7172 resultaten.
EnigmAchahbar
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
514 discrimineren is niet simpel kijken
hoe zwart en wit soms op elkaar gaan lijken
maar met een open mind die niet vertekent
Schuif mij die schuld dus maar
niet in de schoenen
als een oprechte advocaat en rechter
voel ik mij een morele waarheidstrechter
ik weet wel wat in Wolters staat
en Koenen
U ziet mij meer als mysterieus enigma?…
In medailleglanzen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
506 ik betrad
het zwarte gat
met de stalen
monsters en
accepteerde
hun zwijgen uit
eerbied en
pure overmacht
juist hier waar
de communicatie
tussen lichaam
en geest zijn
olympische
hoogtepunten
beleeft als kampioen
of mededinger
ik streelde
de mastodonten
bij hun lassen
de zwakke plekken
stofde ze af zodat
zij in winnaarsroem…
ECHO klik 1
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
447 Bevroren adem,
vensters gesloten,
uit het zwarte ooit.
Nog een klik —
en ik stond daar weer,
dit keer als pixelstof,
als error in cc.
Had ik maar nooit geklikt,
nooit vergaan.
Had ik maar bij 't oud gebleven —
Misschien had ik dan,
misschien had ik ooit echt bestaan?…
Het Bufferen van de Hemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Zelfs de sterren
staren nu als laadicoontjes in een zwarte browser.
Ik bewaar je in de cache van de koelkast,
tussen blauwe kaas en verlopen data.…
Menselijk samenleven
netgedicht
2.5 met 61 stemmen
365 stil trokken
zwarte optochten
door het land
spaarzaam bijgelicht
door fakkels
die een spoor
van rook achter lieten
een enkele
tromslag maande
de groep tot stoppen
om samen even
de schaarste
van toen te
consumeren
in een latent
hongergevoel
geen nieuws
en herdenkingen
waren er altijd
al geweest maar de
grootte van…
Iemand
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
204 Iemand zong mij de tranen
uit mijn ogen
Danste de benen
van mijn lijf
Iemand besloot ze
ook te drogen
Zodat je echt voelt
wat je krijgt
Iemand waste mijn haren
met haar handen
Wiegde mijn heupen
met haar lijf
Iemand blies ze weer
tot zwarte krullen
Ook al zijn ze
voor altijd grijs
Iemand verhaalde mijn schulden
op een ander
Legde…
gefileerd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
301 het leven overstemt
de hobbels van de
vroege morgen die de
de late nacht tracht
te ontvluchten met
gedachten die gefileerd
het gestalte langzaam
laat verteren in een
rosarium beplant met
zwarte granieten
laatbloeiers
het licht is als een dubbel
dicht geslagen boek waarvan
de kaft ontheemd de
vergankelijkheid zonder
vrees omarmt…
De zwerm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
242 dood gewicht
elk lid ervan volgt
met getrek en geduw
de hartslag van het geheel
ongeacht het gepiep
van de vogels die voorop vliegen
maar niet leiden, die een
rafelrand van de zwerm zijn
Bij gevaar zwenkt men weg
en nog een keer wanneer
het nog niet voorbij is
Steeds verder vluchtend
naar een heenkomen
schijten ze de wereld
wit, zwart…
Frisia
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
125 Frisia droeg de zee diep
in haar bloed
waar wind nog sprak in zout
en oude stenen
waar storm zich mengde
met het oerbegin
zij kende de kracht die
uit de bodem groeide
een stil instinct ouder
dan het land
wanneer de zwarte schepen
nader schoven
de Vikingen kwamen
donker op het water
met ijzer vuur en honger
op hun kiel
frisia week…
Mijn haat
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.242 mijn haat door het leven gegaan
Een mantel van purper had zij aan
En onder die mantel een kleed van rouw
Als het slepend gewaad van een weduwvrouw
En een kroon van robijn op haar lokken blond
En een bittere lach om haar trotse mond
En een levende slang om haar middel heen
Als een goudgroene gordel van edelsteen
Zij droeg in de rechter een zwarte…
Naar concert
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
610 In kerk zingt Russische zanger,
in zwart met glinsters op ruches
Duits en Italiaans lied
Het buldert over wrede vrouwen
naar wie hij verlangt.
De mimes van zijn wenkbrauwen
en wangen nemen ons mee.
Een Oekraiens en Russisch lied:
Naar zwarte wenkbrauwen
en bruine ogen wordt er verlangen.…
Sail Away
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
247 Weet een van u wat er met die
zwart op wit staafjes en kegels
de laatste jaren gebeurd is?
Wij zien ze nergens meer
noch in grootgrutters schappen
noch in kioskenvakken
noch op racecircuits
met Max GP Verstappen...…
De vluchteling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
320 En noemde niet het kille zweet onder zijn jas
En niet het zwarte zuigende moeras
Hij noemde niet de kracht van ‘t koude water
Dat drukte op zijn borst
Het trillen van zijn lijf
en niet zijn honger en zijn dorst
Zijn eenzaamheid
Dat er geen slaapplek was waar hij toen schuilde
En niet de zwarte angst
de metgezel die huilde.…
Roestige vleugels boven het weiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
214 De ochtend bijt naar natte klei en scherpe diesel,
een tractor brult zich wakker,
bandensporen slurpen regenwater op
dat de grijze hemel kapot weerspiegelt in zwarte plassen.…
in paars en te pril lentegroen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.401 ik zag je zonnig
in de kou
de handen diep
in zakken weggestoken
de stoet was zwart
alleen het wit van bloemen
had zijn kleuren al ontloken
in paars en te pril lentegroen
hij was een boom
in jouw tuin vol herinnering
aan een horizon die nooit verging
want zij is eeuwig jouw vriendin
jullie speelden in zijn schaduw
maar het licht werd…
Opstapje
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.801 Waar regen me achterliet; een leeg perron
in middagmist de klok onberispelijk wijzend
naar een lange dag en de zwarte waas – als altijd –
uitwaaierend, me dronken meesleurend in zijn spoor.…
Verandering
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.403 De eenzaamheid met lege gevoelens
Donder en bliksem heersen overal
Een mol kan zijn weg niet vinden
De nacht vol met zwarte sterren
Een regen van orkanen valt
Het grijze water is bevroren
Vulkanen spuwen donkere assen
De lava stroomt door de straten
Een vallende glinstering
Zonnestralen verwarmen de dorre aarde
De ark begint te werken
De…
(Hoe koud is) De eeuwige dood?
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.632 Waar zwart-wit het altijd wint,
zelfs vóór de kleur begint.
Daar ben jij: In dat land,
ergens ... aan de overkant.
Waar niemand je hoort,
en niemand je stoort.
Hoe koud is de eeuwige dood
en weg de kansen die je had,
die het leven je ooit bood.
De kansen die jij vergat.…
Ma (in memoriam)
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
2.185 Het onverbiddelijke geloof heelhuids ontsprongen
Leven met een lichte toets van goddelijk besef;
Nooit meer een zwart en bitter einde opgedrongen,
Maar zonder wrok, blijmoedig, zonder ophef.…
de dag brandschildert licht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.111 ik stak kaarsen aan
en wilde bidden
maar de wind golft rook
het licht speelt spook
op zwart beroette muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
het eeuwig rusten is geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven…
Contact
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
3.509 Soms stel ik me voor dat ik je echt ontmoet
Een rosse bloes met korte mouwen, een beige rok
tot op de knieën en zwarte klakschoenen
je kijkt me aan en dan snel weg
Loop naar je toe, jij tilt je armen op
ik schuif mijn handen onderdoor
leg ze te rusten op je schouderblad
Hoe de spanning uit spieren verdwijnt
tot je soepel en zacht tegen…
Zin van het leven
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.206 Wat is nog
de zin van het leven
als er enkel kou en verderf
voor de achtergelatenen
is overgebleven
wat is nog
de zin van het leven
als de warmte is ontnomen
er geen gezamelijke momenten
meer komen
wat is nog
de zin van het leven
als juist de ons zo dierbaren
in de armen van
de zwarte gedaante
worden gedreven
zij niet terug kunnen…
In memoriam mijzelf.
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.448 In brons gegoten
klokken galmen luid
mijn ingetogen uitvaart uit
de mensen droef gelaten
schrijden voort in lange rijen
zij volgen zo eerbiedig stil
wat er nog rest van mij
met houten sier omsloten
vier zwarte raven sleuren
aan het koperen beslag
zij trachten even triest
te lijken als zij die volgen
hun gedachten ingesloten
In steen…
Het Dal
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.061 De randen zijn zwart
de zon staat laag
mijn hart is vol smart
zorgen tot aan mijn kraag
Het licht raakt de bodem niet
het binnenste wordt niet belicht
het is niet vreugde wat men ziet
het is iemand die zwoegt en zwicht
Om te komen uit de diepte
zichzelf zoekende
te kijken op de paden die hij liep
al vloekende
Hij moet zichzelf vinden…
drie sonnetten voor de maangodin - 3 - Ceridwen
netgedicht
3.3 met 130 stemmen
33.919 De nacht is stil en zwanger van symbolen
de donkere hemel heeft een zilveren maan
die magiërs en heksen rond doet dolen
en allen die haar tovertaal verstaan
Ik zie haar aan met mijn gesloten ogen
zij die zowel daarginds als hier bestaat
zo innig mild en zo vol mededogen
het zwarte water spiegelt haar gelaat
‘n Toverdrank zal ik u toebereiden…
Midzomernacht
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.032 Je naakte lichaam fonkelde
een zwarte silhuet
in de stilte..
... en ik huilde zacht...
En terwijl ook mijn gedachten
zich in zee lieten zakken
Rees mijn laatste vraag
mijn emoties te boven
Midzomernacht...…
Tju
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
821 Een stille kleine bron verandert in een machtig
brullende zee,
eerst nors maar nu oké,
regenboog van troost in een zwarte eenzame nacht.
Onbewust mild is mijn heden,
windkracht tien mijn verleden.
Een reis naar je gevoelens
is als een slopen van de Chinese Muur,
een nooit eindigend verlangen
is mijn geschenk voor jou.…
Kleuren van de mensheid
netgedicht
4.0 met 256 stemmen
33.181 Zwart van de negers, alleen als slaaf.
Allen verschillend, maar allen één!
Allen gebruiken ze geweld.
Ik vergelijk onze tijd met vroeger.
Waar is de tijd van vrede?
Waar is de tijd?…
Ballade in F mineur - Chopin
gedicht
3.1 met 52 stemmen
20.107 Wat omsloten ligt schuilt tussen vleugels
van de Kleine Paarlemoervlinder, fladderende
door de eindeloos lange gang naar het warme zwart
waar niemand meer ter wereld is. Een oogwenk
zal zij het liefste merrieveulen zijn, zal hij
zal zij verdwijnen in haar wond van eenzaamheid.…
Een traan verhaald
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.277 Een verslagen gezicht werpt nieuw licht
op een gestuurde hand die zwicht
voor een vurig verleden ooit ontwricht
Een moeder met geweekt gelaat smeekt
voordat haar laatste traan breekt
Liefde bleek anders dan 't eerst leek
Dus zakte de troon van vader op zoon
Een zorgelijke ziel met zwarte kroon
onbewust gemaakt tot een perfecte kloon…