6320 resultaten.
Moeder Aarde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
3.270 ademtocht begeleidt ons
door het wonder van de natuur geschonken
eeuwen geleden gaf zij al kleurrijk
haar schoonheid aan ons, puur en ongerept
zonder schroom omhelste zij het leven
Ik kijk omhoog en ruik, proef en voel dat,
wat zij in haar onschuld liefdevol wilde
geven, niet langer gedeeld kan worden,
gespleten door scheuren in haar lichaam…
Vergeestelijkt
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.727 Z'n geest heeft een belangrijker taak
dan nagels knippen, kammen, scheren
zijn lichaam is maar bijzaak.…
stil maar schat
hartenkreet
3.6 met 26 stemmen
2.382 in de envelop
met randen donkergrijs
vind je nu mijn kaart
'hij is naar het paradijs'
mijn naam sierlijk gedrukt
nimmer zo aanwezig
ik kijk vanuit de wolken
ze zijn met mijn lichaam bezig
de doodgravers maken grappen
mijn stropdas zit te strak
het is dat ik al dood ben
ik zou stikken in dat pak
aangekleed moet ik ter aarde
in een…
's avonds
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.376 ‘s avonds hoeft zij niet meer lang te wachten
nog even en de wereld is in rust
als elkeen welterusten is gekust
en toeft in dromen die de dag verzachten
dan blijft zij hier alleen met haar gedachten
haar wakker lichaam van zichzelf bewust
de stem van het verstand die zachtjes sust
en spreekt van hoop met haar verborgen krachten
nog draalt…
Verwoeste stad
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.009 Menselijk
't Lichaam gebleven. Ossip Zadkine
Noch uit 't hart
Noch uit 't oog!…
Dromenwever
hartenkreet
2.7 met 43 stemmen
5.620 Kom in mijn rijk ,
Schone vrouwe, satijnen engel
Vergeet de buitenlanden
Zie het palet van avondkleuren
Zij geuren naar rozen en jasmijn
zoals je haar,
zoals je lippenrood,
dat de wolken openbreekt
Weet je hoe mooi je lied is,
de tere boog van je hals,
het verhaal van je zoete ogen
Weet je hoe de ontloken bloem
van je ontvouwde lichaam…
gedachten zonder uiting
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.455 de zon schijnt weer voor mij
weg de betekenis van wij
de geur van verlangen
is in het verleden gevangen
onze lichamen warm en voldaan
kan ik nog naast je staan?
de glans is vergaan door onzekerheid
geloof je me als ik je zeg dat het me spijt!…
Dreiging van het beest
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
2.363 geluk weer wat dichterbij
misschien wel voor het grijpen
tot de dreiging van het beest
weer plotseling genadeloos
broos herstel de grond in boorde
herleven weer veranderend
in angstige onzekerheid
hoeveel cellen kozen reeds
de zwarte zijde van het beest
hoeveel cellen pleegden verraad
aan hun tak: het overleven
vertrouwen in het lichaam…
piercing
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
2.077 haar
haar edelste deel met een ring bij elkaar
ik vroeg haar voorzichtig of dat nou wel moest
en of zij niet bang was voor uitslag of roest
zij antwoordde mij: "Dit is echt naar mijn zin,
alleen kom ik zo nooit een vliegtuig meer in,
ook slaap ik onrustig en als ik mij draai
word ik vaak wakker van al het lawaai,
maar weet jongeman, mijn lichaam…
DE DOOD VAN MEI
poëzie
4.6 met 13 stemmen
4.679 En in zich voelde zij het laatste: wil,
De allerlaatste wil der stervenden,
De wil tot doodzijn die het zwervende
Mensengeslacht doet stilstaan en hen drijft
Van zelve naar de grond waar ’t lichaam blijft.…
Vernietigend
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.428 iedere dag
voorzichtige stappen, om het lot niet te tarten
En toch, als het even kan, een zijstap
maar nooit terug, nooit heel
en altijd minder dan de vorige keer
dromen najagend in de nacht, kleur
bekennen overdag, lijdzaam
Je mond in glimlach verstild
de grootste onzekerheid kwam pas
nu je ziekte een naam kreeg, twee letters
je lichaam…
Pulserend universum
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
770 cirkelen langs de eeuwigdurende
spiraal steeds verder weg
de echo van het verleden kan hen niet vinden
onmeetbaar en niet aangeraakt door
mensenhanden blijft alleen
dit vergezicht onveranderd
terwijl in onze kleine werkelijkheid
het tempo zich versnelt
lijkt het universum te pulseren
als een enorm hart
in een oneindig machtig lichaam…
Gebroken spiegelbeeld
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
816 De stilte van haar lichaam
was oorverdovend sterk
toen ze lachte
omdat haar spiegelbeeld
aan scherven lag.
Lachen dat eigenlijk
schreien wilde zijn.
Maar niemand hoorde het
toen haar mond
geen geluid meer maakte.…
handjes van hout
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
651 scheef weggezakt
voor de pc verdwijnt
de echte wereld
neemt me mee
we gaan weer koppie
onder in de virtuele zee
zien maskers
die gezichten zijn
touwtjes die ze trekken
handjes van hout
een enkeling van porselein
het lichaam kan verrekken
ze spelen het spel
van doden en vermisten
mensen koud als ijs die
liefde en de goot verwensen…
lente
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.093 overgang
opvliegertjes en koude rillingen
maar dat maakt mij niet bang
Ik heb de vorst alweer vaarwel gezegd
en terug naar winterland gezonden
beetje sneeuw en wat vriezen gehad
en heb het toen weer genoeg gevonden
Zie nu crocussen bloeien en sneeuwklokjes
en narcissen komen uit de grond
jaja het wordt me het weertje wel
lente maakt lichaam…
lentezon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 zullen je ogen me zien,
en je lichaam, nu nog een schaduw,
zal zich aan de lente warmen.
Ik zie elk van je haren op het kussen,
Wacht tot je armen me omarmen,
En ik in je schaduw kruipen kan.
Wacht op de onthulling van je gezicht
In ons eerste lentelicht.…
Wat kan mijn verwachting nog zijn?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
644 Uw gena geeft Gij enkel in de hoop,
gemeenschap in lichaam, bloed en doop
Egbert Jan van der Scheer
21-03-‘09…
uit de boekjes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
552 Maar mijn lichaam
begreep het niet. Mijn hoofd stond
toen nog los op mijn torso, het moest
nog verbonden worden met mijn wandelgangen.
Vroeger deed men aan boekenwijsheid!…
Nolite iudicare
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.004 Ziet hij in zalig zwijgen,
Hoe angstig wij aan levens steile rand
Over het geheim van zijn stil lichaam nijgen?
----------------------------------------------
uit: Het kostbaar bloed (1919-1921)…
Zilte zeewind
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
2.039 - Terwijl de klokken 10-maal de morgen luiden -
De dag verzucht zijn prachtige beelden
aan de wind, die de omgeving teistert
en het zand zachtjes langs mijn lichaam
doet schuren. Over de heuvels
met helder helmglas klinken de liederen
van de wind zoals ze meerendaags klinken.…
Uch
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.108 kunnen wij
opgesloten blijven
aangezien wij gemaakt zijn
om te vliegen
vliegensvlug
uch uch uch
zzz
mug
slaapt
slaapt
zzzz
mug ga af
zo maf
zuig het bloed uit mij lichaam
en de slang
gang
licht
gang
eind
luch
eind
pad
ga
en wacht
nooit meer op
het eind
dat komt
ooit
uch
uch
uch
luch
geen oogst dit jaar
alleen maar
staan…
Leegte bevriest mijn ziel...
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.395 Het moment van afscheid bevriest mijn ziel
als de dood je meeneemt ver hier vandaan
Langzaam zakt je lichaam in de zwarte mist
die je meeneemt uit dit vergankelijk bestaan...…
DE ZIEKTE VAN BELLE VAN ZUYLEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 rotsblok lig ik op de aarde
Sinds Jean-Samuel ’t contact verbrak
Ik vind bij Cagliostro onderdak
Hij hecht aan Mesmers theorieën waarde
Magnetiseert, iets wat mij zorgen baarde
Maar tegelijkertijd een halm toestak
De wetenschap hangt aan de wilgentak
Zelfs Newton is niet meer van deze aarde
De graaf, genezer, ziet mij vorsend aan
Het lichaam…
vader
netgedicht
2.5 met 37 stemmen
3.345 De gekromde vingers van zijn hand
die zwart – wit wijzen, nooit vragen
het lichaam dat wegbuigt
de keurig gepoetste bruine schoenen
alleen zijn pak is grijs.
Hij is niet groot, de oude man
maar de stem is scherp,
als de vouwen in zijn broek
snijdende woorden gaan levenslang mee
maar hij slaapt goed, en hij eet goed.…
Ik droomde dat het anders was #4
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 Ik droomde dat het anders was
Vrij van geest de dagen lengde
De uithoeken des levens verkende
In rust volledig van de angsten genas
Explosies van verblindend licht
Zwepen sloegen in mijn gezicht
Implosies van vergaan vertouwen
Die muren tussen lichaam en ziel bouwden
Flarden mist mijn stad omsloten
Schaduwen verdwaalden in het duister…
Liefdesspel.....
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.469 harten verwarmen,
lichamen omstrengelen, vertrengelen, ineen
intens samen, tot een, samen, alleen.....
"Voor eeuwig" zeggen zij..
en lopen, met gesloten ogen
.. alsof zij anders logen..
aan oude ervaring, voorbij...…
dwaalspoor
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
632 mijn lijf en leden
onderhorig
aan de metaforen
al wat rest
zijn lidwoorden
het gewone van mezelf
de onlust
het alledaagse articuleren
het erkennen
ligt in de persoonsvormen
van jij en ik
tussen accoladen
en de naaste buurman
die zich de vraag stelt
van al dat wauwelen
liever nog zou ik gewoon zwijgen
terugkomend in mijn lichaam…
Tanen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
607 mijn lederenhuid weerstaat
de volmaaktheid van mijn dromen, het pad
dat me drijft langs opgedroogde vennen
en afgegraven wierden voedt mijn gedachte
met zinnen die ik niet wil spreken
het zijn slechts grauwe kleuren
die het sterven bespoedigen
in een lichaam dat zijn adem
sprokkelt in een
wereld die de zijne niet is
het doel…
Hand in hand
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
757 Je lichaam is als dat van God:
rein, wit,vormloos en geen afdrukken
in de sneeuw achterlatend.
We wandelen hand in hand
over deze eindeloze ijzige stilte
totdat we het koud krijgen en
onze schaduw achter nalopen
naar ons warme huis…
In memoriam patris
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.262 Zal ik u eenmaal beiden wedervinden,
Waar ook mijn ziel de vrijheid zal verwerven
En waar geen lichaam haar meer kan bederven?
Daarginder worden ziende alle blinden,
Daarom zal het wellicht hier niet geschieden
En dorst ik vaak naar hemelse gebieden.…