Alle inzendingen over verte

2104 resultaten.

Sorteren op:

Voor vlinders en wolven

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 465
In de vroege, druilerige ochtendregen begon ik aan een korte brief voor een vreemde in de verte. Ik schreef hoe trots ik was op mijn creaties, en over mijn geloof in de liefde. Ik schreef hoe ik verlangde naar een nieuwe toekomst voor vlinders en wolven. In de verte klonk nog de echo van dierenstemmen uit de nacht.…
mobar15 augustus 2026Lees meer >

rijbewijs

hartenkreet
2.9 met 32 stemmen aantal keer bekeken 5.699
blik op oneindig handen om het stuur turen in de verte 120 kilometer per uur zweet staat in mijn handen voor 't eerst alleen zonder janet of peter ik moet er echt doorheen ga het nu zelf klaren rijden zonder commentaar met mijn rijbewijs op zak heb het eindelijk voor elkaar…
moon31 mei 2005Lees meer >

ik lief jou

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 927
stratenlang deint zich verlangen nooit eindigend voor mij uit ik lief jou van binnen naar buiten kan nooit meer vergeten vervulling verloren in verten van horizonten verkort jou nabijheid tot niets zon! secondelang herinner ik mij warmte van een huid zij versmelt met mij een deur opent zich en ik ben in ’t wij.…
sunset23 juli 2007Lees meer >

rêverie

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 527
het heuvelland in eindeloze glooiing strekt zich tot de einder uit links de ranken waaraan de druiven hangen voor de wijn die de avond van de landheer zal verluchten rechts het graan voor het bier van de knecht die zwaarder vocht behoeft en middenin de witte schimmel in de weide dromend naar de verten hendrik…
hendrik9 december 2008Lees meer >

Avond aan een bergmeer

netgedicht
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 828
In een onzichtbare verte bedekken zware wolken als oogleden de bloeddoorlopen zon. Sterrenloze duisternis verbrandt het licht en alle vogels zwijgen.…

Bron

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 679
´s-Avonds, wanneer je in de verte staart lijken ze op diepe bronnen waaruit op mysterieuze wijze de nacht over akkers, wouden en steden vloeit, de aarde bedekkend met een zee van duisternis. Zó donker zijn je ogen, mijn licht.…

Pico de los Reales

netgedicht
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 857
In de verte zingen de golven van de Middellandse Zee een turquoise hymne voor de ongekroonde koning van de Costa del Sol.…

Bleeknevel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 809
hoe lang is de remweg als de eindstreep zich steeds wil onttrekken aan het zicht hoe gok je een afstand zonder die roze bril die verten vol vragen zo mooi kan verzachten hoe vaag is angst als het verspreid wordt door de voelsprieten van onzekerheid misschien zal het nog kleuren maar nooit, nee nooit scherper dan een donzen vermoeden…

Bleeknevel

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 835
hoe lang is de remweg als de eindstreep zich steeds wil onttrekken aan het zicht hoe gok je een afstand zonder die roze bril die verten vol vragen zo mooi kan verzachten hoe vaag is angst als het verspreid wordt door de voelsprieten van onzekerheid misschien zal het nog kleuren maar nooit, nee nooit roder dan reeds gevloeid bloed…

Kom dan lief

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 598
tegen de horizon tekent zich zichtbaar een wolkenbloem kraaien krassen niet fluiten ritmisch een verstaanbaar lied in de verte klinkt sluimerend door het grijs een draagbare lach kom dan lief… de wind keert zuidwaarts harten kleuren samen rozenrood ze kloppen liefde door de dag…

Wie is er?

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 621
Wie is er die me zoekt mij uit de verte roept? Maar ik zit verscholen in mijn schuilplaats vol van verborgen woorden. Waar herinneringen van het verleden nog steeds in voortleven. Toch komt het heden dichter naar mij toe. Het raakt me aan, trekt me uit mijn schuilplaats.…

vreemd

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
gronden te diep onmogelijk te peilen en als ik dan sliep droomde ik bijwijlen de donkere diepten naar boven in angst en in zweet kwam ik dan bij verwonderd, 't is niet te geloven hoe wijds is mijn ziel hoe stroomt haar getij de verre verten maar ook dichterbij de sluimerende kusten te diep zijn de gronden van het onderbewuste…

Barre tijden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 453
pasgeboren droogte ontdoet bladeren van bomen en woorden van betekenis ontleedt zich in ongerasterde atomen ontdoet zich van geboorte tot op onverbloemd geraamte kanalen ontsluizen zich tot verten zonder horizon zodat ik doorzichtig kan zien als kaalheid van doorwinterde wouden die zonder aanzien of omhaal al het onzichtbare verjaagt…
Iniduo1 augustus 2013Lees meer >

Knoestige kop

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
Het leven is Door je heen Getrokken, je Aangezicht verweerd - Doorleefde ogen Staren in een Verte die misschien Nooit komen zal Handen kromme knuisten Die de tijd proberen Vast te houden Knoestige kop Die Van Gogh Ten diepste zou Hebben beroerd - Mijn vader ben je, Blijf je tot ik Niet meer leven zal…
Bert Weggemans11 september 2013Lees meer >

stilleven

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 699
lange tijd staat hij nog - voorhoofd tegen kille ruit- door het raam te staren in de nacht de regen versluiert het desolate schijnsel van de lichten langs de snelweg in de verte. de kamer is gevuld met leegte. de tijd is rijp weet hij en op tafel wacht het touw reeds geknoopt voor de strop.…

Blaadjes op de rails

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 506
Gewend aan het rumoer Van alle dag, dat het Vrije denken zo vaak Overstemt en me ongewild Meeneemt naar onbestemde Verten waar ik helemaal Niet wil zijn, Is daar opeens Een zacht geknisper Van blaadjes die hun verhaal vertellen Met een kracht Die in al zijn teerheid Deze trein, en het hele spoornet, Welhaast tot stilstand…

liefste

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
ik hou van je van je ogen en je mond die altijd lacht en je stem en je borsten hou ik van van al die verte hier gekomen over ondenkbare streken, woestijnen en bergen en tenslotte hier in mijn armen wat een beetje gek is dat ik van je hou en jij van mij hou ik van je en vandaag eindelijk je stem over de telefoon ik mis je zei…

Daar, maar waar

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
niet zomaar wil ik gaan fluistert mijn stem met zachte lippen zojuist keek ik naar jou deze keer een donkere maan ook geen andere lichte stippen altijd kijk ik omhoog tijdens de laatste ronde, al eeuwen lang maar zal nooit de verte begrijpen zelfs niet bij monde van enig psalmgezang…

Costa del Sol

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 562
In de verte ogen de ontbolsterde heuvels. Verkreukt ontvouwen zij zich om evenmin de honger te stillen.…

uit het zicht zwaaien

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 388
op een bed van ruwe stenen hoor ik de dreunende zee op de zandkust slaan ik heb geen weet van de nacht als wolken vol verlangen tijdloos naar de verte scheren het is om dit verlangen om dit moment van geluk dat ik mij geworteld voel moge de zee zich stilhouden als is het maar voor even ik zwaai mijn handen uit het zicht…
J.Bakx19 oktober 2019Lees meer >

blinde muur

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
misschien een foto van de vader nergens is verte buiten spelen kinderen bal op dak…
Iniduo7 december 2019Lees meer >

zinsnede

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
er deed zich een voorval voor bijgestaan door een gedachte ergens halverwege de verte en gedurende het kijken het aandachtspunt was een omcirkeling op de kaart weliswaar geen gesneden koek maar toch omvangrijk helder en torenhoog, dit was zonder twijfel te danken aan een geheugen zo elektronisch dat het werkelijkheid leek herhaling…
Iniduo20 juni 2020Lees meer >

thuisreis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
woorden aan hun begin nog naakt geprevel naamloos in een wankele nacht de maan beeft en luistert de dwalende wind houdt zijn adem in woorden horen de verte zoeken het houvast zweven als witte vogels in het vroege ochtendlicht naar de taal waar ze willen wonen…
J.Bakc29 december 2021Lees meer >

Onmachtige liefdeszaken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 616
De vijand heeft zich beeldschoon ingebeeld hoe het is om bevriend te zijn met de schone nimfen van de nacht En jij daar in die verte in diep duisteren weet dat ik niet meer naar je zal luisteren zolang je me bedelt om geld dat verzacht voor liefdeszaken moet het leven zuiver zijn de mens in zijn grootheid is dikwijls klein dan knaagt er…

binnenzucht

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
het getij van de ziel is weerbarstig als een maandag dan melden zich meer sterren dan zandkorrels zodra verte en veraf breedgedragen ruimte krijgen in stilstand bij vroegtijdig verlaten -alvorens dagen zijn geteld van buiten te leren, lotvaardig ter volmaak en weer binnenwaarts naar oneindig wederkeren…
Iniduo26 oktober 2024Lees meer >

Eenzame vrede

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 490
Uit het roze liefdesboek dat je mij gister stuurde vallen letters in de zee het is een woeste zee van weinig woorden en alle golven zeggen: nee stilte als oneindige verte heft de horizon op in eenzame vrede adem ik door in mijn hoofd te zwijgen over jouw prachtige gemoed.…
mobar17 november 2025Lees meer >

Delfse Vermeer, ziende naar Delft zoals hij het zal schilderen

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.661
Wij zien van de overzij Het voegschrift in haar muren, Haar koele kleurglazuren, Haar verte en haar nabij. Hoe overtreft haar glans Haar spiegelschijn in 't water! - Straalt zo de Godsstad later Tot schijn mijn stad van thans?"…
Albert Verwey15 december 2020Lees meer >

Mijn liefde voor jou

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.573
Als een trein die wegrijdt in de verte Naar de ondergaande zon Steeds verder uit het zicht Totdat je niets meer ziet Verblind door het zonlicht waar je tegenin stond te kijken Mijn liefde voor jou gaat net zo diep Met het verschil dat ik je daarna weer terug zie komen Het formaat van een trein…

piekt als hij thermiekt

netgedicht
3.2 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.013
de lucht draagt als ik vlieg de verte vraagt bestemming van mijn vlucht de wind vertraagt in koude vlagen het glijden piekt als hij thermiekt mijn schaduw streelt de aarde speelt licht en donker uit als ik mijn vleugels sluit ik wil ontsnappen verder gaan voordat de sporen van mijn stappen zijn vergaan…

Binnenskamers

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.266
waar vindt zij de waarheid in gedachten die enkel haar geheimen omvatten beklemmend het gevoel van willen weten maar niet vinden plaatsen waar niemand ooit haar paden heeft betreden een stille stem van binnen ogen in de verte van haar reiken de waarheid veilig opgeborgen aan de oever van haar hart…