8623 resultaten.
Zou kunnen...
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
838 dan valt uiteindelijk het laatste woord
en meteen stopt de tijd
mag ik nog wel ademen
want zover wil jij niet
en tenslotte gaat het nergens over
of toch, nee laat maar
we zwijgen in elkanders naam
en ik kijk door het venster
naar het huis aan de overkant
nergens licht te zien,
de buren schuilen of liggen dood
in hun zetel……
Fluister me...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
735 (opgedragen aan…)
al schrijf ik duizend gedichten,
toch blijf jij achter tranen verdoken
de pijn voedt eenzaam de gedachte
dat het allang geen zin meer heeft
mijn cocon een toevluchtsoord van
radeloze denkwijzen lijkt
en jij verder op de vlucht slaat
richting eerder
met soortgenoten vastgebonden
aan de hemelboog
tot we elkander…
Ik geef je te eten
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
943 ik geef je te eten
toch blijf je vol honger
te drinken
maar dorstig zoek je
aldoor
in diepe putten
als de ziel
en het lijf
naakt zijn geschuurd
doet iedere
bevruchting zeer
het spiegelt
de liefde als
onhaalbaar
maar is ook vaak
vertekend door
verwachting
alleen zijn
wil zeggen:
ik ben
de brug naar buiten
kent dan…
Draken...
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
881 dwars door lucht verlangen
mensen kijken
blauw ontvangen licht verdragen
en de ogen
zwijgen stil vaarwel……
Nee, het is niet erg!
netgedicht
3.9 met 38 stemmen
976 Hoor applaus!
in een zaal waar
jouw handen niet klappen.
Kijk een site!
waar jouw ogen niet zien.
Hier mijn boek!
waar jij nooit in zult lezen.
Nee, het is niet meer erg!
want die wereld is nu
toch van mij alleen.
De vragen verstomden
en mijn mond zal niet spreken
waar op de stenen betreden
alleen mijn voeten maar staan
de weg is gegaan…
bijna in slaap (2e versie)
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
511 Bijna in slaap.
Achter mijn gesloten ogen is
het nu net zo donker als de duisternis
die mij aan zou staren,
als ik niet bijna in slaap zou zijn.
Nu maakt de stilte geen geluid.
Mijn botten hebben geen gewicht.
Ik ben er bijna niet.
Van binnen raast mijn hart en angst
dat elke slag de laatste is.…
De wind achterna...
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
728 ik voel
een schimp van liefde
in de seconden na de hoop
haren die ten berge rijzen
wanneer het verlangen groeit
tot een storm van kalmte
(wees nu maar stil)
ik wacht de regen
en knip druppels
tot flinterdunne slierten
omdat jij dat zo belangrijk vindt……
LEEGTE
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
869 Er kwam een leegte in mijn leven:
een gat dat ik maar niet kon dichten
verdriet waarvoor ik telkens zwichtte
maar dat ik steeds weer weg kon weven.
Er kwam een stilte in mijn leven:
een vaag gevoel van nog behoren
tot mensen die ik had verloren
maar die ik alles wilde geven.
Er was een stil verdriet gekomen
dat zwervend soms mijn dagen…
Breister
gedicht
2.1 met 133 stemmen
25.756 Laden vol warme halzen
breit zij en komt zo mensen
op het spoor die het jaar door
winter trotseren in haar.
Naalden zijn de laatste taal.
Een na een heeft rijm
de levenden het zwijgen opgelegd.
Toch zijn ze er nog allemaal.
Hun alfabet is een perfect geheim,
het wordt omwonden, niet gezegd.
Wie spreekt kan er niet bij.
Hun gesprek tikt…
Hoge muren
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.658 Waar kan ik heen, bij wie kan ik huilen,
Van wie krijg ik een schouder,
bij wie mag ik in bange tijden schuilen.
's Avonds zit ik alleen,
iedereen is ergens anders heen,
En ik? ik voel me een blok aan hun been.
Ze gaan naar vrienden of bekenden, kennissen of buren,
Ik zit opgesloten binnen mijn eigen gebouwde muren.
Muren van bescherming…
Plu
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
515 Venijnig zwaait de wind de regen rond.
Wild bijna. Dit is toch de lente niet?
Van schuilen in het bushokje kan geen sprake
zijn, want alleen in het uiterst hoekje sta je droog:
precies het plekje dat die vrouw al vond
en er nu haar plu staat uit te schudden.
Hoe dicht mag ik bij haar komen
zonder dat de regen me doorweekt,
zonder dat de…
Lege handen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
984 De nacht leg ik weer veel te laat
in handen die mij onbedekt laten.
Ik adem haar afwezigheid
in slapeloze zeeën. Mijn ongeduld
zwemt machteloos in verloren blauw.
In de stilte van mijn verlaten fort
droom ik een verrassingsaanval.
Zinnen die overwinnen.…
Haar virtuele leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
805 Ach de vrouw
haar wereld is maar klein
ze is ook wat eenzaam
met het klimmen van de jaren
komen de grijze haren
uitgaan is er niet meer bij
ze voelt zich nog wel jong
al is ze middelbaar
dus wat gedaan
het haar geverfd
en zich inde digitale wereld
omgetoverd tot
een jonge mooie Oosterse schone
zo leeft ze nu een dubbel leven
ze voelt…
zonder jou
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
673 is er geen sissende hitte,
ontbreekt een ijzige kou
middelen bergen en dalen zich
tot een laag en vlak land
zonder jou zijn er geen grenzen
die ik wil verkennen
ik mis je…
Terug in je dorp
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.299 Lome honden geeuwen in de zon
op het kerkplein van wat je dorp was.
Er spelen wat kinderen uit je klas.
Je wou dat je weer voetballen kon.
Dit is wat je jeugd was.
De kerktoren kijkt je aan.
Je wou dat het beieren begon
en je terug in je tijd kon gaan.…
Zweven...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Ik zweef hoog in de lucht,
toch sta ik met mijn voeten op de grond.
Raar eigenlijk, dat zweven.
Ik kan vanuit de hoogte alles overzien,
toch loop ik over de aarde
als een klein wezen.
Het voelt of niemand zich van mij bewust is.
Tussen de mensen voel ik me nog steeds alleen.
Toch kan ik wel genieten
van het leven en van iedereen.…
Verliefd op Luna en de Maan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
607 De zon brak langzaam door de wolken heen
Ik voelde haar warmte teder op mijn gezicht
Wat is de wereld toch mooi in zulk stralend licht
En wat voel ik me intens gelukkig hier alleen
Vorig jaar juni, ik weet het nog goed
De telefoon ging, ga jij vanavond mee
we gaan vannacht met een groep naar zee
zwemmen want het wordt op zeker vloed
Tuurlijk…
naschoolse opvang
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.260 kleurrijk fijne snoet
zei overtuigd aan tafel
tussen twee happen
gevallen van uitstoting
in groepen en schappen
kunnen het van tevoren
voelen zien aankomen
met atypisch gedrag
roepen ze het over zich af
waarop een mannenstem
iets verderop met trillend bestek
piepte oh ja en ik dan zes jaar
vanaf de eerste dag eerste klas
ze sloegen…
Verloren dromer
poëzie
3.1 met 11 stemmen
4.483 Ik droomde weg - ik raakte eenzaam
Uit hun rumoerigheid vandaan, -
De stilte werd mij zo gemeenzaam -
Ik heb de stilte goed verstaan!
Ik keerde weer naar oude vrinden -
Zij zagen mij genegen aan, -
Ik kon niet goed mijn woorden vinden -
Zij hebben mij niet goed verstaan!…
Weemoed
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.428 Terug naar de dagen van levende onschuld
toen ons lachen zich mengde, licht doch massief
een vriendschap gedragen door engelengeduld
verlang ik, mijn chronische lief
Jij blijft onvindbaar, hoe diep ik ook delf
op zoek naar vergane perfectie
Mijn rudimentaire affectie
geldt jou, monument van jezelf
Neem jij nu de moed
mij een glimlach te…
krakende takken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
720 ze staan er
de donkere bomen
sinister schemerend
hemelschreiend het loof
de naalden prikkend
naar de ondergaande zon
maar daar waar
geen sterveling komt,
scheurt de bast
van berk en plataan
loot en ent hebben
geen weet van
knokige knoesten
waar de wind uitgedroogd
takken kraakt
daar wil niemand gaan…
in de kelder
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
684 er boven zit als een god opa, maar
die is doof dus kan ik nog wel even
door, hier zitten in eenzaamheid.-…
Een lied
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.695 Je zingt een lied
beangstigend, triestig
je zingt het alleen maar
omdat je niet meer weet
hoe je verder moet
omdat je niet meer weet
wat je nu nog doen moet
maar ooit
in de verre toekomst
komt er licht
aan het einde van de tunnel
en dan zie je in het zicht
hoe je langzaam weer gelukkig wordt
hoe je langzaamaan weer
begint te lachen
maar…
Desiderium
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
644 Wij leven ieder ons eenzaam leven, in gedachten samen maar toch steeds weer alleen
terwijl de dagen zich rijgen als trieste kralen aan een breekbaar koord
tikt de trage zandloper van de tijd: langzaam, stil en bijna sereen
als Eros vleugels ons steeds harder raken, wachten wij onverstoord
op de warme dagen van de zomer, de koude winter dreef…
Schizo
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
802 Over een maan, die goudgeel scheen
zich wellustig spiegelde in de nacht
een email naar zichzelf schreef
vanwege het zich verbonden voelen
met een oneindig heelal
een antwoord bedacht
op een bericht, dat zou komen…
Soms woon ik nergens
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.035 Soms woon ik nergens en hoor plots
heel zacht een vogel fluiten.
De rozen staan alweer in bloei, hoe klein
ook nog en teer de tinten.
De zonnebloemen spreken
van vertrouwen dat geel groeit
en dagelijks de zon verbleken doet.
Ik groet
de nieuwe morgen en je stille lach
omdat alweer een dag
ik nergens woon en toch echt thuis ben.…
Altijd anders
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.061 Gebroken,
door problemen meegesleurd,
Geëindigd in een donker gat.
Verwaarloosd,
door verlangens achtervolgd,
Maar nooit echt iets gevoeld.
Geraakt,
door woorden een ander geworden,
Maar nooit mezelf geweest.…
Wachten
poëzie
3.8 met 11 stemmen
2.339 Viel er een kleine regen in de nacht?
Een kraalgordijn heeft even zich bewogen,
Ik luister, en ik houd mijn adem in.
Ik stond voor een verlicht papieren venster.
Mijn nagel gleed langs het doorschenen vlies,
En daadlijk viel een grote duisternis.
Het kraalgordijn heeft even zich bewogen.
Daar achter hoopt en luistert een, snel…
als de zon
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
542 peilloos kijk ik
over de rand
van deze wereld
de slagschaduw is enorm,
platweg gezegd
hang ik nutteloos in 't zwerk
en
is iedereen naar de maan…
alleen
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.773 ik kijk om me heen
ik luister naar het gefluister
ik hoor stemmen om me heen
dan is het weer even stil
en ik, ik ben weer alleen.
ik denk aan de stemmen
die ik hoorde
strek mijn handen uit
zodat iets misschien mij pakken zou.
ik kijk om me heen
maar zie nog steeds helemaal niets
en dan ben ik weer eens alleen...…