Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

Moeder

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.891
Wat zult gij tot mij zeggen, Bij het ver gegons van de engelenschaar, Als ge uw jonge, blanke hand zult leggen Op dit oude grijze haar?…

mijn droomplaneet

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 675
laat mij je even meenemen op mijn reis van fantasie ver weg van allerlei problemen kom binnen in een wereld vol magie hier heerst vrede en geen oorlog de liefde verdrijft er alle haat geloof me vrij, hier is nooit bedrog iedereen lacht er en is nooit kwaad kom maar binnen, beleef je mooiste dagen want lepeltjesgewijs zal alles er wel komen…

Een cirkel, een kringetje in het rond.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Een redenering in argumenten lijkt even ver en nergens het hart te raken. Argumenten vinden nergens grond. Zij blijken op de aangesprokene geen enkele indruk te maken. Woorden, argumenten vanuit het hart suizen driehonderdvijfenzestig graden in het rond. Nimmer kunnen zij ergens aan een waarheid raken.…

Palaveren

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
, hoewel ik qua fysiek, tijd heb ho- ren palaveren* 'k Leef de jaren en werk de mooie maanden die mij zonder scru- pules worden gepresenteerd Een overdaad aan verstoorde verhoudingen** als gevolg van een, totaal zin- loos, dichte gaatjespan door mij meegenomen tot het eind der tijden Neem van mij aan dat haar hart, overrompeld, ver…

Het dartelende zwarte paard.

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
Ver in de weide dartelt onvervaard tussen het groen omvangen het gracieuze zwarte paard. Die iets met een koene moed van de kleurrijke poldergezangen; zich met een veredelde fierheid met de bewondering van zijn omgeving kan omvangen.…

De kraai

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 671
Krijsende kraaien kraaien krijsend In de zwarte grauwe lucht Treur en angst weerklinkt verlaten Verneemt de oudere met een zucht Verscheurde veren, scherpe klauwen Priemende ogen, een raar gebit Een puntige bek, klaar om te krijsen Nee, niemand zal hen missen, dat verzeker ik Waarom zou een dier zo akelig zijn?…

Verheven droom,

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 513
Verschrikkingen die eenzame broeders ondergaan, ver van liefde, een onmogelijk leven, wat medelijden wekt in ons hart. Radeloosheid: wat kunnen we geven, buiten droefheid en smart. Is alle hoop gestikt in grauwzwart? Toon mij de mens achter deze mistflard!…
Marcus Dehond19 augustus 2017Lees meer >

Waar geweld leeft

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 919
Oorlogen beginnen niet ver van huis. Geweld leeft in doodgewone mensen. Bij vredelievende mensen zoals wij. Bij liefhebbers van de liefde. Bij haters van de haat. Afgunst op het werk. Pesten op school. Bekvechten thuis. Jaloers zijn op de buren. In onze eigen straat.…

tijger Tim op reis

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
tijger Tim is zenuwachtig want vandaag gaat hij op reis met het vliegtuig naar Timboektoe naar zijn ouders ver van huis alle vriendjes komen kijken als hij naar het vliegveld rijdt langs de weg zwaaien zij met vlaggen en wensen hem zingend goede reis tijger Tim kijkt door het raam naar buiten telt de wolken, ziet de zee likt zijn vacht…
jan zwennes2 november 2017Lees meer >

Weet dat

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
Heel veel mag Hij die zoekt zal vinden en zal ooit daar geraken waar U verblijft In onze wereld staat U helaas alleen we zien Uw werken immers niet En toch toch bent U aanwezig Het moet wel – niet uit vrees maar omdat wij het willen Dus heeft U zich verstopt ver weg en toch heel dichtbij ergens diep heel diep in onze geest en ons…
C. Ale19 november 2017Lees meer >

Kompas

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
vissen in een vijver zonder aas toe te voegen wat versta je onder gevulde ijver als altijd lege handen je droegen ik leef zo het leven brengt eerst beheerst, vooringenomen later draag je mee wat is verzengd soms beklijft dat aan gewenste dromen het is zoals het is, niet meer doch zeker ook niet minder het is wuiven met een gevonden veer…

Essentieel begrip voor kerst en vrede

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 527
Als wij eens de vrede van Kerst Echt zouden leren begrijpen Weer wensen het ware geluk Liefde voelen en tonen voor alle mensen Bereid tot delen van voedsel en bezit Dan zou de aarde hemelse glans vertonen Vrij van jaloezie en haat Wat scheidt ons nu dan nog ver van liefde Door egoïsme en dom gedrag Nee, als wij werkelijk Kerst leren begrijpen…

Lazen ogen mee

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
niet zo scherp daar speelde de lach met mimiek een doorslaggevende rol begrepen worden was lol pas toen zij echt iets wilden zeggen probeerden dat met klanken uit te leggen lazen ogen mee kwam er diepte in communiceren en voorbij de grens van nu konden zij ook eindelijk presteren de vroege dichter was zijn leeftijdsgenoten ver…
wil melker16 februari 2018Lees meer >

Sedona

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 450
en zakken weg in de schaduw van zwarte wolken, ik wacht op dampende opklaringen die weer kleuren schieten in mijn stille huis De dag heeft veel tijd en al die tijd sta ik hier moe hard te werken, emoties heen en weer te kaatsen tussen alles en niets, een voor een ze te bundelen in het prisma van mijn hart en ver…
Zywa27 april 2018Lees meer >

De Koerdische vluchteling

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 568
Schrijver ben ik - was ik - ben ik Mijn pen geworteld in Koerdistan De uniformen pakten mij op Rukten mijn snorharen 1 voor 1 uit Al waren het woorden tegen hen Sloegen en spiesden mij met stokken om er een punt achter te zetten Een zin kende ik niet meer Ik schrééuwde VERWARRING uit Nu woont mijn bewerkt lichaam in een ver en vreemd…

Universa

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 422
Maar zodra je weg weer, hoe ver we uit elkaar alsof we steeds andere, nieuwe universa bevliegen flauw en vaag je wetend op een achtergrond Hoe het verlangen de kop opsteken kan je terug te halen jou, raadsel, met open ogen te zien weer als blinde je te voelen.…
Ralameimaar19 januari 2019Lees meer >

En U

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Hier en nu, in vers geweven, smijt ik mijn laatste greintje tederheid op de bühne, omgeven door sneeuw en hagelstenen - En u... U verstopt uw stiften achter zonnebrillen, en pulkt mijn hulzen tot purschuimgedichten.…

Dat zonmoment

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 441
zij was geen kolibrie of bij maar haar sfeervolle plaatje overweldigde mij vingers die voorzichtig het hart opende waar daglicht zacht naar binnen ging op dat zonmoment spiegelde de bloem zijn bloei in specifieke kleur aan het firmament dat beelden zond langs nanodraden naar een ver heelal waar ook vingers waren van jouw…

Vergeten

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Oh ja, die oud collega door de drank ver heen en die blondine met mannen bij de vleet Ik mag een biet zijn als ik hun naam nog weet. De tijd heeft in mijn hersens aan cellen zitten knagen Het geheugen is vaak weerbarstig en gaat haar eigen gang. Maar dan opeens komt er toch weer een naam opdagen Dementia praecox ben ik bang.…

In een ademtocht ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 414
Stap nimmer in een trein zonder bagage met je dromen, als jouw trein arriveert in wat vreemdsoortig oord, niet ver van je vandaan, dan vind je in elke stad of plaats je onderkomen, of in een bocht van je bestaan, waarvan je de naam nooit hebt gehoord, dan is het doel bereikt, dan leer je eerst wat reizen betekent in de wereld…
Pama22 juli 2019Lees meer >

OPTELSOM

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
wat we soms vergeten is dat we niet meer zijn dan een optelsom misschien van boeven of andere proleten zo gezegd klinkt dat wel stom misschien zelfs wel van profeten een gedachtegang toch niet zo krom maar vertel me wie kan het weten wat zich in ons ver verleden ooit onoverkomelijk eens ontspon ach bedenk ik van denken moe wat doet het…
catrinus18 oktober 2019Lees meer >

nagelaten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 590
ver terug in de tijd liet jij je brieven na zijn het impressies van jouw binnenruimte een onverwachte diepte in wie je eigenlijk was lees ik je waanzin het diepe litteken verzonken in je huid jij schreef de brieven wie ben jij dan het onmiskenbare handschrift zet aarzelingen in draf voor lange tijd maak ik jouw brieven zoek…
J.Bakx8 november 2019Lees meer >

HERDENKEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
ze droegen zwarte en bruine hemden stampten alles in en uit de grond schreeuwden met heel harde stemmen hoe lang hoe lang gaan we dit nog herdenken die onmenselijke volkerenmoord we zijn bijna ver genoeg om te vergeten hopelijk duurt dat nog heel lang heel lang velen leven opnieuw in angst zijn weer als toen voorzichtig bang…
Catrinus28 januari 2020Lees meer >

Elan

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
Gisteren las ik op onze site Dat stof tot nadenken zich op blijft hopen Wat wij ons eigen maakten ligt maar binnen Als loze spinsels die ten dode lopen Een schrale oogst van wat ooit was gezaaid Waar is het dat een kiem zich zal ontginnen Een vers dat van zichzelf een oorsprong heeft Dat wat onstuitbaar onze geest doet waaien…
Olean7 februari 2020Lees meer >

Bloemen Poëzie

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 462
Op vleugels van ongelijk stort ik neder, op vleugels gezalfd met olie stijg ik weer op kom naar je toe met een veer in het Woord leg ik mijn hand in het Woord is het goede stroomt de liefde de barmhartigheid maar ook de pijn van het vervolgde volk mijn broeders en mijn zusters de haat die ons verwondt om het breken en delen…

Levende lijve

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 386
Nooit hadden we kunnen denken, dat het ooit zo ver zou komen.…

TIJD HOUDT HUIS

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 374
ach jij ik kwam je tegen het leek een kleine stap maar was zo schokkend groot pats boem zo uit een ver verleden ze zei herken je me niet ik zag aarzelend hoe de tijd huis gehouden had ze was ooit zo mooi toen ik haar in mijn geheugen achterliet en ik begreep in een flits heel even jouw lichte huivering het subtiele beven en je…

Het werkelijke bestaan?

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 356
de toekomst te vergaan waaruit een purperen maan hem uit het verleden baarde in een sacrale metafoor en in het daglicht vergaarde in de fluistering van stemmenrijk en vanuit het bladerdak, van eigenwaarde met energie geladen door uitzicht van de dromen in inzicht openbaren daardoor onsterfelijk te worden, zijn we van ver…
Pama26 mei 2020Lees meer >

mannetje Ties

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 364
en je mama’s tedere bedroefde handen voelde op op het zachtste plekje op je hoofd toen die overweldigende liefde resoneerde in je fragiele gave baby-lijf toen wist je dat het goed was een leven lang en daar ver voorbij zullen ze van mij houden dag mannetje dag mannetje Ties ga nu maar je ouders houden je tot in…
J.Bakx17 juni 2020Lees meer >

Groentenboer

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 709
Drie aubergines – niet te groot, Of nee, doe er dan toch maar vier Lekker, grillen en met vers brood Twee peren en die appel hier Ik heb altijd “anders nog iets?”…
Zeger Knops2 september 2020Lees meer >