12331 resultaten.
Wat als ...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
845 De laatste zwarte zon
voor de aarde stopt met draaien
Was dit de bedoeling?
Of heeft iemand ons bedrogen?
Een tikkende bom, een glimlachend masker.
Wat als God toch bestaat?
Traag verlies ik m'n grip op alles
deze keer voorgoed…
BLOED EN TRANEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.271 In ‘t winter donker, enkel op de tast,
vond haar hand bijna vanzelf de weg
Vanuit haar bed zocht ze in haar kast
naar het mes, dat ze vond bij de heg
Nu al drie uur huilde ze zonder traan
want ‘t eenzaam deed haar zo’n pijn
Na zoveel jaar van altijd alleen staan
dacht ze aan de dood onder een trein
Voetje voor voetje, zacht de trap af,…
watervallen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
776 ik zou
zo graag
willen
huilen
maar mijn lichaam
kan het niet
dus
blijf ik
zitten
met dat
verstopt
gevoel
daar vanbinnen
tot de dag
der bevrijding
als de watervallen
stromen…
traan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
781 Traan
De eerste traan uit`t paradijs
begon alleen een wereldreis.
Ze kwam voorbij aan Sara`s tent,
misschien was Abram impotent.
Er was geen kind noch kraai te zien
en Sara huilde wel voor tien.
Daar kwam ze ook langs Davids troon,
zijn bladzij was beslist niet schoon.
De tranen vloeiden zonder end,
vol van berouw was deze vent.
Even stopt…
vlamhoogte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 (vanuit het licht van die ene kaars bepalen
of ze straalt)
nooit meer haalt de tijd je in
je bent ontsterfelijk geworden -in mijn hoofd
jouw beeld bestaat nu
uit het licht
van alles, dat uit liefde
aan jouw nagedachtenis gegeven is
als alles weer verandert
draag jij nog steeds de jeugd van witte vlinders
in mijn hart en in
mijn…
Kring van vuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 Wat bezielt toch mensen die
de pijn van een ander kwellen?
Zwaar gegeseld, diep getormenteerd
vliegt de daad de doden
over grenzen van verbastering
Niemand is die helleschreeuw
van gelifte schellen ontgaan
Legde die vloek, stom verbouwereerd
de woorden in olie
brandde de buitenste duisternis…
HAAR INNERLIJK GEVECHT
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
882 Ze zou zich nimmer meer snijden
had zij zichzelf laatstelijk beloofd
Ze was anders dan andere meiden
om haar benen en ach..dat hoofd
Ze zou nadien om het leed wenen
om ‘t groot verdriet lucht te geven
Ze voelde zich echter zo alleen en
ze was lelijk, werd erin gewreven
Ze zou het snijden voortaan laten
haar bloed nooit meer laten…
LEVENSPAND VAN MORGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 Op de scherven van m'n leven
bouw ik een nieuw fundament
voor m'n levenshuis van morgen
ook al is die toekomst onbekend
neen
ik wil geen nieuwe palen, vers cement of zand
juist dat ouwe, dat eigen, vaak kapotte
zal ik koesterend liefdevol lijmen
tot 'n trots en stralend vernieuw levenspand
Deze hartenkreet draag ik op aan Michel…
Het pad
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.045 Als rijen militairen gevallen op het veld
zo liggen de jasmijnen in en op elkaar
heel krachteloos! van bloem en blad ontveld
en naakt. En op het blande zonpad waar
de merelzang nooit zweeg, het goud
is morsig nu; 'n kleiïg weke grond
strengelt in grauwe banen zwart door 't hout,
en 't hout is arm en kaal en menigwerf gewond.
Hier ligt…
Vechten mijn kind, je kan het
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.061 Vandaag 30 geworden, mijn zoon, mijn bloed
Net gescheiden, werkloos en de weg kwijt
Hoog opgeleid, daar ligt het niet aan
De illusie dat er wat zou zijn heb je verloren
Ik voed je, help je, ben radeloos
Zie je naar de afgrond glijden
Je luistert niet, bent doof
Ik bid, smeek, niets helpt
Nu mag ik niet meer helpen
Opdat je het zelf op kan…
Houvast
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
947 Voor een persoon,
met een intens verdriet,
voelt jouw luisterend oor
of het tonen van begrip
als verzachtende balsem,
of als troost.
Je bent op het juiste moment
een rots in de branding,
de veilige haven.…
DICHTGESMETEN DEUR
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
808 Nu jij de deur zo ruw dichtsmeet en
ik derhalve alleen moet verder gaan
Heb ik nu wel gedronken en gegeten
van jou. Ik laat je wel, zonder traan
Nu echter die woede is gaan luwen
ga ik jou toch alsmaar meer missen
Trots ik dat gevoel wilde wegduwen
zie ik om naar al onze belevenissen
Nu ik ’s nachts alleen in ‘t bed rust
sluipt het eenzaam…
Pijnbomen Pijn
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
717 onder het grijsgroenige dak
van het pijnbomen bos achter de duinen
schreien bottige takken
hoekig omhoog tot in
kokende
broccoli kruinen
ze rouwen om al de gevallen naalden
alsof ze gemeenschappelijk
faalden
maar de hoog daar verborgen cigalen
herhalen
en herhalen
hun verhalen
van 't echte, verdróngen leed
hectaren…
Het raamkozijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Het regent
iedere druppel druipt langs het glas
van het raamkozijn
iedere druppel gelijkt een traan
uit een broos en verbitterd lichaam.…
Zonder angst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
762 Decennia lang
Balancerend op
De snijlijn van
Ingehouden vreugde
En onderdrukte levenspijn
Te langen leste ontdekt
Dat ik zonder angst
Mag leren er te zijn…
INTREKKEN BIJ GOD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Dit was haar laatste nacht, wist zij
ze voelde haar smart tot op het bot
Morgen, meende zij, is het voorbij
ik vlucht immers voor het noodlot
Morgen is er geen toekomst meer
misschien treuren zij zelfs om mij
Maar ik wil weg, ik kan niet meer
ik wil sterven, dan is alles voorbij
Vannacht wordt mijn laatste nacht
wellicht volgt er een afscheidsbrief…
tranen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.081 Veeg mijn tranen niet van me af
Laat ze zitten, laat ze lopen
Ze moeten blijven bestaan
Ze moeten laten zien
Dat ik je nog steeds mis
Dat je me nog steeds raakt
Zelfs na al die jaren
Veeg ze niet weg
Laat ze lopen, wegzakken in de grond
Laat ze leven, in mijn bloemen zichtbaar
Rode rozen waar jij zoveel van hield.…
Testament
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
723 Nu 'k het
Leven niet meer
Wil is 't tijd
Om wat ik
Ben en wat
Ik heb te
Gaan vermaken
Aan hen die
Naast mij staan
En er de meeste
Aanspraak op maken -
Mijn oplettendheid
Gaat naar de jongste
Van mijn zoons
't Past bij
Hem het best
Mijn gevoeligheid
Naar de oudste
Die zo graag de
Rede voorrang geeft
Mijn…
Ik heb een paar billen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Ik heb een paar billen.
En ik weet niet wie ik eigenlijk nog ben.
Ik heb een paar billen en de nacht is lelijk met mijn paar billen.
Ik moet aan de vitaminedrank.
En ik leef ongezond.
En ik ben niets meer dan gebroken scherven.
En de liefde is ver weg voor mij.
De regen stroomt.
En ik slaap alleen maar met mijn paar billen die niets doen…
Maar iets
gedicht
5.0 met 75 stemmen
16.066 Mijn moeder die haar lange laatste jaren
in een tehuis voor oude mensen sleet,
had na verloop van tijd steeds minder weet
van dingen die daarvóor haar leven waren.
Ze was haar man vergeten, lief en leed
dat zij om zijnentwille mocht ervaren,
de kinderen die zij had moeten baren
en dat ze die gevoed had en gekleed.
Alles verdween: zij ook…
Het gietijzer van stations...
gedicht
4.3 met 6 stemmen
10.168 Het gietijzer van stations, het glas, je handen.
Deze schoonheid is breekbaar, is te ontkennen,
maar overtreft ons. Ik ben klein in je nabijheid
als een tor in het hoge gras, dapper ploeterend -
in de verte ben ik groter, spookhuis, het vervormde
beeld in de gekromde spiegel. Spinnenweb, skelet,
gehuil van witte geesten, onecht als alle…
Verzoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
728 De zoete smaak
van verzoenen
proeven we pas dan, als we
na afstand,
weer naar elkaar toe moeten
we naar elkaar gaan
om na uiterste best
in elkaars vreugde en
diep verdriet te kunnen bestaan.…
Kwartetten met z'n drieën
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
788 Hij is er want
zijn auto is er,
de Audi van de zaak
- Zij is er niet
Zij is er
ik zie de auto
waar zij in rijdt,
de Corsa
- Hij is er niet
Zij zijn er - altijd
maar kunnen niet wennen aan
kwartetten met z'n drieën
zijn treurig bij
mens-erger-je-niet
waar papa zich altijd
zo grappig ergerde
aan mama
Het monopolie spel gaat…
landschap met grote hoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 de stengel plukte riet uit m’n schouders
stille jaloezie op een dinsdagavond
de regen vulde grijs de wolken in
uit pure balorigheid
werd ik grijs
achter een antieke scheerspiegel
vulde ik de poriën met haar
zoals de tandarts m’n gaten…
op slot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
995 ik weet nog
hoe het voelde
ooit
heel lang geleden
de herinnering
begint stilaan
te vervagen...
één ding blijft
hangen,
die typische smaak
van zout in mijn keel
na het huilen,
een warm gevoel
en overal nat
op m'n wangen
dan het nasnikken,
alleen...
die laatste keer
kwam er geen einde aan
toen
heeft mijn lichaam
beslist…
Tranendal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
684 tranen druppelen
in het zand
ze roepen mij
stil te staan
ze druipen
waar ze blijven
glijden
daar bedwelmen
mijn vergeven huid
die innig vraagt
naar tedere momenten
van ons samen zijn
tranen fluisteren
de dagen
de klanken
meedogenloos
vertel mij hoe
ik kringen
in water
moet buigen
geef mij
hoe ik
mijn stroom
moet stoppen…
Van muurbloem tot aan zondebok
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
780 Waar tranen aan de hemel staan
zo stil langs dichte poorten gaan
nu eenzaamheid stroef schuifelt
Waar tekens van verslagenheid
- een zorgelijke kindertijd -
zich vormen tot een baken
Van muurbloem tot aan zondebok
geen veilig pad naar mama’s rok
waarachter het kan schuilen
Het meisje wordt zo vroeg rap oud
de waarheid zwijgt haar zieltje…
de zee en de oude man
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 rollende golven
het strand bedolven
onder schuimende koppen
het moet wel kloppen
een oude man
duinpan, het klotst
aan de rand van het strand
de oude man, ziedende zee
een verloren land…
De dood is gekomen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.469 De dood is gekomen,
De dood in mijn dromen,
De dood nam mijn hart,
De dood wreed en hard.
De dood heeft genomen,
De dood zonder schromen,
De dood met zijn kracht,
De dood in de nacht.
De dood ging stil zweven,
De dood met mijn leven,
De dood wie het beliefde,
De dood en mijn liefde.…
Regen over de graven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
715 De natuur weent nu ook, al sieren zoveel
bloemen de graven, de plaatsen waar de
mensen komen om eens even stil te staan
bij wat echt belangrijk is. De liefde
die gegeven werd of ontvangen, die verder
gaat dan enkel maar dit korte bestaan.
Er is treurnis, eindeloze rouw om hen
die gingen, spoorloos zijn of opgegaan
in een grijs verleden,…