6020 resultaten.
VERLANGEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.509 Zo ligt mijn ziel te branden van verlangen,
de vlammen hoog en wild ten hemel stijgend,
als grote, vuur'ge, opwaarts gaande slangen;
en popjens van verstand en rede, hijgend
zich reppen, om wat blussingsvocht te langen....
maar 't vuur verheft zich, machtig groot en zwijgend.…
Er was mijn moeder
gedicht
3.6 met 5 stemmen
8.779 Er was een vraag die ik haar graag wilde stellen. Er was het wachten op hét
moment. Als ze het vlees omdraait bijvoorbeeld. Dan zeg ik heel snel
wat ik zeggen wil, hoop dat ze het niet merkt, toch hoort en dat ze dan
per ongeluk antwoord geeft.
Er was mijn moeder die het vlees omdraaide. 'Mama, ziet God mij altijd?…
Het is weer "Mooi Weer"
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
565 De familie ademt zich gezond,
de vogel raakt stil, wild op de vlucht.
Komt het door het blaffen van de hond,
of is het hun stadse lucht.
Ook de stranden met dit mooie weer gevuld,
laten zich aanzien als maden op een bord.
Na"staand"zweten in de trein, of twee uur file geduld,
vertelt de radio dat het morgen weer regen wordt.…
Tot ziens
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.319 een liefde net zo fysiek
als het romantiek was
Een liefde die overloopt
van zeggen, en alsjeblieft
en voelen, en nemen
en niet alleen in mijn hoofd
Je zat in mijn hoofd
je zat niet in mijn lichaam
je zat in mijn liefde,
niet in mijn bed
Ik wist het niet
ik voelde het niet
tot zij,
die het me liet zien
Jij hebt geen schuld
ik wilde…
In een wolk naar boven
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
608 Zij staarden en staarden maar
van op de berg, diep bewogen
dat was toch hun Meester daar
Hij dreef in een wolk naar boven
Hij gaf de aarde nog Zijn zegen
en Zijn gezicht straalde als de zon
Hij wilde in vreugde afscheid nemen
waar Zijn leven als kind ooit begon
Hij was hen op alle wegen voorgegaan
had overal zijn sporen nagelaten
Hij…
Samen ter ziele
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
515 wij hebben onze zielen
naamloos geopend
de pijn geleden van
het er niet meer zijn
na wanhopige gebeden
samen waren we daar
zonder gezichten omdat
we niets van elkaar wisten
tot het moorden in woorden
die we niet wilden horen
de explosie het geren
paniek zonder perspectief
de inkeer en het weten
dit niet te zullen overleven…
Briefje voor Sint
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.291 Zeg Sint, ik wilde U toch eens vragen,
als U hier bent komende dagen,
kunt u zich dan eens verlagen
om om te zien, naar de oude van dagen!?
Tevens Sint, schrijf ik meer,
als U rijdt op Uw witte paard,
breng dan wat lekkers en wat snoep
naar de voedselbank, de vergeten groep!…
Ook ik
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
639 social media
in Amerika staan vrouwen op
bekende koppen rollen
gaan door het slijk
hier gaat ook de beerput open
in de schrijverswereld, toneelwereld
sportwereld, en de modellenwereld
ik voel me verwant
want ook ik was een meisje
van elf toen er misbruik
van mij werd gemaakt
ik bleef een roepende in de woestijn
niemand die het wilde…
Nog niet
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
611 Moeten ze de rest van hun leven zwoegen
om te krijgen wat ze wilden.
Rust en vrede nemen in hun huidig stadium
of verwelken van ouderdom.
De tijd tikt gewoon verder
zonder onderbreking of troostende woorden.
Ik zelf ben diegene die de teugels
strakgespannen moet houden
en een thuiskomst voorzien zoals de tijd van toen.…
Vogel verschrikkend
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
511 ik heb nooit
om durven kijken
projecteerde in
slechte tijden
vrolijk zijn om
blij van te worden
in al die tijd
hoefde ik
niet te weten
wat ik van mezelf
en anderen heel
snel wilde vergeten
nooit heb ik
erbij stil gestaan
zag bij mijn
voeten ruïnes
langsgaan van het
gebeuren die dag
nu moest
ik wel kijken
naar alle lijken…
Al buldert de wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Mijn ogen zal ik nog niet voorgoed opslaan,
al zijn ze vannacht plots met schrik vervuld,
is er werkelijke onrust in mij komen wonen
die met alle macht het wankele wilde tonen.…
poetsen in de kou
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
564 te poetsen
en heb effe geen tijd om naar u toe te roetsjen
mevrouw, het komt me voor
zoals ik dat wel vaker hoor
uw schoonheid kan een ieder echt bekoren
maar ik, ik heb mij nog niet geschoren
mevrouw, tot slot, ik schaam mij rot
sta me hier aan te stellen
dat ga ik ze thuis zeker niet vertellen
maar als ik u wat verwarmen mag
dat wilde…
Gewond Hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
572 degene die God had gevonden
Maar God is ook dat we dingen moeten leren
en omwille hiervan zal het leven tegen ons keren
Niet eerder wist ik van hartenpijn
Ik voelde een ontzettende smart en vond haar vilein
Het heeft zoveel pijn gedaan
dat ik bijna niet meer verder kon gaan
Een gedachte aan haar en ik maakte mijn hart van steen
ik wilde…
Meer Beatleliefjes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 op een affaire
had geen 't alleenrecht,
maar hun naam
was vereeuwigd in klank
geen van hen wilde
- dat spreekt -
iets ontkennen
maar ze waren vereend in hun dank…
waarom het allemaal zo moet zijn
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
449 Wilde vooral weten waarom het weer begon.
Het begint zoals op andere dagen.
Het mij afvragen
waarom het allemaal zo moet zijn.
Ik gedragen door het wonder van het leven
voel mij tussen dit alles zo ontzaglijk klein.
Ik zet al mijn ramen open.
Zet mijzelf op het juiste spoor.…
Veilig verkeer in Nederland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Een oude baas van bijna zevenenzeventig jaar,
liep met een keppeltje op zijn schaars geworden haar,
in Amsterdam en wilde graag de straat oversteken
bij een zebrapad na goed te hebben uitgekeken.
Er naderde een jonge man op een scooter heel snel,
maar voor een man met zoveel jaren stopt men meestal wel.…
RIVIER "LEVEN"
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 In de brede stroom draaien wilde kolken
gulzig zuigend rond als een grote kluwen,
laten zich soepel dansend voort duwen
door onvermoeibare lucht- en schuim dolken,
vol balletglans uit zonnige wolken,
om heftig op te springen, dan te luwen,
mogen 't goede en 't kwade samen stuwen
naar hun einddoel, dat God zal vertolken.…
Wat zaait het leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 De wintermaanden hebben gedragen en gebaard
hebben ons als voorjaarsboden aangestaard,
wensen nu eveneens met het daglicht te spelen,
al wilden krokussen deze zonnestralen al stelen.
De aarde is vol van al dat water door de stormen,
wil ze haar wil nu tonen in deze verschijningsvormen.…
gebroken geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 zittend
waar hij zo graag samen was
met de liefde van zijn leven
staart hij wat buiten passeert
de tijd met denken dodend
aan wat tussen hen gebeurde
tot zij op een dag vertelde
dat zij hem verlaten moest
na een avond vol van drank
zei zij alleen te willen zijn
nu haar hart gebroken was
door zijn dronken bekentenis
dat hij ooit in een wilde…
Zondaglied
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
456 de grootste afgod van onze
tijd is voor veel mensen
de mobiele telefoon geworden
door inktzwarte duisternis omgeven
met al wat in ons schreit
door angst en pijn
de ogen steevast op de lijn,
of ons hart dit wilde?…
Kind van de zon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
524 Dat jij een kind van de zon was
de vroege seizoenen van je bestaan
daar hadden gebloeid waar vandaan
jij noodgedwongen moest gaan
met niets in je koffers
daarover wilde je liever niet praten
toch heb je me eens verteld
hoe je op het executieterrein
van de gele soldaten de laatste
minuten van je leven aftelde
maar waarvan je zus je bevrijdde…
Middaghitte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Middaghitte baart een monster:
een wild opzwepende wind
die woedend de bomen in brand zet...!
Daar brult al een megafoon:
'Waag het niet aan het bier te zitten!
Wie laveloos gaat liggen pitten,
vindt zijn huis terug als skelet.
Onbeneveld kunnen wij elkaar
uit deze vuurzee redden.'
Later loop je
hondsmoe door het dorp.…
VERJONGEND WERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Rustig bruin omhelst wild rood met beleid.
Romig wit wordt opgebeurd door licht blauw.
Inlegkunst schept zoektocht, van wetten bevrijd.…
Onbegrepen beertjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
557 Zo breken wilde beren los.
Wanneer onbegrepen mannen,
als vaders worden begrepen,
zijn alle moeders blij.
Mannen, laat namens hen niet na,
om spelend kind te blijven.
Vergeet nooit wie u liefde gaven.
Bemin al uw Madonna's.
Blijf uw liefdes trouw.
In de hemel woont een wijze Vader.…
ZANDWEG ADEMT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
352 Hij schept een korte, wild spelende stond:
vaste stee en drang tot zwerven verbleken
tezamen op ruisende nevelgrond.…
EEN ROOS WOU NIET ONTLUIKEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
709 zijn gebroken
het was een waan dat dit stormtij ooit zou keren
dat op een dag alles weer in bloei zou staan
maar onze illusie is als zwarte rook opgegaan
omdat wat voorbij is , moeilijk nog kan keren
maar zoals na elke storm, de stilte is teruggekeerd
wie had niet gewild dat alles bleef zoals voorheen
wij die verzen in pure schoonheid wilden…
DE ONMENSELIJKING UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
732 nauwelijks kansen
kregen ook pandemie en
chaos hebben dit misstand
niet genivelleerd de een
zijn brood is de ander zijn
dood was heel snel geleerd
het hete vuur van
besef zorgde voor
een ongekende deling
feesters die het
naderend einde
verwelkomden en
de laatste gokkers
die tegen beter weten in
de zon ook in zijn laatste
dagen wilden…
Met rood overgoot
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 de lage zon
donker
contrasteerden
ze op de witte
stenen muur
van de buren
jouw voeten
raakten net
de rand ik
bescheidener
in lengte maar
gespierd de
overhand
we liepen alle
passen hinkelden
en sprongen
hoger dan ooit
moesten vreselijk
lachen hoe
onze schaduwen
vaak uit zichzelf
bewogen en wij
in herkenning de
reprise wilden…
Het duister van de zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Het duister van de zomer
vertelde je
over een leven
in digitale brieven
officieel verzonden
door het moraal
van mensen
in een keurslijf
een ingeblikte zon
en zwermen vogels
rond de schemerlamp
iedere avond voor de beeldbuis
een vreemd en wild verlangen
Soms stond je stil
bij de schaduw
die waanzin vertolkte
dan was je even…
Godenspijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
516 Ontsproten aan het speeksel
van Sleipnir, schuimbekkend,
ziedend langs de hemel razend
met de Wilde Jacht;
Geboren uit Velum Universale
aan de voet van Berk,
Den en Spar, staande
in een Heksenkring;
Bron van kennis en inzicht,
euforische roes, brug
tussen de werelden
van mensen, geesten en Goden;
Je extase brengende hoed
werd geëerd…