16639 resultaten.
Uit Brabant
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.230 Verweerd zijn hoofd en haar, de hand vereelt
Staag klapt de zweep, doch maakt zijn paard niet bang:
Zij hebben saam te lang hun werk gedeeld
En sukklen samen voort hun leven lang.
--------------------------------
uit: Zelfkeur (1907)…
Zonnegloed
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
533 Waar ben je bang voor mens van deze aarde?
Met je rechter bracht je de koude dood. De duisternis
is niet begrepen. Het zonnebloed van deze
aarde corrumpeert en brengt nog steeds de dood.…
ZUIVERE ZIEL
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
564 Ik voel mij buitenkerkelijk
ik voel dat al zo lang
ik voel mij in de kerken
altijd een beetje bang
Buiten in het volle leven
voel ik minder die angst
van nederigheid en dogma’s
die maken mij het bangst
Ze noemen mij 'een homo'
maar in feite ben ik mens
alleen die enkele voorkeur
verscheurt gelovigen intens
Je mag het dan wel wezen…
Brief van een korte dode ruwe bolster
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.238 nu ik zojuist mijn geest heb weggegeven
doch de inhoud nog niet leeg is
geniet ik nietszeggend in de tuinstoel
met half gesloten ogen
alleen mijn geest spreekt spontaan
naar hen die mij het liefst zagen gaan
denk niet dat ik bang was voor het leven
want dan heb je ‘t mis
wel voel ik vreemde trekken op mijn smoel
maar ben heel tevreden weggevlogen…
Storm raast
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 Visch is bang
voor Haai en Mensch.
Nog liever blijft hij dromen
aan de paal.
In goudgeel zand
uiteindelijk
door rode zon
tot as verbrand.…
Toekomst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 Ben jij bang voor de toekomst?
Heb jij daarom de controle over alles?
Denk jij dat je alle touwtjes in handen hebt?
Door alle minuten van de dag in te vullen
Vanaf het moment dat je de ogen opendoet
Tot het moment dat je ze sluit
Denk jij echt dat het leven zo is?
Is dat je toekomst?
Is dat wat je wilt, alles vastleggen?…
Wij hoorden 't laatste zuchtje glippen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.270 Na twee ontzettend bange dagen
Verkwikte een korte nacht ons toen.
Maar, d' andre morgen bij 't ontwaken,
Als we één slechts zagen van de twee,
Werd zich eerst recht het ouderharte
Bewust van d' omvang van ons wee.…
Engel
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
2.359 Wie tempert mijn ogen met was van de maan
Wie slaapt met de sterren zacht tegen je aan
Is het iemand die groot is, niet bang voor de dood is
En minstens zo mooi is, om nooit dood te gaan
Is het iemand die liefheeft en droomt in verstillen
En kleuren tot wit in een prisma kan stillen
Als maan die de vloed geeft, als eb het laat gaan
En sterk…
Wie weet mag 't zeggen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 verdriet
het gemis in alle kleuren
het regent doorzichtige tranen
evenals de mijne
de dood heeft huisgehouden
het raakt, het raakt diep
het zet me
met mijn beide benen
op de grond
het confronteert me
met mijn eigen sterfelijkheid
met het achterlaten van
met het grote onbekende
is 't 'n groot zwart gat
waar ik vanaf kinds af aan
al zo bang…
In de war
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 Het moet iets belangrijks wezen
Want hij kijkt nu wel te lang
En hij kijkt ook zo doordringend
Het maakt me een beetje bang
En dan plotseling gebeurt het
Ja, heel snel, voor ik het weet
Hij grijpt iets en loopt snel verder
Je gelooft niet wat hij deed
Want hij loopt al etend verder
Ik ben even in de war
Want ik zag dit niet aankomen
Dit vind…
Flinterdun verweer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 de façade belooft heel wat
oppervlakkig gezien lijkt dat
als bescherming nog niet zo gek
maar met kracht heeft het niets te maken
diepe gekwetstheid en bange vragen
hokken samen onder vliesdun dek
en gluren door gleeën in dit laken
of ze zich wellicht toch buiten gaan wagen
toch denken ze er niet aan
in hun te zeer gekrenkte bestaan
zich…
Gezien worden
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.027 ze blijven schoppen
Je ademt nog
Dat willen ze niet horen
Je moet kapot
Vernietigd
En ze trappen maar door
Je probeert weg te komen
Maar het lukt niet
Je maakt je zo klein mogelijk
Misschien houden ze dan op
Opeens hoor je een stem
Je hoort je naam
Iemand zegt jouw naam
Iemand die jou ziet
Iemand ziet jou
Je kijkt vertwijfeld en bang…
De hoog-geslegen maan glimt door de twijgen.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.040 In zilvren luister, de oude kruinen neigen
hun geel-bedroomde schaûw, wijl roerloos, bange
ontbloeit, rond hen, mijn tros-gebouwd verlangen,
zachtkens verruisend tot een heilig zwijgen.
Langs 't rustend blauw, met mijmer-blond omweven,
voel ik mijn ziel langs klare tonen zweven,
opbeurend in wijd-klinkend koor gedragen.…
zoals de wind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
566 "n Zomers gevoel, van koelte en regen
een leven dat niet valt te beschrijven
de kleuren bont en ook teder en zacht
iets, in me houd toch mijn gevoel tegen
bang of iets niet in mijn leven mag blijven!…
Het melkmeisje.
poëzie
2.0 met 1 stemmen
1.421 'k Zag een Juffrouw lest uit steê,
Dat mens was eerst bang voor vee.
'k Weet niet, hoe of dat kan wezen,
Wie zou toch dees beestjes vrezen,
't Is het makste vee van 't land.
Zie hoe likken zij mijn hand.…
Homofobie anno 2016
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
661 '
maar een mens, een meisje, een jongen,
een man, een vrouw, oud(er) of jong(er)
met een bevredigend actief
of sekloos gekozen leven
is niet bang
die waagt zich niet aan angst
die waagt zich aan het leven
in al haar facetten
met al haar (seksuele) diversiteit
van zichzelf en anderen
die laat ‘leven en laten leven’
kent geen jaloezie…
Een nieuw maar o zo bekend sprookje
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.239 koekjes mee
in het bos.... het diepe bos
daar was de boze wolf los
en zij hield van wilde dieren
dus liep zij heel graag door het bos
op haar wangetjes een blos
zou zij de boze wolf versieren
met haar rode kapje op
en als verleidelijk dingetje
droeg zij een klein rood stringetje
terwijl zij riep - bijna non-stop -
ik ben niet bang…
kribbig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 de rivier zoekt zijn grens
ik ben ontzettend bang
leg blokken neer langs
de spleten van mijn ziel
vlucht een glooiing op
gras onder mijn voeten
vecht voor veiligheid
m’n levenslijn loopt
grenzeloos grillig
langs randen van basalt
de dijk draagt m’n pad
klimmend naar zijn kruin
kijk hoopvol omhoog
de zon en het water
kleuren m’n…
Gebed voor mijn dochter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Ze gaat steeds maar haar eigen gang
Ze is zo moeilijk en zit in de pubertijd
Ik heb al zo vaak om haar geschreid
O, God, houdt haar vast, ik ben zo bang.
Ze gaat elke avond uit en komt laat thuis
Ik wacht dan op haar en kan niet slapen
En zit uren voor de tv maar wat te gapen
Soms komt ze helemaal niet naar huis.…
Samenwerking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 , elk gevoel dat niet beliefde
Ontheemd van elk gesprek dat ons nader bracht
Maar zoeken blindelings onze eigen wegen
We mijden dageraad en gaan door donk’re nacht
In ’t licht der ochtend komen wij onszelf tegen
Dan breekt aan d’ horizon het nacht’lijk duister
De nieuwe dag brengt ons weer het helder licht
Ontdoet ons weer van angst en bange…
Heimwee naar teruggaan in tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Die grijze gevlekte lever is zo ongewenst
niet te verjagen net als de bange kronkelslang.
Nu resten alleen deze dagen, dit, liefdevol het
jaar rekken, tot ooit de tijd je gaat bedekken.…
Ewald
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 In de Heijermansstraat
Waar we door een corporatie uitgebaat
Iets op drieëntwintig hadden gehuurd
In een rijtjeshuizenbuurt
Leerde het leven mij zijn regels
Tussen de plebejers en de vlegels
Zoals dat je bang moest zijn als de moord
Voor Jantje Smit en Jan van Noord
En er was de gepensioneerde madam
Die je glimlachend tegemoet kwam
Met…
Kijk de zon schijnt oprecht en hecht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Zo, zodat zelfs onbeschrijfelijk onthechtende pijn niet meer
dan nu weer de te koesteren dierbare herinneringen, een toast
een niet meer bang weer te hechten 'n hernieuwde dag mag zijn.…
Dwarrelblad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
651 Het blaadje antwoordt zacht:
“Och wind,
ik ben niet bang te vallen of te laten gaan,
het lijkt me fijn te wiegen op jouw adem.
Maar zeg me,
waar dein je me heen, wat wacht me daar.
Voordat ik loslaat wil ik weten hoe het verder gaat.”…
Opgeruimd staat netjes, weg met die homo!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
672 via christelijke hetero familie
invoelbaar consulterend door artsen, psychologen
Jean Fermate zou en moest snel geholpen worden en definitief
ik was volledig totaal kalm, rustig, geen rimpeling angst
ik legde me op bed en kromde me tot de foetushouding
de houding welke ik nooit had geambieerd, maar toch verkoos
voor de naald was ik niet bang…
Alleen jij speelt met mijn huid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
430 Alleen jij biedt mij jouw handen
wanneer ik bang ben in het donker
van de nacht. Jij biedt ze mij bij
mijn erkenning, dat jij mijn verrassing
bent waarop ik zolang heb gewacht.
Alleen jij speelt met mijn huid,
wanneer wij intiem samen zijn.
Zachtjes streel jij oude wonden
en zalf jij met de zoetheid van
het gelukkig zijn.…
zorgeloze zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 adem, diepe zucht
het is nog benauwd
er wordt gerouwd
we raken aan
met koude huid
hartverwarmend is elk geluid
“het loket gaat nog niet open”
er staat een lange rij
anderhalve meter zij aan zij
de hulpeloze troosteloze
de “ goddeloze” boze
een verloren zaak en handel
er is geen voorrang
wachten duurt lang
iedereen is even bang…
Grenzen verkennen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Bang voor een beetje reflectie
Voor mijn eigen imperfectie
Lekker doelloos mijn emotie ontwijken
Naast de pot grissen en mijn koppigheid bewijzen
Dat was mij levensmissie
Tot, en ik zeg vandaag maar vandaag is alweer voorbij
Ben je wakker of ben je alweer de kluts kwijt
Ze proberen me te verdoven met antipsychoten
Hoe kom ik op de crisis…
Toe laten
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
478 Ja je kwam best dichtbij en ik ook
En dan ga ik wegrennen
Daarna heb ik hem met nog meer appjes gebombardeerd
Waarmee ik mezelf niet echt
Aantrekkelijk heb gemaakt
En hem misschien wel echt weggejaagd heb
Waar ik juist bang voor was
Help die hardnekkige patronen
wat zoiets mooist in de kiem
Kan smoren…
De zeester
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
590 hij dacht, dat hij het niet zou redden
Hij huilde en tierden
Maar de golven voerden hem mee
naar de oppervlakte van de zee
Gelukkig is de hevige storm gaan liggen
En hij dreef nu in het water kalm en rustig
Reflecterend hoe hij zich meer kan laten zien
Aan de oppervlakte van de zee
Door de storm te ervaren
wist hij dat hij niet meer bang…