11374 resultaten.
HET BRIEFJE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.034 Hand in hand, zo stapten wij
in de vroege, povere junizon
Nu nòg weet ik al wat jij zei,
toen, op weg naar het station
Een lachje hing om je mond
alsof je een geheim feit wist
Van iets dat allang vaststond
dat ik achter ’t net had gevist
Een klein briefje gaf jij mij
met ‘Iets voor strakjes thuis’
‘Nu tot ziens’ was wat jij zei
jij ging…
Natuurbehoud*
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.089 In deze streek voel ik me thuis. De zon
beschijnt door mijn vensters heuvels van goud.
Esthetisch heet dat. Zacht en warm de bron
waarin ik zwem en zwel. Alles beschouwd
is het een paradijs waarnaar ik drong.
Ik jaag ritselend door het kreupelhout
met een strikvraag: als ik het weten kon
hoe jij mij beoordeelt van wie ik houd.…
Stelsel van vergelijkingen
gedicht
2.0 met 1 stemmen
4.788 ooit kon mijn vader toch nog alles
aan, vond hij ook zonder ons de weg
terug, moesten onze kinderen gewoon
bij de schoolpoort worden opgehaald
en dan was iedereen weer veilig
thuis: de wereld had nog snijpunten
maar intussen lijkt het aantal dimensies
toegenomen, is de controle ons ontglipt
strijken kinderen willekeurig neer
in Helsinki…
grond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 ontwrichtten de grond van mijn bestaan
voegden angsten toe aan het fragiele palet
in een sporadische adempauze
werd mijn hart met helium gevuld
kon mijn dolende ziel ontsnappen
aan de demonische kwelgeesten
opnieuw vond ik bestaansgrond
kon weer dicht bij de aarde leven
ik hoefde niet langer te weten
wat er achter de horizon is
ik kwam thuis…
Die merkbaar ademt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 onverwachts
Jij me nodigde
Vanmorgen langs te
Komen in je hof
Die vol staat
Met ooft van
Alle soorten
En namen -
Neem maar, zei
Je, zoek maar
Een tas vol
Fruit, ik wijs
Je de lekkerste
Soorten aan -
Bij thuiskomst
Leg ik het rijke
Fruit in een
Schaal met een
Glazen deksel ter
Bescherming -
In de namiddag
Kom ik thuis…
Met de Noorderzon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
707 Weg, ver weg uit de kelder van de ziel
met de vrijheid van het lichaam
naar feesten van alledag
door onbeschaamde tuinen, felverlichte etalages
langs de stilte van het ommuurde bed
op de fiets, voorbij het uitdijende heelal
met de scheur door het servet dat geen laken kan zijn
met het vliegend hert naar het land
van de timmerman, bij wie thuis…
2 januari 2004-2014: verdrietige mijlpaal
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.369 staar
geeft ietwat troost aan mijn verdriet,
nog immer voelend sinds jij mij verliet
De geurende rozen in mijn armen,
terwijl winterse zon mij weet te verwarmen,
leg ik één voor één op de aarde voor jou,
mijn schat van een pa om wie ik in stilte nog rouw
Als ik Westgaarde weer verlaat
met ogen nog droog en strak gelaat
weet ik als ik thuis…
Op slag dood
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
999 Het licht op groen, een vrachtwagen trekt op,
ziet niet die kleine grote man, van slechts zes jaar
Hij wordt gegrepen, door de truck,
komt nooit meer op school komt nooit meer thuis,
wordt nooit zeven jaar
en die fiets van die grote kleine dode knul,
ligt daar, van dat jochie van zes jaar!…
Gaskunstmoeder
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
920 Nooit zag ik een beter broeder,
dan de nieuwste gaskunstmoeder:
gekakel, poep, noch verenpluis
haalt u met deze moeder thuis.
Nooit zag ik een beter broeder,
dan de nieuwste gaskunstmoeder:
de warmte is gereguleerd
en liefde dus gegarandeerd.…
zonder titel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 midden in het bomenland
door groen gras omgeven
ligt stil en haast verscholen
mijn houten thuis, een stulpje
met groei en bloei verweven
de tijd heeft het beschutte lijf
van pannen op gelaagde planken
gevormd, het heeft zijn pracht
aan wisselende seizoenen te danken
in een verlatenheid,
haast van mystieke aard,
waar enkel de natuur…
doel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
618 De kade waar ik veilig thuis kon komen,
ben ik uit het oog verloren.
Ik zie nog wel de vuurtoren,
die mij de weg wijst,
maar mijn hart laat mij niet aanmeren.
Had ik nu maar de moed
mijn anker uit te werpen
en recht op mijn doel af te gaan.
Ik mis altijd die ene zijstraat,
die er mij zou kunnen brengen.…
Een verhaal dat kraait
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 bevroren snaren
mijn vingers tillen naar de waardigheid
die mij dreigend verlaat,
hevel ik mijn gemoed in de zakken
waarin ik mijn handen draag, leeg is
het water van reflectie waar voorheen
de wolken breiden en het avontuur begon
ergens is het schattig, een verhaal dat kraait,
een kip die tokkelt op de nagels van mijn tenen
ik wacht op thuis…
Poète maudit
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
816 Zij was een vrouw van alle markten thuis
en schreef sonnetten of een kundig vers.
Haar vrije werk ontlokte veel gekners
want menigeen vond dat gepruts; een kruis!
Zij leed niet onder de gelaagde toon
van de kritieken op haar dichttalent.…
De pikantste pigmenten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
534 van een bacchanaal in eerdere dagen
een flamboyant figuur met grote
zware laarzen die pillen slikkend
zijn kunstbroeders steeds doet verbazen
de baret en zwarte cape
die ik mij aanmeet suggereren
de bohemien die ik eigenlijk niet ben
heb de pikantste pigmenten in huis
de modellen hebben al ruim
voldoende aan hun eigen naturelle thuis…
Mijn vriendschap met die merel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
510 Mijn vriendschap met die thuis-
fluitster met haar vederpakje
lichtbruin. Zij is al reeds op
rijpere leeftijd, want zij kent
het lustrum van voorheen. En bij
al wat mij teleurstelde hield zij
mij kranig op de been.…
Woon ik hier
gedicht
3.0 met 2 stemmen
2.145 Ik denk dat ik moest wassen, thuis en strijken,
veel werk, met hoeveel waren wij, met veel.
Die grote klassen,'s zomers in een bus
vol liedjes, boterhammen, ergens heen.
Ik heb gezongen in een koor, ik danste.
Vanmiddag komt mijn vader, die weet alles.
Mag ik nu ook iets vragen? Woon ik hier?…
Mirjam
gedicht
5.0 met 1 stemmen
1.838 De weelde van een wereld zonder schijn,
een thuis, een man om mee op weg te gaan
en het besef door God bemind te zijn.
Ik ben een vrouw en Mirjam blijft mijn naam.
-----------------------------------
uit: 'Zeven vrouwen' (1997)…
Onrust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Wat is het toch dat mij naar de verte trekt
Dat mij thuis geen rust doet vinden
Steeds mijn verlangen naar de vreemde wekt
Alsof ik mij aan huis en haard niet kan binden
Wat is de drang die mij steeds drijft
Naar alle hoeken van de aarde
De zekerheid die in mijn geest en hart verblijft
Tot wanhoop en onrust ontwaarde
Waarom dwalen mijn gedachten…
Water, vocht, tranen!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
724 Normaal valt de griep December wel in huis
dit afgelopen jaar gelukkig niet,
Oh, jawel, we waren thuis,
maar de griep, die vond ons niet!
Nu is ‘t Maart en o ja ik weet,
het roert z’n staart, dat je ‘t niet vergeet!
Griep overtijd heeft ons huis gevonden
zodoende ben ik aan huis gebonden!…
Lysistrata
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
729 "
Nu zijn zij terug thuis en wij weer gedwee:
Wij stopten de oorlog met ons decolleté.…
VALSE SPIEGELS
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
441 lopend langs
de etalageruit
zie ik hem mee lopen
hij kijkt mij aan
enigszins gebogen
een blik van herkenning
het zijn die nog immer heldere ogen
thuis probeer ik de spiegels te ontlopen
alles en iedereen zelfs ikzelf word
door mij voorgelogen
het zijn allemaal
valse spiegels ze laten
je achter in mineur
totaal verward
spreken slechts…
Moederdag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
590 we zwegen en moeder
keek aan mij voorbij
alsof ze de pijn
in m'n ogen niet had gezien
we deden alsof alles koek
en ei was onderweg naar
huis vanuit het ziekenhuis
thuis aangekomen ging
ik zitten terwijl ik rond me
heen keek in de kamer alsof
er iemand op mijn hoofd
had geslagen met een hamer
moet ik wel of moet ik het…
Inval-avond
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 Als dan de avond valt, kinderen nog even buiten zijn
de zon langzaam verdwijnt achter de horizon
lampen aangaan horen we uit ieder huis:
Binnen komen, lampen zijn aan dus je komt nu thuis!…
Alles inbegrepen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 broedt de korrels uit
en kleurt de winter uit onze huid
Alles is inbegrepen, extra's
kunnen ter plekke geboekt
en op gepaste wijze genoten
worden in een van de vleugels
Zo vliegen we een week lang
rondjes in onze dromen
en genieten we van onze rol
al is er altijd wel iemand
die niet meedoet en achter aansluit
met een boek dat hij thuis…
Bromo
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
665 Dat maakt rebels en wild
Zo zweeg hij in mijn puberteit
Kon ik bij hem mijn ei niet kwijt
Noch bij de kinderen in de klas
Niet wetend hoe ik thuis wel was…
de eenvoud in onze jeugd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 het raam
als kunstwerken van de natuur
maar, het moet gezegd
voor dat inzicht kende ik nog geen naam
het was wennen deze week met vorst
en het schrappen van de voorruit niet meer gewend
dan ook nog de verwarmingstand laag in huis
even had de oude zwarte kolenkachel zich tussen
mijn gedachten gemengd
we hadden er toen maar 1 in de keuken thuis…
Ze zeggen dat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
405 Ze zeggen dat het niets betekent
Omdat we nu eenmaal spiegels zijn
die vriendelijk teruggroeten
Maar toch, de bakker kent mijn naam
en de postbode is blij
dat ik thuis ben
voor de pakjes
van de buren
Gelukkig Nieuwjaar
Vooruitblikkend houden we moed
met goed nieuws, al zeggen ze
dat het niets betekent
dat er de rest van het jaar…
In buitensporigheden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 jij stond
als sisyphus
de komende
en gaande man
te regelen
met een door
drukte verhit
en getekend
gekleurd gezicht
jouw autoriteit in
deze was zoals
altijd onbetwist
als iemand toch
de moed had
stoute schoenen
aan te trekken
kwam hij van een
koude kermis thuis
zij riep gewoon
cerberus de
hellehond als
die zich liet zien…
Vertel Me ....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
527 haar ogen las ik
wat ze zag
ze stond voor me
met open ogen te dromen
en even later zag ik haar
met haar tranen in
de grond wegstromen
ze nam me bij de hand
en zei daar begroef ik mijn hart
bij een niet meer op
z’n benen staand huis
daar waar mijn familie ooit leefde
daar liggen mijn wortels
dat is voor altijd mijn werkelijke thuis…
De Animist
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
498 golven en rivieren
lopend in de storm
vroeg deze zich dan
ook af wat die hem
toch wilde vertellen
de storm waarschuwde
hem via een boom die
met kracht een tak brak
sloeg hem hiermee in z’n nek
gelijk morsdood
de boodschap zoals
dat zo vaak gaat
kwam ook dit keer te laat
en luidde:
doe niet zo idioot
blijf met dit weer toch
thuis…