Alle inzendingen over 'zwarte weduwe' =

7289 resultaten.

Sorteren op:

De poort der levenden

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 732
dekens staan in eindeloze rijen onder warme woorden rusten geliefden zacht verblindend geuren blanke bloemen in de zinderende zon een witte vlinder fladdert bijna onopvallend naar een volgende toch heerst hier voelbaar verdriet van veel herinneringen in treurige berken die eeuwig lijken mee te wenen zwijgt bedrukt een zwarte…
Gerardo20 juni 2010Lees meer >

avondvoorstelling

netgedicht
4.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 920
hoog tegen het fluwelen nachtgordijn met als decor,de maan in kwart, tekent zich een prachtig dansfestijn, op de zacht gelaagde lucht, glijdt soepel draaiend, een meeuwen vlucht in hun lichtend zilveren tenue, met zwart getinte toppen aan de vlerk zwenken zij zwierend in dansgenot tegen het hoge nachtelijke zwerk de lange trage vleugels,…
lijda1 augustus 2010Lees meer >

Najaarscollectie

gedicht
1.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 13.687
Bij 'Het wachten' (1941) van Pyke Koch De vrouwen die ik liefhad dragen ijzige rokken van stilte en kousen zwart rottend staal. Ik ga gekleed in overjassen van berouw en zelfbeklag met afgestikt verleden. Op de catwalk is het oorlog.…
Ingmar Heytze5 september 2010Lees meer >

Balans

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 636
De balans, gaan van zwart en grijs naar wit. Balans is mijn vriend, die ik ben, die het verdiend.…

ONTHEEMD

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
De jongen tuiniert strijdlustig verwint tartende roofhalmen graaft kruimelige plantgaten voor ongeduldige bloemen ziet bij zijn werk zwarte miertjes krioelend uit de grond schieten met eitjes en poppen vluchten een nieuw veilig verblijf zoeken onder elke aardkorrel betreurt die tere mijngangen waar een knusse stad school bloeiend door…
Han Messie4 november 2010Lees meer >

Drie jongleerballen, vier kleuren

gedicht
2.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 9.395
Zomerochtend; poes rust op 't balkon zich een zwart roodstaartje voorstellend. Maar het ziekenhuis om de hoek is nog onder. En in Park Randenbroek spelen sportparen winteravondtennis, stoomwolkjes lachend. Drie-, vierhonderd meter is het maar van hier tot helemaal daar. De gebruiksaanwijzing beweert: 'En u jongleert.…

Parels uit Schelpen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
vanuit de zilte wolkenzee met de voeten vast omsloten spoelde jij mij aan in ruisende stilte herkende ik jou zag ik golven in je ogen indrukwekkend jouw lieve glimlach hart werd zonneklaar een lied bezongen in woorden van diepzinnigheid met wuivende zwarte haren en door de poriën van je zwoele lichaam druppelde je mij naar binnen zeilend…
Elinora18 februari 2011Lees meer >

De achterkant van de schaduw

netgedicht
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 798
ik zie mijn schaduwkant zo duidelijk terug in woorden van duistere figuren zij wonen aan de leugenkant spelen in het brein bejubelen daar hun kuren afdwalend van de rechte lijn hun spiegelreflex herkent enkel zwart dat lijkt op een hemelse troon echter de balk in de ogen speelt hen part genoeg om de waarheid te bedekken; het geweten…

wintertelg

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 589
zal lente koude verjagen zwarte knopen lichter maken metaforen in vraag stellen weer en steeds wanneer transparante rozen onverteerbaar illusies bouwen op een horizon zoals het meisje dat met roze plastic emmertjes een vochtig huis naar zich toe praat verdorde bloemen plukt uit lijf en leden kringsgewijs lintjes knoopt rond…

Blijf bij me

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
een ballon herhalingen in het doolhof van bestaan zoekend naar de allemooiste dagen ik vond ze waar ik het niet verwachtte terwijl ik verstrikt was in mijn eigen vragen maar die dingen lijken niet meer belangrijk wanneer mijn adem gelijk loopt met die van jou en er is geen betere manier om dit te zeggen dan met de geborgenheid van inkt, zwart…

Slapende vrouw

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.548
kruin en peluw — en dekens die haar slaap bedekken welven het maanlicht tot een landschap, een keten die zijn tere bekkens van zilverglans doet overstromen — hoe lieflijk droomt het hoofd daarboven: de mond, die vlinders niet zou wekken is vaag geopend en de ogen die overdag het leven vingen liggen behoedzaam nu geloken tussen de ijle zwarte…

Duister

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
In het zware zwoele duister doet de zwarte nacht zijn intrede. Hij gaat gepaard met 'n warm gefluister hunkerend naar 'n ontmoeting,naar wat vrede. En in het duister dat wordt beantwoord door de lichte adem in serene sfeer. Is het zuiver verankerd in de hunkering naar meer.…

Tweezijdig ontleed

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
ik staar naar de letters die stemmingswisselingen beschrijven, de snelheid is een raadsel want mijn pas is louter traag verheugd euforistisch, ontdaan van alle moed de schans te hoog de hemel zwarter dan zwart soms in mij een chemiepark weliswaar zonder witte pakken maar het beeld ervan splijt mijn spiegelbeeld in twee, hoe verder draagt…
elze18 mei 2011Lees meer >

Boven alles uit

gedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.500
Totdat 's avonds alles achter een zwarte wolk verdwijnt, wegdommelt met de doden mee. Dat boven alles uit schoonheid ontbrandt, het uitgestrekte, noordelijke land, doordrenkt met duizeling van eeuwen, zo innig hier omhelsd.…

Het mooie wandbord

gedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.857
Maar als Noorderlicht straalde daar het wandbord, bol als een drinkend oog, blauwe en rode bloemen op zwart hout. Ik zweer niet zo bij wandborden, maar deze ernstig op hout geverfde verbeelding toonde een samenhang die voorheen ooit bestond. blik van 't innerlijk oog en van de bergen. --------------------- uit: 'Vuur', 2008.…
H.H. ter Balkt16 september 2011Lees meer >

Draad

gedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.284
ik loop op de weg die zich doorknipt, mijn been leest het zwart. Al het zien zien zien, waar is het goed voor, wat is er dat ik zie dat ik niet weet, wat ik niet zie vul ik in, ik merk geen verschil. Ik loop op de weg die zich doorknipt, ik dek één oog af.…
Eva Gerlach11 november 2023Lees meer >

Een brug te ver*

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.546
Ik zie een stad, een stroom, de zwarte spijlen van overspanning, die oevers verwant doen zijn aan vlakken van een diamant, glansrijk ontsnapt aan separaat verwijlen. Een bliksemschicht onttrekt het vergezicht aan naderbij komen: mentaal spervuur schermt de toegang af: een giftige muur van kruitdamp schuift voor het volle zonlicht.…

Lage streken*

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.526
De zwarte wolken waarvan het krioelt, verdrijven zicht. Onaanhoorbaar de klank van mijn coryfee, die zo rank en blank de zee met tranen van onschuld doorwoelt. De waterspiegel die daardoor stijgt, toont omkijkend wat de machtigen niet baat.…

Is vergeving óók vergeten?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Daden in verleden bedreven misschien zwart of ook wel grijs ze vragen deemoedig vergeven vergeten als menselijk bewijs. Vergeven zal zo moeilijk niet wezen maar doen of er niets is gebeurd terwijl in vele ogen nog is te lezen dat men om de wonden treurt.…

Waarom ik hier ben.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Om hoe mijn vader me leerde fietsen op die zwarte tweedehands, voor twaalf gulden vijftig gekocht van Flip, verderop in de straat Om hoe mijn vader me leerde de wormen op het haakje te doen en me zei niet te praten bij het vissen met de dobber Om hoe mijn broer me leerde mijn handen met zand te wassen om zo de palingen die we vingen…
Peterdw.6 augustus 2012Lees meer >

Sphagnum

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Te midden van ontginningen der woeste gronden liggen kanalen van vloeibaar zwart als primaire aderen aan geboortegrond gebonden. Nauwelijks hoorbaar zijn fluisterende verhalen over een week gedempt hart gelegen op de waterscheiding langs de palen.…
Iniduo23 september 2012Lees meer >

Houden van mensen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Mensen groot of klein In een dorp of in de stad, de bus of in de trein Mensen zwart of wit In alle werelddelen, een mens waar pit in zit Mensen slecht of goed, in de zon of in de regen Wie goed doet, goed ontmoet Mensen jong of oud In de wieg of in bejaardenoord, voor beiden geef ik goud Mensen lelijk of mooi Van binnen en van buiten…

Tegen de afgrond

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.102
Dat betekent: een sterrennevel, drijvende paddesnoeren, een parcours d'accidents een zon die in het zwart verkeert, napalm, Reihung, een nevengeschikte wereld en we schrijven entropie. Het is een woord, hart, tegen de wereld.…

Venus en Mars

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
Hij lokte haar met sterrendromen en vuurwerk in een leeg heelal tot zij tenslotte viel voor zijn komeet en hem verlustigd traag besteeg nu baart zij daaglijks sterrenregens en voedt hen onderweg met altijd verse melk hij bewaakt zijn kleine sterren spreekt hen vermanend toe als zij uit hun baan willen gaan blijf altijd weg van het zwarte…

droeve schimmen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
op pijnlijk in onrijpe uitdrukken tot bloedens aan toe snijden onze woorden de ziel kapot en al wat rest is een teruggetrokken fragment jij wordt de foetus en ik de ongesteldheid het spijt mij de liefde zo te misbruiken het houden van in de mond te nemen we spugen het uit en troosten het wanneer de twijfel kalmte wordt en het zwarte…
Claire19 september 2013Lees meer >

Jouw lege plek

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
je bloeide aan de beek in een flauwe bocht wat hoger op de kant tegen het groene mos zag je altijd spiegelen in bewegend rood en zwart nooit was er rust en stilte op de lange zomerdag het oogstseizoen heb jij niet meegemaakt in zware regen zijn de oevers los geraakt zag hoe je wortels werden ondergraven terwijl jij trachtte jouw…
wil melker29 september 2013Lees meer >

toch aanwezig

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 849
wij liepen traag de wereld achterlatend jouw gebaar latent aanwezig in het samen zijn van jouw laatste tred, jij als molen ik als steen, halfzijdig het blik gericht naar waar het noorden jouw einde kruist het natte aan onze voeten speelt met de jonge snuit, harig zoals ons geweten spelt deze aarde de waarheid op haar zwarte kraag wij met…
elze26 december 2013Lees meer >

Gif

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 631
- de oude vrouw zucht - Nu is een flits door het heden, een geldversnipperde levensmoeheid die zwart niet meer onderscheid van wit. - haar wandelstok tikt langzaam - De straat maakt geluiden die niemand verstaat. - op een kruispunt staat ze stil - Uren zijn te klein voor woorden en lossen op in een lege ruimte.…

OM JOU HUIL IK NIET MEER

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Om jou huil ik al lang niet meer dat ben jij waarachtig niet waard Van jou kreeg ik een maagzweer dus liggen je brieven in de haard Mijn tranen zijn nu opgedroogd ik schrapte je naam uit mijn hart Verdriet dat zich had opgehoogd kleurde mijn dagen louter zwart In al je brieven leek je de schat die voor mij ‘t einde moest zijn Een mooi…

Van onder as en stof

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Tenslotte is de teerling geworpen en is hij er overheen gesprongen om uiteindelijk te kiezen voor zichzelf de schepen nu echt te verbranden te wentelen in de resten puin en as de restanten van zijn wereld ziet hij in de spiegel achter zich geen kleur dan zwart en wit en grijs een keuze voor jezelf is nog maar het begin jezelf terug te…