7678 resultaten.
Het ganzenbord.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
810 En is die rode gans al over de sloot gesprongen?
En ligt de zwarte gans in het dierenziekenhuis?
Oh de grijze gans gaat niet meer voorruit.Hij is doodgeschoten.Zijn zwempoten steken naar boven.Hij is dood.
Maar de witte gans mag nog verder,die mag nog een keer met de dobbelstenen zijn geluk beproeven.
Ganzenbord,oh ganzenbord.…
Zomaar een dag
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
673 een vroege vogel op pad
anderen vliegen hoog in de lucht
stap voor stap
zweetdruppels parelen
waterhoentjes kissebissen in de sloot
een verdwaalde hommel
zoemt voorbij
ergens bloeit en lokt lavendel
in de tuin van mij
af en toe een voorbij razende auto
men heeft haast
ik niet
dit is genieten tussen hoge bomen
bij het tuinhekje zie ik…
Droge tranen van de dag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.006 het voor een gesloten deur
Onder het masker verdwijnt de schijn
achter haar masker..bekende zij kleur
Achter ‘t vrolijke masker van de lach
woonden grauwe wolken, zonder zon
Van het leven betaalde ze er het gelag
haar ingevroren vreugde, in het beton
Onder ‘t enkel lachen voor de schijn
lagen haar bergen verborgen verdriet
Na ’t huilen sloot…
Berekenend
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
898 Dat mijn geloof in heel veel mensen
Die ik ooit eens heb ontmoet
Mijn oprechtheid doen beschamen
Mijn sceptisch zijn weer voedt
Ik ben gekwetst en niet zo´n beetje
Je blijft verlangen
Dat mensen zijn zoals je hoopt
Het doet zeer te constateren
Dat het telkens anders loopt
Je sluit een deur
Blindeert een raam
Gooit de toegang in het slot…
De dichter is een koe
gedicht
4.3 met 64 stemmen
18.667 Gras... en voorbij het grazen
lig ik bij mijn vier poten
mijn ogen te verbazen,
omdat ik nu weer evengrote
monden vol eet zonder te lopen,
terwijl ik straks nog liep te eten,
ik ben het zeker weer vergeten
wat voor een dier ik ben - de sloten
kaatsen mijn beeld wanneer ik drink,
dan kijk ik naar mijn kop, en denk:
hoe komt…
In de oogst
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.166 Die man gevoelde zich zo fier
Hij dacht „dat zijn mijn velden hier
En ginder rijst mijn slot.
Wis knaagt de nijd u in 't gemoed
Gij die op aarde zwoegen moet
Gij vloekt gewis uw lot."
Toen zei er een met stille stem
„Wie ruilde zegt van ons met hem?"
En allen lachten.…
Stilstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
632 Langs het bospad in de lente,
kwaken kikkers in de sloot.
En ik daal met een stil ontwaken
in de moederschoot van het woord.
Een vogel bidt in de verte;
...zwevend op de wind
heeft stilstaan pas weer zin.
Wees een koning op die troon,
een meester in het dienen,
want er is geen wijsheid
dan te kijken
naar wat je ogen vinden...…
KROOS VAN ROTTEVALLE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 Het dorp, vol geuren uit bloeiend weiland,
heeft brede sloten, die blijmoedig schuilgaan
onder een groen pantser, vreedzaam, voldaan...…
nok
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
728 in een cijfer
kan je niet
leven
het is om
het echie
zonder enige
reden
zoveel moord
zoveel kerst
zoveel gestoort
vol van gerst
zonder
sonde
mea culpa
jij die
wordt waar
zeven
orkaan
naast
orkaan
zoveel moord
zoveel crisis
zowel zuid
zoveel noord
als alles uitvalt
haal je water
uit de sloot
bessen komen later…
Wat ik op de vloedlijn vond..
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
515 Dat was de tijd dat ik de zee verstond,
dat de golven konden redetwisten rij
naar rij , stuivende koppen sloten een
nieuw verbond uit de diepten van mijn
hart, tot verspringend tij dit verslond.…
de rode schuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.088 gelukkig woonden ze in de heuvels,
niemand hoorde de afstotende geluiden die hij maakte
bij bezoek sloten ze hem op in de oude aardappelkist
waarin hij dan uiteindelijk zijn behoefte deed
als straf daarvoor lieten ze hem dagen liggen in de kist
na een frustrerend pak slaag
ze hadden hem gestolen uit een liefhebbend thuis
om aan hun kinderwens…
Zomaar.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Lopen over het grintpad, kijken naar
de bomen, de sloten vol kroos en
worden bewust van de stilte, de rust.
Snuiven op de geuren van bloemen en
proeven een vredige sfeer.…
toen ik lag te slapen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
762 ze gooide met grote precisie het
tuinhekje in het slot
ik bleef even naar haar kijken.…
Eilandspolder.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Ik denk aan de sloten,
de vaarten, het kanaal,
het water waarin de polder drijft.
Ik denk aan de schapen,
de koeien, de paarden,
het land dat altijd groen blijft.
Ik denk aan de vogels,
de bloemen, het wuivende riet,
rechte rijen van populieren.
Ik denk aan de tuinen,
de bootjes, de vrijheid,
het uitzicht tot aan De Rijp.…
Beroemde laatste woorden
gedicht
3.7 met 3 stemmen
11.056 Je vader zegt vaak 'hé, hé' op
een manier die jij goed na kunt doen,
met een vraag erin, die me passend
lijkt als je een sloot in rijdt. Of 'ho'.
De auto was tenslotte maar geleend.
Je lijkt me ook wel iemand die al jaren
had gefantaseerd hoe het moment
suprême zou zijn. Die uitspraken had
voorbereid.…
De schoolprijs.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.233 Nu sloot vader ook zijn zoontje
Aan 't vernoegde hart, en dan:
‘Bravo! sprak hij onder 't kussen;
Jongen, daar hebt ge ere van.’
Willem zag om vaders lippen
Een volzoete lach ontstaan,
En in de ogen zijner moeder
Zag het kind een vreugdetraan.…
Levensloon
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.829 Ik keer, als groot de zonne poost
En dag en werk zich sloot,
Waar Gij mij geeft zo wond’re troost,
Lijk van de vrome dood.
Ik keer, waar ik U immer vond
Ten wijde avondtijd,
Ik geef mijn mond aan uwe mond,
Waar Gij mij immer beidt.…
De flierefluiter
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
635 hoe en wat of wie dan ook strooit in zijn eten roet
Hij leeft zijn dagen opgewekt met zwier en licht van voet
Aan arbeid heeft hij niet slechts één, maar menig broertje dood
Hij rotzooit hier en daar wat aan en komt zo aan zijn brood
En heeft hij af en toe geen klus, niets aan de hand, geen nood
Een vis is zo gevangen in een beek of in de sloot…
Naamloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 zonder horizon
is het de herkenning
die projectie veroorzaakt
van oermensen in ingewikkelde verhalen
of de projectie die raakt
soms naakt en onbeholpen in het bewegen
in de herfst op straat onder de regen
is het de herkenning die je aanraakt
over woeste golven
merkwaardige helden
avonturen in de nacht
vrouwen met zalmneusjes
bij de sloot…
Dood en leven!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 Dus dood laat me niet lachen, wij worden geen vrienden, ik wil jou niet ontkennen maar vooral bekennen, dat ook ik jou, de dood, zal overwinnen en weet je dood, dat is zo'n troostbare gedachte en tot slot dood ter afsluiting:
wil je me nu laten...
leven!…
Vertrek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.339 De dood heeft hem al bijna gedoofd,
zijn sleutel is op slot.
Ik klim als een Mohammed
3 x daags over het balkon
naar mijn berg.
De zevende dag zei hij verbaasd:
"Eindelijk dat je d'r bent!…
Een eend vliegt uit de bocht...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Een eend vliegt uit de bocht
de koekoek springt uit de klok
het station staat op de tocht
en de brievenbus zit op slot
De postbode is een verklikker
de ijsman speelt met vuur
't is lente en de rozen klappen open
en huppelen vrolijk in de natuur
De zonaanbidders bakken het bruin
de regenman rent naakt in de tuin
de dekselse dames zwaaien…
poetsen in de kou
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
564 ook niet, ze zijn toch om te zoenen
mevrouw, weet dat ik ondanks de kou
ontzettend veel van u hou
maar ik sta hier druk de trap te poetsen
en heb effe geen tijd om naar u toe te roetsjen
mevrouw, het komt me voor
zoals ik dat wel vaker hoor
uw schoonheid kan een ieder echt bekoren
maar ik, ik heb mij nog niet geschoren
mevrouw, tot slot…
Tot bloedens toe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
531 deez morgen getrokken
en na wederzijds overleg vertrokken
ik heb ze nog even aanschouwd
en een kort moment om ze gerouwd
het was geen schoon beeld
dat van een leek de aandacht steelt
zo wel de trekker, hij was verrukt
het ging om de daad, die was gelukt
zie daar de wortels, thans openbaar,
en de ringen van het bot worden gewaar
ten slotte…
Wat zaait het leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 De dag voelt als grote rimpeling in de sloot
een die ons alvast laat ruiken aan de dood.
De wintermaanden hebben gedragen en gebaard
hebben ons als voorjaarsboden aangestaard,
wensen nu eveneens met het daglicht te spelen,
al wilden krokussen deze zonnestralen al stelen.…
Een armvol applaus
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
435 mijn
leven de wending
zou nemen met
jou als middelpunt
van mijn bestaan
je lach
had al jouw
talenten op
ingenieuze
wijze verpakt
jij was de
begroeting in
ontmoeten met
ogen die spraken
om zo liefde in
woorden nog
intenser te maken
jij regisseerde
terwijl ik in
onbevangenheid
jongleerde
met kracht
en vitaliteit
open en sloot…
schijn van geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
360 wandelend in gedachten
of was het misschien
in gedachten wandelend
wat het ook zijn mocht
vandaag lijkt zo gewoon
een dag zoals normaal
in de schaduw van de zon
op zijn vertrouwde plek
speurt de reiger kikkers
voor het ontbijt of diner
als op weg naar ergens
de mensen hem passeren
in het glinsterende licht
van het water in de sloot…
Boekweitveen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 landsverdediging
een pad van
betonnen platen
door de akkers heen
heet nu Boekweitveen
Over de Dijk
bij Jipsinghuizen
je ziet er geen
mens, alleen twee reigers
een paar honderd meter
van de grens
windmolens, bomenrij
Duitsland is zo dichtbij
maar je komt niet dichterbij
vanaf Boekweitveen
naar de grens toe
loopt het dood
in akkerland
op een sloot…
DE WEG OP
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Het hek van Slot Bommelstein staat wijd open,
waar twee vertrouwde vrienden doorheen gaan,
de vroeg roepende schitterzon verstaan
om zich aan hun lezers te verkopen.
Zie heer Ollie kaarsrecht luchtig lopen,
met wandelstok zwaaien, op de grond slaan.
Een licht handtasje trekt blij denken aan,
doet op een verlichte reis hopen.…
IN DE STILTE VAN DE DOOD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 overleefde de snelle crematie
o en ik zweef naar t’ eeuwige der dood
Van ‘t pikzwarte zweven naar het licht
wordt de wereld alsmaar minder groot
Ik zweef nu naar levend zonder gezicht
op weg naar de diepste stilte der dood
Rondom mij heerst deze stilte van God
woorden zijn te overbodig God is groot
Achter mij glijdt zacht de deur in ‘t slot…