6466 resultaten.
herfstelijke Noordzee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.128 ik heb de zomer niet gemist
eerder ‘t vermoeden van een herfst
wanneer de wind verloren waait in wolken
papieren vliegers rusten in het zand
waar pas nog kindervoeten dansten
bonte fladderfiguren in een wind
de hemel tegemoet die ‘t wanen liet
wat meeuwen in hun vlucht verkondigden
het fluiten horen over duinenruggen
zeezout inademen…
De roversbende
gedicht
3.5 met 40 stemmen
17.579 .
-------------------------------------
uit: 'Herfst in Holland', 1946.…
ter kimme nijgen
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
642 het ware mij eerder als bezit zijn toegedicht
waarmee ik mijzelf te vaak deed afmatten
feitelijk tot dwingend overleven afgericht
tenware een onmetelijk scheppend plan
mij drijft tot een menselijk donker gat
waar eerst na een blinde weerbarstigheid
stilte heerst en aanvaarding rijpen kan
op deze wijze, zo is mijn vermoeden
vervalt de herfst…
ik blaas mijn adem jou
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.378 zacht kom ik in de nacht naar jou
een droom die blaast doorheen de woorden
misschien ontwaak jij zwetend uit je slaap
ongrijpbaar als het blad een tak
dat op je kussen ligt te rusten
verschrik je niet, mijn adem streelt je
waar herfst zich groeit door ’t dak
in woorden, vingers, steken in een zomerhart
alsof er nooit een eerste vriesnacht…
winterletter
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
654 de dagen worden korter
na de herfst, de zomer en de lente
komt de winter aangewaaid
en de deuren in haar straten
worden weer op slot gedraaid
het wordt weer tijd
van elkaar tot in elkaar
behagen en warmte vragen
konijnenkousen op de schoot
en hete grog op tafel
dicht bijeen weer lekker knus
de boeken in de kast
staan op springen
hun…
geuren (Shakespeare-sonnet)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.017 als ik de natte aarde ruik en schuil
klinkt plots een echo, roep van lang geleden
een duif misschien of toch een wijze uil
dan ga ik naar het bos, ben moegestreden
de boom verstoot het blad, de aarde mij
het spleen zal ik waarschijnlijk niet ontspringen
de herfst met al zijn geuren voelt dichtbij
toch zal ik van zijn kleuren blijven zingen…
Anne Frankboom
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
597 Oh herfst jaargetij
met matte kleuren
ongewis weer
tot in den treure
appels peren op de straten
kisten geletterd in hanepoten
binnen paddestoelen hazelnoten
de krant die dan bericht
over ene Anne Frankboom
Ik dacht welke ster
heeft zich buiten mij
in soap of serie
of misschien als mannequin
danseuse dan wel zangeres
plots glorieus opgericht…
Dokter, help me
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
638 een brede witte jas ruikt naar herfst
en schoonmaakmiddel
Kunt u er dan precies wat aan doen?…
"Natura naturales"
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.192 In de herfst schuilt haar vrouwelijkheid
in de winter meest vermoeide mannen
in de lentes lonken kinderen onbevangen,
ben ik zomers tot alles weer bereid,
er bestaat geen verlies aan tijd
als we elkaar komen te vervangen,
een hengst die schrijlings wordt bereden,
beteugeld, gevleugeld van verlangen
snuift briesend het koren van de molen,
te…
Aanleunwoninkjes
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
729 gedragen vruchten en tegenwind
De kleur van het leven is gebleven
ondanks de langstrekkende kelken
waaruit soms bitter, dan weer zoet
genipt of gulzig gedronken wordt
het paar, gespaard en gedragen
ziet in trage gedachten dankbaar om
Nu ruist de tijd van zestig-plus
van steeds meer ach en AOW
doch door bidden, loven, prijzen
in deze herfst…
Terug uit de Filippijnen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
800 De herfst is wel voorgoed gekomen in dit kille land
waar ik terug thuis ben nu, en weer de luxe ken
van eten dat ik zelf kan kiezen, dus even
nog geen rijst, even nog geen hitte, even wel weer storm.…
Hjemve
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.475 't Ruikt zo naar bramen hier, ze zijn al bijna rijp
En jij bent in het Noorden
Wou dat 't Noorden hier was, of anders andersom
Zoals mijn chalcedoon verloor ik jou
Op straat
Nu is de herfst begonnen
Mijn hart hardnekkig zwaar bewolkt
Regenbuien schuilen niet meer voor zichzelf
Laten onbeschaamd de zielen vallen
De mijne klettert op de straat…
Zin
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
667 Beduusd en donker denken we de herfst
van dood, van leven weg, maar diep gekerfd
van binnen in ons zelf beseffen wij :
we moeten zacht, heel zinloos zwichten voor
die steeds opnieuw gestelde vraag : wat is
de zin van mens zijn en waar leef ik voor.…
Drie Griekse wijzen toefden op een dak
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.482 Hun zomer is allengs tot herfst gerijpt,
Nu zijn zij heel de last des levens zat,
Geen doodsvrees, die zovele harten nijpt.
Toen doodde met een dolk zich een dier wijzen,
O slechte leerling, die de weg vergat,
Die Sokrates niet moede werd te wijzen.…
Liefdesspel
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
774 overvallen door herinneringen
kijkend uit het venster
waar wacht ze op……
de belofte om op een dag te komen
van hem
die klinkt na in haar hartenklop
zo lang geloofde ze het
droomde ze het
maar nu de zomer
overging in het herfsten van de dagen
bladeren vallen gaan
weet ze dat die droom een sprookje was
samen er in geloven
maakte het…
Het verborgen verdriet
netgedicht
4.1 met 32 stemmen
971 Het is zoals de pijnen die in de zomerse sterfte
op zoek gaan naar de streling van de herfstse smart
verdrietend en wegkwijnend de zonnestralen
achter de wolken van een gebroken hart.…
Wat jonggeboren lof
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
723 aardappelrooier
spruitenplukker en rooms-katholiek
en jouw moeder die niet schroomde
om met gejank mijn feestmaal
te verpesten en ‘s nachts het spel
ging spelen zoals slechts een slet
de waarde kent van het kruis
toch baarde het vlees dat bestond
uit zwakke en bleke delen
wat jonggeboren lof, wellicht
geplukt van een vroege akker
die bij herfst…
Dromer.
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.472 Jij ging net als de zomer uit mijn leven
de herfst viel in toen jij verdween.
M’n hart riep jou naam heel luid,
waarom m’n lief, waarom ging jij heen?
Maar ik weet dat jij eens wederkeert,
maar wie zal me dan verwarmen?
Want de zomer is er dan ook weer
zijn het dan de zonnestralen of misschien jouw armen?…
als zij kind had kunnen zijn
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
646 als zij kind had kunnen zijn
een kind met gestipte rode vleugels
draagster van een zeemeerminnenstaart
een bakster van een zandtaart
met een kopje luchtige thee
als zij kind had kunnen zijn
in een volwassen vrouwenleven
niet verkleurd als herfst of winterkaal geplukt
te kunnen slapen zonder het wakend
oog in haar linker zij
als…
Het labyrint van het verlangen
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
850 De herfst komt langzaam, heel langzaam
met trage avonden en huiver rond de uren die
voorbij gaan, in het labyrint van het verlangen.…
De ganzen schreeuwen lelijk in de vert’
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.101 Ik hoef u niet te jagen als het hert,
Wanneer ik straks in woud en herfst weer dool,
Ge zijt een winterspijs, al blijft de snert
Mij liever nog dan alle bout en kool.
Gij waggelzieke vogel, Moeder Gans,
Ge voert mij telkens weer in vreemde dans
Van ganzenbord tot het Romeins verleden.…
lustrum, ook in de nazomer
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
645 hier voel ik
dat ik ben, hoef ik links niet met rechts
te verwisselen of het einde met het begin
hier zijn schaduwen als een reis
die je rond en rond draait
wanneer ze wachten op herfst
zoals bomen, nog groen op een negende horizon
almaar milder en waarvoor geen naam
meer bestaat
hier ben ik verbonden
onverklaarbaar
met beelden door…
Onvindbaar, dichtbij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
712 soms weemoedig op zoek
naar nog net dát streepje licht
in een voorbijgaande zomer
woorden,
ontstaan langs het bramenpad
waar een witte dwarrelvlinder
in zwoelheid, en nectarminnend
geen weet van sapvlekjes op haar wiekjes had
woorden,
als de dauw, een deken van mist
rond de laatste zwaluw
die door ingebeelde warmte
de komst van de herfst…
Bij het raam
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
633 De tijd is oud
ik strompel door de dagen
de rug gebogen
mijn gemoed is zwaar
Ik ben
zoals dit
bijna dode jaar
en al mijn daden
worden streng gewogen
Mijn lentes waren
licht en onbezonnen
in alle zomers
was ik
lui en loom
En menig herfst vervloog
als in een lange droom
nu is de winter
aan zijn overval begonnen
Het is te kort…
Die tijd van toen
hartenkreet
4.9 met 76 stemmen
1.141 Maar in de herfst
Ben je al weer vergaan.
Stil, muisstil als de wind.
Maar dan plotseling
Hoor je weer een kind
Zoekend naar de ouders.
Zouden ze daar ooit nog staan?
Wachten of je ze ooit nog ziet.
Je hart vol verdriet.
En jij, jij bent nu alleen
Met niemand om je heen.
Zo eenzaam,
Zo alleen.
Denkend aan de tijd van voorheen.…
Overgave
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
632 geloven in onze eigen verrijzenis
is verder zien
dan wij kunnen denken
door het ritme van lente, zomer,
herfst en winter
wil de schepping juist
vertrouwen en rust schenken
tijdens schaduwrijke momenten
waarin wij ons leven hier
zo vaak met anderen delen
is nieuw licht te ontdekken
omdat onvoorwaardelijke liefde,
door Gods…
Het afgelegen tijdsboeket
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
535 klanken
die de kilte zomen aan de eenzaamheid waar
geen mens of dier ontkomt aan de gevolgen
van dit afgelegen tijdsboeket
het zicht nimmer scherp als mijn ogen
haken aan de wimpers en geen trots gebaar of
een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw
ontmoeten in het spektakel dat steeds maar
twijfelend hetzelfde spoor begraast
deze herfst…
Alle schatten zijn verborgen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 De bladnerf heeft zich gebogen
waar het blad de boom ontkleedt
van herfst naar winter
In de splinter van de tijd
telt elke tranende oogopslag
als een geboorte in de eeuwigheid
Het licht spreidt zich
in een schijnbaar genadeloze
catharsis, onontkoombaar
Ongenaakbaar richt het zich op
uit den dode, uit node van een hogere
wetenschap…
In m'n eentje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
655 dagen gaan en dagen komen
ochtend, middag avond, nacht
opstaan, douchen, kleden, eten
en de katten niet vergeten
elke dag aan je gedacht
lachen, huilen, zwijgen, zingen
werk en hobby, fiets en trein
gewoon de dagelijkse dingen
voor het eten een glas wijn
wind en regen, zon en maan
liggen, lopen, zitten, staan
zomer, herfst, de wind…
hij draagt me door seizoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 hij mijn voeten
zodat ze warm blijven in de kou
in de lente is hij mijn zonneschijn
en wil ik nergens liever zijn
dan in zijn liefdevolle armen…
oh, hij draagt me door seizoenen
in de zomer laat hij me niet verbranden
en ’s avonds gaan we uit in de stad
lopen hand in hand, blij als kinderen
delen zwoele nachten met de sterren
in de herfst…