5582 resultaten.
Zomerdood
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.965 Sterf rustig, zomer, prijk uw leven uit
Met droeve dos van bruin en glans van rood,
Bekrans met vallend geel uw eigen dood,
Geef willig de aarde uw bladertooi ten buit,
Der voedster, uit wier schoot in 't jonge jaar
Gij schoon zult rijzen van uw stervensbaar.
----------------------------------
uit: Tonen en tinten (1900)…
Ze wisten het en toch:
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.323 Hun laatste minuut, die ze ten volle benutten,
net als hun leven optimaal was, alles eruit halend,
alles uitproberend, alles besprekend alles,
hij kijkt haar aan, ze blikt terug, de dokter zegt:
slaap lekker en vlak erna zeggen ze tegelijk,
dag lief, tot kijk.…
Mijn schaduw
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
541 Het zand speelde met mijn tenen.
Aan de afgebakende horizon,
stond de maan in de plaats van de zon.
De koelte deed me goed
Ik was rustig, rook de zee met zijn rollende golven.
Plots voelde ik me niet meer normaal
schrik sloeg bonkend tegen mijn hart.
Ik bleef steken in het zand,
geen voet kon ik nog verzetten.…
HERFST
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.688 Ter nacht lokt de Avond met haar gouden schijnen,
Ten winter Herfst met gouden kleuren-pracht.
Elk doet voor ons haar zwart een tempel schijnen,
Waarin een godheid onze aanbidding wacht.
Zó, tintend 't Voor en 't Na met wondre verven,
Wijdt Tijd geheimnisvol 't ons naadrend sterven.…
Allen die mij voorgingen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
482 Ik observeer mijn zon en maan
in hun beste pak op alle dagen
en nachten dat het hun schikt, ik
zoek een woord dat zich lenen laat
voor alles wat mijn verbeelding
overslaat, de werkelijkheid ten spijt.…
Badwater
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
562 Wanneer ik 's avonds in de tobbe lig te weken
diep onder 't schuim, van af mijn tenen tot de kin
gelijk een licht en luchtig uitgespreide deken,
dan krijgt mijn droge leven weer een beetje zin.
Want als ik 's avonds in de badkuip ben gekropen
dan zwerven mijn gedachten op de wilde vaart.…
De hoog-geslegen maan glimt door de twijgen.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.040 waaraan de witte bloesems bottend hangen,
en giet mijn weelde in rijzende gezangen,
die als een wijdend lied ten hemel stijgen.
In zilvren luister, de oude kruinen neigen
hun geel-bedroomde schaûw, wijl roerloos, bange
ontbloeit, rond hen, mijn tros-gebouwd verlangen,
zachtkens verruisend tot een heilig zwijgen.…
Lofzang op Het Leven II - Openbaring
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
631 Welwillend wenkend, toont ze mij de weg
naar haar heiligdom, een meisjeskamer
waar Eros’ eerste openbaring wacht:
ten midden van haar kindertijdrelieken.
Diep in ’t onberoerde korenveld…
Met elke stroeve, onbeholpen wending
verzwijgen wij elkander steeds opnieuw,
voor ’t verleden, vóór wat nóg moet komen.…
Ontvlugting
gedicht
3.8 met 4 stemmen
9.283 Uit hierdie Valkenburg het ek ontvlug
en dink my nou in Gordonsbaai terug:
Ek speel met paddavisse in 'n stroom
en kerf swastikas in 'n rooikransboom
Ek is die hond wat op die strande draf
en dom-allenig teen die aandwind blaf
Ek is die seevoël wat verhongerd daal
en dooie nagte opdis as 'n maal
Die god wat jou geskep het…
GIJ DAN, DIE IN 'T NAAKT
poëzie
4.0 met 3 stemmen
846 Gij dan, die in 't naakt de zonde ziet,
Die zijn heiligste glans ook in 't beeld verbiedt,
Die wilt dat ellende - ellende verrijkt -
Ten minste gehuld vóór uw poort bezwijkt,
Wat laat gij de geest vol schaamte gaan
In de waaiende wereld der vijgenijgenbladblaân?
Moest hem niet zediger zorg besteed?…
Mijn Hooglied
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
954 het van één kant
dan raak je mij
mijn lichaam trilt
als we elkaar beminnen
je kust mijn hoofd
kijkt me aan en zegt
zo is het goed mijn lief
maar beloof me dat je
altijd bij de waarde van
jezelf zult beginnen
die goddelijke hand
streelt me en blijft om
uitdrukking vragen
in mijn zoetste dromen
weet ik en voel ik
ten…
Als in december de narcissen bloeien...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Je vraagt je werkelijk af:
wanneer zal nu ten lange leste
het verschil vervagen
tussen een kerstwens en de werkelijkheid?…
Zelfbevrijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Wie zijn handelen paart aan
het gezond verstand en nimmer vergeet
wat hem ten diepste bezwaart, die zal
zichzelf kunnen bevrijden.
Wie zijn leven als een reis aanvaardt.
Wie nimmer zal mijden wat hij als mens
moet lijden.…
notitie tijdens het uitlaten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
539 Maar soms denk ik weleens tijdens het uitlaten
Het zou nog gezelliger zijn
Als we nu lekker met elkaar konden praten
Ik zou hem van alles vragen
Val je ook weleens ten prooi aan existentiële gedachten?
En als jij thuis zit en ik op kantoor
Wat doe je dan de hele dag tijdens het wachten?…
U ziet mij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
496 Heer, U ziet mij zoals ik ben
Wil mij Uw bijstand blijven geven
Leid mij op Uw weg ten leven.
(Enkele woorden uit Psalm 139)…
Doodverklaard
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
696 Bij voorbaat hangen alle bloemen in de staat
Texas slap en ten dode opgeschreven.…
Gebed voor mijn dochter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 O mijn God, ik ben bijna ten einde raad
Een kind hoort niet zo lang op straat te zijn
Ach, het doet mij zoveel verdriet en pijn
Ik wil zo graag dat het goed met haar gaat.
O, God, wil haar behoeden voor het kwade
Dat ze niet op het verkeerde pad mag geraken
Wil haar daarvoor behoeden en bewaken
Bescherm haar en sla haar in Uw liefde gade.…
het Kasteel
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.186 Die zware wanden zagen de eeuwen wijken,
Trotserend Tijd en Stormwind en Houweel,
Geslachten sterven, val van koninkrijken,
Als viel slechts hun de onsterflijkheid ten deel.…
Zus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
724 mee te kleien - kunst is een
handicap als de geest gegeseld is door de onraad
van verleden tijd, niets bindt ons, doch de getijde
wreekt de zinnen die onuitgesproken blijven in de
vorm van afstand al wel, ook in het vergissen
van het onverdraagzaam vermogen om te haten
jouw altaar was mijn religie in het paleis dat schoorvoetend
zich ten…
de wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 eeuwen heen zo gedaan
verwijt haar niks haar treft geen enkele blaam
Wat ik nu vandaag weer hoor vertellen door dezelfde wind
is dat van een reddeloos wanhopig kind
Het zoekt z’n moeder afdrijvend in zee
het kindje huilt en wil met z’n moeder mee
De wind liegt niet nee nooit gedaan
ze kijkt nog even om
huilt en ziet het kind met moeder
ten…
Kwetsbaarheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
702 de pijn in je eigen ziel
niet onder ogen
durven te zien
controle willen hebben
op onzekerheid
imperfectie
mankementen
als het geloof
in het goede
verdwenen is
kapotgeslagen
met een hamer
in gruzelementen
zoals in de beeldenstorm
er ontstaat vanuit zichzelf een nieuwe norm
de gek in de straat
is de ziener
die in zijn isolement
ten…
Moeder van alle moeders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
801 Zij is het, die ons ten diepste kent.
Zij weet wat eindeloos wijze liefde is.
Zij weet wat kwaad is en wat goed.
Zij is de minnares, de godin, de vrouw,
die steeds opnieuw op haar geboorte wacht.
Wij allen zijn het, ik ben het, die op aarde,
ruimte voor haar maken moet.…
Lente in de Vlaamse ardennen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 In de lente kom je ons verwennen
En spreidt je mooiste kleed ten toon.
Je bruist van moed en nieuw leven,
Een lachende zon, een teerblauwe lucht
komen terug vrolijkheid geven
In de Vlaamse Ardennen, in mijn gehucht.…
zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 alleen
vormt zich tot menigte
met donder en bliksem
de lucht donkerend
luisterend naar hun stem
grommend en onheilspellend
verheug ik op morgen
als de hemel is opgeruimd
als de zon eenvoudig en licht
dwaal ik mijzelf opnieuw
in de geur van zomer
zo de vreugde koesterend
is tijd een rijk bezit
tot als eens de zomer
zij opraakt en ten…
Beschouwend dier?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
446 Het is gulzig water
dat me dorstig maakt,
schuimende beken
waarin ik weerloos
in ten onder ga, het
is de fluister toon
die mijn stemwind
spreken laat, het staat
voor de reikwijdte zover
ik ooit denken kon.…
Equinox
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
451 Geschapen naar het evenbeeld van God
heeft het gezondigd tegen de Natuur
en ontkent de slagen van het lot,
niet opgewassen tegen z'n natuur
Het voelt zich liefdeloos en zeer miskend
zijn tegendraadse perversie ten spijt
waar is zijn drang, is zij haar drang ook kwijt?…
Kansloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 de kale takken
van de eigengerechtigde boom
een spijker links
een spijker rechts 't gebroken glas
ertussen in
vervlogen is de hoop
van vele ploeterende zwoegende jaren
waarin noch overheid noch
maatschappij mij spaarde
te laat voor de hoop
dat alles ooit anders worden zou
ik ben het schilderij
in de schijnwerpers
ten…
Ons enige wapen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
426 geschiedenis verborgen
of geeft er een ander tintje aan, door
wisselende intenties is vermoord,
wie de werkelijkheid vindt, stuur het
door naar de couveuse van elk gedicht
om te laten rijpen op een plank
als het ongemakkelijk wordt het snel
vergeten en niet belicht, vergeeld
het enige wapen dat nog kan volstaan,
en altijd zichzelf weer ten…
Rust roest niet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
421 Onze wereld gaat aan eigen vlijt ten onder.
Makkers staakt vandaag uw wild geraas.
Over slimme Zwarte Piet en Sinterklaas.
Maak helder water niet langer troebel.
Laat troebel water gewoonweg staan.
Mensen koken gaar in hun eigen sop.
Machtigen staan in stomme hemden.
Zie egoïsten staan voor eigen schut.
Hoor hoogmoed pijnlijk vallen.…
Men neme
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 Dernier cri van dure
Noorse truien
Overal en nergens tegelijk
Smachtend naar 'iets'
in de loop der dingen
Als hun mobiele
camera's gaan zingen
Dan zetten zij elkaar
constant te kijk
To be or not to be
der fenomenen
Geen ziet het mistige
en rooie beest
Dat buiten hen
aanwezig is geweest
Paradepaardjes
swingend op hun tenen…