5775 resultaten.
De stilte
poëzie
3.2 met 2385 stemmen
4.974 Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet,
Laat uw ziel zich zo ontplooien
En haar bloemen om zich strooien
Uit een vroom gemoed.
Leer u aan de stilte laven:
Waar het leven u geleidt -
Zij is uwe veil'ge haven,
Want zij is de grote gave
Van de eeuwigheid.…
Vaders winkeltje
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.629 Vader zegt: ”Je neemt maar mee
zoveel als je nog kunt tillen,
om bij velen een verdriet
met je handen vol te stillen.
In dat kleine winkeltje
loop ik volgepakt naar boven,
blij dat ik nog kinderlijk
en vertrouwend kan geloven.…
voel jij me nog
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.294 vergaat mijn zwakte voor jou
zieltogend in mistig allure
vlucht jij weer ver weg naar
woelige innerlijke oorden
waar pijnlijke zuchten mij sturen
en prille zachtheid vermoorden
voel jij me nog
mijn verre lieve
ik was het toch
die je wilde gerieven
zo ga ik weer een stille weg
zoekend naar mijn verloren deel
struikelend over droge tranen…
Nu de bladeren zijn gevallen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 Nu de bladeren zijn gevallen
en de sneeuw de daken dekt
voel ik weer hoe ik naar warmte hunker,
hoe zoveel niet echt gelukkig maakt
omdat de honger en de dorst veel groter zijn
dan wat voedsel en drank kunnen stillen.…
Adagio
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.558 versterft in deinende rimpels
palliatief uitgeleid door hoofse klavecimbels
partituren zien hun einde naderen
dwarrelen neer als herfstige bladeren
hobo en fagot slaken de laatste zucht
wijl cello's vertrekken voor hun ultieme vlucht
de harp streelt zich in weemoed en tranen
ten afscheid aan wenende melomanen
de paukenist vertrekt met stille…
ALIQUANTULUM
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
892 Hij sprak,
de stille in den lande,
het brood een zegen.
Heimelijk had hij lief
tot aan de Doodsjordaan.
De dichteres
verschrompelt in haar toren
aan de rivier.
Wie schenkt nog vreugdeolie
of speelt nog onder haar raam?
Alles ronkt –
de mensen de grasmaaier
de ventilator.
Ik maak korte metten
en even wordt het stil.…
CRUCIFIX
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.042 en stijgend, roekeloos aan zichzelf ontstegen, vindt
hij, verscholen tussen puin en ijs,
de schemerende bloei van edelweisz
en alpenrozen, de stille bloemen van het Paradijs.…
Tante Sjaan
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
1.576 Tante Sjaan woont geheel alleen
in een tamelijk stille straat
waar practisch geen verkeer doorgaat,
erg stil dus om haar heen.
's Morgens eet tante Sjaan beschuit
drinkt daarbij een kopje thee
staat dan op, neemt het kleedje mee
en slaat buiten de kruimels uit.…
Dodenherdenking
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
616 Schuifelend komt de stille groep tot staan
voor de ruwe steen beplakt met namen
van hen die nooit meer tot ons kwamen;
wie voelen nog de pijn die hen werd aangedaan?…
Zijn foto
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
683 Dank U Heer, dat U alle dingen weet
U kent mijn eenzaamheid en stille pijn
O, God, wil voor mij een trooster zijn
In het geloof dat u mij nooit vergeet.…
Uw wil geschiede....
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
710 Wij doen veel liever wat wij zelf willen
En wij richten daarop ons verlangen
Onze verlangens zijn vaak niet te stillen
We willen graag het beste ontvangen.
Toch is het goed, te vragen naar Gods wil
Hij weet immers wat het beste voor ons is
Laten we het maar over geven, gerust en stil
God wil het goede voor ons, zeker en gewis.…
- De grote blauwe wereld -
netgedicht
4.6 met 43 stemmen
855 De rust, die stille impressie
vermeende beschouwing,
bijzonder speciale mensen,
blauwer kan het soms niet.
Blauwdenkers zijn idealisten.
Er zouden slechts een handvol
soortgelijke blauwe diamanten
in de wereld bestaan.…
Bidt en u ontvangt
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
728 Zou God ons hongerig verlangen stillen?
Hadden we dat van Hem verwacht?
Nee, zo bedoelde Jezus het niet
Onze prioriteit moet uitgaan naar God
Hij, die als een Vader naar ons omziet
En altijd bewogen blijft met ons lot.…
VISIOEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.234 Wees nabij mij, Gij, die storm gebieden
En kunt stillen, 't scherp van 't zwaard niet vreest...
Plots een licht... Wat zou die glans bedieden ?...
Over 't water wandelt weer een geest:
En ik zie de golven westwaarts vlieden,
Als voor 't oog des temmers 't wilde beest.…
LANDSCHAP
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.814 Breed vloeit, - zoals dit leven in een droom, -
Het klare beeld van 't vredige gehucht,
In de' effen spiegel van de stille stroom,
Waarop geen enkel vluchtig golfje vlucht...…
zij wil een naam om in te bloeien
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
838 bloemen groeien
zoals de zon
op het zalig onbewolkte
zwartvertakte gedachten
achterlaten onder het zacht
bestreken mos
blauw staan
op bomen
wanneer seringen wuiven
naar romige, roze
vruchten
ver weg
van blank beschenen berken
die hun kruinen optrekken
door het eenzame beven
omdat zij niet anders kunnen
en het verdwijnen in stille…
Haar hondje komt niet meer.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
572 welke soorten voer
en voldoende beweging
in de morgen
Maar na een tijd,
werd het voor haar een sleur
wees ze hem keer op keer
de deur, maar wel,
steeds midden in de nacht
Zo rond half twee,
om twee uur soms
dan sleepte hij zijn spullen
maar weer met zich mee
en wachtte hij op betere tijden
Zijn vrolijk koppie
verborg zijn stille…
Liefdeswoorden
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
636 En zij die gevoelig zijn
voor het stille klankenspel
herkennen de woorden van Liefde wel!…
Loslaten
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
681 Wie doorbreekt de verzegeling
van het altijd stille zwijgen
waardoor gevangen woorden
zich loswrikken uit het vastgeroeste patroon
en opgesloten pijnemoties zich bevrijden?…
VERDWAALD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.417 Ik ben mijn mammie kwijt,
zei mij het kleine meisje stil
Ik mis haar reeds lange tijd
’t is nu dat ik haar terug wil
Waar woon jij, o lieve meid
vroeg ik aan dat kleine kind
Mamma zoekt jou al een tijd
ze is stellig blij dat ik je vind
Ik woon aan een stille weg
waar die hoge bomen staan
En voor ons huis is een heg
met gemene prikkels…
in paradisum
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
589 voor je fluit
temidden van de witte schapenvachten
rondom de vijverplas het groene kruid
met bloemenkleuren die je hart verzachten
de zonneschijn verwarmt je naakte huid
dit is de tuin waarin je nog mag dromen
met blote voeten op het prille gras
waar jij vandaag weer tot jezelf kunt komen
en kind mag zijn zoals je vroeger was
het stille…
Dichter bij de bron
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
597 Een rimpeling in zachte ogen
waar het levenswater uit
zuivere liefde stroomt
Ze spreken een zelfde taal
als die van de waternimf die
aan de rand van mijn geheim woont
dat diep in het hart verscholen ligt
en alleen toegankelijk is
voor de zachtmoedigen en
voor de stille zielen
Hier ontspruit mijn oorsprong
de dans die het leven verbeeldt…
De dagen verdragen.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
748 Tussen twee rumoerige dagen
een lange lege stille nacht,
in mijn vermoeide kop de vragen
die ik in stilte overdacht.
Hoe anders is het toch gelopen
vreemd kan toch het leven gaan,
wat is er stil uit weggeslopen
waarom met lege handen staan?…
In een wereld die slechts vraagtekens kent
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 kinderzieltjes
zweven vrijelijk in de innerlijke ruimte
en verhalen van tierelantijntjes
in de jeugdige sprookjes die zij kleuren
Ze geven troost aan beide zijden van het bestaan
die ons soms onaangenaam toeschijnt
Na een droomloze nacht raap ik de verloren beetjes op
van een schoongeveegde Aarde
Echter, wat van waarde blijkt, sterft een stille…
Morgen
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
571 Morgen neem ik tijd
om uren te verdromen
om te dwalen in voetsporen
waarvan de afdrukken
zichtbaar zijn in het
stille kloppen van mijn hart.
Altijd maar het 'mens zijn' wezen,
verder moeten gaan,
maar morgen zo heel even
ben ik van dat kleed ontdaan.…
Dansen aan het strand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
804 toevallig
Pal voor mijn neus de laatste modedans
Met body language die schreeuwt pak nu toch die kans
Maar in elke beweging vloeit jouw lichaam
In elke blik zit jouw gezicht
De hele menigte spant zich saam
En lijkt op het onvermijdelijke gericht
Wij zijn niet meer maar bestaan nog wel
Ik wilde niet meer maar versta nog wel
Mijn eigen stille…
In de oogst
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.166 ."
Toen zei er een met stille stem
„Wie ruilde zegt van ons met hem?"
En allen lachten. Geen
Aan wie zo 'n leven zonder vreugd
Aan wie de rijkdom zonder jeugd
Benijdenswaardig scheen.…
De waakvlam in een zee van verdelgend vuur
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
531 Ogen turen onnavolgbaar
als zwijgende diepten
Sluimerend op de dag
schijnend in de nacht
vonkt een halfgod -geheimzinnig-
op het beslissend uur
Zijn silhouet wisselt elk moment van gedaante
om niet gekend te worden
Hij openbaart
creëert iets uit niets
schept nieuwe taal uit stille bronnen
slecht heilige huisjes
steen voor steen…
De dood
poëzie
3.4 met 11 stemmen
5.491 Gelijk een man, die van verlangen gloeit,
om bij zijn vriend te zijn,
Die op het land, aan de andre zij des meirs,
zijn stille woonplaats heeft;
op ‘t zien der zee, die hevig bruist en woedt,
Een koude sidd’ring voelt;
zijn angstig oog ziet starend op het schip,
dat sling’rend rijst en daalt;
De stormwind giert en snort door ‘t hoge tuig
en…
DESPERAAT GEBED
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.234 Toen mijn klok twee had geslagen
gleed uit mijn mond een stille zucht
De diepe stilte kon ik niet verjagen
voor het leven was ik op de vlucht
In het duister, in het kille eenzaam
weerklonk stervend verkeersgeluid
Mijn oog zag naar ’t beslagen raam
en als vanzelf stapte ik het bed uit
Uit mijn mond fluisterden woorden
iets als een droevig…