Alle inzendingen over lichaam

6320 resultaten.

Sorteren op:

Moeder Aarde

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.270
ademtocht begeleidt ons door het wonder van de natuur geschonken eeuwen geleden gaf zij al kleurrijk haar schoonheid aan ons, puur en ongerept zonder schroom omhelste zij het leven Ik kijk omhoog en ruik, proef en voel dat, wat zij in haar onschuld liefdevol wilde geven, niet langer gedeeld kan worden, gespleten door scheuren in haar lichaam…

Vergeestelijkt

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.727
Z'n geest heeft een belangrijker taak dan nagels knippen, kammen, scheren zijn lichaam is maar bijzaak.…

stil maar schat

hartenkreet
3.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.382
in de envelop met randen donkergrijs vind je nu mijn kaart 'hij is naar het paradijs' mijn naam sierlijk gedrukt nimmer zo aanwezig ik kijk vanuit de wolken ze zijn met mijn lichaam bezig de doodgravers maken grappen mijn stropdas zit te strak het is dat ik al dood ben ik zou stikken in dat pak aangekleed moet ik ter aarde in een…
Wim Niesten27 december 2003Lees meer >

's avonds

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.376
‘s avonds hoeft zij niet meer lang te wachten nog even en de wereld is in rust als elkeen welterusten is gekust en toeft in dromen die de dag verzachten dan blijft zij hier alleen met haar gedachten haar wakker lichaam van zichzelf bewust de stem van het verstand die zachtjes sust en spreekt van hoop met haar verborgen krachten nog draalt…
klaasje6 februari 2004Lees meer >

Verwoeste stad

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.009
Menselijk 't Lichaam gebleven. Ossip Zadkine Noch uit 't hart Noch uit 't oog!…

Dromenwever

hartenkreet
2.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 5.620
Kom in mijn rijk , Schone vrouwe, satijnen engel Vergeet de buitenlanden Zie het palet van avondkleuren Zij geuren naar rozen en jasmijn zoals je haar, zoals je lippenrood, dat de wolken openbreekt Weet je hoe mooi je lied is, de tere boog van je hals, het verhaal van je zoete ogen Weet je hoe de ontloken bloem van je ontvouwde lichaam…
troebadoer1 oktober 2008Lees meer >

gedachten zonder uiting

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.455
de zon schijnt weer voor mij weg de betekenis van wij de geur van verlangen is in het verleden gevangen onze lichamen warm en voldaan kan ik nog naast je staan? de glans is vergaan door onzekerheid geloof je me als ik je zeg dat het me spijt!…

Dreiging van het beest

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.363
geluk weer wat dichterbij misschien wel voor het grijpen tot de dreiging van het beest weer plotseling genadeloos broos herstel de grond in boorde herleven weer veranderend in angstige onzekerheid hoeveel cellen kozen reeds de zwarte zijde van het beest hoeveel cellen pleegden verraad aan hun tak: het overleven vertrouwen in het lichaam…

piercing

hartenkreet
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.077
haar haar edelste deel met een ring bij elkaar ik vroeg haar voorzichtig of dat nou wel moest en of zij niet bang was voor uitslag of roest zij antwoordde mij: "Dit is echt naar mijn zin, alleen kom ik zo nooit een vliegtuig meer in, ook slaap ik onrustig en als ik mij draai word ik vaak wakker van al het lawaai, maar weet jongeman, mijn lichaam…

DE DOOD VAN MEI

poëzie
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.679
En in zich voelde zij het laatste: wil, De allerlaatste wil der stervenden, De wil tot doodzijn die het zwervende Mensengeslacht doet stilstaan en hen drijft Van zelve naar de grond waar ’t lichaam blijft.…

Vernietigend

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.428
iedere dag voorzichtige stappen, om het lot niet te tarten En toch, als het even kan, een zijstap maar nooit terug, nooit heel en altijd minder dan de vorige keer dromen najagend in de nacht, kleur bekennen overdag, lijdzaam Je mond in glimlach verstild de grootste onzekerheid kwam pas nu je ziekte een naam kreeg, twee letters je lichaam…
Renate22 juni 2006Lees meer >

Pulserend universum

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 770
cirkelen langs de eeuwigdurende spiraal steeds verder weg de echo van het verleden kan hen niet vinden onmeetbaar en niet aangeraakt door mensenhanden blijft alleen dit vergezicht onveranderd terwijl in onze kleine werkelijkheid het tempo zich versnelt lijkt het universum te pulseren als een enorm hart in een oneindig machtig lichaam…
Willy Vittali24 augustus 2006Lees meer >

Gebroken spiegelbeeld

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 816
De stilte van haar lichaam was oorverdovend sterk toen ze lachte omdat haar spiegelbeeld aan scherven lag. Lachen dat eigenlijk schreien wilde zijn. Maar niemand hoorde het toen haar mond geen geluid meer maakte.…
Marina25 augustus 2006Lees meer >

handjes van hout

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 651
scheef weggezakt voor de pc verdwijnt de echte wereld neemt me mee we gaan weer koppie onder in de virtuele zee zien maskers die gezichten zijn touwtjes die ze trekken handjes van hout een enkeling van porselein het lichaam kan verrekken ze spelen het spel van doden en vermisten mensen koud als ijs die liefde en de goot verwensen…
wil melker24 oktober 2006Lees meer >

lente

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.093
overgang opvliegertjes en koude rillingen maar dat maakt mij niet bang Ik heb de vorst alweer vaarwel gezegd en terug naar winterland gezonden beetje sneeuw en wat vriezen gehad en heb het toen weer genoeg gevonden Zie nu crocussen bloeien en sneeuwklokjes en narcissen komen uit de grond jaja het wordt me het weertje wel lente maakt lichaam…
Moeke11 maart 2009Lees meer >

lentezon

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
zullen je ogen me zien, en je lichaam, nu nog een schaduw, zal zich aan de lente warmen. Ik zie elk van je haren op het kussen, Wacht tot je armen me omarmen, En ik in je schaduw kruipen kan. Wacht op de onthulling van je gezicht In ons eerste lentelicht.…
fred ha13 maart 2009Lees meer >

Wat kan mijn verwachting nog zijn?

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 644
Uw gena geeft Gij enkel in de hoop, gemeenschap in lichaam, bloed en doop Egbert Jan van der Scheer 21-03-‘09…

uit de boekjes

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 552
Maar mijn lichaam begreep het niet. Mijn hoofd stond toen nog los op mijn torso, het moest nog verbonden worden met mijn wandelgangen. Vroeger deed men aan boekenwijsheid!…

Nolite iudicare

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.004
Ziet hij in zalig zwijgen, Hoe angstig wij aan levens steile rand Over het geheim van zijn stil lichaam nijgen? ---------------------------------------------- uit: Het kostbaar bloed (1919-1921)…

Zilte zeewind

hartenkreet
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.039
- Terwijl de klokken 10-maal de morgen luiden - De dag verzucht zijn prachtige beelden aan de wind, die de omgeving teistert en het zand zachtjes langs mijn lichaam doet schuren. Over de heuvels met helder helmglas klinken de liederen van de wind zoals ze meerendaags klinken.…
Ilona20 juli 2009Lees meer >

Uch

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.108
kunnen wij opgesloten blijven aangezien wij gemaakt zijn om te vliegen vliegensvlug uch uch uch zzz mug slaapt slaapt zzzz mug ga af zo maf zuig het bloed uit mij lichaam en de slang gang licht gang eind luch eind pad ga en wacht nooit meer op het eind dat komt ooit uch uch uch luch geen oogst dit jaar alleen maar staan…

Leegte bevriest mijn ziel...

hartenkreet
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.395
Het moment van afscheid bevriest mijn ziel als de dood je meeneemt ver hier vandaan Langzaam zakt je lichaam in de zwarte mist die je meeneemt uit dit vergankelijk bestaan...…

DE ZIEKTE VAN BELLE VAN ZUYLEN

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 629
rotsblok lig ik op de aarde Sinds Jean-Samuel ’t contact verbrak Ik vind bij Cagliostro onderdak Hij hecht aan Mesmers theorieën waarde Magnetiseert, iets wat mij zorgen baarde Maar tegelijkertijd een halm toestak De wetenschap hangt aan de wilgentak Zelfs Newton is niet meer van deze aarde De graaf, genezer, ziet mij vorsend aan Het lichaam…

vader

netgedicht
2.5 met 37 stemmen aantal keer bekeken 3.345
De gekromde vingers van zijn hand die zwart – wit wijzen, nooit vragen het lichaam dat wegbuigt de keurig gepoetste bruine schoenen alleen zijn pak is grijs. Hij is niet groot, de oude man maar de stem is scherp, als de vouwen in zijn broek snijdende woorden gaan levenslang mee maar hij slaapt goed, en hij eet goed.…

Ik droomde dat het anders was #4

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
Ik droomde dat het anders was Vrij van geest de dagen lengde De uithoeken des levens verkende In rust volledig van de angsten genas Explosies van verblindend licht Zwepen sloegen in mijn gezicht Implosies van vergaan vertouwen Die muren tussen lichaam en ziel bouwden Flarden mist mijn stad omsloten Schaduwen verdwaalden in het duister…

Liefdesspel.....

hartenkreet
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.469
harten verwarmen, lichamen omstrengelen, vertrengelen, ineen intens samen, tot een, samen, alleen..... "Voor eeuwig" zeggen zij.. en lopen, met gesloten ogen .. alsof zij anders logen.. aan oude ervaring, voorbij...…
Nicoline24 april 2010Lees meer >

dwaalspoor

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 632
mijn lijf en leden onderhorig aan de metaforen al wat rest zijn lidwoorden het gewone van mezelf de onlust het alledaagse articuleren het erkennen ligt in de persoonsvormen van jij en ik tussen accoladen en de naaste buurman die zich de vraag stelt van al dat wauwelen liever nog zou ik gewoon zwijgen terugkomend in mijn lichaam…

Tanen

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 607
mijn lederenhuid weerstaat de volmaaktheid van mijn dromen, het pad dat me drijft langs opgedroogde vennen en afgegraven wierden voedt mijn gedachte met zinnen die ik niet wil spreken het zijn slechts grauwe kleuren die het sterven bespoedigen in een lichaam dat zijn adem sprokkelt in een wereld die de zijne niet is het doel…
elze1 augustus 2010Lees meer >

Hand in hand

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 757
Je lichaam is als dat van God: rein, wit,vormloos en geen afdrukken in de sneeuw achterlatend. We wandelen hand in hand over deze eindeloze ijzige stilte totdat we het koud krijgen en onze schaduw achter nalopen naar ons warme huis…

In memoriam patris

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.262
Zal ik u eenmaal beiden wedervinden, Waar ook mijn ziel de vrijheid zal verwerven En waar geen lichaam haar meer kan bederven? Daarginder worden ziende alle blinden, Daarom zal het wellicht hier niet geschieden En dorst ik vaak naar hemelse gebieden.…