde zwart
maar kende hoop
in schepping…
In wiegend wuiven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 van succes gedroomd
een kroon linten en wat lauwertakken
maar kreeg de hoofdprijs nooit te pakken
een ideaal als spiegel voor de wensen
van talloze mensen om eens in hun bestaan
als primus inter pares te kunnen gaan
toch heb ik het geluk gevonden
dat zeggen jouw ogen onomwonden
als ik weer bij je ben
en wij samen wandelen in een schepping…