27292 resultaten.
Het afscheid voorbij
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.145 Als de nacht zuchtzacht uit de aarde komt
donkere leegte opstijgt uit koude klei
het gezang mijner kind'ren verstomd
denk dan nog eens aan mij
Als de lente in jouw lichaam herleeft
als vlijtige liesjes op een rij
die jij gezwind en dartel water geeft
denk dan nog eens aan mij
Als de open haard gezelligheid dicteert
het warme 'ons'-gevoel…
opstijgen om te dalen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.433 de rand op de top
wachtte op mij
dat voelde zo aan
geen weg terug
naar de grens van 't leven
de afgrond, waar het water
stotend bruiste
gedagzeggend tegen
wie ook, kom maar
spring maar
daar op die plek,
kijkend omlaag
sprak ik de schepper aan
ik schreeuwde
het was mijn verloren kind
ik krijste, het was de oude man
in mij,
en…
Sprekend blauw
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
887 Er hangt een kleur verschoten laken aan de lijn
waaruit het water zich een weg naar aarde baant
-gelijk de regen druilend uit haar buien traant-
denk ik spelend met het slot van dit kwatrijn
de buurman buigt voorover uit het raamkozijn
hij roept me toe zeg op mijn scherpe blik afgaand
verdient je waskunst niet het predikaat hoogstaand
mij…
Lichter word ik niet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 zo op de rand
geen lucht geen aarde
zelfs gestolen tijd kan ons
de liefde niet meer baren
er is er niets te stelen
in de wereld van geloven
in het hopen op een toekomst
die vandaag geen handen geeft.…
In de stralend gouden avondgloed
gedicht
2.1 met 26 stemmen
11.039 De hemel en de aarde rusten in elkander uit.
Men zou wel willen lopen over het gele water
en zo de wolken raken en nooit meer ontwaken.
Zeilen ruisen uit de verte als een meisjesstem,
of zijn het nevelen, en is de stem van Hem?
Waar na dit landschap nog naar toe te gaan?
en rode boom ontbrandt tegen weidskobalt.…
Lichter word ik niet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 zo op de rand
geen lucht geen aarde
zelfs gestolen tijd kan ons
de liefde niet meer baren
er is er niets te stelen
in de wereld van geloven
in het hopen op een toekomst
die vandaag geen handen geeft
mijn eigen naaktzijn is geen feest
waar water zichtbaar schoont
hoont mij herinnering in sporen
die mijn lichaam nooit verving
ik laat…
Apocalyps?
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
749 De aarde schudt en beeft
stuiptrekkend en schokkend over het land.
Schrik en paniek krijgen de overhand
bij een ieder die het heeft overleefd.
Ontredderd zoekt men zijn liefste
op plaatsen, die onherkenbaar zijn verminkt.…
Advent
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 De bomen gaan in rust, hun blad valt op de aarde,
Steeds vroeger op de dag verdwijnt het licht.
Met regelmaat vriest nu het water dicht.
't Is of de dood bewust zijn heerschappij verklaarde.
De mensen zijn belust, slechts geld en goed heeft waarde.
Voor vreemdelingen gaan de deuren dicht.…
Winternacht op Texel
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.184 Het water glanst verleidelijk en glad
En 'k loop daarlangs volkomen vrij en dronken.
Mismaakte en zotte wilgen zonder blad
Wringen geweldig hun gekorven tronken...
Het eiland geurt zo vruchtbaar en zo zat
Naar 't polderwater en de vette bonken.…
waarom zou u naar een dichter luisteren
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.023 waarom zou u naar een dichter luisteren
die met vogels spreekt
waar mensen niet toereikend zijn
die zich klampt aan vleugels
die hoger vliegen dan bommen
en kogels glad als olie
de dichter die vleugels spreidt - die opvliegt
en in woorden woont -
omdat mensen niet toereikend
en water en aarde zijn bevuild
vanuit de hoge lucht…
Mensen net als mieren
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
605 De mensen zijn net als mieren voor de aarde.
Kleine dieren die zien te overleven.
Ze zoeken eten, water en wat van waarde.
Iets waar je je echt voor moet inleven.
De mensen zijn net als mieren.
Ze proberen een oplossing te vinden voor een probleem.
We moeten zo nu en dan rond tieren.…
FF WEG
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
803 ether
behalve wat daar uit de Aarde dampt
dat ons neutraliseert, ontstresst, ontkrampt
Twee weekjes weg dan voelen we ons vast beter
Vrouwlief zegt het al weken: Toe nou, rust eens
Dus wij zijn FF WEG.…
Hang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
467 Uit aarde, water, ether, en beweging, vuur
alle elementen uit de natuur
die ons voeden, hoeden en in diepte broeden
die zomaar zijn, zo naamloos, egoloos en argeloos
zoals de geur van een rode roos
niets eisend of bewijzend
het is er alles voor ons hele wezen
om ons te vervolmaken tot koning, groot,
of wat dat ook mag heten, wezen.…
Schuilhut?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
400 Ik zal je met
licht bedekken, in de onbewerkte
aarde.
Laat het langzaam over je
gesloten ogen wiegen, om op
beschutte plaats te kunnen huilen
in door tijd vermolmde schuilhut,
mochten we daar ooit komen
door begrip en empathie gestut.…
Stille getuigen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 De hemel buigt over de aarde
een vrouw met een kruik in haar hand
loopt naar de rivier
ze hurkt en vult de kruik met water
de rivier fluistert haar zachte woorden...
Je kunt licht maken
maar niet breken
golven kunnen breken
maar geen licht maken.…
Willy Stähle
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Waarnaar sporters hemelvaren,
blijmoedig ski je over ’t bronzen water
al lavend aan de eeuw’ge levensbron
Er komt geen einde meer aan jonge jaren,
je loopt nu rond in ’s godens sporttheater,
de kosmos leeft hier in dit stadion…
ik en de kraai
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
524 naar de zon, of warme lucht
ook al is hij zeker bedoeld voor morgen en overmorgen
hij is net als ieder onderhavig aan menig aardse zucht…
de kortste weg naar overvloed
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
268 kort is de weg, zeggen zij
maar hij ligt niet buiten ons—
geen kronkelpad van goudstof
geen ladder tegen de hemel van bezit
hij begint waar de hand
zich terugtrekt van het grijpen
waar het oog leert rusten
op wat al stil aanwezig is
want rijkdom, fluistert de aarde,
groeit niet uit meer
maar uit minder willen
zie hoe verlangen
een…
Aarzelend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
165 Een helling, nauwelijks meer dan aarde, het water glanzend buiten bereik. Een kleine afwijking in het landschap, voldoende voor oud zeer om weer te spreken.
Huizen van vroeger zonder muren, erfenissen nooit op naam gezet. Liefde in ongelijke maat gemeten, nabijheid langs verschillende seizoenen.…
Vondst ( Voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Als kind droeg ik al
de stilte in mijn hart.
Als puber vond ik de stilte
in het bos en gaf haar een plaats
in mijn geest.
Nu weet ik de stilte
te vinden in jouw aanwezigheid
en geef haar een plek
in mijn ziel.…
De Slufter
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
654 Murw gebeukt door tomeloze kracht
Van springtij in vollemaansnacht
Breken oude dijken krakend open,
Land wordt schuimend overlopen.
Slufter, geboren uit dijkzwakte,
Groeit uit tot zilte kweldervlakte.
Op warme dagen lamsoorpaars getint,
Blauw doorsneden krekenlabyrinth.…
Vogelvrij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
704 De vogel is vrij,
de wind is blij.
Het is een minnespel
tussen deze twee geliefden.
Zoals de wind de vleugels
van de vogel streelt.
En de vogel erop vertrouwt
dat de wind haar draagt.
Dat kan alleen maar liefde zijn!…
Staan...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 Ze staan
er maar te staan
soms in het water
op de oever ook
Ze gaan
waden in het water
langzaam
een statig gaan
Ze zitten
goed in hun vel
beter
in hun veren
Hun halzen
reiken tot diep
in het water
voedsel in de snavel?…
Gedicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
858 En vond de woorden die zo treffend waren
dat ook het water nimmermeer zijn rust weer vond...…
op weg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.107 Haiku I
De spiegel lijkt kalm
ik vertrouw op het water
daar moet ik varen
Haiku II
Het water rimpelt
een tsunami gaat dreigen
maar ik roei mijn boot…
Opgelet
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
795 Aan het vuur
Warm jij je handen
Hetzelfde vuur
Kan jou verbranden
Water het is
Om te koelen
Maar ook dat water
Kan je overspoelen
Soms onzichtbaar
Het gevaar
Maar wees voorzichtig
Want het is altijd daar…
toch
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.400 druppels
druppels vol water
van tranen
van verdriet
om het verlies
van iets
dat niet is
en niet was
niet nu
niet later
vloeien terug
in stromen
van tranen
vol water
in druppels
druppels van geluk…
Kristal kind,
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
863 Zachte winden om de slapen,
haren baden in een gouden
licht, ze plukt de zoete dromen
uit het heelal, in haar schoot
voedt zij ongerepte zwanen in
een oneindig ritme met de houten
klossen aan een zwierig touw,
ze beschrijft de lessen van de
aarde in de hemelboog, ze kust
de dieren van haar spel, drijft
ze tot oprechte daden, in relatie…
Afreizen naar Hiernamaals
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
762 mij werd de weg gevraagd
ik wees met de wind mee
tot de nacht mij wakker blies
en ik in de richting doolde
de hand van een verlichte duivel raakte mij aan
en zette mij schaakmat op het veld van eer
daar zweefden nog de zielen der laatste dagen
door verstillend lawaai voortgetrokken
zij treurden om het gemiste aardse jaar
zelfs de dood…
Laat de natuur leven
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
665 Aarde ademt zacht
bomen fluisteren hun pijn
stilte spreekt in rust
De aarde voel ik ademen
onder mijn blote voeten, een trage hartslag,
een fluistering tussen wortels en mos. Alsof ze stilletjes vraagt
haar pijn te begrijpen - zonder woorden, alleen via het ruisen dat mijn ziel bereikt.…