30484 resultaten.
Nieuwe schoenen
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
2.350 Het thuisfront
laat mij grif geloven
dat ik met deze aankoop
zeker heel erg bof.
Ik laat mijn blik
voortdurend
naar beneden glijden
en dat ze
o zo heerlijk zitten
heb ik menigmaal verteld.
Wanneer men er
genoeg van lijkt te krijgen
wordt dat omzichtig
doch heel duidelijk gemeld.…
Zes hoeden en een grijze sjaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
554 leven achter
dat me bracht tot wanhoop en ik ongevraagd
desondanks jouw liefde mij wou laten
dragen door zes hoeden met een grijze sjaal…
Jouw leven
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.127 Laat eerst die verloren dromen,
die je nog steeds hebt,
uitkomen.
Kijk 's morgens naar de zon
en laat het licht je hart weer binnen.
Wij gaan dit samen overwinnen.
Want ik weet hoe jij je voelt.
Deze jij...is eigenlijk ik...…
Op het ogenblik
gedicht
3.8 met 17 stemmen
9.965 Op het ogenblik
dat ik de gordijnen wegschuif
en me in laat palmen door
het uitzicht op luchtige wolken
boven met meeuwen bespikkelde
geveltoppen in de ochtendzon
zet een leger zich in beweging,
vliegen huizen in brand,
wordt er tegen wil en dank
gestorven en geboren.…
Dans toch weer met mij
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
665 Laten we toch weer dansen voor het te laat zal zijn
mag deze liefde, eens, voor eeuwig zijn....?…
( in memoriam: Sascha)
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
1.158 je danst nog in je kinderjaren, met een meizoen in je hand
mijn verstand op simpel nul
laat gevoelens voorrang krijgen langs het stille
niemandsland
van toch immer nog
vandaag…
Ochtendlijk niemandsland
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 hen klaarstomen
in hun haastige wereld
waar ik niet meer zijn moet
laat mij in het nachtelijke leven
rustig vertoeven met mijn
innerlijke dronken zelf…
Over eenvoud en kracht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
977 maar stromen,
laat het thans,
in liefde en in leven,
in zang, in kunst en in dans…
Insomnia II
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
593 Het niet-zijn is in mijn geval het wapen,
Het slaat veelal iedere aanval neer,
Toch slaat mijn hart niet rustig meer,
Helaas, de woorden laten mij niet slapen.…
Voor een berijmd verhaal
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.607 Laat ze dampen tot een spook;
Dood daarna de vader ook:
En vouw ze om een ulevelletje!…
hart
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
819 gebeuren
laat jou
mijn leven kleuren
schilder mij
roze lila blauw…
Kom maar tot mij.......
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 Jezus, Hij blijft kloppen op uw deur
Laat Hem toch niet buiten staan
Maar laat Hem binnen komen
Jezus, uw vriend, stel Hem niet teleur.
Kom maar tot Jezus, uw Heiland
Ga niet alleen door dit aardse leven
Maar vervolg met God uw levensweg
Eens brengt Hij u in Zijn vaderland.…
Nacht
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 nu het laat is
en de nacht valt over zee
en de golven
niet meer zijn dan een geluid
zeilt het schip van mijn verbeelding uit
ik zoek de drenkeling
die jarenlang vermist
misschien nog ergens op het laatste wrakhout drijft
die nooit de reddingsboeien greep
omdat hij wist
dat hij niet geboren was
voor deze tijd
ik zoek de vrouw
die tegen…
het ranke papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
602 in mij is geen poëzie verrezen
‘k ben slechts wat as
en steeds op reis door het vuur
dat mij niet doodt
zie hier, ik draag de dag voorhenen
nog in mijn hand
‘k laat niet los al zou dat me wel
verheven, verheven bovenal
in de zocht van elk gewoontedier
neen, laat mij maar
mijn eigen piraat wezen
die zijn bonte kleuren
schouwt zoals…
anonieme liefdesbrief
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.584 In mijn dromen kwam je binnen
Overdag laat ik je nooit meer gaan
Alles wat ik zoek
Alles wat ik denk wordt waar
Waar jij gaat in mijn gedachten
In mijn dromen kwam je binnen
Overdag laat ik je nooit meer gaan
Ik verstop je naam in een gedicht
Verborgen gezicht
van mijn hartstochten
Woorden golven uit mijn handen
Spoelen aan op het witte…
Hoe te zoenen op straathoeken
gedicht
2.8 met 5 stemmen
17.434 Laat op de avond laat het zijn of vroeg
in nanacht, licht liefst ver –
al leent ook paarlemoeren dageraad
aan dit publieke werk subliem cachet.
Het zij een zwijgen van koralen
vergaan van dorst in lafenis –
van wakend ontslapen bevinding wellicht
doe dus vooral de ogen dicht.…
Reizen met blijdschap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
613 Heer laat mij blij
mijn weg met U vervolgen
zoals de kamerling
uit Ethiopië dat deed
omdat hij na Jesaja 53
de hoofdstukken
die volgden niet vermeed
Het was uw Geest
die hem Filippus zond
om uit te leggen wat hij las
vervuld door de herkenning
die hij er in vond
reed hij vernedering voorbij
waarvan U hem genas
Heer laat mij reizen…
Het harde aangezicht des levens
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
585 tijd
laat zich overwegen
in de zwaarte
van de strijd
Ik maak me geen illusies
over levens (z)ware lot
en voor wie nog niet de toedracht kent
bestaat er ook geen God
kunstwerk: " Hart en ziel ", 1995
kunstenaar: Irmlinda de Vries…
"OOGJES DICHT EN FRUSTRATIES TOE"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.001 Als frustraties vast gaan vriezen
en er geen zicht is op dooi
wordt het wel een lange winter
laat de lente zich niet lonken
om over de zomer maar te zwijgen
en de herfst die speelt geen rol
Wie de dooi inzet van ´t lijden
voelt meer liefde van de zijnen
laat de lente lief lachend toe
in de zomer wordt het schateren
en de herfst schokt hikkend…
modderman
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 bewust van het feit
dat dan mijn leven
telkens opnieuw verdrinkt
o eeuwige perpetuum mobile
laat mij mij bemodderen
mijn kwetsbare mensenziel
afschermen
beschermen……
De zucht naar 't schone
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.815 Toch blijft uw hart een wilde plek,
Waar veel is uit te roeien:
Daar laat gij al het goed vergaan,
Daar laat gij braam en distels staan,
En al de netels groeien!…
Nodigend Lentelicht
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.048 Als alle jaloezieën
het voorjaar laten stralen
begin ik deze dag
met opgewekt gemoed,
kom, laat ik eens de
overbuurvrouw op de
koffie vragen.
Goedemorgen krokussen
in deze lentetuin,
wat prachtig en uitbundig
breken jullie ’t groen!
Ik word nog vrolijker
nu ‘k jullie van zo dichtbij zie
en overbuurvrouw
mij zal opendoen.…
Een mooi gezicht
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
956 Laat het door het lachen zijn
met vrienden en geliefden
maar niet door levenspijn
die op de huid blijft kleven.
Voorzichtigheid is geboden
niets is verboden
daarvoor ben je nog te jong
en onervaren.
Laat de rode draad van het leven
Je naar ongekende oorden reizen.
Claire Vanfleteren…
Kristal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
908 Laat zacht haar geuren los.
15-8-2008 62
Ries van Meerten…
Verlangen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
644 iedereen ons hoort
laat me zwemmen in jouw ogen
dan kus ik jouw vrolijke lach
voor nu zal ik geduldig wachten
tot ik jou ontmoeten mag…
De wolken dromen dromen...
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
640 Laat ons als kinderen zingen
en dansen met een lach,
ons met veel vreugd omringen
want straks wordt het weer ach.
Laat ons wat minder zeuren,
maar dankbaar zijn met spoed;
terwijl zo velen treuren
gaat ons het best wel goed.…
Onweer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
625 schitterend schouwspel
in de donkere lucht
waarbij anderen soms
wegkruipen en ik weer
ademloos toe sta te kijken
natuurgeweld in alle kleuren
energie die loskomt
en stroomt, regen valt
stromend naar beneden
veegt straten schoon
laat het stof dalen
lichtflikkerend schouwspel
in het buitentheater
met donderend geweld
laten de natuurgoden…
Lange tijd
gedicht
2.0 met 3 stemmen
17.403 Lange tijd gaat het goed,
stromen de rivieren vriendelijk naar zee,
bloeien de bloemen,
dartelen de vlinders,
slapen de filosofen in de brede schaduw van het dualisme,
geven mensen elkaar gelijk,
is het leven zacht en grootmoedig,
fluisteren meisjes in een oor:
'Laten we..enzovoort,
o laten we altijd...enzovoort...'
Heel lang gaat het…
Zon en schijn.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
546 Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat
eten, drinken en werken aan onze toekomst.
Vragen aan elkaar hoe het met ons gaat.
En weten voor velen is het reeds te laat.
Al die jaren die we leven hier
op aard zijn wij er om elkaar
te helpen niet waar?
Samen in vrede en harmonie, toch
is het anders dan wat ik zie...…
Blokje om
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
701 Onaangedaan
vervolg ik mijn pad
waar straatgeweld
zich als een hoer
in de kaarten laat kijken,
brutaal aan mij opdringt.
Links laat ik het liggen
en sla de hoek om.
Verdriet stroomt luid klotsend langs mij
en op de brug der zuchten
staar ik in onpeilbare dieptes
van dit onbeschrijflijk leed.…