7704 resultaten.
het kleiner wordend wit
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
696 ik zag kastelen
op het water
kaboutermensen
puntmutsten hun groet
het zag er zwart
van afscheidnemend velen
meeuwen krijsten
schor hun groet
water sloeg in deining
terug met golven
hoofden braken ze
maar argeloze voeten
werden nat bedolven
met een laatst
signaal de haven uit
de zee draagt langs
de pieren het kleiner…
Haat
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
3.258 Als ik diep in je ogen kijk
Zie ik een rode gloed
Een flonkerende ster
Omringd door zwarte roet
Het brandt in je ogen
Dat felle vuur
Je ogen rood
Een ondoordringbare muur
Zo hoog gebouwd
Onmogelijk over te steken
En dat vuur nog erbij
Vriendschap verkeken
Die blik zo woest
Zo vol van pure haat
Dat als je ernaar kijkt
Je door een…
kasjmir
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
963 krijtwit vocht naar klonter
grijs vlot omzeilboot gemist
toen jij van drijven wist
en schapen sturend voorging
aan mijn bestaan om pad
te effenen en alles moest recht
op maar water stroomt niet
omhoog dus ging ik plat
toen ik je lijf haast niet meer
drijfdragen kon zo platgeslagen
en metaalmoe als tien cent
ben ik maar van de tap af
zwart…
tour de poëzie
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
785 onaantastbaar
drijf ik mee
achterin
het letterpeleton
ben niet te min
omdat ik aan de
zwarte trui begon
zie nu van verre
de meesters sprinten
zwetend in de demarrage
tegen een finale demasqué
hoor geen juichende
schouwers langs de weg
verstild fiets ik in de schaduw
dromend over een nog
ongekende letterzee
slechts collen van…
Waarom
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.372 Waarom, waarom, de vraag vol van smart
De zon brandt op zijn verbrande huid
Waarom mijnheer, moest zij sterven
De onschuld, mijn voorbestemde bruid
Betast door vele handen in de straat
De omwikkeling getuigt het leed
Haar eens feestelijk bruidsgewaad
Nu haar smetteloze witte doodskleed
En hoog in de met rook besmeurde lucht
Wacht de zwarte…
failliet moderne mens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
761 hij is een kind van
zijn tijd weet niet
hoe spelen met twee
kan leiden tot meer
hij gooit veel liever
zijn pc tegen een muur
bij het minste defect of
aarzeling, hoe artificieel ook
ziet hij enkel een ontrouwe vriend
het soort dat weigert
uitleg te verschaffen en
dom voor zich uit staart
het is een zwart gat
dat hem levenloos verwelkomt…
heesters koketteren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
934 wij lopen samen
in de meersen
langs de grote plas
meerkoeten glijden
op gesmolten lood
dat rimpelt van verveling
of komt het
door het lanterfanten
van de wind
het wandelpad
ligt opgedroogd
bladeren vallen monotoon
een solitaire ekster
huppelt zonder drijfveer
heen en weer
heesters koketteren
met rode en zwarte bessen
op donkergroen…
Grillige rozen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
625 Schemering valt over witte rozen
de zon scheen wit, was gastvrij,
de muzen ontweken mij, in
tussenpozen naderenden ze mij,
met hun lange schaduw aan hun zij,
een tak, met in sneeuw gedoopte loten
viel als gepoederde basterdsuiker
uit de zwarte gaten van een ster,
de ruiker van de sneeuw wordt
vers gestrooid uit vele eeuwen ver,
ijskristallen…
Innerlijke kleuren
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
711 Het zal je maar gebeuren
de rode zon des avonds
geeft jouw innerlijk weer kleuren
het gele licht der dageraad
opent vele dichte deuren
dus waarom zou je treuren
de nacht is pimpelpaars
bij licht van zwarte kaars,
op bed is deken donkergroen
dus wat kan je beter doen…
Oranje-bitter
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
874 Vreugde sloeg om in verbijstering,
werd verdriet,
Oranje plots verruild voor zwarte tinten,
de dag werd in één seconde nacht.
Een gek zaaide dood en verderf,
bezoedelde ons heilig erf
veranderde de wereld,
misschien wel onze laatste
vrije, blije wereld
Het zoet verruild voor bitter,
wie had zoiets nou gedacht.…
Legpuzzel compleet
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 Maar zij verdween
in een zwart gat.
Wat de branding bracht
- onverwacht en vlug -
namen de golven weg
en komt niet terug.
Piekeren resteert -
welk probleem was er?
Vanwaar de verlichting?
Niet te weten wat te
zoeken, noch in
welke richting.…
Gespannen snaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 Oneindig stil, zo
verstild, als ik het
wil, die stilte spreekt in
alle talen, als gespannen
snaren, resoneren stiltes
over evenaren, als de zwarte
tovenaars preken, ontlokken
onhoorbare klanken uit de
windgitaren, om daarna te
zwijgen, dan is het werkelijk
doodstil, alleen het hijgen
van het verschroeide gras
op dichters graven…
Herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.251 zwarte aarde, elektriciteit
loopt eenzaam door de lucht
langs bomen en velden
naar de hoeven de huisjes
de keetwagens in het
gehucht,
herfstig in de nevel
wachten er de W E R K E N
op de ochtend vol kilte, gemompel
het stalen gerucht.…
Bramenvingers
gedicht
2.5 met 19 stemmen
12.354 Zwart is het trosje
dat bloed lost, een druppel,
amper genoeg voor smaak,
het loskomen van heel ver,
noem het een einder
aan dit ogenblik
waarop je, vinger in de mond,
geschrokken naar me staart
met paarse ogen,
zo heel erg lang
geleden, het glanzen
van geplette vruchten
op de lippen van je buik.
----------------------------…
Aphrodithe lief
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
724 De blonde dame heeft
oorspronkelijk zwart haar
botox in haar wangen
om de tijd stilletjes
tot rusteloosheid te dwingen
Ach, het is maar buitenkant
haar interieur voert strijd
met haar unieke duisterkant
Karyatides lichten zoutwit op
ondersteunen balken van steen
wachten op de definitieve bevingen
van Hephaistos, smid en hinkepoot
van…
Glazen vitrine
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
760 naakt kan ik zijn
zo vreselijk vervreemd
ja, van de wereld om me heen
ik tel het vuur in mijzelf op
maar as kan je niet tellen
roept de gevlogen engel
nog uit de verte
haast onhoorbaar
terwijl de kim toch
mijn hart raakt
en de kou mijn vel omsluit
zo ontkleed kan ik zijn
in een vloed van gedachten
de handen, zwart van de resten…
Winterpijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 De regen wiebelt met zijn gat en strijkt als loopse duinen
De hemel nog niet aangepast in diepe blauwe kruinen
De kou te diep geslagen nog het hart te kil beslopen
Een plensbui die er ijskoud lult van zomers in de tropen
De dagen zwart de zangers stil en rook die maar blijft pluimen
De wolken dicht de adem laag en hoe de uren schuiven
Een tango…
een godganse nacht
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
654 zeg niet
dat ik me mijn dromen verbeeld
ze zijn er, levensecht
zeg niet dat ze uitzichtloos zijn
als antwoord op een eigen teken
maar beschrijf
het onophoudelijke, het ongerepte stromen van de maan
zelfs als ik hier zou sterven
in zwarte kleren van de nacht
of in de scherpte van mijn waan
ik zie de vele harten
het vuur er dwars…
- Avant-garde -
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
523 zeer strategisch
roept de "voorhoede" van het krachtige leger
zwart /wit tot orde
een werkelijk kleine selecte hechte groep,
klasse vult de sfeervolle omgeving.
Een kleine troep, avantgardisten
bijzonder gekwalificeerde soldaten
speelt het originele en lankmoedige bordspel
met een haast geheime militaire strategie.…
De bij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
909 Je kleuren zijn zwart en geel.
Als je je bedreigd voelt doe je flauw.
Dat is voor jou een nadeel.
Doodgaan zal je gauw.…
Lieveheersbeest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 Zwarte stippen her en der
een kleine diamant.
Zullen we hem weer laten gaan?
Hij moet nog een heel eind vliegen
echt, hij komt van ver.
Vertederd kijken we er op neer.
Dan, zuchtend, gooit ze hem omhoog.
Daar gaat hij, richting zon
en gouden regenboog.
Op weg naar onze lieve heer.…
Selamat djalan (goede reis)
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.546 zij was stil
dacht na, zo diep
over ver
het voelde als kil
doch de ogen
traanden vaak
in het licht van een ster
een eeuwigheid later
was ik er zelf
daar, aan het warme water
mijn stem trilde
het was waar
hier zag ik nog
haar voetstappen in het zand
ruiste nog de bries
door het losse zwarte haar
verliefd dwalend over het strand…
ontkracht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
645 wat jaagt je door stormige zwarte nacht
doet je bijten van iedere rijpe vrucht
zonder ooit een boom te planten
zo hopeloos op weg naar je graal
nu alle mythes opgeblazen zijn
wat rest er te geloven
zoek niet in donkere hoeken
tussen spinrag en bederf
de honger in je oogopslag
hoe je uitzinnig feesten wil
danst met starre gestolde lach…
Zaterdagmorgen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 De zon tekent met haar warmte,
Zwarte strepen op het dak.
Het wordt een zonnige dag.
Mijn buurvrouwen aan de overkant
Hebben het rolgordijn nog dicht.
Er roert zich nog niets.
Het huis moet eerst opwarmen,
Voordat de "besjes"zich vertonen.
Ik ben dus wel vroeg op.
Nou ja, de dag begint wel,
Ook al blijf je in bed.…
Wanhoop (in tranen)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
488 Gebogen
Mooie, zwarte
Lange haren. Handen
Bedekken haar
Intens betraand gezicht
Vanwege wat en waarom?
Heeft z'op golven
Van innige liefde
Hevig gedeind
Of is het pijn van een
Leven niet te
Leven daar de wereld
Zich om leegte bekommert?
(N.a.v. 'Huilend naakt' van Edvard Munch. Olieverf
op doek 100x120 cm/1914-1919)…
Gedachtenvruchten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 Ze volgen kronkelige takken
vanuit de hersenstam
die zijn voedsel haalt
via schimmige wortels
uit verstilde wateren
in de diepe ondergrond
van het zoetzure verleden
Ik vlinder achter liefde aan
op zoek naar een nectarbron
bemest het eeuwig zuur
met schone zoete zaken
overstem het zwarte suizen
met een vrolijker lied
blus aldus de meeste…
HERFSTDAG
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.031 Er bloeit op veld en wegen
Geen enkel bloempje meer;
De zwarte najaarsregen
Sloeg 't laatste knopje neêr.
Een grijsaard gaat al hijgend,
Met wankelenden voet
Het smalle pad bestijgend,
Het kerkje tegemoet.
De blaadren vallen neder,
De grijsaard zucht vermoeid;
'k Vrees, dat er nimmer weder
Voor hem een bloempje bloeit!…
Een najaarsblad
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.163 In roodgoud najaarsweer
Werd zó mijn geest bevrijd
Van een krankzinnigheid:
Ik raapte een donkre steen,
En dacht, ook ik ga heen
En lig zo zwaar en zwart
Der aarde aan 't ijskoud hart.
Toen daalde een purper blad,
Dat Hij beschreven had,
Mij ritslend in de hand
En stak mijn hart in brand.…
Voor dat de wolken wenen
gedicht
3.5 met 14 stemmen
6.197 De wind spuugt als een slang,
giftige kou
in verlaten grachten
Zwarte wolken trekken langs de hemel
de geest is dwalend
Breng mijn zon terug
ik heb haar nodig.
Toe, breng mijn zon terug,
voordat de wolken wenen.
------------------------------------------------
uit: 'Wakker het vuur niet aan' (1994)…
RUILPIJN
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.476 Daar lig je dan weer
rollend hulpeloos op ons bed
je huilt van krampende pijn
die rottige zwarte migraine
heeft je weer eens te grazen
ik voel me zo machteloos
ik kan niet veel voor je doen
‘k Wilde dat ik je kon verlossen
van die smerige duivelse kwaal
als ik met je hoofd kon ruilen
dan deed ik het, direct, subiet
al komt van ruilen vaak…