8947 resultaten.
Moeder
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.891 Wat zult gij tot mij zeggen,
Bij het ver gegons van de engelenschaar,
Als ge uw jonge, blanke hand zult leggen
Op dit oude grijze haar?…
mijn droomplaneet
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
675 laat mij je even meenemen
op mijn reis van fantasie
ver weg van allerlei problemen
kom binnen in een wereld vol magie
hier heerst vrede en geen oorlog
de liefde verdrijft er alle haat
geloof me vrij, hier is nooit bedrog
iedereen lacht er en is nooit kwaad
kom maar binnen, beleef je mooiste dagen
want lepeltjesgewijs zal alles er wel komen…
Een cirkel, een kringetje in het rond.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
489 Een redenering in argumenten lijkt
even ver en nergens het hart te raken.
Argumenten vinden nergens grond.
Zij blijken op de aangesprokene
geen enkele indruk te maken.
Woorden, argumenten vanuit het
hart suizen driehonderdvijfenzestig
graden in het rond. Nimmer kunnen zij
ergens aan een waarheid raken.…
Palaveren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
558 , hoewel ik qua
fysiek, tijd heb ho-
ren palaveren*
'k Leef de jaren
en werk de mooie maanden
die mij zonder scru-
pules worden gepresenteerd
Een overdaad aan
verstoorde verhoudingen**
als gevolg van een, totaal zin-
loos, dichte gaatjespan
door mij meegenomen tot
het eind der tijden
Neem van mij aan dat
haar hart, overrompeld, ver…
Het dartelende zwarte paard.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
480 Ver in de weide dartelt onvervaard
tussen het groen omvangen
het gracieuze zwarte paard.
Die iets met een koene moed
van de kleurrijke poldergezangen;
zich met een veredelde fierheid
met de bewondering van zijn
omgeving kan omvangen.…
De kraai
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
671 Krijsende kraaien kraaien krijsend
In de zwarte grauwe lucht
Treur en angst weerklinkt verlaten
Verneemt de oudere met een zucht
Verscheurde veren, scherpe klauwen
Priemende ogen, een raar gebit
Een puntige bek, klaar om te krijsen
Nee, niemand zal hen missen, dat verzeker ik
Waarom zou een dier zo akelig zijn?…
Verheven droom,
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
513 Verschrikkingen die eenzame broeders ondergaan,
ver van liefde, een onmogelijk leven,
wat medelijden wekt in ons hart.
Radeloosheid: wat kunnen we geven,
buiten droefheid en smart.
Is alle hoop gestikt in grauwzwart?
Toon mij de mens achter deze mistflard!…
Waar geweld leeft
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
919 Oorlogen beginnen niet ver van huis.
Geweld leeft in doodgewone mensen.
Bij vredelievende mensen zoals wij.
Bij liefhebbers van de liefde.
Bij haters van de haat.
Afgunst op het werk.
Pesten op school.
Bekvechten thuis.
Jaloers zijn op de buren.
In onze eigen straat.…
tijger Tim op reis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
559 tijger Tim is zenuwachtig
want vandaag gaat hij op reis
met het vliegtuig naar Timboektoe
naar zijn ouders ver van huis
alle vriendjes komen kijken
als hij naar het vliegveld rijdt
langs de weg zwaaien zij met vlaggen
en wensen hem zingend goede reis
tijger Tim kijkt door het raam naar buiten
telt de wolken, ziet de zee
likt zijn vacht…
Weet dat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 Heel veel mag
Hij die zoekt zal vinden
en zal ooit daar geraken
waar U verblijft
In onze wereld
staat U helaas alleen
we zien Uw werken immers niet
En toch toch bent U aanwezig
Het moet wel – niet uit vrees
maar omdat wij het willen
Dus heeft U zich verstopt
ver weg en toch heel dichtbij
ergens diep heel diep
in onze geest en ons…
Kompas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 vissen in een vijver
zonder aas toe te voegen
wat versta je onder gevulde ijver
als altijd lege handen je droegen
ik leef zo het leven brengt
eerst beheerst, vooringenomen
later draag je mee wat is verzengd
soms beklijft dat aan gewenste dromen
het is zoals het is, niet meer
doch zeker ook niet minder
het is wuiven met een gevonden veer…
Essentieel begrip voor kerst en vrede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
527 Als wij eens de vrede van Kerst
Echt zouden leren begrijpen
Weer wensen het ware geluk
Liefde voelen en tonen voor alle mensen
Bereid tot delen van voedsel en bezit
Dan zou de aarde hemelse glans vertonen
Vrij van jaloezie en haat
Wat scheidt ons nu dan nog ver van liefde
Door egoïsme en dom gedrag
Nee, als wij werkelijk Kerst leren begrijpen…
Lazen ogen mee
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
521 niet zo scherp
daar speelde de lach
met mimiek een
doorslaggevende rol
begrepen worden was lol
pas toen zij echt
iets wilden zeggen
probeerden dat met klanken
uit te leggen lazen ogen mee
kwam er diepte in
communiceren en voorbij
de grens van nu konden zij
ook eindelijk presteren
de vroege dichter was zijn
leeftijdsgenoten ver…
Sedona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 en zakken weg in de schaduw
van zwarte wolken, ik wacht
op dampende opklaringen
die weer kleuren schieten
in mijn stille huis
De dag heeft veel tijd
en al die tijd sta ik hier moe
hard te werken, emoties
heen en weer te kaatsen
tussen alles en niets, een voor een
ze te bundelen in het prisma
van mijn hart en ver…
De Koerdische vluchteling
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
568 Schrijver ben ik - was ik - ben ik
Mijn pen geworteld in Koerdistan
De uniformen pakten mij op
Rukten mijn snorharen 1 voor 1 uit
Al waren het woorden tegen hen
Sloegen en spiesden mij met stokken
om er een punt achter te zetten
Een zin kende ik niet meer
Ik schrééuwde VERWARRING uit
Nu woont mijn bewerkt lichaam
in een ver en vreemd…
Universa
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
422 Maar zodra je weg weer,
hoe ver we uit elkaar
alsof we
steeds andere, nieuwe
universa bevliegen
flauw en vaag je wetend
op een achtergrond
Hoe het verlangen de kop opsteken kan
je terug te halen
jou, raadsel, met open ogen te zien
weer als blinde
je te voelen.…
En U
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Hier en nu,
in vers geweven,
smijt ik mijn laatste greintje tederheid op de bühne,
omgeven door sneeuw en hagelstenen -
En u...
U verstopt uw stiften achter zonnebrillen,
en pulkt mijn hulzen tot purschuimgedichten.…
Dat zonmoment
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
441 zij was geen
kolibrie of bij
maar haar
sfeervolle plaatje
overweldigde mij
vingers die
voorzichtig het
hart opende waar
daglicht zacht
naar binnen ging
op dat zonmoment
spiegelde de bloem
zijn bloei in
specifieke kleur
aan het firmament
dat beelden zond
langs nanodraden
naar een ver heelal
waar ook vingers
waren van jouw…
Vergeten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 Oh ja, die oud collega door de drank ver heen
en die blondine met mannen bij de vleet
Ik mag een biet zijn als ik hun naam nog weet.
De tijd heeft in mijn hersens aan cellen zitten knagen
Het geheugen is vaak weerbarstig en gaat haar eigen gang.
Maar dan opeens komt er toch weer een naam opdagen
Dementia praecox ben ik bang.…
In een ademtocht ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
414 Stap nimmer in een trein
zonder bagage met je dromen,
als jouw trein arriveert in
wat vreemdsoortig oord,
niet ver van je vandaan, dan
vind je in elke stad of plaats
je onderkomen, of in een bocht
van je bestaan, waarvan je de
naam nooit hebt gehoord,
dan is het doel bereikt, dan
leer je eerst wat reizen betekent
in de wereld…
OPTELSOM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 wat we soms vergeten
is dat we niet meer zijn
dan een optelsom
misschien van boeven of andere proleten
zo gezegd klinkt dat wel stom
misschien zelfs wel van profeten
een gedachtegang toch niet zo krom
maar vertel me wie kan het weten
wat zich in ons ver verleden
ooit onoverkomelijk eens ontspon
ach bedenk ik van denken moe
wat doet het…
nagelaten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
590 ver terug in de tijd
liet jij je brieven na
zijn het impressies
van jouw binnenruimte
een onverwachte diepte
in wie je eigenlijk was
lees ik je waanzin het diepe
litteken verzonken in je huid
jij schreef de brieven
wie ben jij dan
het onmiskenbare handschrift
zet aarzelingen in draf
voor lange tijd maak ik
jouw brieven zoek…
HERDENKEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
602 ze droegen zwarte
en bruine hemden
stampten alles
in en uit de grond
schreeuwden met
heel harde stemmen
hoe lang hoe lang
gaan we dit nog herdenken
die onmenselijke
volkerenmoord
we zijn bijna ver
genoeg om te vergeten
hopelijk duurt dat
nog heel lang heel lang
velen leven opnieuw in angst
zijn weer als toen
voorzichtig bang…
Elan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
465 Gisteren las ik op onze site
Dat stof tot nadenken zich op blijft hopen
Wat wij ons eigen maakten ligt maar binnen
Als loze spinsels die ten dode lopen
Een schrale oogst van wat ooit was gezaaid
Waar is het dat een kiem zich zal ontginnen
Een vers dat van zichzelf een oorsprong heeft
Dat wat onstuitbaar onze geest doet waaien…
Bloemen Poëzie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
462 Op vleugels
van ongelijk
stort ik neder,
op vleugels
gezalfd
met olie stijg
ik weer op
kom naar
je toe met een veer
in het Woord
leg ik mijn hand
in het Woord
is het goede
stroomt de liefde
de barmhartigheid
maar ook de pijn van
het vervolgde volk
mijn broeders
en mijn zusters
de haat die ons
verwondt om
het breken
en delen…
Levende lijve
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 Nooit hadden we kunnen denken,
dat het ooit zo ver zou komen.…
TIJD HOUDT HUIS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 ach jij
ik kwam je tegen
het leek een kleine stap
maar was zo schokkend groot
pats boem zo uit een ver verleden
ze zei herken je me niet
ik zag aarzelend hoe de tijd
huis gehouden had
ze was ooit zo mooi toen ik haar
in mijn geheugen achterliet
en ik begreep
in een flits heel even
jouw lichte huivering
het subtiele beven
en je…
Het werkelijke bestaan?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
356 de
toekomst te vergaan
waaruit een
purperen maan
hem uit het verleden
baarde in een
sacrale metafoor en in
het daglicht vergaarde
in de fluistering
van stemmenrijk en
vanuit het bladerdak,
van eigenwaarde
met energie geladen
door uitzicht van de dromen
in inzicht openbaren daardoor
onsterfelijk te worden,
zijn we van ver…
mannetje Ties
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
364 en je mama’s
tedere bedroefde
handen voelde op
op het zachtste
plekje op je hoofd
toen die
overweldigende
liefde resoneerde
in je fragiele
gave baby-lijf
toen wist je dat
het goed was
een leven lang en
daar ver voorbij zullen
ze van mij houden
dag mannetje dag
mannetje Ties
ga nu maar je
ouders houden je
tot in…
Groentenboer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
709 Drie aubergines – niet te groot,
Of nee, doe er dan toch maar vier
Lekker, grillen en met vers brood
Twee peren en die appel hier
Ik heb altijd “anders nog iets?”…