6428 resultaten.
"leven"
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.576 Diep in jou zijn er woorden, gedachten verborgen,
ze laten je niet vrij en . . .
onbewust bewaar je het tot "morgen".
Maar een nieuw ontwaken is geboren,
het ontluiken van nieuw leven,
zou je dit weer mogen beleven?…
KREET VAN COR
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.425 Tot stof weergekeerd
ben je vrij als een vogel,
vlieg je ten hemel.
Hemel van liefde
voor en van je geliefden,
en dat zijn allen.
De zalige rust
ligt over knekelvelden,
ergens een vogel.
Eeuwenoud kasteel,
tijdelijk onderkomen,
waar vind ik mijn thuis?
Zal ik weerkeren
of nog wat verder trekken
naar eindelijk thuis?…
Op mijn brommer
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.117 Scheuren door polders en over boerenwegen
van dorpen naar steden dan steeds heen en weer
of de zon nu scheen, of in zware slagregen
dat kon me niet schelen, ik zat toch in het leer
steeds sneller en sneller schoot ik alles voorbij
elk maximum overschreed zo die brommer
met de wind om je kop voel je, je pas echt vrij
niet verstandig, maar niet…
- De gekregen kledij -
netgedicht
4.0 met 42 stemmen
570 verlichting,
emotionele verbondenheid
emotionele ervaring
een bewuste keuze
van het grote eeuwige
zich steeds meer openen
kledij, de buitenste laag
bedekend als mantel der liefde
het fysieke lichaam,
in ons zelfvertrouwen,
gekleed bedekt met aura
meer energie geniet kleur
oppervlakkig gedragen kledij
het mentale lichaam ligt vrij…
- Wilde wateren -
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
590 Als een vrije kunstenaar
in wateren mogen leven,
proberen te ontsnappen.
Vissen hoor ik stil fluisteren,
zie ze kijken en begrijpen.
Het waterrijke gebied leeft,
spreekt in wilde vrijheidstaal,
land van wilde wateren geeft
een combinatie van verhalen,
leeft aparte mogelijkheden.…
een nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
3.173 wereld staan
Jaren heb ik het verdrongen
In een web van veel verdriet
Dit gaat nu met rasse sprongen
Terug naar af, ik wil dit niet
Dacht dat ik het wel alleen kon
Steeds maar door, er tegenaan
Straks schijnt misschien wel de zon
En niet alleen die mooie maan
Ben benieuwd hoe ik er strakjes
Uit zal komen, uit dit gat
Hoop dat ik dan vrij…
Ik haat
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.348 raam
het "oh zo gezellig saam"
het opgeklopte eten en het drinken
wederom op het nieuwe jaar klinken
alle oprecht gemeende onechte wensen
van lang verloren gewaande mensen
de krantenjongens die vragen om fooien
het laveren tussen levenden en dooien
de winkels met hun mensenmassa
de langste rij, dus verkeerde kassa
het glijden door de vrije…
keizersnede
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
716 engagement
- oh / cycloon van kolder
culminerend in
glorieus capitonnerende apotheose -
een paranormale non-verbale communicatiestrategie
die wordt gehonoreerd
met een universeel gesponsorde onontkoombaarheidverklaring
Christus te paard
Mohammed in bad
en Boeddha ter ziele
ergo
in weer en wil van terreur
leeft hij er op los
vrij…
- Halfstok -
netgedicht
4.2 met 50 stemmen
673 Uitgeroepen,
alle vrije dagen,
om wat er pijnlijk verloren was,
honderdduizenden slachtoffers zijn gevallen.
In rouw wordt gehouden wat lot heeft genomen,
waar aardbeving heeft plaatsgevonden,
hebben mensen de vlag van de ziel op halfstok gehangen.
Gehuild,
terwijl de hele wereld toekeek,
zovele rechten werden voorbehouden.…
"Liefde zien , zónder kijken"
hartenkreet
3.9 met 25 stemmen
1.432 Iedere vrije minuut
wordt aan "ons" besteed.
Het bouwen aan onze toekomst,
ons nieuwe leven.
En voor dat doel
zou ik je álles willen geven.
Neem het maar aan
zónder schromen.
Wij bouwen verder aan iets,
waar we beiden van droomden.
En ik beloof je: altijd,
altijd ben ik daar.…
Verlaat mij niet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
872 Ik dank U voor Uw liefde aan mij gegeven
U zorgt elke dag als een vader voor mij
U Heer, maakt mijn leven vrij en blij
Dat ik dit steeds maar weer mag beleven.…
Verbondenheid
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.275 De mensen zijn zo vriendelijk en vrij
daar de natuur herboren wordt tot leven
alsof een stille kracht hen steunt daarbij
en met hun eigen krachten wordt verweven.…
het kleine zingen
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
589 een stem wacht, vrijwel
vergeten
ik schrijf een lange brief als trouw
benader voorzichtig de eerste bloemen
tussen woorden
het was een slecht jaar
waarin woorden zelden groot waren
gekloofde lippen dronken wijn
werden vrij en vrijer, speelden met geboorterecht
en het thuiskeren in een stip
want wat is een dag
een mooie dag…
Heemtuin
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
676 het geeft misschien een vreemd gevoel,
het is niet wat het lijkt, daar mag
u niet van schrikken, van inborst
ben ik zachtaardig en fijn besnaard,
als je me wil kennen op den duur,
om zich te keren naar mijn aard,
integreer als rechtschapen buur in
uw geboorte grond maar in kleine potten
wortel ik niet gezond, wat indruist
tegen een vrije…
Tweeslachtig?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
532 De dichter verwekt tekst in stilte,
verwerkt de kilte in z’n dicht, verbindt
zich met het vrouwelijke, verdekt in alle
muzen, hij zingt het voort, belooft haar
trouw, verkent verrukking van haar schoot
en lichaam, verdubbelt de hartslag, de
uitputting nabij, door kansen die ze hem
bood, zonder berouw en ogenschijnlijk vrij.…
diepe weemoed
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
616 verraad mij niet
zwevende kleine stemmen
blijf zacht in het najaar
het water en de dagen voorbij
licht
als verwachting
of een groet in ieder oor
zing boven zij die rouwen
samengedrukt worden door een doornen heg
wanneer de leegte over hen ademt
eens stil, vol en vrij
wacht boven het gewelf van de wind
de halmen die beven en op hun…
een drempel te hoog?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
541 werd een berg
op elk te volgen pad
moedeloos werd ze ervan
tot ze begreep
dat er niet anders op zat
dan zich er doorheen te graven
het was haar trots
die haar verboden had
om het woord “sorry”
uit te spreken
toen ze eenmaal
haar hoofd boog
en de woorden sprak
voelde ze opluchting
werd haar pad begaanbaar
ze stapte weer frank en vrij…
Onvindbaar, dichtbij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
712 witte dwarrelvlinder
in zwoelheid, en nectarminnend
geen weet van sapvlekjes op haar wiekjes had
woorden,
als de dauw, een deken van mist
rond de laatste zwaluw
die door ingebeelde warmte
de komst van de herfst heeft gemist
woorden,
aanrakend, gevoelig dichtbij
soms onvindbaar ver
kleurend naar soberheid
gedachten, ik laat ze vrij…
ik mis je
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.643 Kunnen doen wat zij wou, gewoon even vrij zijn.
Kunnen lachen de hele dag, zonder te denken ik stort zo in.
Maar mensen willen haar niet helpen,en sturen haar van het kastje na de muur.
Met een lange duur, ze blijft maar overal heen gaan, en doet dus wat ze willen.
Uiteindelijk word het teveel, en dan is het gedaan.…
Dooi
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.917 Het is zonnig, het is nog vrij vroeg.
En zeer, zeer vroeg was vanmorgen het licht,
de wereld, de zon en het jaar,
waardoor ik liep in snel, verend ritme,
stromend en stralend -
en lachend met haar,
die nu met een blinkend gezicht
tegenover mij zit.
Zij lacht, haar tanden zijn wit.
De schaduw op onze tafel verschuift...…
Leven-Leven
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.101 Ik moet mijn leven leven
niemand doet dat voor mij
Elke keuze goed overwegen
mijn mind weer open en vrij
Ik moet beslissingen nemen
en de juiste wegen kiezen
Moet genieten van elke dag
mezelf nooit meer verliezen
Soms voelt het wel eenzaam
als je er dan alleen voor staat
Maar het begint wel te wennen
merk dat het steeds beter gaat…
Anarchie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Een enkele weke toeschouwer
hield het niet meer droog en liet haar tranen
de vrije loop, wendde in stilte haar gezicht af.…
Wallenkant
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
566 Waar is de loopplank om als
dichter bij je aan te leggen,
helpt de tijdsbrokken te verleggen
in het onvoltooide droomlied van
vroeger, als dwaas te dromen
van reizen om dan te zeggen ik
ging vrij in jouw wereld rond,
werd die valreep mij ontnomen.…
neem me mee
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
781 naaktheid waar echte vogels
de nacht wegvlogen, onbevreesd om uren
uit nieuw geluid te winnen
ik verwacht de zee, wil de doofheid
uit mezelf wegduwen naar de duinen,
rustig ademen zoals de wind rondom golven
en de leeshonger van het oninwisselbare
onder de ogen van liefde en leven
waarin je kunt plaatsnemen, steeds weer
op een ander moment, vrij…
Handtas
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
978 Koffie met gebakje, dat hoort er zeker bij
Babbeltje en praatje, wat voel ik me toch vrij.
Maar mijn hakken worden hoger met de minuut
De gegeerde prooi vink ik nu snel, absoluut.
Daar pronkt het jurkje van mijn dromen, het zit als gegoten
Wat een pech, bankpasje vergeten, dat overkomt ook de groten.…
De zon schijnt bloot
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
558 de zon schijnt bloot
dat over het aardrijk straalt
het zonlicht maakt geen verschil
heeft geen voorkeur, verheft zich niet
in het licht van ogen
die harten bindt van natuur
de open lucht is van iedereen
is nooit zeeziek van aard
geen gedienstigheid komt er aan te pas
(dat naargeestig scheidt)
de wind waait waarheen hij wil
heeft vrij…
blauwe reiger
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
561 Ik vrij en speels heb haar eens geplaagd,
gooide een steentje voor haar stil gelaat,
kwaad vloog zij op de blauwe veelvraat,
toch na lol en lach was ik zeer mishaagd.
O dame van stand wat is toch nederigheid,
ik laat het recht zijn loop met dit sonnet,
welke luid zingt jouw hoogwaardigheid.…
WAAROM TOCH DIE WOORDEN
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
981 Hoe vreselijk hard kan ‘nee’ klinken
en hoe ontzettend het woord ‘voorbij’
Maar jij sprak ze zonder te verpinken
en daarna, nu zijn we beide weer vrij
Hoe verschrikkelijk kan ‘nee’ luiden
en hoe kil kun je dan vervolgens zijn
Ik hoorde nog lang die ‘nee geluiden’
terwijl mijn hart bijna stierf van pijn
Hoe vreselijk moet ik vandaag lijden…
Gezien worden
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.458 meer
Mijn energie is op
Ik weet niet eens meer
Wat ik nou zelf wil
Oh ja
Weet wel wat ik leuk vind
Oh ja
Vind veel dingen leuk
Maar maak me zorgen
Contact met mijn kinderen
Contact met mijn ouders
Lijkt of dat er bij inschiet
Alsof ik geen interesse heb
Ik voel me schuldig
Dat wil ik niet
Ik wil leven
En ook mijn kinderen vrij…
IJDEL - OF NIET?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 Over dubbende steden, het vrije veld
mochten we eens gewillig voortzweven
op luchtstromen, die kennis konden geven...
Wat werd ons al stijgend en dalend gemeld?
Vanuit de wolken oogt 's werelds bestaan
als opgeblazen, kleinzielig festijn,
dat -gelijk vluchtig licht- snel moet vergaan.…