15920 resultaten.
Vergelijking met de dood
gedicht
2.4 met 16 stemmen
11.485 als met een toerist die
het mooiste meest authentieke plekje niet vond
en aan de rotonde rondjes bleef draaien
omdat hij de plaatselijke taal niet verstond en
hoewel hij de weg in gebroken Engels kon vragen
aan een beleefde local die het nut voor commercie
wel inzag bleef de dood op een afstand rondjes
draaiend binnensmonds vloeken om zijn eigen…
moeder
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
2.337 ik kan niet zonder haar
want zij gelooft in mij
wij horen bij elkaar
want als ze al naar mij kijkt
ze staat altijd naast me
tot het uiterste einde
want ik ben haar jongen
ik zie de toekomst van ons allebei
ik hoop dat je trots bent op je eigen vent
ik ben wel op jou trots
dat je later op straat loopt en mensen zeggen jij bent bekend
wij…
Onrust
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.596 beroof me van het heden
over drie weken opnieuw het leven
gevoelens sidderen door me heen
ik heb er liever geen
geef terug mijn eigen ik
want deze schizo voelt zich zelfs te sick
zo hard is soms het bestaan
terwijl depressies komen en gaan
O lichaam verlaat toch mijn angst
Gaat heen met mijn ongeduld!
Verdwijn uit mijn ogen!…
Met franjes in oranje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 het gaas gespannen
grofmazig voor
de dikke wol
die we samen sponnen
ieder in een eigen kleur
aan het patroon begonnen
jij geel en bruin
ik groen en blauw met lussen
namen we het niet zo nauw
samen hebben we
het afgekant versierd
met franjes in oranje
ons eerst tapijt nog zijn
de kleuren niet vervaagd verkeerde
lussen hebben…
Tegenstrijdige berichten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
570 De kou werd uit de lucht
gehaald door een stapje verder
te gaan; naar eigen zeggen
vormde zij, zijn menselijk schild;
daar kon geen twijfel over bestaan.
Hoe twee mensen langzaam aan
elkaar verknocht konden raken,
dat zou hem niet overkomen.…
Waarom ik geen journalist werd
gedicht
2.9 met 13 stemmen
6.846 Ik luisterde ter hoogte van hun heupen
hoe ze hun eigen mythen schiepen
waarin een aardappel de gestalte
van een god kon aannemen,
kwade geesten in de gewassen huishielden
en de geschiedenis werd gepeld
als een ui die zoals bekend, geen kern heeft.
-------------------------------
uit: 'Later wordt alles', 2009…
Dromenvanger 2
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
528 een roze wolk ver over de horizon
daalt neer met een streling
op een door weer en wind
gelooide mannenwang
hij laveert op hoge golven
kapitein op eigen schip
al zoveel seizoenenlang
heel even
denkt hij terug
met wat weemoed
in zijn ogen
aan het meisje van toen
dat zijn hart zo bekoorde
windwhisper 11 september 2009.…
De Waarheid
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.036 Want de waarheid,
bezoedeld door jouw leugens,
kreeg vleugels en ging haar eigen weg,
van hier.
Houd je mond, want er bestond,
er bestaat, een ander mens,
waarvan ik wens dat ik weet,
hoe jij deed, hoe jij denkt.
Ik ben gekrenkt.
Tot op het bot, tot in mijn ziel.
De waarheid viel.…
Tijdsholte
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
497 De tijd liep te over, te
weinig of geen, de
heelte werd een holte,
alles stond op of viel uiteen,
ik acht mij gewonnen, aan
de dag en nacht gesponnen,
minacht de middernacht,
de draad van eindigheid,
in zuiver bloed geronnen,
zonder een gemis, zal niets
ontstaan, alles heeft een
eigen weg te gaan, de macht
te wegen zonder gewicht,…
pijn
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
3.502 hoe te zeggen wat ik voel
vrij te geven mijn gevoel
zonder een ander pijn te doen
juist dààr wringt bij mij de schoen
ik hou van hun maar ook van hem
loop ik dus met al mijn liefde klem
vertik ik het te moeten kiezen
maar wil geen van hen verliezen
volg ik naar eigen wil mijn hart
krijg ik anderzijds roe en gard
dit alles doet mij zoveel pijn…
mooie vervlogen dag
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.088 De bladeren worden alsmaar bruiner
door het oh zo mooie zonnetje
waarbij de natuur zijn eigen tijd heeft
en de vogels langzaam vliegen
naar het verre verre zuiden
voor de volgende nieuwe beleving van het leven.…
verzadigd is de dag
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
497 De dag gesmoord in eigen stilte
verkwanselt haar vertrouwde beelden,
het onbereikbare komt dichterbij..
Deugdzaam draagt een schamel kleed
zacht neuriënd, om meer te verdragen
gaat 't door merg en been.
Half verzonken de maan,
zij levert haar schijnaandeel.…
Hel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 k ben mijn eigen rolmodel
want beter is er niet
defecten zijn recent hersteld
thans ben ik een hele piet
gevormd in hemel en ook hel
wordt elk door mij bediend
verlangens in een duister spel
bied ik aan ied’re vriend
maar ook vriendinnen help ik wel
zodat ik allerwegen dank verdien
die zorgen hunnerzijds ervoor dat ik niet aftakel…
Het is dat ...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
451 de winter huivert in haar eigen woonst
ijskoud laat zij de winden huilen
het zout bijt in mijn gekloofde lippen
de last wordt zwaarder
dan mijn arm dragen kan
mijn talent weegt veel te licht
maar ik wil nog lang niet zwichten
ik blijf mijn woorden schikken
want zij zijn wat steeds blijft
in voor en tegenspoed
ze golven steeds weer naar…
Onze profielen verschillen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
708 zwijgend
in een taal die wij slechts verstaan
en in de luwte van jouw profiel
huis ik zonder besef van tijd
en teken ik muizenpootjes
die dribbelend jouw beekje
oversteken
doch legt deze ranke nacht
weer een strop om mijn
besef van tijd en dwaal ik
in de gitzwarte duisternis
in holen waar ik me stoot
aan de scherpe randen
van mijn eigen…
- Kind van de toekomst -
hartenkreet
4.2 met 40 stemmen
1.932 Kind op eigen benen,
met persoonlijke toekomstplanning
je denken eenvoudig, zonder aansprakelijkheid.
Kind geconfronteerd,
hanteert een universele taal,
zeer persoonlijke interpretatie..
een herkenningsmelodie met gesloten ogen.…
Stroomlijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Passie is de kracht der bestaan
Mijn weg, kronkelend, laat mij hem begaan
Zwart is de kudde, wit is mijn licht
Los van alles op het wit gericht
Het morrende zwart wil ik niet verstaan
Die stenen, geslepen door de stroming
Hun eigen vorm allang vergaan
Meegesleurd, geen passie geen gevoel
Zwoegend en zwetend zonder doel
Langzaam afgeschaafd…
65 jaar Westerbork
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
853 Barakken, ramen die bestemd waren voor wezen
die met ruimteloze schreden de dag afwachtten,
muren van prikkeldraad niet zagen verdwijnen
eenzaam als de dood,
zelfs de andere kant van het draad was zonder licht
ze hebben getracht een eigen kamer in de wereld te zoeken
uitzicht op vrijheid , plafond en die binten
kregen ze nooit meer uit…
Relikwie uit overlevering
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
576 structuur en
kneedbaarheid zijn
ingrediënten voor je leven
je spatelt vormt
strijkt en plakt erbij
eraf al naargelang de dag
soms snijd je weg
wat overbodig is geworden
bewaart restanten in herinnering
zet aan wat in
de mode is gekomen
een relikwie uit overlevering
in dit levensbeeld
gebakken door de tijd
ziet iedereen jouw eigenheid…
AFSCHEID
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.842 Wat moet ik loslaten voor mijn eigen bestwil????
Ik voel de snijdende pijn van verloren jaren,
van misleidende dromen.........…
Bangerik
netgedicht
4.6 met 38 stemmen
1.095 Dit gevecht is niet te winnen
vanuit een strak verstarde blik
in zichzelf gekeerd naar binnen
gevangen door een bangerik
soms moeten wij buiten spelen
om alle angsten te verslaan
en de wonden laten helen
voor kansen op een nieuw bestaan
door het kijken over bergen
vallen schellen van de ogen
wie ontsnapt aan eigen tergen
hoeft zijn tranen…
Welkom bij Vette Vletten 2009 - 2010
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.437 De kunst boten te bouwen houdt stand
Op Sail voeren ze op hun eigen lelievlet
Buig en las platen dolpotten en ‘t spant
Ja de kunst boten te bouwen houdt stand
Met de middennaad pas laatst ingebrand
Voor de V-vorm in de vlet uit het pakket
Houdt de kunst boten te bouwen stand
Met Vmbo’ers bij Sail op hun lelievlet…
Tijdloos zwevend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
539 Het aarden doet pijn
in dat eigen landschap
vol haken en ogen
vallen en opstaan
dan zou hij zo graag zweven
boven anderen en zichzelf
naar een soort van hemel
waar het landen zacht is
nog liever blijven zweven
alleen maar doorzweven
slechts zijdelings op zoek
naar een tijdloos doel
om die tijd te vullen
met wat eeuwigheid
zonder…
Glimlach uit het avondland (4)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
573 Denken meester te
zijn over de wereldgaard
niet over eigen aard.
Hebzucht is het
allerlaatste toevluchtsoord
voor al het falen.…
Onder de motorkap
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
642 Nieuwsgierig naar
hetgeen ik aan zal treffen
hoor ik mijn eigen stem verheffen
bij het zien van deze strijd.
Is het verblijf van marter Steen
nog niet verleden tijd?
Al eerder troffen wij
een eendenei.
Vol afschuw ruim ik veren
van een sneeuwwitte duif.
Wanneer ik mij voorover buig
denk ik niet echt
aan vrede.…
Hemelwals
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
566 wadend op kniehoogte
door mist van heden en verleden
ken ik alleen maar mijn eigen
unieke wereld van alledag
waar elke gebeurtenis zich
maar éénmaal voltrekt
ondertussen schrijf ik
bij gratie van onvolmaaktheid
muziek op de blanke muren
mijn ideeénwereld is mooier
dan de werkelijkheid
en denken maakt ongelukkig
kom liefste dans…
Een zoon.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.611 Dit kleine ventje,
Is pas het begin
Van een nieuw mensje,
Met een heel eigen zin.
Je mag hem verzorgen
En voeden met vlijt,
Je zult het wel merken,
Hij kent goed zijn tijd.
En, na al je zwoegen,
En duizendmaal": "Doe wat ik zeg".
Dan klinkt op een morgen:
"Nou doei, ik ga weg".
Maar zo is het leven,
Het mooiste op aard.…
Geluk
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
646 Geluk hoopte ik steeds te vinden
als ik weer zocht in mijn eigen ziel
omdat ik het steeds niet kon zien
Ging het verwoorden in Poëzie
een zoektocht naar de goede
woorden om gevoelens te tonen.
Zo het geluk te kunnen ontdekken
de warmte om me heen te voelen
het mooie van het leven te ervaren.…
pleidooi voor een deukje
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
485 volmaaktheid bestaat niet
en laten we daar maar blij om zijn
blij met elk deukje of schrammetje
een ieder z'n eigen schadegevalletje
met het litteken als herinnering
aan een pijntje van gisteren
we lopen uiteindelijk allemaal
wel iets op een scheur breuk wond
of wellicht een gebroken hart
maar het geneest na verloop van tijd
en je…
De tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
691 Wij hebben steeds minder geduld
je dag is zo weer gevuld
altijd maar haast
het is de tijd die aan ons voorbij raast
het liefst draai ik de klok een slag terug
alles gaat gewoon te vlug
voor je het weet is de dag voorbij
leeg is dan ook ons eigen batterij
dan gaan wij naar bed
voor morgen toch maar de wekker gezet
want elke seconden telt
langzaam…