Alle inzendingen over aarde/water/wind

27292 resultaten.

Sorteren op:

Er fluisteren tranen in de wind

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.633
blij met iets kleins veelal een glimlach wat ik jou zou willen geven is een retourtje Marcia een reisje naar de hemel en dan weer terug naar jouw jongens en de mensen die zoveel van jou houden we kunnen je niet missen meis er fluisteren tranen in de wind…

brieven aan ene onbekende I

poëzie
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.947
De verre wind, die over de aarde ruist, Het smachtend ritslen fluisterend door de blaren Die van geen zwijgen weten of bedaren, Daar ene ziel, begerend, in hen huist,- Hoe wordt dit één op ééns met wat er huist, Diep in mijn ziel: begeerte om op te varen, De vlakten ver, verschieten te overstaren Tot waar dit land de luide zee ombruist.…
Hein Boeken16 oktober 2019Lees meer >

KLEINE TIJD

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
af naar een geheime blanke zee waarboven een reine wolk glimt die door geen wind wordt beroerd geduldig wakend wacht om tenslotte nauwlettend maar vrijdenkend en liefdevol te oordelen over ieders leven.…
Han Messie29 januari 2010Lees meer >

Vergulde wijsheid

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 570
te slaken, arrogantie straalt uit z'n virtuele vrijheid en blikken veren en de kop, weerschijn van het aardse kunnen hem niet deren, als de tijd zich in tegenwind zal keren, z'n kam een tegendraadse richting kiest, dan ontstaat pas ware wijsheid, in zijn positie boven iedereen die naar hem wijzen.…
pama16 mei 2010Lees meer >

Evenwicht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Hoge winden, zuiver mij van sexbeluste vrouwen, laat mijn ziel in vrijheid blijven, eindeloos, als een adelaar in vreedzame eenzaamheid, wat zal ik nog op vuile moerasgrond bouwen, voor het aardse leven ben ik vast te broos, liever zweef ik daarboven, van chaos bevrijd!…

Verheven nachtrust

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 817
Niet als een fata morgana, een wind die waait en verdwijnt, de tijd verplaatst, maar verandert nooit vereeuwiging. Goden of geen goden, zie ons verlangen naar eenwording in geest en lichaam, al lijkt versmelting onvolmaakt, bemerk de edelste vrucht op aarde.…

Alles spreekt voor zich

gedicht
4.0 met 93 stemmen aantal keer bekeken 13.197
en de wind zegt mij ga over dit pad luister hoe het veld zingt voel de boom en zie, ze wuift met een blad zelfs gestorven hout, ginds, kent de mooiste droom ook als gij de vlonders betreedt die in kunstige lijnen u boven de aarde heffen zullen waterspiegelende bochten die weet hebben van komen en gaan u in het ommetje weer treffen.…

uniek

netgedicht
3.9 met 26 stemmen aantal keer bekeken 765
(de traagheid van het onvermijdelijke) ze volgt de ogen van de wind wanneer het regent op zijn rug hij deelt verhalen als het meest nabije in hoeken van vreemde huizen ik hoor haar gaan en graaf de maan uit ze is de nacht, de schaduw waaruit het licht kinderen baart dichter bij de waarheid en liefdeswoorden die de stilte…

O, heilige toorn o, lieflijk kind!

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 678
Raas als de woedende wind die de Aarde weer verschoont In een flinterdunne hemel woont de wachter die gezwind zijn poorten sluit Een dwaze moeder huilt haar ziel in stukken en o, verbaast het jou, mijn kind dat de vissen plastic proppen eten... men moest eens weten...…

Navigatie?

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
Soms lijkt de wereld door mij beschreven geaccidenteerde wolken door de wind gedreven, in de halo van de zon en de eisprong naar de maan, gecorrigeerd door de rechte regels van de regen en de wonderlijke navigatie van de vogels om altijd terug te keren naar het punt waar het zwervende leven begon.…
Pama11 april 2013Lees meer >

Denkbeeldige steen?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
Hier huist een uniek ontwerp, lijdend van een lang bezinnen, verkoos het gezegde, geen deelwoord bleef onvoltooid Nog voor haar stem zich verder kon verheffen,werd zij door overmacht gekooid, verwoei haar kracht in een verfrissende wind die zijzelf had gesticht in een welving van een aards gazon, die ik in elk voorjaar beween, een…
Pama14 maart 2014Lees meer >

Paaszaterdag

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 8.644
Een beduimelde vrede op de aarde losgelaten. Enkel wat zonderlingen veel te vroeg op pad. Diep voorovergebogen duwen zij tegen de leegte in de straat, tegen de vragen die hen kwellen. Hij?...Wanneer dan wel?...Deze. Geen andere vragen. Het is de naam die opnieuw verwarring sticht.…

Bewaard

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.431
Ter zelfmoord trok ik naar de spoordijk op, kroonde mijn hoofd met rails, deed bielsen aan: de aarde dreunt, de helling een vulkaan; wat nu volgt, dacht ik, schrijf ik niet meer op. Vlak voor mij trokken de rails weg, luchtop de hemel in waarin ze niet bestaan; de wind ging onderdrukt gemurmel aan dat ik verstond. Ik kwam omhoog. Rob!…

Voorkamer van mijn hart

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
De oostelijke wind verraad mijn lichaamshouding terwijl mijn bloedsomloop jouw intensiteit omarmd om de deur van mijn kamer te openen in het kloppend orgaan.…

Vossen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
traag en kil het laatste neerleggen langzaam En de wind die huilt over de streek na de gruwel het luwen dekkend onder het lommer blad op blad bij 't oude gebladerte verse vlokken vleien zich zijgend vers gestreken ook de herhaling laat zich vallen…

Winter sonnet

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
Vogels en vissen en wat kruipt op de aarde moeten hun levenslot tenslotte aanvaarden.…

Zeven vogels zwart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Ze kwamen op de wind van het Noorden, zeven vogels zwart krassend koud uit het hart één voor elke dag van de week zwijgen; negeren; woede; haat; venijn; gif en voor de zondag zelfhaat afgewenteld....…

Ondeelbare tijd?

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Berusting zucht uit de geur van vers gedolven aarde, houdt het verstilde hart omhoog, onophoudelijk stroomt bloed door de navelstreng van onze kindertijd, gedragen door een fakkel van verdriet als lopend vuur in een kinderhand ontstak, blijft gloeien in de as, wind en regen, daar zijn schuilplaats vindt, pijnlijk lang verzwegen…
Pama10 juli 2019Lees meer >

Weeffout?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 428
Zaai mijn loten in de wind van een naderende storm mijn onrustig hart als ik naar onbekende oorden reis, verstrooi mij in de sporen van de golven van een oceaan, om daar te ontwaken leer mij van de vruchtbare grond te eten indien ik de aardse armen ontstegen in het oog van een argeloze orkaan, die mij zwijgend aan de blinde…
Pama27 juni 2020Lees meer >

LENTEVERLANGEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
en dat het winterleed vlug mag vergaan Ik verlang naar ‘( eerste bloemkelkje dat zal openstaan gewekt uit zijn lange winterslaap ik verlang om mij te baden in de zon en de maartse wind mij weer zal strelen ik verlang tot de lentefee op zachte voeten komt die de winterwonden opnieuw zal helen…

Respect

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
respect voor sommige baantjesjagers en kletsmajoors in de 2e kamer nee dus – ook niet voor de veilingmeester die voor de rijken der aarde een Rembrandt Mondriaan of Banksy voor miljoenen feilt met een klap van z’n hamer maar respect voor hen die hun lichaam hebben laten knakken soms door weer en wind de grondwerkers de kabelleggers de…
catrinus12 maart 2022Lees meer >

Wilg

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 461
speelt met een mooi stukje aarde en ziet de naderende winter niet als straf de oude wilg zal zich met leven verrijken…

Mijn kind

hartenkreet
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 756
Mijn kind, ik zie je overal, je bent nu bij de wind, het mooiste bergkristal, Ik hoor nog elke dag je stem, schrijf nog iedere dag je naam, Ik mis je zo vreselijk op dit aardse bestaan, Mijn leven gaat door, al lijkt hij stil te staan, De dag dat ik jou verloor, is de dag waarop pijn nooit meer voorbij zou gaan.…
Aster27 februari 2024Lees meer >

Het alledaagse leven

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 567
kracht in verbinding met de tijd die mij nog is gegund ik tel de stappen tot wij moeten keren en de onderste helft van aarde gaan proberen met onderweg de bank die gedachten vangt als epiloog van deze tocht en natuurlijk weer met dezelfde pen beschreven ter verduidelijking van het alledaagse leven…

Onverharde weg

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 464
wist onze sporen op de openbarstende huid van de bleke aarde waar niets tiert en niets gedijt uit, wist ons contact uit…
Zywa3 december 2024Lees meer >

Het einde van de nacht

netgedicht
3.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.288
Of wegen je woorden bijna niets verdwijnen ze als een zwerm in de wind? Jij heft de tijd op waar je niet van spreken kan je verlaat de betraande aarde jij reist met wilde zwanen naar het einde van de nacht…
J.Bakx5 november 2025Lees meer >

Ik wist dat je er was

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.080
Ik wist dat je er was Een schaduw op de achtergrond Ik kon je zien vanuit mijn ooghoeken Maar toen ik mijn blik op je wilde richten Leek je nergens te zijn Ik wist dat je er was Een rimpel in het water Ik kon je horen toen je zachtjes tegen de kant aanstreek Maar toen ik mijn oren spitste Leek je niet te bestaan Ik wist dat je er was…

Droomvlucht

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 971
De aarde leeft voort Beneden klinkt de lach Van een liefdeloze soort…

Niets

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.239
Een hemel van kristal en het rimpelloze water. Zacht rust de aarde waar nooit het graan vergaan zal. Dan nader ik de kaars als een verdwaalde vlieg. Soms duik ik in de verlaten kelders. Als voor de ratten strooien ze er hun aas Maar ik ontwijk de val. Buiten verstrooiing zoeken.…

Grand Forks (North Dakota)

netgedicht
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 943
Of voor het water dat als zweet uitbreekt op de rand van hondsdagen en zijn er wel woorden voor verveling en de vos die dan zijn adem jaagt, op jacht naar eksters, zwarte duivels weg uit het kartonnen wit van de strakke wegen.…
Oliver4 februari 2003Lees meer >