7972 resultaten.
vluchten uit mezelf
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
920 Ik maak me druk om alles,
Denk na over alles,
Dingen achter me laten kan ik niet,
Ook niet het verdriet.…
Raadsel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 Hoe verder je naar achteren kunt kijken,
hoe verder je naar voren zult zien.
Tegenslagen,
als een val in het diepe.
Uitdagingen,
als de hoogste berg beklimmen.
Geven
alsof je de rijkste op aarde bent.
Ontvangen
alsof je erop gewacht hebt.
Vergeven
als God doet.
Haten
als de duivel is.…
De laatste brief
gedicht
3.5 met 10 stemmen
29.116 Toen herbegon
Achter de grijze lijn der horizon
Het bulderen – goedmoedig – der kanonnen.
Maar uit zijn jas, terwijl hij liggen bleef
Bevrijdde zich het laatste wat hij schreef
Liefste, de oorlog is nog niet begonnen.…
Joerten op de Mongoolse steppe
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
629 Soms ligt mijn hart
gesterkt, maar verward
achter de einder
Echt heel ver voorbij
over de grenzen
de horizon gepasseerd
het leven soms hard
Gehard door het
leven.…
Zonder dat er sprake was van een lange reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.018 Mijn leven lang nooit anders
Meegemaakt dan dat zichtbare en
Onzichtbare figuren mij in
In al mijn bewegingen hebben
Geschaduwd - nooit alleen,
Nooit met rust gelaten
Maar deze keer ben ik
Werkelijk alleen en is
Er niemand voor, achter,
Of naast mij - ik ben alleen
En hoef alleen maar mijzelf
Te verantwoorden zonder eeuwige
Inmenging…
Avond
poëzie
4.5 met 6 stemmen
5.948 Het huis sliep achter zijn gesloten blinden,
Wij zaten samen op de kille bank,
De dag was als haar oude vader krank,
De blaren fluisterden met moede winden.
Moe van de geuren die zij moeten dragen
Van graven oud en rozen uitgebloeid,
Weemoedig vlagend door verwarde hagen
En 't armlijk loof dat om de zerken groeit.
…
oorlog en vrede
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
722 amerikanen en de atoombom
en toen was het voorbij
en weer vrede
ik stond machteloos tegenover
de politie en de liefde en kreeg
gedachten in mijn hoofd
het gevaar zat in mijn eigen hoofd
en ik kon er niets aan doen
maar ze stuurden pillen
en mama en pi en toen was het
vredig stil in mijn hoofd
ik wist het immers ook wel
dat het achter…
open bief aan terroristen
gedicht
4.3 met 6 stemmen
7.554 Laat ík soms geen ontroostbare familie
achter? Hoe zit het, ik sta af en toe
toch ook te soezen bij een bushokje?
Nou, waar wachten we nog op?
------------------------------------
uit: 'Het ging over rozen', 2002.…
de nevelgrijze mantel van het raadsel
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
555 men mocht hem niet storen
en immer ging hij moe naar huis
hij liep verkeerde kamers binnen
zei zelden doodgewone dingen
het was ook nooit vandaag
in de sporen van zijn vinden
de deur alweer naar buiten
vergeten vrouw en kind
hij liet geen enkele schaduw achter
en over uitgezongen stromen
spande hij met grote bogen
de beweging van de wind…
Zij sluiten de kring
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 ik dwaal
weet niet
waar te gaan
stappen
komen hinderlijk
achter mij aan
dan blijf ik staan
voel hen schuifelend
rond mij komen
zij sluiten de kring
en ik vol angst
sta er midden in
voel het gissen
hoor indringend slissen
waar kom jij vandaan
ik heb ze niet geraapt
de stappen in mijn leven
zijn hun eigen weg gegaan
ze komen…
Van onder as en stof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 Tenslotte is de teerling geworpen
en is hij er overheen gesprongen
om uiteindelijk te kiezen voor zichzelf
de schepen nu echt te verbranden
te wentelen in de resten puin en as
de restanten van zijn wereld
ziet hij in de spiegel achter zich
geen kleur dan zwart en wit en grijs
een keuze voor jezelf
is nog maar het begin
jezelf terug te…
Oneerlijk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
647 tijd
vertrouwen is er of niet
op iemand kunnen bouwen
ik weet niet of hij dat ziet
Zo oneerlijk kan het leven zijn
iedereen neemt het aan
want dat hoort erbij
maak je niet zo druk voortaan
Iemand kan je tot op het bot raken
zie je dat dan niet, hij doet het
ik loop maar weg
voor mij is de toon gezet
Je verwacht steun
steun en achter…
Chemisch verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 een pulserend strand
in een neon verlichte hemel
maan en golven slijpen
verborgen gedachten
door de nacht geroken
verlaten wij opnieuw
deze warme progressie onder de sterren
chaos ritme en muziek
penetreren overal om ons heen
fragmenten verdelen
als vuurwerk
de film achter gesloten ogen
langzaam dwalen we af
naar dit bezinksel…
Zonder haast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 De bladeren bewegen traag
als de wind even ruist
een eenzame zwarte kraai
krast schor zijn eigen lied
achter de heg loeit een koe
als antwoord op een andere
met in zijn snavel een worm
rent een merel hippend langs
Lang staar ik naar de overkant
van het beboste dal
gehypnotiseerd door een roofvogel
die zweeft met de stromen
tot hij langzaam…
Wij zijn kindren van ons land.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.750 't Water dreigt, maar krijgt ons niet
Achter onze dijken,
En de verste zeeplas ziet
Onze vlaggen prijken.
Dankbaar dienen we onze God,
Eren onze koning;
Slechts op trouw aan 't hoogst gebod
Wachten wij beloning,
Helden zijn wij voor het recht;
Niet in 't oproer schreeuwen;
Aan de Oranjevaan gehecht,
Nederlandse leeuwen.…
Stoel 37 C
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
2.550 Voor ieder die in zwijgen staat
Dit land in zuchten achter laat
Waar windstil alles over slaat
Een moederhart gebroken
Wie kende er hun namen niet
Hun toekomstdromen in verschiet
Hun huis vol kamers levenslied
Hun stemmen die verdoven
Zo zijn wij in ons hart geraakt
In bloemenzeeën allen naakt
In sterven zijn wij pas ontwaakt
Op vleugels…
Vakantievlucht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
592 Schiphol voor vakantie
Naar verre en exotische landen
Was gedoemd om te stranden
In strijdgeweld om Russische macht
Een land rest vol tranen en emotie
Herdenkt met gevouwen handen
Solidair met andere landen
Gedenkt hen, wenst hen: slaap zacht
Maar van rust is hier geen sprake
Geweld en schieten gaat steeds door
Delen blijven rottend achter…
Dat ik er nog toe doe
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
561 maar
Al te graag wilden laten aanleunen -
Toch hadden niet zij het laatste woord,
Maar heeft het licht mij teruggeroepen
Dit leven in, en word ik wakker
Met het vrolijke gesnater van ganzen
Die hoog boven mij hun eigen leven
Achterna trekken - reis naar warmte
En licht, ik ga graag met ze mee,
We laten kou en donker dankbaar achter…
Werd de Liefde eens geknakt
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.203 Is de Hope misleid, dan ontvlucht zij het hart,
En keert weer door beloften noch giften;
Maar de Erinnring blijft achter en leeft van de smart,
En broedt voort op de puinhoop der driften.…
Nachtmerrie
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
738 Wat was ik blij dat de dag aanbrak
zodat ik die nachtmerrie achter de rug had!…
de namen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 Eibergen
wie heeft ooit
die plaats
Eibergen genoemd
in de Achterhoek
wie dacht ooit voor het eerst
en hoe kon het blijven:
Eibergen in de Achterhoek
ooit achteloos zeg je eens iets
dat is er iemand van de bakker
hij is van achter de dijk
en zij woonde bij dat ven
en diep door het veen van Drenthe
liepen de vaarten en liepen…
Dode mus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
848 zijn lach en zacht gezang
galmden in overvloed
door de bejaardengang
ondanks de treur van terreur
achter zijn bruine ogen
verschool er een geborgen schoonheid
om de wereld
als achttienjarige in herkansing te mogen zien
nu wordt hij
een kind zonder (t)huis
met de riemen van VVD
en de losse eindjes van de Bijbel CDA
al die…
Ik moet wel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
670 Wat schreeuwt het hart
in een oceaan van teleurstelling
een zee van angstige verwachting
een vijver van piekende hoop
Het schreeuwt van hulp
en alsjeblieft wat begrip
misschien een beetje hulp
een duwtje in de rug
Niet de overweldigende depressie
van slagende anderen
en angst om achter te blijven
waar de rest maar verder spoelt
Ik…
Afghaanse lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 achter schuttingen hoor
je de verhalen
hun eindeloze rondjes draaien:
dat moet - mag niet - hoort zo
in ordelijke aangeharkte tuinen
bezweert men het kwade
de mond van een onwaarschijnlijke
eenling geluidloos gesnoeid
daar gaat Kubra
zo langzaam komt ze vooruit
borsten buik en billen krachtig
gepantserd in een kuras
men sist schampert…
Op zoek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 Het dak van de oecumene opende zich
en oogverblindend licht zoog ons
naar de grenzen van het universum
tastend
op zoek naar het pad van de waarheid
die zich als een luchtspiegeling openbaarde
en in een trage symfonie langs trok
hoger en hoger
zagen de bergen en zeeën onder ons
kleiner en kleiner worden
verdwijnen in het niets
en achter…
Inpandig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 nergens daglicht
de kamer is met ruimte gevuld
omringd door afstand, inwendig
tot muren, verder dan afgelegen
binnen lijnen, hoeken; bestendig
overal ontbreekt ons praten
dringt luisteren tot stilte door
er is geen brood, geen water
geen dagelijks verzaken
slechts kanteling van fluistertijd
als domein van dimensie
om achter…
Intieme handelingen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
577 fluisterend in de wind
in nieuwe jurk of broek op pad
om de lente te proeven in een bed bij een boom
en ze nemen ons mee langs vergeten geheimen
de verloren momenten in hartstochtelijk verdriet
alsof ze even intiem zijn tussen ons en wat er gebeurt
om ons heen in de ruimte, die handelingen
ze zijn als lucht happen, door de wolken fietsen
achter…
Monsieur P.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
516 Wiens liederen als honingbijen gonzen
Dat zoemen klinkt onschuldig, maar o wee
Er steekt een angel achter uit dat donzen
Zwart-gele mini-monster's eindsegment
Enfin, het zijn Elf regels, 't komt van 'Onze'
Dozijn van 'Douze' da's ons welbekend
Hij zei dat het geen andere naam kón zijn
't Onstuitbaar Elfje steekt soms met een angel
En haalt…
Zwemmen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
796 Zwemmend achter het basalt
op de dijk van het Ijsselmeer,
voel ik me zo rijk, ik kom er altijd weer,
en hoewel niemand hier
voer ik, al lijkt het gek,
zwemmend een gesprek,
(vroeger met mijn ex, toen W, met R,
later met een P en nu met K,
maar hoe hij of zij ook heet)
'k vertel hoe mooi en stil het hier nu is,
hoe ik geniet, je veel vogels…
Met paarse streken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik heb het bos
achter me gelaten
nog groenen drogende
bomen of ik terug wil komen
leg net de laatste hand
aan de bosrand in zijn
overgang naar hei met
herten spiedend op een rij
oplichtend wit
met paarse streken
geven lucht zijn horizon in
weidsheid en vrij perspectief
ik zoek het zand
de kaalheid van de droogte
waar de scheve…