6196 resultaten.
Het is weer nacht
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
583 Het is weer nacht, het is weer stil, de rust komt
niet zoals ik wil, gedachten zijn er veel te veel,
ik zoek een rustpunt in ’t geheel, mijn ogen sluiten
op een strand, daar neem jij mij al bij de hand.…
afgestemd op….demonstreren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 praten tegen lange rijen
stenen, aaneen gemetseld
tot een starre muur, geen venster
om het licht van vrijheid
te omhelzen en geen deur
om alle waarheden buiten te sluiten
kille dwazen nokkelen met
hun knokkels tegen de grijze voegen,
de zwakste schakel in deze donkerrode
doorgelegen vesting - niets is minder
waar, de hechting is sterker…
Dwalen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
686 Lief leven
leer me te kijken met mijn hart
te voelen met mijn ziel
om al je vreugde te beleven
leer me je te begrijpen
als je wreed bent, leer me
je les, laat me ontwikkelen
sluit mijn ogen
voor kwaad dat neemt
voor haat dat voedt
open ze voor anderen
laat me geven lief leven
schenk me tomeloze energie
leer me je loslaten…
Gluiperds met egards
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 en
daar nog ingegroeid
om daarvan los
te komen moest
ik gaan dromen
en het corrigeren
alles weer opnieuw
proberen maar nu
zonder stress
en bijwerkingen
het aardse heeft
veel levensbindingen
van mindere kwaliteit
die een makkelijke
entree voor een paar
centen hebben zoals
loslippigheid kan zo op de
geldmaat gemeten worden
zo sluit…
Gepasseerd station
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 De hal bleek nog een vrijplaats,
maar buiten hingen gewatteerde dekens uit,
klaar om me in te kunnen sluiten.
Het kantoor voor het station
had de mist herschapen in hotel `Terminus`,
de gasten- en geestenburcht
waar vader en ik vroeger wachtten op de bus.…
Were di
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
328 man die jou ophaalt
je vader is, weer je dan
Recht je schouders en je ogen
Durf schaamteloos zijn zoon te zijn
Als mensen jou zien en gniffelen
omdat je een andere naam hebt
dan je vader, je tante en je oma
weer je dan met de waarheid
van hun daden, die groter is
dan wat er in de registers staat
Als je niet weet waar je aan toe bent
sluit…
Bloeiloze bloemen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
399 Hij zal haar niet verlegen benaderen
niet in nabije toekomst of in dromen
hij sluit het boek halverwege
zonder verleden in het heden.
Donkere nachten vallen in vertrouwen
onder lichte zomersterren
van voortijdige droeve stilte
geen heimwee en geen verlangens
uiteindelijk is er een toekomstige weg.…
De laatste wachter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
250 Het leven glinstert daar, net buiten haar bereik,
zo pijnlijk mooi dat zij haar ogen sluit.
Zij ziet de vloedlijn stijgen, centimeter voor dag,
en zij blijft staan, tot het zout haar adem overneemt.
Want de redding is een taal die zij niet meer spreekt,
en het offer is te groot voor een hart dat al is gestopt.…
Jij en ik
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
179 Ik zie wat jouw ogen zagen en zal dat zien totdat ze sluiten.
Muur gebouwd en het voelt veilig maar ooit moet je wel naar buiten.
Eenmaal daar valt alles mee, beginnen vogels zelfs te fluiten.
En daar en dan zal je beseffen dat je je gevoel gewoon mag uiten.
Jij en ik we zijn geblessed.
En al loop je soms te klagen.…
Wat nog achterblijft
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
149 Wanneer het licht zich
terugtrekt en de horizon in bleke
rust oplost, blijft een stille helderheid nog even
achter, een zachte afronding die mij niet sluit maar draagt.…
Voor de liefste onbekende
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
164 En als de avond zich sluit
rond mijn schouders, blijft je contour
in de lucht achter: een lijn van verwachting en
rust die mij uitnodigt je te herkennen wanneer je komt.…
In eentonigheid van sterven
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
185 De harp trilt na in de holle aarde,
een laatste akkoord voor de stilte invalt
en de meisjes hun instrumenten sluiten.…
Fantoomruil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
99 Zondag de kubisten vluchten
ruilhandel op de papiermarkt flopt
de mystieke driehoek sluit zich
grijze ratten slapen zonder script
Glas reflecteert een oude bekende
fantoom-meubels tegen woekerprijzen
de glimlach is een valstrik
geheugen gecrasht in paranoia
Kijk in de verweerde spiegel
de zwarte markt stort in
van goud naar oud papier…
VERGRIJZING; FINANCIEEL EN EMOTIONEEL!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 Vergrijzing geen probleem meer
financieel gezien dan
nu de mens nog, de ouderen
emotioneel gezien dan!…
MET DANK AAN KLOOS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
711 het deinen van de zee
is Kloos’ taal voor de kwal
hij raakt aan lager wal
de kwal wil weer naar zee
de golven van de zee
beheersen Kloos én kwal
zee speelt als met een bal
neemt soms de kwal weer mee
de deining van de zee
Kloos roept en juicht: hoezee
neem jij de kwal weer mee?
jawel, zij neemt hem mee:
Kloos: ja! nog steeds deint…
Bye bye bye!
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
455 Ik ben heel aangenaam verrast,
ja echt
Dat men zich stoort aan al die loze kreten
Dat men van schone schijn niks meer wil weten
En liever luistert naar de groene specht
Ik ben het grotendeels
wel met hen eens
Dat zal u denk ik misschien ook verbazen
Ook ik heb weinig op met holle frasen
In Papiamento, Koeterwaals of Deens
Ik ben, kortom…
A.I.dee
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
560 Ik lees
en las
De man die er
niet was
een reisje
door het brein
van Anil
Ananthaswamy
Bestaat hij wel
en heeft hij real live
überhaupt bestaan
met geboorte
-plaats en -datum
humanoïde man
meer dan
denkbeeld
of icoon
zo'n digitale
representatie
kreeg voet
aan de grond
in Japan
op hokaido en honshu
wordt…
Psychologieën I
poëzie
3.5 met 18 stemmen
2.716 'k Ben als een speler, maar die zó goed speelt,
Dat hij zichzelve niet-te-spelen schijnt,
En zich eerst schoon vindt in zijn eigen spel,
En zich in 't leven met zichzelf verveelt,
En zich op straat met de gedachte pijnt:
'Nu ben 'k mijzelf niet - op de planken wél.'…
nog waart de wierook rond
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.013 een laatste ronde
jij koos voor onderdrukten
leidde hen Egypte uit
gaf hen de tien geboden
genade als een tweede huid
je hebt hun kruis gedragen
de belofte ingelost
wij kunnen nu weer hemel vragen
omdat het paradijs ook is verlost
nog waart de wierook rond
staan deuren wijd geopend
maar in de kerken is geen hond
liefde blijkt zichzelf…
Ware aard
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.051 Hij verraadt zichzelf, zijn mooie woorden
Licht en luchtig tegelijk, zijn duister
Komen voort uit blind omrande twijfel
Harde holheid heeft zijn woord verlaten
Het ontstaat, hij tast in donker sferen
Hoogst verloren bruist het op als water
Uit een hete onbegrepen geiser
Vol van druk en onderhoofdse krachten
Later, als de luwte weer terug…
in schaduwen borduur ik mijn bestaan
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
794 kan ik bestaan
pas in schaduwen
borduur ik mijn bestaan
versier de feiten zodat
lezers zich er vast in bijten
volhardend als ze zijn
zoekend naar de pijnen
lijnen volgend in een
zwaar beproefd gezicht
weef wolken
in de lucht beschrijf het
hemelse gezucht over een
tevreden leven en weet
hoeveel zij ervoor zouden
geven om ooit zichzelf…
Bijdehandje Dwars
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
2.161 Hij heeft zichzelf leren lezen dus dat hoeft niet meer.
Aan zelfvertrouwen ontbreekt het niet bij deze mini meneer.
Puzzelen kan hij supergoed, al meer dan honderd stukken,
dus rekenen is "simpy" zat dat zal hem ook wel lukken.
Zijn oversteekdiploma is toch ook al binnen dus wat hij verder daar nog moet kan hij niet meer verzinnen.…
van lente en zomer (revisited)
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
823 Dan wordt zij vrouw, vruchtbaar onrustig
en in het lichterlaaie van haar plooirok zon
waaiert zij zichzelf zo stralend uit
dat ieder zeggen moet:
Jij zomer, ja, je bent
de mooiste van je zusters.…
Ongehoord Dakloos
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.040 In schril contrast, zwalkend door straten,
de fles half uit de zak, van'n jas vol gaten
Lachend naar zichzelf,i n een etalage ruit,
biggelende tranen, schreeuwen doet hij luid
'Kijk hoe ik verval in levenstrieste sleur'
't antwoord is altijd 'n dichtslaande deur
De mensen kennen 'm wel, die dronken gek,
zuipend, schreeuwend, en bevlekt…
Toekomst
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.630 Kassandra rekt geeuwend haar rug
koestert haar geheven gezicht
in het eerste zachte zonnelicht
en denkt zichzelf eeuwen terug.
Een man een vrouw bij wie
het vuur feller brandde
van wie zij de toekomst voorzag
een paar waarvan de vrouw eerst
door eigen vlammen zou verteren
de man alleen vervuld van haat.…
Vliegend geweld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
771 Het leven sloopt de geschiedenis van een polder
en bouwt zichzelf een slaapplaats
een sprinter passeert
onderbroken grijs De Wadden
een half affe verzameling woonblokken
waarvan zelfs de voegen rood zijn gekleurd
op de grens van vertier
liggen sloten aan de erfgrens
straks achter elke woning een boot
heet wonen aan het water
als…
Diep in de put
gedicht
3.4 met 221 stemmen
62.936 Hij legt devoot en met zichzelf tevreden
het zware deksel op de put terug.
-----------------------------------
uit:'Een vrouw bezoeken', 1985.…
Winter, te vroeg
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.528 Bepaalt elk blad voor zichzelf
Dat het tijd is?
Is het een ritme van de natuur,
Groter dan welke boom of welk blad dan ook?
Winter, te vroeg
Straks dooit het
De bladeren zullen zinken
Hun kleur verliezen
En vergaan
De laatste bladeren zullen vallen
De bomen blijven kaal
Tot de lente
Winter, te vroeg en te koud…
Mondjesmaat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
896 grens voorbij
niet iedereen kan nuanceren
dat is nou juist een wens van mij
want die vrijbuiterige losbol
van de overkant die lult maar
over kut en geile gladiool
zo ben ik thuis niet grootgebracht
maar met respect zal ik maar zeggen
ik ga ook wel eens over de scheef
maar met mate en niet altijd
ons volk is taalverpauperd
men moet zichzelf…
Woudzang
poëzie
3.2 met 11 stemmen
4.273 Daalt daar een lied op 't bevend mensenkind,
Dat van een groots ontzag de borst voelt kloppen :
'De duizend, die zichzelf nooit wezen konden,
Bezitten saâm één waarheid, die hen bindt;
Hun is 't geloof, dat spreekt uit duizend monden;
Maar wie, wat menslijk waar is, zelf ontgint,
Voelt zich aan zich door zich alleen verbonden,
En weet,…