35704 resultaten.
halloween aan zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 ligt vol afgeworpen
schilden, raapgoed uit levens die hun rijkdom
geven met een gulle hand
dwaalzicht loopt nog mijmerend langs
vloedlijnen -terugtrekkend inzicht verderop -
de wereld op z’n kop, in plassen die voorbij drijven
altijd wel dat volle ogenblik
meeuwen kijven
dat het allengs later wordt
terug op schreden loopt de middag ver…
De eik is mijn voorbeeld
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
611 vandaag, ja, vandaag
zal ik de herfst loven
ik heb hem steeds
voor mij uitgeschoven
de kwetsbare vogels
schrijf ik in mijn dagverhaal
laat ze triomferen
met opgetogen veren
en ik deel
wat rode appels
vol zoete korrels en kaneel
niets is mij teveel
vandaag, ja, vandaag
stel ik mezelf de vragen
over de intentie van het leven
antwoorden…
Hoger dan de zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
691 Kom laat ons deinen,
ver van wat ons deint,
ik zal jouw last gaan dragen
waar die van mij verdwijnt.
Kom lach met mij
de grenzen van bevrijding,
dan neem ik even maar
voor wie ik liefheb leiding.
Kijk naar het licht, de zee,
beweeg je eiland mee
totdat we losgeweekt
ons over rotsen spreiden.…
Grensgebied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Je vertelt soms
in mijn dromen
over een horizon
die lacht
naar toekomst
in ons bed
een schip
de oceaan
maar erg ver
zullen we niet
komen
er is geen
ontsnappen
aan de waan
van de dag
de nacht
en de maan
we komen niet
verder dan het grensgebied
van dromen
lachen ons suf om retoriek
van onze zelfreflectie
bekijken…
Onverstoorbaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
584 Leven
waaraan ik zag
geen lange tijd beschoren
het daagt uit
plotseling ter-
neergeslagen
belicht de dan nog een'ge straal
klein sarcofaag
De dood
Ingetreden
van lieverlee verloren
nietszeggend
beslist zij o-
ver handeling
aangaande de knop die beslist
zo ook vandaag
Ineens
vliegt dan de tijd
en lijken wij verloren
tegendeel…
Beroemd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 En ik, ik oefen bloedig,
ik schrap, herschrijf, verander en voeg toe,
totdat ‘k tevreden ben
en ook dit vers het net op doe.
Zo ploetert ieder op zijn eigen wijze,
met meer of minder werk,
aan de erkenning in het heden
en niet slechts op een zerk.…
Leve de lente!
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
747 Vandaag stuift meel en wuiven pollen,
we veren op uit onze wintervacht,
het frisse groen ontspruit uit tulpenbollen,
Gods lentelicht schept opwekkracht!…
Stad aan de horizon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
490 Er was een melodie
een muziekinstrument
een kampvuur
en vier onbestemde beelden
vervaagden in mijn hoofd
de wereld, heel ver weg
was een radiostem van mijn lijf
verwijderd
met iets in mezelf
wat niet meer huilen kon
riep ik aarde om vrede
bij de rivier
die mijn verdriet verzoop
zongen zigeuners heimweeliederen
over alles wat ik…
Vals sentiment
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
574 Een lekker vers
met veel sentiment doorweven
een echte tranentrekker
zo eentje over hoe zwaar het leven
van een boer wel niet moet zijn
voor dag en dauw gaat zijn wekker
en dan de huismoeder niet te vergeten,
ja ze zullen het weten,
zij zorgt voor Pa en de kleintjes
voor haar dertigste krom
haar leven is niet zo fijntjes
als van…
DE MORVAN
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
743 Aan een boomtak hangt aan één
Poot een bundel zwarte veren
Straks maken we een fles Chablis
Soldaat, doen we dood en verderf
In de ban…
vertigo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 zonder aanwijzing of bericht heb je
het vertrouwde zelfgebouwde nest verlaten
ik wacht, verstoken van je tederheid
hoe ver ben je gevlogen?…
Blues in z-mineur
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
563 die hij nog tastbaar voelt
ook al is het al steeds langer geleden
dat zij besloot om zomaar weg te gaan
omdat ze niet meer voor hen wilde vechten
terwijl hij nog voldoende uitzicht zag
Het stadium van verbijstering en boosheid
lijkt nu opgevolgd door een verlaten blues
die als een mantra in zijn hoofd weerklinkt
af en toe begeleid door verse…
tot dood verdronken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het gemoed wankelt
nu het onwelgevallige
van dood en verderf
ver weg gezaaid
ons machteloos slaat
ook nu
nu dit kind
waarvan een de ogen
onbevangen straalden
ons de harten openbreekt
schermutselen wij
met vergeefs tumult
wegkijkend van de wereld
schreeuwen wij haar stil
het schuldig geweten
met de wijzende vinger
ook nu
nu dit…
Geduld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
506 Wat zeg je nu
wat wil je bereiken
wat bedoel je eigenlijk
welk resultaat moet blijken
Dit vraag ik me af
het ongeduld spettert er vanaf
heb je je eigen niet in bedwang
of ben je gewoon zo maf
Mensen denken alles te kunnen zeggen
maar ze kunnen het niet uitleggen
verdraagzaamheid is ver te zoeken
en heb ik nog wat te zeggen
Nadenken…
Gelukkig wakker geworden
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.569 Gelukkig wakker geworden, meteen al
in tongen gezongen van raadselwater, veer
gehikt en zo meer.
Vanuit haar serre kijk ik de hemel
recht in haar vrijheid.
Tussen de bomen schittert de zee.
Ik blijf maar vissen: blikschade, zwik,
spaat, maskerade, tsja, om regels te vangen
moet men een woordje uitwerpen.…
Ben ik te min?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
570 De
vrije keuze een te zijn met de
maatschappij verliest zo zijn
veren bij de uitgesloten partij.
Jezus, een hippie ging voor in
die zin, was gelijk later Armand
voor de mensen te min. Beiden
niet van zinnen zich te binden
met de tijdgeest van het bestaan,
kozen in vrijheid te min door het
leven te gaan.…
Pak toch die hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
914 Kwetsbaar meisje
Speel op het veld
Voel de omarming
Pak toch die hand
Veeg het zand uit je haar
Voel de wind op je huid
Proef het zilte van de zee
Hoor het ruisen van de golven
Kwetsbaar meisje
Laat je masker vallen
Voel je naaste
Pak toch die hand
Zie het zonlicht stralen
Luister met je hart
Loop oneindig ver
En duik in de diepte…
deja vu
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 Ineens is het teruggekomen
die geur uit een voorbije tijd
een zondagmiddag in de zomer
terwijl ik door de polder rijd
de geur van hooi, herinneringen
veel ouder dan het verse gras
die warme prikkelende dingen
die ik al haast vergeten was
dan in een vlaag ruik ik de koeien
de lucht van mest en van het kuil
ik hoor het rammelen en loeien…
Verschoppelingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
513 mutaties, bij Blokker, de Ikea
bij Lidl, Aldi en de Action
in onderbroeken van Zeeman
met Boerka's bij de Hema
op zoek naar zoute dropjes
regendauw en vlinderwolven
zag glinsterende ogen glanzen
boven verkouden neusjes dansen
zakdoeken ingewikkeld
en omgewikkeld
kleurden de wereld
muziek in zinvol verdwalen
droomde de horizon ver…
Weemoedig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 een stille
plek in
Nederland
niet ver
van het
strand
eerst nog
even op
blote voeten
door het
zeeovergoten zand
gaande op
weg overdenkend
welk veelgeurend
boeketje bloemen
breng ik
vandaag naar
jou
roze rozen
kleur van
de liefde
dit droeg
jij uit
ook trouw
simpele dingen
jij zag
de humor
ik mis
je lach
geweldig…
Rock 'n roll
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
680 mijn hemel, waar gaan we heen
we lopen op doortast
langs de oever van een holle maan
de bloemen huilen hun vaas
we zijn dicht bij veraf
en ver van dichtbij
het land van de koning zonder
vrouw, spijt zonder berouw
in het donker lijken alle
schaduwen op elkaar
is dit nu zwart of blauw
of een deur die 't slot vergeet
we lopen hier…
Zwarte Piet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
608 Het zijn de eeuw`ge Gutmenschen,
ver boven ons verheven.
Och was toch maar in hemelsnaam,
bij moeder thuis gebleven.…
Schelpend zand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
535 het was onaards
de plaats waar ik
jouw voeten waste
er was alleen
een lichte plek
de wereld heel ver weg
er golfde zee in
een mildheid zonder
overheersend kuiven
zij bloeide blauw
op het witte strand
van schelpend zand
een zilte zon
scheen magisch licht
mystiek weerkaatste in je blik
wij voelden de
nabijheid van het paradijs…
Surrealistisch de ontlading
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
521 gezien
uitzinnig in beminnen
het steeds maar weer
opnieuw willen beginnen
door de spanning van het spel
we schilderden verleden
op doeken die we kleedden
met het prille groen dat
eerste lentebloesems deed
ontluiken in het tedere toen
magisch waren de nachten
die meer uren telden
in het wachten op elkaar
surrealistisch de ontlading
ver…
Het leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 Waarom moest het zo ver komen, waar zijn de mooie dromen.
Alleen, pijn en ellende rest me nog, ik ben leeggezogen.…
Avondhemel doortrokken met rood.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
466 Ver beneden hoor je de laatste vogels fluiten.
Valt weldra de stilte in. Niet langer bij
machte zich in zijn toonzetting naar buiten
toe te uiten.…
Misleiding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 je mooie dingen maakt
Je wilt begrijpen waarom het niet lukt
Onder een complex gebukt
Van een donker verleden
In je gedichten vermeden
Ze blijft vragen om meer gedichten
Het doet haar ziel oplichten
Is wat zij mij zegt
Ze is aan mijn woorden gehecht
Dan zie je haar in beeld met een ander
Je zegt jezelf: ik verander
Maar die ander is zo ver…
vertigo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 zonder aanwijzing of bericht heb je
het vertrouwde zelfgebouwde nest verlaten
ik wacht, verstoken van je tederheid
hoe ver ben je gevlogen?…
Je bent
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
574 Je lieve lichaam ligt begraven in een bos,
niet ver van het Nije Hemelryk, de zwemplas,
waar je mij en mijn broers vaak vandaan
haalde na een bloedhete dag. Je bent je
lichaam niet meer. Je ademt niet meer. De
donkere duisternis heeft je toegedekt.…
Diploma-uitreiking
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 want
alwat je moest leren
van juffen, meneren
van argumenteren,
correct formuleren
van draaien en keren
- exact transformeren:
van alles verleer je
van andermans veren
op de dag des Heren
...na wimpel en vlag...…