21826 resultaten.
tranen van verdriet
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.313 Ik luister naar de stilte,
de stilte om mij heen.
Zacht hoor ik de regen,
tikkend tegen het raam.
De maan schijnt door de wolken,
en de wind fluistert jouw naam.
Ik voel me ongelukkig,
eenzaam, koud en bang.
Kan mijn tranen niet bedwingen,
en ze glinsteren op mijn wang.
Snel veeg ik ze weg,
bang dat iemand ze ziet.…
tranen van verdriet
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.616 ik luister naar de stilte,
naar de stilte om mij heen.
zacht hoor ik de regen,
tikkend tegen het raam.
de maan schijnt door de wolken,
en de wind fluistert jouw naam.
ik voel me ongelukkig,
eenaam, koud en bang.
kan mijn tranen niet bedwingen,
en ze glinsteren op mijn wang.
snel veeg ik ze weg,
bang dat iemand ze ziet.…
onstuimige liefde
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
2.477 soms hunker ik naar jouw stilte
een stilte voor de storm
waarin gevochten wordt,
alsof heftig vrijen anders is
dan een schuimende zee
die in bruisende woede haar vuil
op het strand achterlaat
dan gaan we wandelen
langs het water
rapen we schelpen
en brokken hout
we lachen en rennen
onstuimige liefde
laat het toch stormen
lief en stout…
lente
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.262 als het groen uit winterslaap ontwaakt
geluid de stilte overstemt
het licht de avond intrede doet
nog door voorjaars kou beklemd
lente trekt de mensen voort
in buiten zijn en bezig wezen
de stilte van de buurt verstoord
door zagende mannen en zingende mezen
geen seizoen zo fijn om aan te beginnen
als lente met al zijn pril geluk
alles…
Onwetendheid
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
901 wat schuilt er toch in mijn gedachten
wie stuurt de stilte in mijn hoofd
hoe komt het, dat je blijft verwachten
wanneer wellicht alle antwoorden
reeds zijn verdoofd
zwijg ik de stilte aldoor
omdat mijn tong is verdroogd
en schreeuwt een hemels koor,
dat alleen mijn zwanenzang
nog wordt gedoogd
het is raden in een doolhof
met steeds…
In ontdekking van de hemel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
641 genoot
dood
zelfs de stilte verwonderd
in ontdekking van de hemel…
DAT ENE PLEKJE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.880 Wat hem het liefste was,
was dat ene stukje grond
Midden in ’t groene gras
als niets de stilte schond
Wat zijn fijn plekje was,
was waar hij stilte vond
Met goed geknoopte das
verzorgde hij zijn wond
Wat hem ’t mooist was,
was ‘t steen dat er stond
Met erbij dat plaatje glas
dat hij zijn vrouw vond
Wat hem het liefste was,
was de…
Harmonie.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
789 Dit is geen roep om hulp
het is een moment van stilte
waar ooit draden van eenzaamheid
werden gesponnen fluistert nu
de wind in mijn oren
piekeren is een eenzaam
zwevende gedachte wanneer
mijn denken dromen worden
zij die stilte vrezen hebben
nooit hun hart gelezen
liefde weerspiegelt mijn
harmonie van binnen
maar behoed…
woordenstorm...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 storm van stilte
maak het stil in mijn hoofd
geef me de rust na de storm ....
geef de woorden rust ..
stilte.…
ondergronds
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
400 zwaar en traag buigt
de stilte door
het taaie stroperige
onvermogen neemt
ons in de tang
de tijd zuigt minuten
uit verzengende uren
zwermen muggen
leggen strijdend
hinderlagen klaar
ze heeft ons beet de
witte woestijnzon
onze schrale harten
wachten op een
groene boom
wellicht volgt de
zangvogel die de
zware trage stilte…
laveren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 en brisante stilte…
Peer
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.782 Omsloten door de dorheid van verloren lente
Tot stilte gesust door de dood
De peer
De val
De vrucht…
Spiegel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 de stilte
van acht uur
van toen de vierde mei
Een nieuwe lente
oud geluid
de avond voor vijf mei
Een glazen kooi,
een glazen brug,
de Dam als monument
Het bitt're kruid
van 't achterhuis -
een spiegel die nooit went
Wilt heden treden
in de avond
stilte van de wind
Houd dan je adem
in en luister
naar de avondwind…
Melancholische nachtrust
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
948 Ik neem haar op, zonder verweer
en weet dat zij mij dit wilt schenken
Turend naar de horizon
voel ik mij zo alleen
Maar de nacht is waarmee ik samenspon
wij zijn méér dan één…
NU GIJ VER WEG ZIJT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.575 Nu gij ver weg zijt , komen al de nachten
Sluipen door schemerstraat, arm en gehavend,
En zij die vroeger zielsverblijde brachten,
Bedelen aan dichte deur in late avond.…
Witte dwerg
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.819 Langzaam gleed zij uit mijn hand
mijn koningin van licht
die onttroond in haar laatste uur
de vuige vuurzee nader kwam
om zich tenslotte
leeggezogen
over te geven
aan een kleine witte dwerg
die niemand ooit zou zien
de nacht was nog nooit zo koud geweest…
De morgen komt.
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.429 De morgen komt ,de morgen komt
zo waardig in zijn volle waardigheid
komende als een heilige in zijn heiligdom
en vers achterblijft een donkere nacht.…
Decemberdagen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.077 Het daglicht
zegt al vroeg tot ziens
toont vaak lang
z’n schaduwlagen
in de strijd
tegen de lange nacht
die nog steeds
sterker lijkt te worden
slechts langzaam
nadert de wending
vermindert
het gevoel van winter
in je hoofd…
m'n zomertuin en ik...
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.304 de avond valt,
de schemer streelt zacht
ze brengt me 'n zwoele nacht
mijn zomertuin en ik....…
Jij..
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.664 Jij..
2 geweldige nachten was het wij..…
Ontworteld.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.132 Eén voor één
valt een rozenblaadje
als gescheurd oneffen getal
begiftigd met "ik haat je"
in tweeën gedeeld
huilt het ik heb je wél lief
de volgende verbloeming
plukt lovertjes uit de nacht
holistisch ontworteld
maar opnieuw geënt
herbloeit de verarmde tak
die gouden regen herkent
.....…
beklemmend
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
490 dofzwarte stemmen
dragen een schuldige nacht
blind en hulpeloos…
- Groene Verneveling -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
467 Groene nacht,
jij bent de geborene vlinder,
die mij verbaast in extase,
en met zijn liefde over de wateren droeg..
mij toedekte met zijn sierlijke houding,
als er niemand was om mij op te vangen..…
Nachten vol tranen.
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.430 Nu in de diepe nachten en het zijn er zoveel in de gevangenis.
Huilen deze gevangen mannen en schreeuwen ze van de pijn in een potdichte cel zonder vaas met bloemen.
Alleen op blote voeten in een hok en achteer tralies.
Dag en nacht.Ze verlangen naar moeder.
Ze houden gelukkig nu van Maria en Jezus en Jozef.…
Willig sterven
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.815 Wel hem, die, zonder dat, godvruchtelijk bedacht,
Heel gaarne en heel gerust kan zeggen: 'goede nacht'.
-----------------------------------------------------
iets zonderlings - iets bijzonders
graveel - niersteentjes
ophouden - open houden
zonder dat = zonder protest…
Zuidwaarts
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 [Haiku]
in V-formatie
trekken ganzen door de nacht
als een witte wig…
't Is stil in mij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
712 't Is stil in mij
Nu even geen rumoer
Zelfs niet in mijn gedachten
Geen leeuwen op de loer
't Is wat ik precies
Nu nodig heb - 'k hoef
Me niet langer te verzetten
Tegen boosaardige machten
Die me het leven
Daag'lijks willen beletten
Vrij naar Daniel Lohues, Gunder (C) 2012…
Debuut
gedicht
4.2 met 9 stemmen
13.102 De eerste nacht die ze zonder slapen
doorbracht in een schuur met hem
aan wie ze haar eerste kus onthield
onthoudt ze nog na vele nachten waken.
Ze bleef daar liggen met haar ogen dicht
niet wetend hoe te beginnen
met wat door geen van beiden
ooit eerde was verricht.…
Nocturne
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 Aan de rafelranden
van de nacht in 't schaduwrijk
zwijmelen verzonkene
gedachten in vergetelheid
donkerblauw en violet
van diepgezonkenheid
in sepia en indigo
van nachtdoorwakenheid
overvaart naar duisternis
als tijdelijk anonymus
een verblijf incognito
naar een etherisch geestenrijk
vergetelheid, gezapig slapend
in het…
Bomen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
617 Bij nacht wanneer er niemand getuige is
op het onvolprezen groene kerkhof
van de eigentijdse melancholische narcist
waar bomen simpel bomen zijn
is de echo in haar oren te horen
nymfomane van het woordgebied
met beide voeten op de grond
geworteld in het ruwe heden
buigen de ontbladerde takken
voor woedende wind, weerbarstige regen
breken…