Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

De stilte

poëzie
3.2 met 2385 stemmen aantal keer bekeken 4.974
Zie de boom de paden tooien Rondom zijne stille voet, Laat uw ziel zich zo ontplooien En haar bloemen om zich strooien Uit een vroom gemoed. Leer u aan de stilte laven: Waar het leven u geleidt - Zij is uwe veil'ge haven, Want zij is de grote gave Van de eeuwigheid.…

Vaders winkeltje

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.629
Vader zegt: ”Je neemt maar mee zoveel als je nog kunt tillen, om bij velen een verdriet met je handen vol te stillen. In dat kleine winkeltje loop ik volgepakt naar boven, blij dat ik nog kinderlijk en vertrouwend kan geloven.…

voel jij me nog

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.294
vergaat mijn zwakte voor jou zieltogend in mistig allure vlucht jij weer ver weg naar woelige innerlijke oorden waar pijnlijke zuchten mij sturen en prille zachtheid vermoorden voel jij me nog mijn verre lieve ik was het toch die je wilde gerieven zo ga ik weer een stille weg zoekend naar mijn verloren deel struikelend over droge tranen…

Nu de bladeren zijn gevallen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Nu de bladeren zijn gevallen en de sneeuw de daken dekt voel ik weer hoe ik naar warmte hunker, hoe zoveel niet echt gelukkig maakt omdat de honger en de dorst veel groter zijn dan wat voedsel en drank kunnen stillen.…
Adeleyd24 november 2008Lees meer >

Adagio

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.558
versterft in deinende rimpels palliatief uitgeleid door hoofse klavecimbels partituren zien hun einde naderen dwarrelen neer als herfstige bladeren hobo en fagot slaken de laatste zucht wijl cello's vertrekken voor hun ultieme vlucht de harp streelt zich in weemoed en tranen ten afscheid aan wenende melomanen de paukenist vertrekt met stille…
Aramis14 juli 2006Lees meer >

ALIQUANTULUM

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 892
Hij sprak, de stille in den lande, het brood een zegen. Heimelijk had hij lief tot aan de Doodsjordaan. De dichteres verschrompelt in haar toren aan de rivier. Wie schenkt nog vreugdeolie of speelt nog onder haar raam? Alles ronkt – de mensen de grasmaaier de ventilator. Ik maak korte metten en even wordt het stil.…

CRUCIFIX

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.042
en stijgend, roekeloos aan zichzelf ontstegen, vindt hij, verscholen tussen puin en ijs, de schemerende bloei van edelweisz en alpenrozen, de stille bloemen van het Paradijs.…

Tante Sjaan

hartenkreet
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.576
Tante Sjaan woont geheel alleen in een tamelijk stille straat waar practisch geen verkeer doorgaat, erg stil dus om haar heen. 's Morgens eet tante Sjaan beschuit drinkt daarbij een kopje thee staat dan op, neemt het kleedje mee en slaat buiten de kruimels uit.…

Dodenherdenking

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
Schuifelend komt de stille groep tot staan voor de ruwe steen beplakt met namen van hen die nooit meer tot ons kwamen; wie voelen nog de pijn die hen werd aangedaan?…

Zijn foto

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 683
Dank U Heer, dat U alle dingen weet U kent mijn eenzaamheid en stille pijn O, God, wil voor mij een trooster zijn In het geloof dat u mij nooit vergeet.…

Uw wil geschiede....

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 710
Wij doen veel liever wat wij zelf willen En wij richten daarop ons verlangen Onze verlangens zijn vaak niet te stillen We willen graag het beste ontvangen. Toch is het goed, te vragen naar Gods wil Hij weet immers wat het beste voor ons is Laten we het maar over geven, gerust en stil God wil het goede voor ons, zeker en gewis.…

- De grote blauwe wereld -

netgedicht
4.6 met 43 stemmen aantal keer bekeken 855
De rust, die stille impressie vermeende beschouwing, bijzonder speciale mensen, blauwer kan het soms niet. Blauwdenkers zijn idealisten. Er zouden slechts een handvol soortgelijke blauwe diamanten in de wereld bestaan.…

Bidt en u ontvangt

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 728
Zou God ons hongerig verlangen stillen? Hadden we dat van Hem verwacht? Nee, zo bedoelde Jezus het niet Onze prioriteit moet uitgaan naar God Hij, die als een Vader naar ons omziet En altijd bewogen blijft met ons lot.…

VISIOEN

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.234
Wees nabij mij, Gij, die storm gebieden En kunt stillen, 't scherp van 't zwaard niet vreest... Plots een licht... Wat zou die glans bedieden ?... Over 't water wandelt weer een geest: En ik zie de golven westwaarts vlieden, Als voor 't oog des temmers 't wilde beest.…

LANDSCHAP

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.814
Breed vloeit, - zoals dit leven in een droom, - Het klare beeld van 't vredige gehucht, In de' effen spiegel van de stille stroom, Waarop geen enkel vluchtig golfje vlucht...…

zij wil een naam om in te bloeien

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 838
bloemen groeien zoals de zon op het zalig onbewolkte zwartvertakte gedachten achterlaten onder het zacht bestreken mos blauw staan op bomen wanneer seringen wuiven naar romige, roze vruchten ver weg van blank beschenen berken die hun kruinen optrekken door het eenzame beven omdat zij niet anders kunnen en het verdwijnen in stille…

Haar hondje komt niet meer.

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 572
welke soorten voer en voldoende beweging in de morgen Maar na een tijd, werd het voor haar een sleur wees ze hem keer op keer de deur, maar wel, steeds midden in de nacht Zo rond half twee, om twee uur soms dan sleepte hij zijn spullen maar weer met zich mee en wachtte hij op betere tijden Zijn vrolijk koppie verborg zijn stille…
Peterdw.22 september 2010Lees meer >

Liefdeswoorden

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 636
En zij die gevoelig zijn voor het stille klankenspel herkennen de woorden van Liefde wel!…
Katty12 oktober 2010Lees meer >

Loslaten

netgedicht
4.3 met 34 stemmen aantal keer bekeken 681
Wie doorbreekt de verzegeling van het altijd stille zwijgen waardoor gevangen woorden zich loswrikken uit het vastgeroeste patroon en opgesloten pijnemoties zich bevrijden?…
Katty3 februari 2011Lees meer >

VERDWAALD

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.417
Ik ben mijn mammie kwijt, zei mij het kleine meisje stil Ik mis haar reeds lange tijd ’t is nu dat ik haar terug wil Waar woon jij, o lieve meid vroeg ik aan dat kleine kind Mamma zoekt jou al een tijd ze is stellig blij dat ik je vind Ik woon aan een stille weg waar die hoge bomen staan En voor ons huis is een heg met gemene prikkels…

in paradisum

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 589
voor je fluit temidden van de witte schapenvachten rondom de vijverplas het groene kruid met bloemenkleuren die je hart verzachten de zonneschijn verwarmt je naakte huid dit is de tuin waarin je nog mag dromen met blote voeten op het prille gras waar jij vandaag weer tot jezelf kunt komen en kind mag zijn zoals je vroeger was het stille…
klaasje24 april 2011Lees meer >

Dichter bij de bron

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 597
Een rimpeling in zachte ogen waar het levenswater uit zuivere liefde stroomt Ze spreken een zelfde taal als die van de waternimf die aan de rand van mijn geheim woont dat diep in het hart verscholen ligt en alleen toegankelijk is voor de zachtmoedigen en voor de stille zielen Hier ontspruit mijn oorsprong de dans die het leven verbeeldt…

De dagen verdragen.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 748
Tussen twee rumoerige dagen een lange lege stille nacht, in mijn vermoeide kop de vragen die ik in stilte overdacht. Hoe anders is het toch gelopen vreemd kan toch het leven gaan, wat is er stil uit weggeslopen waarom met lege handen staan?…

In een wereld die slechts vraagtekens kent

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
kinderzieltjes zweven vrijelijk in de innerlijke ruimte en verhalen van tierelantijntjes in de jeugdige sprookjes die zij kleuren Ze geven troost aan beide zijden van het bestaan die ons soms onaangenaam toeschijnt Na een droomloze nacht raap ik de verloren beetjes op van een schoongeveegde Aarde Echter, wat van waarde blijkt, sterft een stille…

Morgen

netgedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 571
Morgen neem ik tijd om uren te verdromen om te dwalen in voetsporen waarvan de afdrukken zichtbaar zijn in het stille kloppen van mijn hart. Altijd maar het 'mens zijn' wezen, verder moeten gaan, maar morgen zo heel even ben ik van dat kleed ontdaan.…
Katty31 mei 2011Lees meer >

Dansen aan het strand

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 804
toevallig Pal voor mijn neus de laatste modedans Met body language die schreeuwt pak nu toch die kans Maar in elke beweging vloeit jouw lichaam In elke blik zit jouw gezicht De hele menigte spant zich saam En lijkt op het onvermijdelijke gericht Wij zijn niet meer maar bestaan nog wel Ik wilde niet meer maar versta nog wel Mijn eigen stille…
Pjoer27 juli 2011Lees meer >

In de oogst

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.166
." Toen zei er een met stille stem „Wie ruilde zegt van ons met hem?" En allen lachten. Geen Aan wie zo 'n leven zonder vreugd Aan wie de rijkdom zonder jeugd Benijdenswaardig scheen.…

De waakvlam in een zee van verdelgend vuur

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 531
Ogen turen onnavolgbaar als zwijgende diepten Sluimerend op de dag schijnend in de nacht vonkt een halfgod -geheimzinnig- op het beslissend uur Zijn silhouet wisselt elk moment van gedaante om niet gekend te worden Hij openbaart creëert iets uit niets schept nieuwe taal uit stille bronnen slecht heilige huisjes steen voor steen…

De dood

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.491
Gelijk een man, die van verlangen gloeit, om bij zijn vriend te zijn, Die op het land, aan de andre zij des meirs, zijn stille woonplaats heeft; op ‘t zien der zee, die hevig bruist en woedt, Een koude sidd’ring voelt; zijn angstig oog ziet starend op het schip, dat sling’rend rijst en daalt; De stormwind giert en snort door ‘t hoge tuig en…

DESPERAAT GEBED

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.234
Toen mijn klok twee had geslagen gleed uit mijn mond een stille zucht De diepe stilte kon ik niet verjagen voor het leven was ik op de vlucht In het duister, in het kille eenzaam weerklonk stervend verkeersgeluid Mijn oog zag naar ’t beslagen raam en als vanzelf stapte ik het bed uit Uit mijn mond fluisterden woorden iets als een droevig…
Ton Rijkers18 december 2011Lees meer >