Alle inzendingen over seizoen

1642 resultaten.

Sorteren op:

vier zomer haiku

gedicht
3.0 met 370 stemmen aantal keer bekeken 64.153
waar groot hoefblad groeit is de oever verdwenen daar schuilt de kikker als de avond valt en de bloemen zich sluiten danst de mug zich warm lisdodde kijkt uit langs weiland en waterkant doodstil vlucht een vis nauwelijks merkbaar drijft het waterlelieblad maar de tijd verstrijkt ------------------------- uit: 'Bladeren', 2007…

ze geeft niet op

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 854
hoe ze steevast zonnebloemen plant in haar verlangen naar een zomer aardbeien plukt en vereeuwigt in gelei die nooit stroperig genoeg lijkt ze houdt van Vivaldi en nog enkele anderen die dood of levend zijn gegaan zoals regenbogen die nooit blijven en toch blijft ze kijken ze draagt altijd een cardigan tegen het rillerige van de avonden…
jandeb30 juli 2008Lees meer >

Gewenkt en uitgedaagd

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 659
Seizoenen geuren onverwachts en zwerven rond de bomen. De grote woorden vallen neer en zijn niet langer lichtend. Een mens van zwijgen gaat voorbij. Een graf wordt vredestichtend... Het plonzen en gesnater, het ruisen rond het water en 't uur wordt alsmaar later. Vught, Zin in Werk, 2004…
Adeleyd14 augustus 2008Lees meer >

Winterse stramheid

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 446
zacht kleuren de jaren die ik In je ogen zie de diepte van je lach een huid vol seizoenen waar zomer nog bloeit en oogst naar volrijp groeit geen spoor van winterse stramheid van leden door kou en gladheid van heden je straalt een vrolijk sportieve ambiance die nog tot in de late uurtjes kan dansen klaar voor een echte winter…
wil melker9 november 2020Lees meer >

verval

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
vandaag zag ik het blad terugkeren naar de aarde frivool dwarrelend speelde het met de wind alsof het even nog het leven vierde vandaag zag ik het blad hoe het neer lag op de aarde de kleur verbleekt de randen door verlaten vocht verbrokkeld en al bijna stof de teloorgang al omarmd…

Ganzentrek

gedicht
2.7 met 39 stemmen aantal keer bekeken 12.872
Het is tijd, we gaan op reis We verzamelen ons, we zijn met velen Vraag niet waarom, waarheen, hoe lang We volgen een innerlijke drang Vleugel aan vleugel schrijven wij luid gakkend in gelijke vlucht de laatste letters van het alfabet in de grijze novemberlucht --------------------------------- uit: 'Gek van liefde', 2008.…

Kristal

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 779
Het kristal Van de heldere nacht Innig gearmd Met Het cracquelé Van de vorst - Het prille begin Van Een nieuwe winter…
winkebinkie26 oktober 2008Lees meer >

winterkleurenpalet

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
het donkere hout de dreigende lucht het vlammend rood van beuk het zilverwit van berk de oranjerode zon het winterharde groen het bleekroze van helleborus de paarse sierpeperkorrels het geel van winterjasmijn het geelbruin van zwammen de rode besjes van hulst het amandelroze van primus het winterkleurenpalet van moeder natuur ongeëvenaarde…

Depressief

gedicht
2.3 met 68 stemmen aantal keer bekeken 18.431
Zojuist vertelde mijn huisarts dat ik aan een depressie lijd, somber, slapeloos, rusteloos geen plezier of levenslust wel prikkelbaar en agressief ik ben stil van de lof en geef mezelf een schouderklop ----------------------------------------- uit: 'Dans van een bevroren land', 1998.…

Oorlog

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.305
Regendruppels vallen uit de hemel Het is een sombere dag Mensen staan in rijen En schreeuwen kwade dingen Sneeuwvlokken vallen uit de hemel Het is een koude dag Mensen worden begraven onder een dikke laag sneeuw En zoeken naar hun geliefden. Bladeren vallen van de bomen Het is een korte dag Mensen haasten zich terug naar huis…
Michael10 maart 2009Lees meer >

De Winterkoning

netgedicht
4.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.014
Wees niet een ongenode gast wanneer de dagen stralend vertellen dat ze nooit anders zijn geweest, maar lach uitbundig, samen naar de zomer daar stralen ze het meest. De lente is duidelijk begonnen, zijn maartse staart zal hij opsteken want niet iedereen is het passend eens, met te zingen ik ben de Winterkoning toont hij zijn dwarse verenkleed…

In Memoriam Matris (Obiit 1.III.95)

gedicht
2.4 met 82 stemmen aantal keer bekeken 33.188
Ze was al heel erg oud. Daar riep een meisje: 'Kijk, oma, het is winter!' En zij zei: 'Ik zou zo graag gaan spelen, weer spelen in de sneeuw.' De lente kwam, een lente later zou ze sterven. Maar ze zei: 'Ik zou zo graag gaan lopen, lopen door de regen, al die druppels op mijn gezicht.' De zomer was voorbij, voorbij. Ze zei: 'Die appeltjes…

Merel

gedicht
3.9 met 36 stemmen aantal keer bekeken 6.866
Een warme dag wordt aan het einde rood. Vrolijke stem: geestdriftige merel. Ik wou dood en ik kreeg hem. Drie eitjes in het nest bij de beek. Hoe kleiner wij, hoe groter de zomer. ------------------------------------- uit: 'Op de rand van de taal', 2001.…

Pruimensaus

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 617
Stralend wit bloempje Aan de kalme waterkant Drinkt niet graag water Arm zwetend hondje Wacht op water van baasje Loopt helemaal leeg Lief klein vlindertje Dartelt schoon zonder weemoed Tot de regen komt Wee vermoeid musje Vliegt met korte vleugeltjes Hijgend in het sneeuw Lief dik konijntje Wacht op een kom met zoet fruit Konijn…
Nemo van Oss22 september 2009Lees meer >

Strakt een heldere hemel

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 468
in bladerval kleurt je oogst in rijpe vormen speels krult de lach als je na drie keer vlagen rust vindt in de luwte van de wind met ogen die de zon nog dragen warmte stralen uit voorbije zomerdag dit seizoen is weer volbracht tussen kale takken strakt al in een heldere hemel tintelfris de winternacht…
wil melker4 oktober 2014Lees meer >

Over en over

netgedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.089
als een wilg op weg naar winter de bladeren zacht laten gaan takken strak in de wind nog even en het snoeimes dringt tot aan de knot er rest niets dan wachten op herhaling zal een zomer nog de kleuren hervinden van toen alles bloeide en vogelbekjes voedden zich op de takkenschoot de root scheen van goud leven overleefde de treurnis…
Ludy Bührs6 november 2009Lees meer >

TERMINALE KLEUREN

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.007
nog blijft de wind aan takken sleuren verbergt de aarde haar aangezicht onder 't vallend blad zieltogend hangen bloemen op half twaalf... en ik onrustig in mijn stoel als aan het sterfbed van een dierbare zoekend naar telkens weer verkeerde woorden de vergankelijkheid opgediend compleet met garnituur…

uitgewit

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 763
Het wit strekt zich over de wereld der mensen de meningsverschillen uitvlakkend van het eigenste einde beginnend tot over de daken van je vrienden heen alsof de aarde haar mantel aantrekt en zich op haar kinderen wil verlaten nu ze nog eens van huis is de adem onttrokken, verstoken van warmte de bundels hout wachtend onder hun ijshutten…

Het Wiel

gedicht
3.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 8.364
's Winters willen wij de lente en in de lente liefst de zomer, en als het wemelt in de heggen zeggen wij: laat de winter komen. En daarna is er niets meer goed: het voorjaar komt er niet meer aan. Wij weten niet dat in ons woedt verlangen om maar dood te gaan. (naar W.B. Yeats) --------------------------------------------- uit: Wat blijft…

Boom in mijn achtertuin

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 610
Boom in mijn achtertuin Rondom jou ligt al mijn puin Krachten uit het Noorden Gedachten zonder woorden De winter was lang En ik ging mijn gang Lente en zomer waarin het zonnetje schijnt Waarin mijn puin verdwijnt Bloemen bloeien en bladeren groeien In de herfst zal ik nu eens de takken gaan snoeien…
Frank15 januari 2010Lees meer >

al eeuwen lang de seizoenen

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 533
rijpheid van het graan ik aai de stoppels die blijven staan en bevries en verstil gedwongen door de ijzige winterring het rijp smelt in het ontluikend licht ik ben in de hand van de zaaier en ontkiem draaf met blote voeten het pas omwoelde en bedauwde land wordt wakker ik zweef over de gouden gloed kus iedere dag al eeuwen lang de seizoenen…

De winter wordt bijna ontslagen

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 573
De winter wordt bijna van plagen ontslagen je merkt het lichtere aan het lengen der dagen het genoeglijke dat aan komt rollen uit leven tuinen die boden nieuwe kansen willen geven. Zie hoe tij de tijd verdraagt ‘t maakt het buitenleven weer zoet als ook jij uitgeslapen zomerse stappen weer buitenshuis doet. Menig gewas vreest nog de vorst…

Staphorst

gedicht
3.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 6.264
Gemengd bedrijf: aardappels, knollen, graan, het varken en de kip, de koe, het paard, de mens, het huis, de stal, het groene land, de nacht, de dag, de kringloop van de maan, het schommelen van de wieg, de wekroep van de haan, drift, vruchtbeginsel, rijping, ooi en lam, zomer en winter, appels, pruimen, jam - slagregen, windhoos, hagel, bliksem…
Koos Geerds14 september 2021Lees meer >

Kind van de zon

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
je bloeide als sneeuw dauwde lentetranen weerkaatste de hemel met een spiegelend hart zomerde lieflijk in waterkristallen verdampte met wind als kind van de zon oogstte de kleuren van het volrijpe herfstgebeuren bundelde alles in wit de winter getekend die met dons van de deken aarde bedekt met het ongerept licht van de schepping…
wil melker26 november 2013Lees meer >

op een stationnetje

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 678
reclameborden als windvangers schaars stationsmeubilair in een winderig exterieur waar treinen slechts mondjesmaat stoppen en de tijd geen naam mag hebben…

éénoog het tegenlicht

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 847
Mogen we vergeten van het verleden kunnen we het hoofd verwijten dat het of het heden vergeven dat het een hoofd heeft vergeten het is een vraag geen vraag vaagweg heeft het een mond in de einder een stilleven in lood gedompeld vertraagd met kiezels in de schedel is het improviserende met vlokken in de wimpers de hoge noot van…

Romantische herfst

gedicht
1.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 9.265
schimmig vanavond jaagt die mist de velden de maan sluipt terug in dodelijke bomen nu is de grote rafelaar gekomen een herfst een doodgaan een gekwelde smeekstem hoor... ademend beweegt de aarde van heimwee om mensen te bezetten met een adem van verdriet om koeien zwaar en zwijgend in zich vast te zetten als schepen, vastgegroeid aan het…

Verdrietig kind, verdrietig gedicht

gedicht
3.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 18.076
Ik ben de herfst. Ik ben de regen. Ik ben de storm. Zoek mij maar op, ik sta in alle gedichten. Houd mij maar vast, ik heb het koud en ik ben moe, en nog zoveel bladeren aan de bomen, nog zoveel bladeren overal. -------------------------------------------- uit: 'Daar zijn geen woorden voor', 2005.…
Toon Tellegen19 september 2011Lees meer >

IJzel en brem

gedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.648
In de hoekjes van de ogen huilt het Zienderogen werd de winter een keel Het is de keel van de winter die krast De brem op de akkerrand lijkt bevroren De brem op de akkerrand leek geelzwart Winter hurkte als een kraai op het dak Zwart en geel en kraste uitzinnig Toen ijzel op de straatweg tokkelde IJzel tokkelde op de straatwegen toen De…

Herfst

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
De nacht stoot haar adem uit over het land een mistig verlangen hangt in de lucht de horizon glinstert in zwevend zilver de dag druppelt binnen op het gras in v verbinden zich de wilde ganzen het seizoen toont zich in de vlucht op het pad dansen vrije blaad’ren in de armen van de vroege bries overtuigend geluk maakt zich meester in…
Jareru25 oktober 2011Lees meer >