7306 resultaten.
Telraam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
562 Jij telde niet de dagen
oh nee, je telde ze niet
vliegen wilde je
alleen maar vliegen
ademloos brak jij met
het aardse en dacht
dat deze ene vlucht
vergeten vrijheid bracht
de bomen konden niet hoog
genoeg zijn, jij vloog er
wel langs of onderdoor
blad of geen blad
voor eeuwig gebekt
sloegen vleugels
in het wilde weg
de diepe…
Nog maar eens
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
883 het is weer zover
pijn snijdt mijn lichaam
in twee helften
links valt best nog mee
rechts werkt verlammend
letterlijk
voor de buitenwereld
lijk ik slechts onhandig
maar soms wil die hand niet mee
zijn de zenuwen moe geprikkeld
staken ze even
scherven
andere keren struikel ik
hoge hakken hebben er niets mee te maken
ik voel gewoon eventjes…
Lof op de Hollandse boter
poëzie
3.0 met 35 stemmen
11.668 Dit zuivel (naar ik zie) wordt dikmaals niet geprezen,
Maar haar vermaarde lof is nu te hoog gerezen:
De boter die althans in Holland wordt gemaakt,
Is als een honingdauw, die al de wereld smaakt.
Ik laat op dit geval de Griekse meesters twisten,
Mij dunkt, dat die niet veel van onze boter wisten;
Dank God, o Hollands volk!…
mystiek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
580 van verre ten hemel rijzend
het einddoel van de pelgrim
die onder in de stille reus
schamele heilige resten aanbad
engelen van de kerk daarboven
die met hun zachte glimlach
de oude mystiek beschermden
tegen barbaarse granaatscherven
in de hoge gewelven is de schemer
speelt het orgel een tere fantasie
daaronder fluisteren kleine mensen…
drama van de oliebol
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.344 hoe fris en vrolijk ook
voelt de man zich onversierd
hij zijgt ineen
van wakker druipende oliebol
tot vette uitgezakte flap
op de grote hoop en plat gedrukt
in de emmer van het oudejaar
tot over de rand toe vol
terwijl hij melig tiert
samen geperst op hoge toon
deze dag blijft alweer ongeplukt
hoe draagt de man dit gans alleen
zonder…
Doofgeschreeuwd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
564 heet gebarsten harses lossen de wereld op
in nauw beknepen ademtochten
wensen vol woeste doodsverwachting
razen door rauw ontstoken vloekgeluiden
wurgen wolken woedende verblinding
door een waas van gedoemd zicht
in voor rede doofgeschreeuwd gehoor
tot hoge prijs gewroken
zuigt een demon zijn tanden los
gewond gestolde ruïnes blijven
met…
bloeit in koolzaads zon
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
952 nog zijn de heuvels rond
zacht en glooiend in het geel
dat bloeit in koolzaads zon
maar aan de flanken is de rots nog heel
jouw trots en onverzettelijkheid
in steen al generaties vastgelegd
je hebt het mij gezegd en laten blijken
nee onze liefde kent geen lijken
wij zien de bergen hoog
hun kammen scherp en scheidend
in eerlijkheid kiest…
Elke dag nog
gedicht
3.9 met 31 stemmen
34.105 spinnedraad
in het Noord-Franse licht
sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
kreeg er nog een prijs voor
de sénateur kwam er nog voor over
uit het verre Parijs
waar hij een appartement had
en een vriendin
het was vlak voor de verkiezingen
die hij won
de koeien zijn verkocht
de tractor staat te roesten in het hoge…
Haags geurtje: Eau oh Den Haag
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
907 de Hofstad heeft nu ook een eigen geur
een fijn bouquet van hoge Haagse bomen
wat walmen die uit dure tunnels komen
en zilte Scheveningse vis-odeur
de lucht van hier -parfum superieur!…
rode gebaren van herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 over gaat
als een idioom dat niet
echt spreekt, of geleuter
met geluid van water
vanuit de douche
of gelaten warmte
als jij vroeger op moest
en het zo lief zei
daarom breek ik
gebroken woorden in tien letters
tot het blauw zwijgt
kun je het Bargoens wel zien
van waar je bent
of zal ik het je toe ademen
van een berg
met hoge…
Vuurzee
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.075 De zee is voor ministers vaak te hoog.
- Maar als een stoere rots van top tot teen
blijft Rita in de branding overend.
Verbazingwekkend? Nee: ze is van steen.…
Wolkenstraat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
840 Een weergaloze onmetelijkheid
Waar geslacht en pracht geschreven staat
in sluiers van doorzichtigheid
Een verschuiving in de atmosfeer
Het verzamelen van het ijskristal
Goede geleiders van het warme weer
wisselen en wachten in het heelal
Met gevlokte watten in ‘t avondrood
De keur en ‘t kenmerk kunnen schelen
Dan weer donderend en in hoge…
lof der traagheid (voor H.H.)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
671 rode raamluiken schemeren door de kale bomen
een hond blaft achter de deur
door de hoge ramen valt het licht
op twee rode uien en een kruik
met een mesje krabt hij een laagje van de verf weg
de poes op een keukenstoel tilt traag één ooglid op
hij struint wat door de tuin en kijkt
naar een boom, de gevel, de lucht
de zintuigen geopend…
aan de Vreugde (aan de Negende)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
814 duetten huiveren in strakke spanning
van vellen en haren
secondanten en meelopers staan gretig klaar
met kruisbogen van notenhout
de tijd verstrijkt haar eigen rol
hoog aangeblazen in stille gaten
dirigeert doofheid de weeromstuit weg
met ingevallen stukken
bekoring springt stemmig uit banden
vangt horigen in diepe gangen
met een stok…
Duistere liefde
netgedicht
2.9 met 25 stemmen
2.424 we deden het ja we deden het
niet omdat we het moesten doen
of omdat we niets anders konden
bedenken dan elkaar beminnen
we deden het daar niet omdat
ik het vroeg of omdat jij dacht
dat het zo te pas kwam nee we
deden het daar hoog in de grot
omdat het in ons opkwam om
daar boven de wereld verheven
kijkend naar de blauwe bergen
de…
Heimwee
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.648 Het graan is in de schuren,
Het geurig hooi in 't droog,
En de appels op de zolder,
Op hopen - o zo hoog!
Wat hebt gij van de zomer
Vergaard en opgedaan?
- Gedachten zonder einde,
vervlogen en vergaan.
Wat staat ons nog te wachten
Dan mist en hagel hier,
En koude, korte dagen,
En nachten eindloos schier.…
Zo vrij als een vogel
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
831 Zo vrij als een vogel,
zo voel ik mij
Hoog vliegen boven land
en rechtdoor zee
Niemand kan me raken,
niemand me treffen,
maar wie vliegt er mee?…
Opwekking
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.177 kom, dan neem ik je in mijn armen
zing een wiegelied, zacht als vlas
over dotterblommen en margrietjes
die de zon aanbaden en hoe zomerwind
golven blies in het hoge gras
kom, dan neem ik je in mijn armen
en lees het verhaal van een donderkopje
die zich verschool tussen het riet
bang voor de glasharde vissenogen
tot ze weifelend het water…
NATURA CONSOLATRIX.
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.344 Niets hoor ik dan der vogelen gezang
En 't windgefluister in de hoge bomen.
Geen stemmen meer van mensen om mij heen,
Geen strijd om 's levens goed, geen wild gedrang,
Maar lentelust en liefelijke dromen.…
vandaag kom ik dichtbij
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
751 kruin verwachten kan
meer dan ooit voorbij
het zachte weer beweegt zijn bloesems
blijmoedig naar mijn bankje
ik vraag hem niet
naar zijn naam
welke beelden hij ziet of zijn verdwenen
in het lied van de zuidertoren
blauw en wit boven de tuin
ik drenk mijn handen
in wat volgt
vang de stilte van een vogel
rechtvaardig en hoog…
Laat me
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
601 laat me laven aan
de gedichten van de wind
op eeuwigdurende deining
waar schoonheid zich bevind
laat me vliegen met
de zonnestralen over zee
naar verre landen witte stranden
deinen sierlijk golven mee
laat me inspireren door
de wolken hoog in de lucht
teken grote vogels op linnen
begeleid ze op hun vlucht
laat me zingen over
de ongeschreven…
Ze staart naar buiten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
817 Ze staart naar buiten
naar de drukke wereld
de regen tikt tegen de ruiten
de mensheid kent geen geduld
De duikplank is hoog
niemand die haar ziet
ze houdt het niet droog
maar springen durft ze niet
Ze staat op een groot plein
haar dierbaren om haar heen
om dichtbij haar te zijn
maar toch voelt het alleen
“Waarom begrijpt niemand mij…
Bij een beekje
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.882 Ja, hoge Hemel: Hoe, wie, wat?
Wat wil, wat weet, wat ken ik?
Zie hoe hij lacht – die dwaas, die guit,
Die lelijkerd in ’t water:
Mijn help! mij–zelve lach ik uit
Met wonderlijk geschater.…
TANKA'S VAN VERDWIJNEND EN VERSCHIJNEND BELEVEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
469 De hoge oever
is vol luchtig fluitenkruid:
tere zuiverheid
van fijn versnipperd wit
geeft golvende gedachten.
Wat eens een eik was
ligt molm en plat, vol gaatjes,
begroeid met mos:
een heerlijk groot woonpaleis
voor het kleine kriebelvolk.…
magere joodjes
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
952 wij hadden door de honger geen ontlasting
mijn broer en ik, vooral hij was een leeg pakhuis
een vreemdsoortige bouwsel waaruit
zijn botten tevoorschijn kwamen bij elke zucht
soms vonden wij op straat een broodkorst
daar wierpen wij ons op, als waren wij hondjes
onder de smalende gezichten hoog uit holle vensters
donker waren de uren, zwart…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 Zijn vleugelslag wiekt hoog boven de huizen
de nek ver uitgestrekt aan kop
Voorlopig nog geen zwanenzang
als de verre stemmen in zijn oren suizen
Een ogenblik kijk ik naar boven
het lange witte lijf in zicht
Traag maar soepel in het ochtendlicht
bewegen vleugels die goden loven
Dan ontnemen daken mijn staren
Voorbij is de getergde vogel…
Winterdag
gedicht
2.9 met 33 stemmen
12.724 Wie hier alleen staat, komt niet meer vooruit,
zal moeten wachten, waken, deemoed tonen
en op de hoge muur waarop hij stuit
zijn naam uitwissen als de wolven komen.
-----------------------
uit: Waterpas (2010)…
Zie de Lente
gedicht
2.7 met 43 stemmen
11.944 Guur waait de lente weg de stille winter
dun hoog licht verdrijft behaaglijk vuur.
Ineens moet alles uit zijn grond of tak
in bermen joelen paardebloemen
de kromme wilg rilt in zijn lichte groen.…
ALS IK IN MIJN HART ZIE
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
652 opdat niemand ziet wat ik dan zie
In ‘t totaal van levensoverzichten
van liefde en smart uit de historie
Soms moet ik heel even schreien
als ik mijzelf in indertijd ontmoet
Dan zie ik mij van heel dichtbij en
rijst mij die vraag, leefde ik goed
Soms moet ik in mijn hart gluren
om te kijken of ik mijn ik nog ken
Of ik kon kijken over hoge…
Ik mijmer even mijn vriend
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
820 met deuren die van binnen het slot
hebben gevonden is de koele dood
die jou zal raken in een plastic
omhulsel in het rood aanwezig
jij was een vriend, trouw en oprecht
doch het sterven nestelt
zich telkens in bij iedere geboorte
waarvan het bloot wordt bedekt
met de kille glans van de herfst
niet meer naar zee, of struinen
over het hoge…