9634 resultaten.
Praten zonder woorden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
729 Als de hoop is overleden
en de stilte boekdelen spreekt,
niets nog een drijfveer kan bieden,
als elk woord geen betekenis heeft.
Laat ons dan spreken met ons lichaam,
laat ons voelen laat ons zijn.
Geen discussies oude ego’s,
laat ons zweven op de tijd.
Laat ons praten zonder woorden,
ik wil voelen dat ik leef.…
De trein
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
723 Wanneer raakte ik je kwijt
kwam er stilte diep in mij
de trein van het bestaan
raast steeds sneller voort.
Heeft geen oog waarom
ik jou voorgoed verloor
elk station wordt aangedaan
steeds blijft hij even staan.
Dan zoek ik naar sporen
van een weg waar ik vrij
zal zijn van de oude pijn die
mijn ziel zo heeft verwond.…
Luisteren ( 2)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
515 opmerkelijk gescharrel
rommelig en driftig ritselen
geschoffel en geschuif
het komt als onverwacht
maar ik mag het zo graag horen
het moddert dan nog even door
met stilte en opnieuw geluid
het lijkt gesnuffel, maar hij heeft
toch werkelijk zijn buit
mijn mooie zwarte vogel
het klinkt als door een herfstig bos
je stappen laten horen
najaarsmuziek…
Luisteren (slot)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
721 het is nog vroeg
in het seizoen, de wintersneeuw
al ver, maar nog in zicht voor
gretige vakantiegangers
staalblauw de lucht, verrassend
hartverwarmend stilt de zon
zacht als de beek mijn zenuwen
de buitenlucht maakt vrij
ik ga languit
mijn oren staan nu helemaal open
laat de muziek via de MP3
als puur geluk naar binnen komen…
Niet Fer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Wij kwamen verdomd dichtbij
elkaar met onze stemming en
klank dat zelfs de stilte schrok
omdat het niet goed was
er sprong een snaar
pracht moment in een fractie welzijn
direct weer vervlogen
een flits door jaren verdrongen
ineens zomaar bij mij opkomt
moest het onbewust blijven om nu
pas iets moois te beschrijven?…
Niet Fer
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
435 Wij kwamen verdomd dichtbij
elkaar met onze stemming en
klank dat zelfs de stilte schrok
omdat het niet goed was
er sprong een snaar
pracht moment in een fractie welzijn
direct weer vervlogen
een flits door jaren verdrongen
ineens zomaar bij mij opkomt
moest het onbewust blijven om nu
pas iets moois te beschrijven?…
Nachtsfeer.
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
750 De stilte van de nacht
is zo zacht...
Het ontroert mij
telkens weer.
Ik schrijf weer
een gedicht
hierover neer!
Ik weet het is
de zoveelste keer...
Maar kan het niet laten
mijn gevoelens
daarover te uiten.
En kijk nog
even naar buiten...
om die sfeer nog
even te proeven.
Maar zal niet
lang meer toeven.
Alles is in diepe rust.…
Mijn bijzondere Valentijn
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
973 We hadden je zo vroeg
nog niet verwacht,
reden in de stilte
beschenen door de maan
naar waar je ‘t levenslicht
aanschouwen zou.
Pas aan het einde van
die lange dag,
de moed bijna verloren
werd jij, mijn Valentijn
intens gewenst
geboren.…
Binnenskamers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
403 Ik hou van je,
ik hou van de letters die je schrijft,
op haar boezem,
hoe je bloesemt
terwijl je naar haar kijkt,
benijd
niemand
hou van de woorden die ik spuw
van de stilte ieder uur,
het waken van de klok,
geduld in het sop.…
Beste dichter
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
694 sla dan de bundel open
lees voor mij je warme klanken
de mooie verzen, de rijke taal
een stukje van je levensverhaal
met de stilte zal ik zwijgen
enkel nog met de lyriek dromen
ik zal vergeten al wat me tegenzit
mijn hart zal vreugde vinden
in dat, wat je door jouw lippen
tot leven laat komen…
ruimte
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
723 Het verdriet van de liefde,
in eenzaamheid en in stilte.
Koesterend de vrijheid middels het niet dwingbare.
Zoekend naar antwoorden op onmogelijk beantwoordbare vragen.
De controle remt het onverwachte.
Het onverwachte geeft plotselinge ruimte.
Het verlangen daarna maakt strijdbaar
en maakt het moeilijkste te dragen.…
Hemelcharme
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
485 de hemel toont haar charme
een beeld van vertrouwen
in spiegelingen van rust
voor een tijdje lijkt het
alsof een levend vuur
de aarde schetsend kust
hier ontmoet ik mijn verlangen
het enkel nog willen vertoeven
rond de kracht van de gouden stralen
zijn waar de stilte nog spreekt
de wind in een zweverig geruis
over de velden weet te…
Warm en koud
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
882 Stilte die niets vraagt
of bedwingt dat niet kan dwalen in eenzaamheid
of gevonden geluk
van een man die zijn koude herinneringen aan de vroege dood
van zijn laatste liefde
vergeten wil,
zolang de warmte
van zijn gedroomde nacht
hem slechts de wens om weer
te ontwaken als een vertrouwde doodgraver
ontneemt.…
Transparante zucht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.043 Hoe zalig stilte prevelt
mijn leeggezogen hoofd
in de welving van jouw hals
wals vertraagd door
streling verdoofd
langs heuvels beneveld
zacht warme lippen
waar grind nimmer knerpt
waar het zalig gedijt
dag de nacht verleidt
In eeuwig toeven
waar het uitspansel splijt.…
Deze straat
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
565 Een stilte, met meeuwenkoor,
verdrongen langs een park gelegen.
Een verhuiswagen komt gehaast voorbij.
Dekveren in de wind.
En ik.…
Dodenbloemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
601 Ik ben
zoals de dodenbloemen
op jouw graf
ik zwijg wanneer er stilte heerst
waai mee met de melodie
van de herfstwind
als er ergernis is
laat ik mijn kleuren vallen
ik verlies mijn hart
mijn meeldraden
trillen in leegte
mijn kromme stengel
bedroefd zijn lengte
in bekentenissen
die zich verlaten
zoals de dodenbloemen
op jouw…
Brandde als gif
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
603 de woorden kwamen
zacht uit je mond
maar de echo’s vlogen
messcherp in het rond
zinnen nog vatbaar
voor rede en gevoel
weerkaatsten als dolken
troffen dodelijk doel
het was geen stortvloed
waarin ik verdronk
maar iedere druppel
brandde als gif in mijn wond
in jouw ijskoude stilte
ben ik weggegaan
in liefdeloosheid kan
geen warme…
De winter smaakt wonderlijk..
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
952 Verdwenen zijn de oneffenheden
nu de lucht een smeltende toverbal versnoept
boven een met veel kleur getrokken landtong,
laat haar winters oog geen tranen vallen
in het met weids gemak omgeven decor,
een intens gevoel maakt zich meester
over de stilte met kleine staken
schuin omhoog getrokken..…
OP DE TONGE
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 Vanuit mist, intense stilte
Duikt het weer op, hunkerend
Is het er nog altijd
Nadat jij dat van jou tot stilstand
Bracht, was daar goddank de dichter
Die het mijne in leven wilde houden
Het bonzen, bonzen liet in lichterlaaie
Zonder hem had het mijn bloed al lang
Niet meer rondgepompt
Daarom, hulde aan hem, mijn bezielde
Defibrillator…
Zelfhulp
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
567 Tussen mijn aarzelende zinnen, mijn stilte.
Ik schud naar ja, maar staat het aan?
Ik wil niet vluchten in de kilte.
Ik wil veranderen. wat niet veranderen kan.…
Wat dan?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Wat als de nacht je zodanig sloopt
je vurig het licht van de dag wenst
Wat als je in de morgen breekt
hopend op de rust van de avondzon
Jezelf door de middag heen slaat
Wensend op de stilte van de maan
En je in de avond op zoek gaat
Naar het vroege ochtendlicht
Wat als je `s nachts niet kan slapen
Met de gedachte aan een nieuwe dag…
getik
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
903 zachtjes
tikt de regen
op de ramen
het geeft me weer
dat troostende gevoel,
een gevoel uit mijn
kindertijd
ik zit weer te mijmeren
zo diep in de nacht
terwijl de regen
blijft tikken
zo kan ik tenminste
denken,
in stilte
zonder afleiding of lawaai
in mijn hoofd
met steeds op de achtergrond
het milde getik
van de regen
het gevoel…
Onzichtbare hand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
510 Uit jouw stilte
plukt leegte grijze bloemen
maar in ieder hoofdstuk
van jouw armoedig bestaan
bezingt een erudiete nachtegaal
mysteriën van de duisternacht
tot aan de laatste woorden
van het verloren boek
probeer je
uit de waanzinnige droom
te ontsnappen
maar een onzichtbare hand
brengt je terug naar de mystiek
die in jouw ziel…
Onvoorwaardelijke liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
990 Mijn magie komt voort uit
jouw eenvoud, rust en stilte.
Jouw gratie ontbrandt telkens,
nogmaals energie uit, in mij op.
Jouw glorie is mijn magie.
Mijn magie houdt jouw glorie
voor altijd vast. Onvoorwaardelijke liefde.
Een kaars die blijft branden.
Een kaars die mijn kaars heeft aangestoken.…
Oase van liefde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
593 Tijdens een winterstille februarinacht
verbleef ik in de liefdesdroom
van jouw door tederheid
ontwikkelde
oase
je sprak over genegenheid
alsof je de nevel
uit een zoete droom beschreef
ik voorvoelde
dat mijn hersenschimmen
soms verdwaalden
ergens boven jouw graf
omringde de mistdroom
de hortensia
alles wat de liefde
aan stilte…
omlijsting
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
474 hij legt zich neer
in wind, in de tijd waar hij om
vroeg
en in die dagen reist hij
door het leven, luistert naar alles
wat stilte hem geeft
het gras verstaat zijn verlangen
het lief en leed, het hebben en houwen
het geruis van het heelal en al de andere plekken
die in een antwoord naar binnen keren
vogels, zwartglimmend, krullen zich…
De Reis
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
568 Stilte om me heen, alleen de wind is mijn metgezel.
De sterren en de maan, het heelal adem ik in.
De planeten, de rivieren intrigeren mij diep.
Dromend met idealen door het donker heen.
Bestemming onbekend, gevoel is het kompas.
Een reis zonder begin, een eindpunt evenmin.
Dolend door het leven...
een reis van binnenin.…
Dwaalritme van de halve maan
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
609 De halve maan dwaalt
eenzaam over zomervelden
zwerft in stilte
over onstuimige zee
onze meest mooie dromen
moeten het deze nacht
in bewondering ontgelden
en met die teloorgang
gaat alle schoonheid
in dat trieste ritme mee
naar een nieuw woordloos bestaan
een glorievolle letterloze waan
dwaalritme van de halve maan.…
de duikvlucht van een duif
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
572 in de stilte voor de storm
verschool zich een oneindigheid...…
Het ademloos moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
576 heb de muren
met sprookjes bekleed
de vloer danst muziek
onze passen geven
in nemen het zweven
ogen drinken
pure emoties
proosten met liefde
op het ademloos moment
dat ons vuurwerk kent
als de wereld applaudisseert
zijn wij de maan voorbij
op weg naar de sterren
sterven woorden in een stilte
die ons nooit is geleerd…