14989 resultaten.
'n Terugblik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
639 terwijl ik door het
raam naar binnen tuimel
bekijk ik de aanblik
vanuit 'n ander perspectief
hetzelfde behang na al
die jaren, de klok die
oneindig door tikt toch
heeft 'ie hier stilgestaan
boven de schoorsteen
hangt 't vergeelde
schilderij nog even scheef
waar de zeilboten nooit
zijn aangekomen op hun
bestemming, maar vast
gezet…
Lief meisje..
hartenkreet
2.6 met 46 stemmen
4.716 Ik zag jou meisje,
onschuldig en klein.
Ik kende al je dromen,
hoe zou het nu toch met je zijn?
Ik zie jou meisje,
met je gouden hart.
Vol met woede en met angst,
door het onrecht dat jou tart.
Ik zie jou meisje,
met je stoere gedrag.
Waneer komt jouw plekje,
waar je jezelf zijn mag.
Ik zie jou meisje,
bang en inéén gedoken.…
Hoezee het is weer dodenherdenking
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 het is alsof de klok zich
vierkant gedraagt, de vlakke noordzijde
wankelt vol eeuwenoud zeer en koudt
zich kouder naar gelang de tijd stijgt
het zuiden donkert en flankeert messcherp
richting het oosten, de brijachtige substantie
vloeit de wereld rond en verlegt de evenaar
die wij dragen in onze hand
het westen gedraagt zich als een wesp…
verleden,heden....
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
814 Hoewel al jaren van de aardbodem verdwenen,
kwam ik hem vannacht tegen.
Hij wuifde van ver
in het licht van een ster.
Ik wilde hem een knuffel geven.
Met hem mijn jeugd herbeleven.
Zijn eeuwige glimlach en zijn stem horen
alles inhalen wat wij hadden verloren.
Ik wilde hem vertellen wat de toekomst mij
had gebracht.
Of hij het zelf had…
Thuiskinderen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 treur niet lief wanneer je amper iets ziet
een boek opent en een potlood pakt
het is de regen die het land verliet
terwijl de vloer langzaam aan verzakt
je gaf genoeg om het ouderlijk huis
waar de vloer bij elke voetstap kraakte
en wij als kinderen bij het fornuis
niet over elkaar uitgepraat raakte
we hadden vrijheid en een stukje drop…
van de wolf en het lam
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
584 In grauw beslapen lakens lig ik mijmerend te wachten
op de merel die z'n ochtendlied zal brengen,
hoe lieflijk toch, dat haperen in hetzelfde refrein
zo ken ik zijn routine, de klacht, de vrome pijn.
Het ochtendzwerk breekt open nu de vroege bus
zich suizend door de malse voorjaarsregen trekt.
Een morsige man schurkt zich tegen me aan,
hoe…
Verleden, heden en....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
737 Hoewel al jaren van de aardbodem verdwenen,
kwam ik hem vannacht tegen.
Hij wuifde van ver
in het licht van een ster.
Ik wilde hem een knuffel geven.
Met hem mijn jeugd herbeleven.
Zijn eeuwige glimlach en zijn stem horen
alles inhalen wat wij hadden verloren.
Ik wilde hem vertellen wat de toekomst mij
had gebracht.
Of hij het zelf had…
raamblindheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 het verhaal gaat dat we de kamer in
betreedbare vlakken hebben verdeeld
om iedereen welkom te heten
geboortedagen af te strepen
met Sport in Beeld en bord op schoot
er zijn nog blinde vlekken (min of meer)
de onzichtbare poten van de kast wijzen
naar beneden, naar binnen als een
luchtledige vulkaan, de muur
vreest nog steeds de
spijker…
Echo
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
486 Waar mijn sporen zijn onverdiend
Waar mijn daden zijn ongezien
Ongehoord
laat ik er mijn echo achter
Luister goed
Misschien dat je hem dan hoort
Een restant van mijn gedachten
Een restant van mijn weemoed
Een resterend laatste woord…
[ Dat heb ik bereikt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
349 Dat heb ik bereikt:
dat jij niet kunt geloven --
hoe erg het toen was.…
alles met jou
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 de rivieren volgen
uit koers raken
steil naar beneden
vliegen wou ik met jou
dwars over de grote
oceaan loodrecht naar
beneden storten kijken
naar zon en sterren
met jou vlak voor de
grond te raken weer
steil optrekken hoog
en laag vliegen wou ik
als gevleugelde paarden
de wereld verkennen
de zwaartekracht opheffen
de aarde…
Vossiusgymnasium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 vredig in een kalme wijk
ontwaart zich onze oude school
statig maar ook glorierijk
sereen monumentaal symbool
is de klok zo snel gegaan?
unieke jaren zijn voorbij
stil vervaagd uit mijn bestaan
gezonken in het wassend tij
yuppenschool in deftig zuid
mijn plaats onder de zon
nog heug ik mij het belgeluid
als 't eerste uur begon
stemmen…
[ Achteraf zie je ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Achteraf zie je
wat er is gebeurd en hoe --
voorspelbaar het was.…
vanavond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
898 beker leeg totdat de laatste druppel
Wijnrood neervlamt op je brokaten jurk
Leven mijn liefste, leven is vol avontuur
Vanavond warmen we de wijn
Mijn lief vanavond dansen wij
Zoenen we, kussen we, vrijen we
Vanavond mijn lief vanavond beminnen wij
Rakel het vuur nog eens op
De kou kleurt mijn huid grauw
De nacht wekt schaduwen uit het verleden…
Sla de grote trom
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.057 Ontkennen spreekt van verleden tijd, terwijl
de daken nog schreeuwen
***
woorden die zich uiten in boosheid
spreken vluchtig van angst, bekommerd
om de dag van vroeger, sla ik met graagte
mijn armen om je heen
jij wandelt
mij voorbij en gooit met oud zeer, wat deert
nog het kind, dat nu dan toch zijn eerste
stappen zet, tegenslagen…
Jouw gezicht .....
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.891 Een stralende lach op je gezicht
ogen die fel staan maar ook kunnen verwarmen
'n blik starend in de verte gericht
Gedachten die heden en verleden omarmen
Af en toe een rimpel op je voorhoofd
'n peinzende rimpel wel te verstaan
eentje die je stralende lach verdoofd
waardoor de blik somberder kan staan
Maar dan komt er weer die glans
die…
telegram voor jou !
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.016 doorbraak
beëindig de strijd
om te verhullen
wat je begrenst
passeer je grenzen
zonder legitimatie
verlies de controle
over dat mens
geen blauwe lichten
of sirenes alom
paniek is onnodig
vertel het gewoon
vrienden komen nader
vormen geen gevaar
zullen je troosten
voelen de pijn
kijken naar binnen
zien hun verleden…
Kijk in je hart en je zult me zien
hartenkreet
1.7 met 31 stemmen
4.553 zoveel zeggen maar wist niet waar te beginnen
Terwijl jij jouw zonsverduistering voor je zag
Leefde ik verder, zonder iets te vermoeden die dag
De dood kwam op je af als een losgeslagen wild beest
Het is een wonder maar jij bent het lot te slim afgeweest
Mijn engel, vergeet alle ruzies en alle narigheid
Wat er ook gebeurd is, het is nu verleden…
Najaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.178 Angor van het verleden. Dat angst zolang
voorbij is? Je denkt dat hij zijn gezicht
heeft verloren, maar ieder jaar heeft hij
zich herschminkt met het lieflijke ruisen
rood en bruin en oker van het krentenboompje,
de bolle struik waarachter het kermen
schuilt, het jammeren, stilletjes, zodat
de mensen zeggen: kijk toch hoe mooi.…
Vroeger, nu, toekomst
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
2.126 en puzzelden
en zondags gingen we naar opa toe
vroeger wachtte onze moeder
na schooltijd met koekjes en thee
vroeg hoe het op school was geweest
gaf raad waar nodig en troostte
was begaan met al ons wel en wee
nu zie ik zoveel dingen anders
't lijkt of ik niet met de tijd mee kan gaan
tja, 'k ben misschien wat ouderwets
met een verleden…
Herinneringen
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.969 Het zijn de smaken, geluiden, geuren en kleuren
die doen denken aan dingen in ’t verleden,
ze openen gelukkig steeds die deuren,
Om even heerlijk in onszelf terug te kunnen treden…
Hier, nimmer voorbij
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.786 Ogen van één vader en één moeder
kijken dieper dan de pijn kan gaan
uit verleden naar één toekomst verloren
hier, haar opgebaarde lichaam
hier, het huis van alle dromen vrij
hier, bloemen met vrolijke kleuren
lachen uit dat wat HIER is,
geen bestaan…
bloemen met zonnenkleuren groeten
de regenbogen van verdriet en tranen
op een hemel waar…
Bevrijding
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.160 Nederland was vrij en
men was uitbundig,
de bommen en granaten
waren verleden tijd.
Een begin kon worden gemaakt
met opruimen van de puinhoop,
die de bombardementen
hadden aangericht.
Het zou nog vele jaren duren
voordat met de opbouw
het gezicht van Nederland
weer terug, ons land zou worden.…
Groninger Hogeland
gedicht
3.6 met 29 stemmen
13.987 Namen uit een lief verleden:
Loppersum, Uithuizermeeden.
Starend over dit bedaarde
land laat ik een wensdroom vrij:
Geef ons op de nieuwe aarde
duizend bunder nieuwe klei.
Geef ons daarop, lieve Heer,
Zeerijp, Eenum, Garrelsweer.
Geef ons in dat eeuwig heden
een vernieuwd Uithuizermeeden.…
Horizon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
821 op schouders wankel
of gedachten reeds vergaan
Hoe ver durf je te reiken
waarop moet je afgaan
angsten geen beletsel
alles heel spontaan
De horizon verdwijnt vanzelf
als de duisternis
het zicht ontneemt
op de verre
vanzelfsprekendhedenen
en de voor de hand liggende
begerenswaardigheden
het heden
ongemerkt plaatsmaakt
voor een verleden…
Boek gesloten of hoofdstuk?
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
2.764 Ben gericht op een goede toekomst ondanks het verleden.
Waarom kan ik nu wel accepteren en overzien
Waarom niet toen hij nog in leven was?
Omdat ik nu geen keus heb misschien?
Of door die ene droom van pas?
Ik zal het nooit echt zeker weten.
Over zijn gevoelens liet hij zich nooit uit.
Hield hij nou van me, of was hij me al vergeten?…
Jij..
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.664 Jij hebt al een heel verleden,
ik maak de mijne in het heden..
Wij zijn niet voor elkaar gemaakt,
en toch was jij voor mij volmaakt..
Besloten om allebei onze eigen weg te gaan,
een ander pad in te slaan..
Beter voor ons allebei,
jij en ik in plaats van wij..
Ik zal je nooit vergeten,
dat is iets dat je moet weten..…
Gustav Mahler
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
865 Gustav Mahler gaf hier nu zijn naam
nimmer bevroedend als toonzetter
in letters zo de toekomst in te gaan
Op deze rustieke groene laan
heerst nu het graaf en heikabaal
men kan elkaar nooit verstaan
hoe de stemming is kan niet gevraagd
de leegte kaboemt aldoor godgeklaagd
Het is nu bijna tien jaar geleden
onderwijl raakt steeds meer verleden…
Vat de dichter samen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
1.020 vandaag heb ik de krant gelezen
en politiek ging alles mij te ver
ik dichtte over rozen en stranden
en over hele verre hete landen
ik rijmde mijn hersens bijeen
en trok ze uit elkander
over pruimen berken en eiken
alles mag je ermee vergelijken
ook witte wieven en hunebedden
konden poëtisch mijn ziel verrijken
vriendinnen uit een ver verleden…
Erev Kol Nidrei*
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.003 IJskoude rails langs het perron
sneden bruut haar verleden af.
Waar haar dode leven begon
kwam de herinnering als straf.
In haar rug leest men de jaren
en de klok tikt in haar gezicht
de rimpels en grijze haren,
haar broze lichaam vederlicht.…