1642 resultaten.
vier zomer haiku
gedicht
3.0 met 370 stemmen
64.153 waar groot hoefblad groeit
is de oever verdwenen
daar schuilt de kikker
als de avond valt
en de bloemen zich sluiten
danst de mug zich warm
lisdodde kijkt uit
langs weiland en waterkant
doodstil vlucht een vis
nauwelijks merkbaar
drijft het waterlelieblad
maar de tijd verstrijkt
-------------------------
uit: 'Bladeren', 2007…
ze geeft niet op
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
854 hoe ze steevast zonnebloemen plant
in haar verlangen naar een zomer
aardbeien plukt en vereeuwigt in gelei
die nooit stroperig genoeg lijkt
ze houdt van Vivaldi en nog enkele
anderen die dood of levend zijn gegaan
zoals regenbogen die nooit blijven
en toch blijft ze kijken
ze draagt altijd een cardigan
tegen het rillerige van de avonden…
Gewenkt en uitgedaagd
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
659 Seizoenen geuren onverwachts
en zwerven rond de bomen.
De grote woorden vallen neer
en zijn niet langer lichtend.
Een mens van zwijgen gaat voorbij.
Een graf wordt vredestichtend...
Het plonzen en gesnater,
het ruisen rond het water
en 't uur wordt alsmaar later.
Vught, Zin in Werk, 2004…
Winterse stramheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
446 zacht kleuren
de jaren die ik
In je ogen zie
de diepte van je lach
een huid vol
seizoenen waar
zomer nog bloeit en
oogst naar volrijp groeit
geen spoor van
winterse stramheid
van leden door kou
en gladheid van heden
je straalt een
vrolijk sportieve
ambiance die nog tot in
de late uurtjes kan dansen
klaar voor een echte
winter…
verval
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
605 vandaag zag ik het blad
terugkeren naar de aarde
frivool dwarrelend
speelde het met de wind
alsof het even nog
het leven vierde
vandaag zag ik het blad
hoe het neer lag op de aarde
de kleur verbleekt
de randen door verlaten vocht
verbrokkeld en al bijna stof
de teloorgang al omarmd…
Ganzentrek
gedicht
2.7 met 39 stemmen
12.872 Het is tijd, we gaan op reis
We verzamelen ons, we zijn met velen
Vraag niet waarom, waarheen, hoe lang
We volgen een innerlijke drang
Vleugel aan vleugel
schrijven wij
luid gakkend in gelijke vlucht
de laatste letters van het alfabet
in de grijze novemberlucht
---------------------------------
uit: 'Gek van liefde', 2008.…
Kristal
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
779 Het kristal
Van de heldere nacht
Innig gearmd
Met
Het cracquelé
Van de vorst
-
Het prille begin
Van
Een nieuwe winter…
winterkleurenpalet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 het donkere hout
de dreigende lucht
het vlammend rood van beuk
het zilverwit van berk
de oranjerode zon
het winterharde groen
het bleekroze van helleborus
de paarse sierpeperkorrels
het geel van winterjasmijn
het geelbruin van zwammen
de rode besjes van hulst
het amandelroze van primus
het winterkleurenpalet
van moeder natuur
ongeëvenaarde…
Depressief
gedicht
2.3 met 68 stemmen
18.431 Zojuist vertelde mijn huisarts
dat ik aan een depressie lijd,
somber, slapeloos, rusteloos
geen plezier of levenslust
wel prikkelbaar en agressief
ik ben stil van de lof
en geef mezelf
een schouderklop
-----------------------------------------
uit: 'Dans van een bevroren land', 1998.…
Oorlog
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.305 Regendruppels vallen uit de hemel
Het is een sombere dag
Mensen staan in rijen
En schreeuwen kwade dingen
Sneeuwvlokken vallen uit de hemel
Het is een koude dag
Mensen worden begraven onder een dikke laag sneeuw
En zoeken naar hun geliefden.
Bladeren vallen van de bomen
Het is een korte dag
Mensen haasten zich terug naar huis…
De Winterkoning
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.014 Wees niet een ongenode gast
wanneer de dagen stralend vertellen
dat ze nooit anders zijn geweest, maar lach
uitbundig, samen naar de zomer
daar stralen ze het meest.
De lente is duidelijk begonnen,
zijn maartse staart zal hij opsteken
want niet iedereen is het passend eens,
met te zingen ik ben de Winterkoning
toont hij zijn dwarse verenkleed…
In Memoriam Matris (Obiit 1.III.95)
gedicht
2.4 met 82 stemmen
33.188 Ze was al heel erg oud. Daar riep een meisje:
'Kijk, oma, het is winter!' En zij zei:
'Ik zou zo graag gaan spelen, weer spelen
in de sneeuw.' De lente kwam, een lente
later zou ze sterven. Maar ze zei:
'Ik zou zo graag gaan lopen, lopen door
de regen, al die druppels op mijn gezicht.'
De zomer was voorbij, voorbij. Ze zei:
'Die appeltjes…
Merel
gedicht
3.9 met 36 stemmen
6.866 Een warme dag wordt aan het einde rood.
Vrolijke stem: geestdriftige merel.
Ik wou dood en ik kreeg hem.
Drie eitjes in het nest bij de beek.
Hoe kleiner wij, hoe groter de zomer.
-------------------------------------
uit: 'Op de rand van de taal', 2001.…
Pruimensaus
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
617 Stralend wit bloempje
Aan de kalme waterkant
Drinkt niet graag water
Arm zwetend hondje
Wacht op water van baasje
Loopt helemaal leeg
Lief klein vlindertje
Dartelt schoon zonder weemoed
Tot de regen komt
Wee vermoeid musje
Vliegt met korte vleugeltjes
Hijgend in het sneeuw
Lief dik konijntje
Wacht op een kom met zoet fruit
Konijn…
Strakt een heldere hemel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
468 in bladerval
kleurt je oogst
in rijpe vormen
speels krult de lach
als je na drie keer vlagen
rust vindt in de luwte van de wind
met ogen die
de zon nog dragen
warmte stralen uit voorbije zomerdag
dit seizoen is weer volbracht
tussen kale takken strakt al in een
heldere hemel tintelfris de winternacht…
Over en over
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.089 als een wilg op weg
naar winter
de bladeren zacht laten gaan
takken strak in de wind
nog even en het snoeimes
dringt tot aan de knot
er rest niets dan wachten
op herhaling
zal een zomer nog
de kleuren hervinden van toen
alles bloeide en vogelbekjes
voedden zich op de takkenschoot
de root scheen van goud
leven overleefde
de treurnis…
TERMINALE KLEUREN
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.007 nog blijft de wind
aan
takken sleuren
verbergt de aarde
haar aangezicht onder
't vallend blad
zieltogend
hangen bloemen
op
half twaalf...
en ik
onrustig in mijn stoel
als aan het sterfbed
van een dierbare
zoekend
naar telkens weer
verkeerde woorden
de vergankelijkheid
opgediend
compleet met garnituur…
uitgewit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 Het wit strekt zich
over de wereld der mensen
de meningsverschillen uitvlakkend
van het eigenste einde beginnend
tot over de daken van je vrienden heen
alsof de aarde haar mantel aantrekt
en zich op haar kinderen wil verlaten
nu ze nog eens van huis is
de adem onttrokken, verstoken van warmte
de bundels hout wachtend onder hun ijshutten…
Het Wiel
gedicht
3.2 met 27 stemmen
8.364 's Winters willen wij de lente
en in de lente liefst de zomer,
en als het wemelt in de heggen
zeggen wij: laat de winter komen.
En daarna is er niets meer goed:
het voorjaar komt er niet meer aan.
Wij weten niet dat in ons woedt
verlangen om maar dood te gaan.
(naar W.B. Yeats)
---------------------------------------------
uit: Wat blijft…
Boom in mijn achtertuin
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
610 Boom in mijn achtertuin
Rondom jou ligt al mijn puin
Krachten uit het Noorden
Gedachten zonder woorden
De winter was lang
En ik ging mijn gang
Lente en zomer waarin het zonnetje schijnt
Waarin mijn puin verdwijnt
Bloemen bloeien en bladeren groeien
In de herfst zal ik nu eens de takken gaan snoeien…
al eeuwen lang de seizoenen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
533 rijpheid van het graan
ik aai de stoppels die blijven staan
en bevries en verstil gedwongen
door de ijzige winterring
het rijp smelt in het ontluikend licht
ik ben in de hand van de zaaier
en ontkiem draaf met blote voeten het pas
omwoelde en bedauwde land wordt wakker
ik zweef over de gouden gloed kus iedere dag
al eeuwen lang de seizoenen…
De winter wordt bijna ontslagen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
573 De winter wordt bijna van plagen ontslagen
je merkt het lichtere aan het lengen der dagen
het genoeglijke dat aan komt rollen uit leven
tuinen die boden nieuwe kansen willen geven.
Zie hoe tij de tijd verdraagt ‘t maakt het buitenleven weer zoet
als ook jij uitgeslapen zomerse stappen weer buitenshuis doet.
Menig gewas vreest nog de vorst…
Staphorst
gedicht
3.2 met 27 stemmen
6.264 Gemengd bedrijf: aardappels, knollen, graan,
het varken en de kip, de koe, het paard,
de mens, het huis, de stal, het groene land,
de nacht, de dag, de kringloop van de maan,
het schommelen van de wieg, de wekroep van de haan,
drift, vruchtbeginsel, rijping, ooi en lam,
zomer en winter, appels, pruimen, jam -
slagregen, windhoos, hagel, bliksem…
Kind van de zon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
534 je bloeide als sneeuw
dauwde lentetranen
weerkaatste de hemel
met een spiegelend hart
zomerde lieflijk
in waterkristallen
verdampte met wind
als kind van de zon
oogstte de kleuren
van het volrijpe
herfstgebeuren
bundelde alles in wit
de winter getekend
die met dons van de deken
aarde bedekt met het
ongerept licht van de schepping…
op een stationnetje
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
678 reclameborden
als
windvangers
schaars
stationsmeubilair
in een
winderig exterieur
waar treinen
slechts
mondjesmaat
stoppen
en
de tijd
geen naam
mag
hebben…
éénoog het tegenlicht
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
847 Mogen we vergeten van het verleden
kunnen we het hoofd verwijten
dat het
of het heden vergeven
dat het
een hoofd heeft vergeten
het is een vraag geen vraag
vaagweg
heeft het een mond in de einder
een stilleven in lood gedompeld
vertraagd
met kiezels in de schedel
is het improviserende
met vlokken in de wimpers
de hoge noot van…
Romantische herfst
gedicht
1.9 met 21 stemmen
9.265 schimmig vanavond jaagt die mist de velden
de maan sluipt terug in dodelijke bomen
nu is de grote rafelaar gekomen
een herfst een doodgaan een gekwelde smeekstem
hoor... ademend beweegt de aarde van heimwee
om mensen te bezetten met een adem van verdriet
om koeien zwaar en zwijgend in zich vast te zetten
als schepen, vastgegroeid aan het…
Verdrietig kind, verdrietig gedicht
gedicht
3.0 met 24 stemmen
18.076 Ik ben de herfst.
Ik ben de regen.
Ik ben de storm.
Zoek mij maar op,
ik sta in alle gedichten.
Houd mij maar vast,
ik heb het koud en ik ben moe,
en nog zoveel bladeren aan de bomen,
nog zoveel bladeren overal.
--------------------------------------------
uit: 'Daar zijn geen woorden voor', 2005.…
IJzel en brem
gedicht
3.2 met 11 stemmen
6.648 In de hoekjes van de ogen huilt het
Zienderogen werd de winter een keel
Het is de keel van de winter die krast
De brem op de akkerrand lijkt bevroren
De brem op de akkerrand leek geelzwart
Winter hurkte als een kraai op het dak
Zwart en geel en kraste uitzinnig
Toen ijzel op de straatweg tokkelde
IJzel tokkelde op de straatwegen toen
De…
Herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 De nacht stoot haar adem uit over het land
een mistig verlangen hangt in de lucht
de horizon glinstert in zwevend zilver
de dag druppelt binnen op het gras
in v verbinden zich de wilde ganzen
het seizoen toont zich in de vlucht
op het pad dansen vrije blaad’ren
in de armen van de vroege bries
overtuigend geluk maakt zich meester
in…