29035 resultaten.
ACHTERBLIJVERS
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.547 ; ze huilde zacht
wijl duister in haar hart begon te glijden
Hield de eenzaamheid haar in zijn macht
Ze wilde zich de pols door gaan snijden
Haar wonden bloedden; de stilte zweeg
toen ze haar afscheidswoorden schreef
Wijl haar geest tot grootse hoogten steeg
zag ze de pijn die de achterblijvers bleef…
TRANEN IN DE MORGEN
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
861 Brak mijn verweer en
legde droevige doeken over mijn hart
Ik laat de nacht niet langer domineren
mijn leven is nu weer volledig van mij
Ik leg mij niet meer bij de pijn neer en
sedert lange tijd..voel ik mij thans blij…
Ik zag beelden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
860 Ik zag beelden die mijn hart,
mijn geest, mijn ziel,
mijn hele wezen optilden
en neer liet strijken in een groen dal.
Ik zag beelden die reikten over grenzen van de tijd.
Ik zag beelden van een toekomst waarvan we allemaal dromen.
Ik sluit ze in mijn hart en voel mij de koning te rijk.…
Droom over verleden liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Je laat op winterdag zelfs bloemen bloeien
in klank van je stem en warmte uit je hart
met je oogopslag die alle treurnis tart
band van vertrouwen en liefde doet groeien.…
Mag ik....?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
774 Een nieuwe liefdevolle start,
zachtjes klop ik tegen jouw kloppend hart.
Proberend je ritme niet te verstoren.
Alles in mij op nemen om jouw ziel te mogen horen.
Jij voelt zo waardevol voor mij
jij bent het, wie ik wil aan mijn zij.
Mijn hoofd leg ik zacht tegen je borst
en vlij me tegen je aan.…
"Cederen van het toegeven”
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 Hart en handen koud en klam.
Rest van mijn lichaam op het punt van vuur en vlam.
De zuchten die vogelvleugels slaan zijn diamanten smart.
Ik ben een vrij gebroken hart.
De scherpe punten van letters nu nog meer op mij gericht.
Mijn liefste, ik ben gezwicht.…
Het Noorderplantsoen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 Dit is het hart van de stad.
Oneindig lang, zachtjes vertrapt.
We dragen haar naar het graf.
Er mist iets, maar
mijn aandacht verslapt.
Te weinig zetten zich schrap.…
Zomerzoenen
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
549 Ze lagen minnekozend op het Groetse strand
Hij was verliefd op haar tot over beide oren
En zo te zien kon hij haar mateloos bekoren
Door ‘t strelen van haar huid met anti-zonnebrand
En met een rugschelp door een inktvis ooit verloren
Schreef hij als blijk van liefde uit de losse hand
Een hart met pijl en ~I Love You~ in ’t warme zand
Terwijl…
En hij bestond
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.048 We pakten hem
op, zwierden hem in het rond en
nog eens en hij kraaide want hij was
in lievelingshanden en toen was het
hup de wereld in met je hart
dat men afpakken kan, kan breken
in een hoek smijten: niks waard zo’n
hart geen porselein of goud, meer een roestig
soort klei en je hebt er zoveel van, ook het jouwe
gaat straks op de schroothoop…
En de stromen kwamen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 en hoofd
Lentebloesem zingt een melodie, onze schaduw
Buigt reikt ons de hand en samen dansen wij
Liefde vult ons hart wanneer wij in elkaar zijn opgegaan…
Begeerlijkheid,'t willen proeve' alle dingen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.233 Wij moeten ons tot d'oude wijsheid keren:
van haar, hoe door het àl te vele, leren
met evenwichtig hart te gaan.…
zoals druppels glijden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
553 maar terug helder kleuren
lachen is dan ook een grote troef
praat met vrienden en maak plezier
stel je hart niet langer op de proef
maar lees de woordjes op dit digitaal papier!…
True Love
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
647 Opende haar hart
alsof het kasteeldeuren zouden zijn
maar
daar kwam haar oprechte hart
voor jou tevoorschijn.
Liefde, onvoorwaardelijk
zou het worden, zou het zijn.
Eens in ieder leven
we zullen het beleven
we komen eens, allen onze ware tegen.
Blijven we staan....
of
laten we gaan...…
DE VRIENDSCHAP
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.131 Elk roep' dan vrij met hart en mond:
'k Verzoek uw vriendschap, in het rond.
Hoezee! Hoezee! Hoezee!…
Evolutie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
571 In een nieuwe wereld
of kan in die wereld geen hart bestaan
de verdere evolutie van de mens
Zal bovenaan blijven staan…
Bid en werk
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
535 In ons hart kunnen wij allen zoals
Sint Benedictus zijn.
Rust er een zegen op iedere dag.
Maakt het hart dat groot wenst
een mens in deemoed toch altijd
weer klein.…
Gelukkige.
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.404 By vlekloos bloed een stil en needrig lot; -
Een peinzend oog, doorstraald van zacht genoegen; -
Een juist verstand, - een hart, vervuld van God; -
En kalme moed bij zielevreê te voegen:
Zie daar wat meer dan 't weeldrig vreugdgenot,
Dan al de roem van 't noeste letterploegen,
Dan mijnroof is, waarom de harten zwoegen,
Maar die de…
Het aardse nat
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 Er is niets anders in de wereld
dan jouw witte maagdelijkheid
de winter over uitgestrekte velden
en ik voel me aangetrokken tot
jouw milde manier van ontdooien
de zachtheid waarmee jij water vormt
wanneer ik in mijn diepste stilte
tot jou kom met mijn bevroren hart
dan voel ik jouw kalmerende warmte
de melodie van de toekomst
klinkt…
Lenteknoppen.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
962 Ik voel mijn hart zó zwellen in mijn borst,
Of 't ook wilde openspringen, morgen vroeg,
Als al die groene knoppen om mij heen.
Hart, heugt u niet meer hoe ge eens bloeien dorst
En hoe de storm uw kelk te pletter sloeg?
En wilt ge wêer....? - Stil! zeg het mij alleen!…
Memorium aan mijn zus, (+ 30-05-1993)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 Je geest,
die ooit je lichaam droeg,
bewaar ik in mijn hart.
Je was het stervend leed,
gegroeid aan het eeuwig licht,
ontdaan van pijn en smart.
Je naam,
Je lief gezicht,
Gegrift,
In mijn hart van vlees
en bloed,
hoe kan ik je vergeten,
Ik wil naast je gaan
en staan
bij je strijden,
lijden,
je sterven,
je allerlaatste traan.…
Hoop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 we zullen onze
letters niet tevergeefs strooien
in de wind
ook al zinken we in een poel
van zuchten en geween
waar meedogenloosheid heerst
de liefde uit het hart gebannen de
kosmos gericht op goud en goed
het hart bloedde doet
met kinderen ondervoed van warme
troost voor
hun gemoed
ons oog in
zuchten naar omhoog
vasthouden…
Licht als zuivere zuurstof?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
429 Ik schoof de grendels dicht,
in mijn meervoudige kamers van
het hart, ooit bloeiden er rozen
door de tijd en ervaring gehard,
voor elke kamerdeur lag de keus
van een regenboog of doornenkrans
in dromen, er drupten tranen uit
elke ruimte die ik binnentrad
waar ik schaduw niet van licht kon ,
scheiden van een onregelmatige
hartenklop…
Liefde en geduld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Jij begreep wat ik nog steeds bewaarde,
lieverd, jij wist het in mijn hart te buigen
en reikte mij daarbij jouw liefdevolle hand,
echter stond ik nou niet meteen te juichen.
Lieverd, ik dank je voor je oneindige geduld,
tot mijn lege wereld weer kon worden bemand,
en mijn zo kille hart weer met liefde gevuld.…
Ik was alleen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
337 bonsde ervan en ik wou dat
ik haar aan iemand kon weggeven
maar ik houd teveel van de mensen
die ik ken om hun ongevraagd zo'n kado
te geven, ik schaamde me voor mijzelf
in het licht van de waarheid, mijn hart
sloeg ervan over en ik vroeg
me af waarom ik haar gekregen had
en van wie, een vriend, een vijand?…
Over taal en leven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
438 Draaien doen alle ware schrijvers,
die van harte schrijven willen,
en die echte letters zoeken.
Dat doen echte sprekers,
die fijne woorden vinden,
en die van harte spreken.
Taal,
al ons lief en leed,
ons hele doen en laten,
onze bergen en onze dalen,
daar draait ons hele leven om.…
droom
gedicht
4.0 met 5 stemmen
1.555 , zeg je, hemelsbreed in het hart
------------------------------
uit: Machandel (2013)…
Toekomst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
653 Maar U bent groter dan mijn hart.
Mensen ontzeggen elkaar toekomst.
Dat doet pijn.
Het houdt mensen klein.
Maar in U mag ik mezelf gelukkig prijzen.
Want onder het dak van sterren,
heeft U grote dromen met mij.
Vreugde vult mijn hart.
Dat ik in uw Naam mensen toekomst geven mag.…
zonder voorbehoud
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 Met de jaren komt de dood wat dichterbij
en kom je wat dichter bij de mensenkant
de kant van het hart steeds lichter van de gaten
gaten van mensen die uit het tafereel gevallen zijn
wat nog rest is het hart van de ander
wat dichter plakken, aan de gilet trekken
met slechts een paar woorden,
voorbij elke oneigenheid
want de dood omhels je bar…
Zwanenveer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
521 Wie in huivering om de boosheid van het kwaad
De demonische golfslag een zee vol smart
Waaruit de gloed van een berouwvol hart bestaat
Voorbij schrik en duisternis de vrede weet te vinden
In het fonkelend bewegen Gods liefde de kinderen
Doordringt verwarmt en samen weet te binden…
Heldere kameraad
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
623 Zie hoe je wandelt langs de Sturia
in jouw hoofd verloren vriendschap
hoe het moest gaan en is voltrokken
als een schip op weg naar nergens
de nachtvracht varend op de rivier
voelt hoe dromen zijn verdwenen
glimlach die op haar lippen lag
dauwdruppels glinsteren op tepels
de enige droom voor het zoete hart
in binnenste, het allerdiepste…