5288 resultaten.
Sterven. IV.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.194 ‘Ik heb geen vleuglen,’ kreet ik en ik sloot
Mij vast aan Hem, die voortzweefde als een vogel.
‘Eens breng ik ze u. Zult gij dan 't volgen duchten?’
En opziend, kende ik wie daar sprak: de D o o d.…
Laudato Si
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
578 U prijs ik om de vogels
en heel hun mooi gefluit,
de koeien en de schapen,
de hond, de poes, de puit.
U prijs ik om de mensen,
de kinderen en hun spel,
de zieken en gezonden,
wat traag is of heel snel.
U prijs ik om de schepping:
in alles straalt uw licht,
mocht er toch vrede komen
een eind’lijk goed bericht.…
Hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.052 Twee kleine vogels, kijken neer,
naar waar jouw naam nu staat geschreven.
En ook: “Wij zullen jou begroeten,
in het echte leven.”
Het vlechtwerk dat jou nu gevangen houdt,
zal worden weggedaan.
Het omwindsel dat jou nog omwindt…
zal dan niet meer bestaan.
Dan zullen tranen slechts van vreugde zijn.…
Trap naar de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 zwaarte makkelijker te verdragen
zodra de eerste stappen waren gezet
Vanaf een hoogte naar beneden
de wegen leken strepen waarop
figuren bewogen veraf en dichtbij
alles leek scherper dan in het dal
Het hart klopte onstuimig uit liefde
wind troostte de tranen in de ogen
vrijheid te voelen en te verlangen
naar het toen van geweest, een vogel…
Gouden tijdperk?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 De vogels zwijgen. De heide bloost nog na in paars,
maar dahlia's zijn voorlopig verre van schaars.
Zwoel is het windje: hij streelt mijn blote bast.
In het zenit en in het zuiden knipoogt weerlicht,
zacht oranje als Aurora in het hooggebergte.…
Dralende winter
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
540 de winter blijft nog even dralen
donkere dagen maken het triest
en geen spoor van zonnestralen
als de regen langs de ramen giet
vogels zitten dichter bij het huis
de merel trippelt op de binnenkoer
hoort hij ook plots een dof geruis
van de kater die stil zit op de loer
het roodborstje is terug gekomen
schuilt zich achter de buxusbollen…
Storm
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.428 Uit wolken, dreigend duister,
Valt regen plassend neer,
De zon verbergt haar luister
‘t Is donker heinde en veer,
Geen vogel hoort men kwelen,
De bloempjes, ons zo waard,
Ze wieglen op hun stelen
En buigen ’t hoofd ter aard.
En op de wilde baren
Der opgezwiepte zee,
in talloze gevaren,
Daar rijst er meen’ge bee.…
We zullen
gedicht
2.6 met 5 stemmen
2.174 ze maken geen enkele kans want wij
zullen meer, we leven allemaal niet meer dan gemiddeld
tachtig jaar, zij niet en wij niet maar zie maar mijn liefste
wat wij uit die zeg veertig jaar nog kunnen peuren terwijl
zij, ach ze zullen maar en zullen, geef ze honderd jaar voor
mijn part en nog zullen ze niet meer dan wat ze zelf zullen
alle vogels…
in een vorig leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
698 In een vorig leven
was ik getrouwd
met jou
In een vorig leven
was ik gelukkig
met jou
In een vorig leven
hadden we kinderen
Waren we een gezin
We hadden vrienden en vriendinnen,
een poes, een kreeft, 3 hamsters, een vogel en 2 vissen
Ik zonde in de tuin
Ik fietste
En had de wind mee
Het leven was kleurig
En het was goed voor ons twee…
Lieve Lieve
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
664 Voor mijn lief mag het altijd zomer zijn
de frisheid van de morgen die opdroogt
in het vroege zonlicht, dat verwarmt
Wakkere vogels zingen en strelen het oor
met een vrolijk fladderend ochtendlied
een kat sluipt tergend langzaam dichterbij
Het is verlangen naar jou, vervlochten
raken met verlies, eens ons voorgoed
beroerd, maakt los om…
Een verjaardag
poëzie
3.9 met 21 stemmen
2.016 Een vogel zong een lied. Hij dacht,
Dat ik een roosje was!
Nooit heb ik het veld zó onrustig gezien.
Ik liep door het golvende graan,
Daar heb ik de brievenbesteller ontmoet;
Ik sprak hem even aan...
Ik had een rode blouse aan,
Met grote, zwarte das.…
Wat is nog te vertrouwen?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
600 eerlijk
Zelfs 't Universum lijkt het leuk
een mop met ons te willen spelen
zie ons met zovelen erin trappen
uit droevenis ga ik maar naar mijn tuin
ruim daar wat puin van blad
de aarde eerlijk
buk mijn lijf dat stijf
van eigen verzonnen verhaal
waarvan ik denk dat't waar
wat je ruikt: humus, plant
wat je hoort: gesprekken, karren, vogels…
Hoop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
662 De tuin had eens een groen gazon
met schroeiplaats van te hete zon
de kale schaamte nu met wit bedekt,
vertrouw erop dat zacht groen gras
diep in de aarde rust en in de lente
wederkomt, zodra de eerste vogels zingen.…
Het openbare leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 vierentwintig uur per dag)
Hij lacht naar de mensen
die hem bezoeken, nieuwsgierig
naar deze man en deze plek
zonder geheimen
Tien minuten lopen van hem vandaan
doet de herberg goede zaken
Er zijn bomen om op te zitten
(de schors is ruw)
In de dependance zetelt de ambtenaar
bij wie je kunt trouwen
Bij goed weer eet je tussen de vogels…
Liefde in het volle Licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Een komeet slaat in, het Licht
verdwijnt in de aarde, het wordt koud
een winter van honger en ziekte
die vernietigt, en dan
een nieuw begin
in de lente, de terugkeer
van het Licht, het Licht:
struiken en bomen botten uit
vogels zingen van verlangen
het witte hert snuift
tussen de berken en kijkt
naar het Licht, het Licht
O mijn liefste…
Aan mijn wandelvriendin 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Leve de stille dijk op de uiterwaard
met zicht op de IJssel die kringelt
de rust en overvliegende vogels,
een apje dat af en toe rinkelt
jouw stem met verhaal,
mijn stem en jouw luisterend oor
zonder jou zou ik het niet doen
maar met jou geniet ik in ieder seizoen…
TOEN EN NU
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
455 nu weet ik wat het was
het zat al die tijd al in z’n hoofd
en zou er ooit eens uitkomen
het waren de vogels van poëzie
hij kan ze nu laten vliegen
wie had dat ooit gedacht
dat wij elkaar via een
omweg van woorden
weer zouden ontmoeten
jongetjes waren wij
nog op de basisschool
van hem had ik het wel een
klein beetje verwacht
maar…
jij blijft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 natuurlijk blijf ik jou
altijd bij mij dragen
nu de tijd van leven
voor jou ten einde is
afscheid neem ik
van het lieve lijf
dat ik minnen mocht
maar de geest blijft
waar vogels fluiten
in bomen en struiken
hoor ik in elke toon
jouw passie vlammen
als langs mijn wang
een vlinder fladdert
is dat mij een groet
van mij de allerliefste…
Dag voor de dieren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
532 Gegroet u allen,
vogelen te velde
En in de lucht,
waar u ook moge gaan
Ooit was uw bakermat
het paradijs
Maar thans, van 't leven
in het ondermaanse
Wordt u 't meest in uw
voortbestaan bedreigd
Weerloos opgejaagd -
is dat de prijs
Voor de natuur
in haar uniciteit
Wie is uw vijand toch
in 't ongewisse?…
Na vreedzame dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 Ik zoek de woorden die als zang der vogels klinken
vanuit de kruinen in de vroege morgenstond
als aan de horizon de eerste stralen blinken
en witte nevel zich verspreidend over grond.…
In voor en tegenspoed
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
581 Hef ik mijn ziel met opgeheven handen naar boven
Naar 't hemelhart als een vogel krijtend langs de lucht
Om met een blij hart in voor en tegenspoed God te loven…
ELEGIE UNIVERSALIS
netgedicht
4.7 met 107 stemmen
549 de zee zal nog steeds klotsen,
de vogels zullen zingen.
tot de laatste dag zal de kat
nog spinnen, de sirenes loeien.
wat ik wil zeggen: het leven gaat door,
om de honderd jaar moeten
de paleizen branden,
de dolende monsters gedood.
bij dageraad staan nog
je zevenmijlslaarzen zwijgend,
op jouw komst te wachten.…
Onafhankelijk?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
840 Alleen een vogel laat zich niet beteugelen.
Op het dunste takje strijkt hij neer
En wiegt daar zorgeloos heen en weer.
Wat deert het of het takje breekt...
hij kreeg daarvoor zijn vleugelen.…
Imbolc
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Hou hoop en ontsteek het vuur,
want al is de winter nu nog guur;
de Lente komt, ze komt er aan,
de dag dat alles weer in bloei zal staan,
dat vogels van lust en liefde zingen,
kalveren dartel door de weide springen,
kikkerkoren kwaken en paren in de sloot,
het leven ontwaakt uit de winterdood.…
De strijd op straat
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 mededogen
verdrogen en doen
onverwachte
nachtvorsten de
kwaliteiten van een
mooie oogst te niet
pas dit jaar
heeft grijs de toon
gezet en zijn mensen
uitgefloten geen
vitamines in de
huid geprepareerd
voor een kleurtje en
warmte van de zon
geen harmonie
weg is de balans
van wachten op elkaar
insecten die te laat
zijn voor vogels…
Lentelied
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
542 Vlinders fladderen vrolijk
naar de blozende bloemen
jaloers nagestaard door
wriemelende werkmieren
Statige zwanen zwemmen
in de stromende stroom
en worden gevolgd door
snelle snaterende eenden
Bewegingloze bomen hunkeren
naar hun bloeiende bloesem
en wachten waakzaam
op hun beweeglijke blaadjes
Vogels vliegen drukdoend
en driftig…
Vertering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
529 van het geblaat achter de strook bomen
van de wadden, de wijdte
de oplichtende zandvlakte in de verte
de vele vogels,
de vuurtorens
de oude huisjes met bloeiends
op de stoep
de verschillende kerkjes
de kronkelende weggetjes
het groen
de boeren die hun eten te koop
De volle maan boven het verre veld tussen de twee beschermende bomen…
Maria
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 Op de dag dat ik me alles afvroeg
Kwam zij met de rijzende zon
Teerder dan rood van de rozen
Neerdalende dauw over planten
Vrede lag als schelpen op haar ogen te rusten
Haar blik sprak de ongesproken taal die zocht en zo zacht
In de hagen, de vogels de wolken vermoedde
Langs de top van nog komende heuvels vermoedde
Ik zag dat ze wijs was…
Gronings landschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 Op deze grond ben ik de aarde zelf geworden,
zweef als een vogel boven de toppen van bomen,
drijf mee met elkaar opjagende wolken,
voel koele regen door mijn lichaam stromen.…
Partir c’est mourir un peu
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
598 Een vertrekkende strijder sterft een beetje
hoeveel dorst hoeveel tranen hoeveel tijd
wie blijven achter als vogels in een lege kooi
Verdrinken liefde en laatste woorden in een graf van spijt?
We leggen je neer in een landschap van vragen
in zeeën van langzaam zwijgen
in de zomen van de tijd
Wat drijft je: rede, twijfel, moed?…