Alle inzendingen over de zee

28808 resultaten.

Sorteren op:

Gewaagde liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.867
Ik verdwaal graag in jouw land ontspoor graag in jouw hart pak zomaar je verkeerde hand en maak onbezorgd een valse start Ik deel het makkelijkst jouw pijn vang jouw tranen moeiteloos op spring zonder angst in jouw ravijn en durf me op te hangen in jouw strop Ik zwem het liefst door jouw zee klim met gemak langs jouw touw jouw zorgen tellen…

ze golfde verlangen

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 879
we namen de zee ze golfde verlangen in het grijzige groen onder een hemel met wolken behangen ze krulde haar passie in bulderend wit ze schuimde naar voeten bracht vochtig haar groeten je zocht in de schelpen het blauw van je ogen het spikkeltje bruin deed je in wonderen geloven je kijkt naar je kind dat stil zit aan strand overweldigd…

Ik sta op en ga naar het vliegveld

gedicht
3.6 met 47 stemmen aantal keer bekeken 17.809
Over het noodweer boven zee, de uiteindelijk voorspoedige vlucht. Ik ben vrolijk als het moet, klaag desgewenst mee. Na een half uur ga ik terug en sta op tijd aan het bed. Waar kom je vandaan? Ik heb boodschappen gedaan. Kijk, een vingerhoed en een zoutvaatje.…
Wim Brands15 januari 2006Lees meer >

Ruimschoots Verward

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.459
Dit strand, in aanblik gevuld met leegte, verlaten ben ik, edoch niet allenig, vijfendertig miljard minuscule kiezeltjes, waarmee ik enkel mijn gedachten stenig, Geklapper langs mijn dichtgeknoopte warmte vesting, stormachtig geretourneerde asem van zilte geur, verstandsverduistering met een schreeuw vanuit de long, terwijl de zee me vraagt…

ZEEBEVING

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 640
Het waait zo hard, maar binnen is het kalm Het beven van de zee is daar voorbij Haar vrijbuiter heeft lichte averij Maar blijft voor haar het neusje van de zalm Zijn denken lijkt geheel te zijn bedolven Verdoofd nog van de huizenhoge golven Slapen wat restgedachten op het strand Ze legt ze in een aangevreten mand Aan wie in 's hemelsnaam…

jij was in gisteren gehuld

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 798
nog rolt de zee met voeten in de branding en ruist zijn oeverloze stranding godverlaten staart de lucht uit wolken die de zon slechts grijs doen schijnen de streep van horizon laat diepe troosteloosheid in een verre bui verdwijnen want ik heb jou gevonden in de korrels van het zand jaren sloegen stuk aan strand jij geeft mij…

Obstakel

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 783
gezichten een weggeblazen kinderballon over de onbeheersbare kunst van stil leven en een loslaten het genieten van verstrekte gunst nog te dichten kieren en gaten over een opnieuw vergeten God lichtjaren en roestige nachten zacht zoete honing en boterpot de ballades en jammerklachten Ik zou weer eens wat moeten schrijven eindeloos over zee…

Ik spuwde honderdduizend draken.

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.280
Ik vuur een wolk uit wijde kaken over vloeden van zonnedauw of sterrenglans die altoos zou gloeien in `t hart dat ik wil raken Zodat ik bekoorlijk blijf haken aan kant en keurig immer trouw ook recht door zee, ik hou van jou spuwde ik honderd, duizend draken En dat is prima, zijn mijn zaken als ik het daarbij laten kon lees: rekening mocht…
WOLF8 april 2006Lees meer >

Niets bijzonders

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.341
grimmige lach verslijt ik walgend dag na dag Manisch cliché Krankzinnig cliché Probeer me niet te stoppen Als ik de verrader in mij vind dood ik zijn vrienden, vrouw en kind Aarzelend cliché Hoopvol cliché Ik ben nog niet verloren Maar de vloed, sinds jij mij gewonnen hebt is nog geen duimbreed weggeëbd Zwem met me mee Verdrink in mijn zee…

herinnering

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.054
de klimop in mijn tuin vol bijen en vlinders oktober de dagen vliegen voorbij gedachten zit op de top van een duin en kijk naar de beelden die langzaam voorbijgaan groeiende halmen een vreemde stap in het donker je ziet het niet stapt blind over de duinen nachtblind we lachen de zee achter de duinen lichtjes schitteren op de golven…
nataly17 oktober 2008Lees meer >

Heldere winterdag

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
De zee slaat ze met schuimige koppen op het zand keer op keer. Door dit weer en deze verandering in de natuur weet ik het: de winter staat voor de deur koud en guur.…
cécile17 december 2008Lees meer >

wij

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.251
er waren bergen met witte dorpen en altijd een weg die kronkelde naar zee hoog proefden wij de hanen in stilte een stoofpot aubergine eelt op de handen er waren stranden met rotsen en stenen het hete zand wij dronken wijn uit gekoelde glazen en altijd rook het naar afscheid op rechte stoelen aan een tafel ergens een plein in een hart…

Een voetstap weg

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 743
mijn eiland mijn diepste kleur Ruisende rijen populieren langs het boomgaardpad dingen de bruidsboom om haar dans Een voetstap weg van de natuur Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom Mijn ruimte waar rust en leven tikkertje speelt over de akkers Hier golft schaduw koren voort Alsof de zee…
yokoda21 april 2006Lees meer >

Afscheid

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.679
Jij dreef weg op een zee van stilte en verdampte als een waterdruppel. Zwart hart, donkere ziel. Mijn ogen huilden bloed.…

Zoete Moeder van Den Bosch

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 819
Een zee van lichtjes, koele ruimte, bloemen die de tolk zijn van de dank, weemoed die hier rondhangt in de stilte, vragen, twijfels, vroomheid ook, haastig even binnenlopen, kaarsje aan, een vluchtig kruis, of wat aarzelende stappen, weg uit al dat groot gedruis..., eventjes hier wat verpozen schuifelend met zware tas...…

Voor een Moeder

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.574
Een zee van lichtjes, koele ruimte, bloemen die de tolk zijn van de dank, weemoed die hier rondhangt in de stilte, vragen, twijfels, vroomheid ook, haastig even binnenlopen, kaarsje aan, een vluchtig kruis, of wat aarzelende stappen, weg uit al dat groot gedruis..., eventjes hier wat verpozen schuifelend met zware tas...…

MORGEN WERKEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.070
er liep een kat over de weg over de wolga die mijn weg naar huis geworden is schots en scheef de tegels van de zee de wind die zit verdraaid die zit verdraaid niet mee er liep inkt er lopen woorden uit mijn pen die mijn stro mijn laatste halm geworden is het droogt niet op en vloeit naar alle dingen uit ook nog muziek door heel mijn…

pluk de zon

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 649
ziet de mensen onbezonnen blakeren langs de paden op stranden bij de zee stil soms kort van stof hunne spinsels ontsponnen spanning vloeide uit aderen leven gaat nu op de pof blikken koel in tassen mee werk blijft onbegonnen gedoofd zijn alle lusten in dommel wel te rusten wat water op de akkers ach boeren arme stakkers lamlendig in het…

bonbon dagen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 772
in de zon plakkerig waren de dagen als de vergeten bonbon die in rood/geel papier vol chocola en likeur-aardbei geplet zorgde voor plezier tussen jou, tussen mij weet je de kusjes van de dag weet je de streling op je been weet je het lachen om de lach weet je de zon die toen nog scheen een takje op het water in de stroming naar de zee…
erik23 augustus 2006Lees meer >

0110

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 719
de dag was zondag zonder zon af en toe was er regen en hagel en voor de oprechte schooier een nagel voor zijn krabbig werk bovenal zag ik mensen in alle formaten, geuren en kleuren ze zweetten muziek, net als ik en deinden dezelfde zee onder meer dan één teevee het was de eerste keer dat oktober weer revolteerde en op weg naar huis toe…

Haar diepste verlangen

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 579
Hou van mij klinkt als een fluisterende melodie, de kleur van hoop danst als een dromerige herinnering,als zilveren balletschoentjes gedragen door de wind zij op blote voeten in het natte gras de liefde lijkt te verdorren achter het huis op de heuvels aan haar horizon…..ruist de zee vliegen de meeuwen haar vrijheid hou van mij…..…

Afstand naar het einde

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 748
het einde jouw woorden in mijn lege maag rommelen, onweer verwacht een statige ontvangst in de nacht mijn dagen zijn geteld de overige dagen ook met een staart tussen de lang ontlaste tenen beweeg je de stilte in ademnood, mijn lief ik adem jouw hart aan horizon en beter leven gezonder, aarzelend zal ik jouw oevers kussen de zee…
mobar29 december 2008Lees meer >

Draait zijn rug zeewaarts

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.066
toen zij nog bij hem was kon hij iedereen vertellen van de zee al die druppels samen schelpen in scherven eenzame kreten van zeevogels in de wind een laatste zinkende zonnestraal het leven in al zijn poriën al zijn voetstappen aan de vloedlijn hij draait zijn rug zeewaarts nagestaard door cirkelende meeuwen in het achterland…

Uit de lucht gegrepen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 750
Schapenwolken grazen stil voorbij geen herder ook geen hei toch gaan ze langzaam verder een ballonvaarder graast met ze mee heeft ook geen doel laat zich drijven richting zee de lucht de ruimte ademt goed gevoel de ballon wordt bovendien door de schapenwolken ook voor wolk aangezien het maakt hen hoopvol blij want deze brengt…

Kauw

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
hier begint het waar het nooit eindigt hoog op een berg werden zij wij wakker o geef maar die krans die kroon die lach waar ik woon langs gele velden vaak verdwaald mislukt herhaald herkauwd opnieuw voor eeuwig dragen wij hun mee de toekomst zegt ja de zee weent ok wij gaan wel mee kijken met adelaarsogen in de diepte wie verdiept…
marcus neuborg13 september 2009Lees meer >

Prediker

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 756
Oh prediker tot wie de vissen spraken om wie de broden liepen u bent de heerser over zon en zee. Voor u, slechts voor u, gaat de zon op. Zo bent u niets, gelijk u alles bent. Lucht én leegte. Was uw aangelijnd, en uw halsband vol nare spijkers, dan nog droeg u het lijden vol trots en gratie.…

naam achter

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
de waarheid wegblijven op de rand van stad en park sloegen wij alles van ons af wij konden nooit meer vergeten wat ons was aangedaan wij bleven hangen in een synoniem om terug te keren naar onze achternaam om maar niet te spreken over politiek of opleiding het was een gegeven en voelde als stroom die alles in het brein verlond en in een zee…

Geboorteziel

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 573
Mijn ziel was niet aan zee geboren zwaaide met mijn armen als een kind speelde verstoppertje tussen wilgen en vroeg de fantasie om vergiffenis ik dacht ook niet aan een God omdat mijn ouders nooit geboren waren was bidden verstoppertje spelen vergif voor de fantasiedagdromen kind was ik, tussen de wilgen vond ik wind, maar op een dag…
mobar3 februari 2010Lees meer >

binnen pad

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 435
en verderweg in de ruimte vinden wij niets meer dan een pad dat uitgestippeld voor je ligt waarin wij verdwijnen in een simpel bestaan drijf maar mee dan op die rivier vol gevaar maar draag je moed wel met je mee want ik draag je tot aan de zee…

Vriend zonder vader

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 651
De ziekte van jouw vader schilderde heimwee aan zee papieren schepen op golven van een onzichtbare wereld de aftakeling, zijn dementie het verliezen van zijn geest toen de planeet verkoos te zwijgen, ademde jij onzekerheid, zocht naar veiligheid, maar de dichtgetimmerde waarheid had geen spijkers op laag water, slechts onbeminde voeten…
mobar14 maart 2010Lees meer >