6828 resultaten.
Dag mijn dag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
498 het is de stilte die mij overweldigt
ook al schijnt het bed mij toe, zo warm en zacht
en beslaan gedachten het zuchtend kussen
zij nemen de zwaarte van het zijn of de verleden dag
mee naar de onbekende duistere wacht
het zal de adem doen sussen, heb ik zo bedacht
ik rijg al het verzamelde aan nog uitstaande lussen,
zo ga ik vlak, het donker…
De vijg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
436 kleuren donkeren
in zichtbaarheid van
rood en blauwe rotsen
naar donkergrijs waarbij
het frisse van de vijg
een exquise traktatie blijft
onbereikbaar ben jij
op het tussenpad
waar zendgemacht geen
soelaas meer geeft op
schermen die niet kleuren
op elk nieuw gebeuren
het is de wereld
waar bewegen niet wordt
geregisseerd door emoties…
Helder licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 ik zag licht
het vege lijf redden
toen de deur het
donker buitensloot
nog rammelden
vage flitsen
smekend om entree
uitdovend in nee
er was balans
in sterkte en kleur
het vormenspel
verleidde geur
in manueel contact
deelden wij warmte
vrede onttrokken
wij aan ieder gezag
de wereld was weer
toe aan huizen van stilte
dieren…
Stukje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Steun mensen in deze donkere dagen voor kerstmis.
Een berichtje of even langs
gaan,
dat doet ze goed.
Het toont respect,
als je eraan denkt.
Met kerstmis gun je iedereen toch
een beetje aandacht en liefde.…
In het oog (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 In het donker vormt zich een vraag,
welt als kwelwater op,
stroomt door mijn aderen naar
de plek waar mijn handen rusten.
De vraag zakt door mijn huid
naar binnen en fluistert:
“Wat wil je?”
Naar het licht, vrij in de wind,
een sleutel zijn
opdat ik
weg
kan
en
zijn?
water en brood
is niet langer genoeg...…
Verlies
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Ik hoor je stem in de warrelwind,
die kringelt rond mijn lege hoofd,
dat nog wel duizend beelden vindt,
donker, want jouw licht is gedoofd.
Bracht ook duisternis in mijn hart
en ijskoude tranen op mijn gezicht.…
elkaars gelijke zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 stofzuiger aan de hand
zing ik tot de menigte
op de tafel staande
dat ik vrij wil zijn en kan
de dames rondom
joelen en juichen
luid scanderend
kom uit de menigte
onderscheid je gerust
van de donkere schaduw
die jaren al de mannen
steeds over onze werpen
jij verdient het podium
het volle spotlicht ook
omdat jij de moed hebt
gracieus…
Magie
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
447 zij spreidde
haar handen
hield hun
blikken gevangen
goochelde snel
ieders verlangen
het waren
niet haar
vlugge vingers
of afleidingstrucs
pure magie bracht
ieder van stuk
in verbazing en
niet begrijpend
zag je hun
vlugge kijkers
haar gangen
minutieus volgen
zij wierp
haar licht op
donkere wegen
waar hun aandacht
dan even…
Lichte thermiek
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
370 ik heb
met haar onder
het wolkendek geslapen
de schaapjes hebben
wij later uitvoerig geteld
voortzeilend
langs de wind
zijn wij de einder
voorbij geweest in het
ondergangsgoud naar rood
het lichte wit
kreeg body in de
avond uren zacht
droop condens uit
de donkere kant
lichte thermiek
deed ons weer stijgen
in het overzichtelijk…
Het was klaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
499 Het lijkt wel of het heel donker is in het hele land
nu ik zo naast je sta bij dit houten ledikant.
In de kamer hiernaast hoor ik de klok
buiten nog uit de ren het kippengetok.
Wellicht zie ik je ooit in het nooit meer
maar houden van is wat ik zeker niet verleer.…
Wereldbrein
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
564 ene grote wereldbrein
der volkeren
met of zonder geloof en voor talrijke religieën
ligt een taak
voor eenieder van ons
hij knielt bij de muur
en zij bij de rivier
hij danst op 't plein met een rol
vol met gouden letters
zij danst bij snarenspel
met de zangers door de velden
onder de blauwe hemel
de hobbelige straten en
donkere…
Gele planeet
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
611 want het geheim dat deze planeet deelt
met fonkelende sterren omhuld in donkere wolken,
alsook met alle dode Chinezen en hippe Indianenvolkeren,
is dat zon en maan schijnen "in hetzelfde" rare beeld!…
Een laatste oordeel
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
455 kon ik
mezelf niet meer vinden
nog slaat mijn hart vrij op
impulsen van een batterij
weer schuiven de
panelen we zijn in
samen met te velen
privacy slaat op hol
zonder rust worden we dol
we hebben de balans
verloren oncontroleerbare
energieën ondergraven
met onbekende kracht
ons geestelijk gezag
aarde roert zich in een
donker…
In liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 die meegaat met het deinen van de zee
in liefde die
in de ochtend de zon begroet
zo zal ik steeds beweren
om de onrust te bezweren
hoog in de lucht in vogelvlucht
om het land te overzien
het leed te overstijgen
in stilte en zonder beweegreden
alleen met mijn mijmeren
zo lief heb ik onze liefde
als een nachtvlinder in het donker…
Tekent ervaring
netgedicht
5.0 met 59 stemmen
405 ik wist dat
jij weer met
wolken sprak
van de donkere
kant naar boven
waar het onweer
nog wat lading
had voordat zij
alles aan aarde
had weggegeven
in de sonore
regenval vielen
jouw druppels
vrolijk spettend
in de grote plas
waarvan in de
resonance jouw
echte stem steeds
duidelijker te
horen was
nog rimpelde licht
jouw spiegelbeeld…
De slag bij nacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 int donker, met bewegende ogen
is er sprake van een ridderlijke strijd
ieder vecht nobel en vaardig
ieder wordt in zijn Zijn meegezogen
het is een strijd in warrige tijden
ieders doel is het horen waardig
ik heb geen voorkeur te bepalen
het is als leiden en lijden en volgen
soms doet het denken aan malen
het is wachten op een gericht
dat…
Ijst het diepste blauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
423 ik zag je
voorover buigen
met lange vingers
en gestrekte armen
naar de horizon
wuiven voor meer
licht en helderheid
de ochtend kleurde
al zijn zacht pastel in
voorzichtig schijnen
waarbij de nacht
zijn donker volume
liet verdwijnen in
een uiterst ludiek spel
waar je lach
de lange nacht
verwarmde met haar
verbonden zijn van
liefde…
Zonder jou (2)
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.284 zonder jou, voel ik mij in rouw
zal de zon nooit meer zo helder schijnen
de lucht zal nooit meer hemelsblauw zijn
zonder jou
geen warmte, geen verblijden
zonder jou, voel ik mij in rouw
worden mijn dagen donker als de nacht
zonder vogelzang, zonder bloemenpracht
Zonder jou
geen lentedag, geen zomernacht
zonder jou, voel ik mij in rouw…
Voor later
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
496 Altijd zomerzwemmen
hoog het gras
voor altijd vrij
Voor altijd wintersleeën
naar beneden van de dijken
door de sneeuw
naar school
Sinterklaas nog niet de meester
strooide pepernoten
Donker door de regen
door de gangen en
met tegenwind
met tegenzin naar huis
Boerenbloesemwangen
je eerste kus vergeet je nooit
grote vakanties…
rennen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
491 Altijd zomerzwemmen
hoog het gras
voor altijd vrij
Voor altijd wintersleeën
naar beneden van de dijken
door de sneeuw
naar school
Sinterklaas
nog niet de meester
strooide pepernoten
Donker door de regen
door de gangen en
met tegenwind
met tegenzin naar huis
Boerenbloesemwangen
je eerste kus vergeet je nooit
grote vakanties…
de Ongewenste
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 Hij was een point of no return, toen hij in de ijstijd
door gletsjers vervoerd, nu een heuvel in Emmen afrolde,
the Broken Circle binnendenderde en tot stilstand kwam,
zich toen onomkeerbaar positioneerde in de cirkel van zand,
Wat moest die zwerfkei nou in deze kosmische dualiteit
waar yin en yang het donkere en het lichte symboliseren?…
Intrinsieke schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 je keek
me aan en
ik stond perplex
naar jou te
staren proberen
te begrijpen
hoe regelmaat
zoiets beeldschoons
zo fraai kan belijnen
op de
achtergrond
speelde magie
met licht en donker
tekende mystiek
de stippellijnen
tussen waan en
werkelijkheid van
ziel en realiteit
haar vluchtige
lichtvoetigheid was
een verademing
om…
Tijdloos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
513 hij wroet zich traag
als een mol door de tijd
zij verteert het als een paling
die door het water glijdt
hoe je het ervaart
en wat jij er uit haalt
wordt door de tijd bepaald
soms bij een opgeklaarde lucht
zweeft hij door de tijd
als een adelaar op z’n vlucht
genietend van het leven
soms als zij alleen maar
donkere wolken ziet
en…
KLOKKEN
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
583 Het weet zich donker, droef en stram.
Het schuift het onbepaalde laag na laag
in ’t nimmermeer. Het is voos en arm en lam.
Het laat de hand in gouden haren dwalen.
Het ziet het zonlicht in haar ogen staan.
Het ruikt haar huid en voelt geluiden.
Het schrijft haar teder weg in de gedichten:
een hoogtepunt in een verstrikt heelal.…
volle maan-dag-nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Onderwerp: volle maan- dag-nacht
Als het zonlicht nevel wordt
Broeder zon, zuster maan, genderneutraal,
de hemel reikt,
Broeder maan,
Kindsheid wordt,
dooft het licht nooit uit,
sterrrenlichamen de handen reiken
zijn er geen Klaagmuren
in Termuren,
Maar zing ver-ouderde liederen
om donkere nachten te verstillen
Ga je naar de hemel,…
nachtwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 in de nacht fluisteren mijn dromen
als therapeut van een schromende ziel
die in beelden en symbolen vertaalt
wat mijn brein wakker tot zich neemt
als sterren hun verhalen fluisteren
omarm ik de raadsels die het leven weeft
ontvouwen zich mijn diepste gedachten
die mij de draden in kennis ontwarren
in het donkere diep reist zo de geest
langs…
Tintjes rood
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
503 laatste
vlok sneeuw
waar kristallen
als druppels
gaan stromen
en in weerkaatsing
hun licht in water
laten dromen
de eerste warmte
raakt onze huid
die zoveel licht
opneemt dat het
vergeten wordt
waar lente alles
laat ontkiemen
worden mensen
opnieuw geboren
uit het winters wit
dat mee kleurt
met de seizoenen
naar het donker…
Zwart goud
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
445 in de lage zon
klotste het zwarte
water zijn gouden
kuiven uitbundig in
blinkend bewegen
de donkere
afgronden zonder
taal of enig teken
van inhoudelijke
communicatie
het zwarte goud
gaf ruimte maar
vrat energie in de
niet aflatende
emotiespeelbal
slurpte aandacht
in afleiding van
macabere suïcidale
actievlagen om te
pogen…
Osibisa
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
601 geen letter meer
Wel stond het continent leeg
op de kaart
Een grote olifant die mij aanstaart
Met huidplooien - er stonden
namen in
Sudan Egypte Tsjaad Nigeria
Zuid-Afrika Malí Congo-Kinshasa
Algerije Madagascar Libië
Namibië Niger en Tanzania
Botswana Ethiopië Angola
Een blinde reus - op de Sahara na
Het groen en zwart van donker…
Scheppingscement
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
507 ik heb
eindelijk
mijn nieuw
bereide
pigmenten
aangebroken
waarvoor jij
als liefde model
hebt gestaan
waarbij het
zacht verlichtend
rode zelfs in
het donker niet
uit zal gaan
net als opwinding
en verwarming
stimulerend aan
zullen blijven
toch zal in eerste
opzet het geel en
groen van hoop
en natuur domineren
naast het blauw…