6608 resultaten.
Met 't vlossig deksel was de wind aan 't spelen
poëzie
3.1 met 16 stemmen
1.448 Met 't vlossig deksel was de wind aan 't spelen;
En nu de weefsels losgeplozen zijn,
Wijs ik je met mijn stok van zonneschijn
Dwars door de ring van drijvende kastelen,
Hoe 't vasteland ligt als een open schrijn,
Vol blauw gefonkel van gletscherjuwelen,
Behoedzaam vastgelegd in groen-fluwelen
Kussens met stralig zilverfiligrein.…
Sporen van verleden
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
3.890 wolken landen neder zonder geluid
regens ruisen over groene velden
terwijl mensen op de hemel schelden
sijpelt treurnis dieper tot op mijn huid
grijze straten blinken water sporen
grauwe hemels bergen blauwe luchten
wagens sneren lang gerekte zuchten
spatten mistig nevel naar verloren
vandaag voel ik huiver bloeden
dwaze beelden van ver…
Genieten!
hartenkreet
4.6 met 22 stemmen
1.277 Geniet van het groen.
Geniet van de bomen.
Laat je gedachten hun gang gaan
en probeer tot jezelf te komen.
Geniet zoveel je kunt.
Geniet van het leven.
Laat je stress met de wind wegwaaien
en probeer het positieve weer te beleven.
Geniet van alles wat je nog wilt doen.
Geniet van alles wat je hebt gedaan.…
Oktober
poëzie
2.7 met 74 stemmen
10.133 O luchten-goud, o groen van 't woud, o verven,
Die, in een laatste opglooiing van de aard,
Van al het schoonst des zomers, lang gegaard,
Een tooi hem toverdet, tot zacht versterven,
Wat was mij nu nog al uw licht-schijn waard,
Nu ik die teerste aanwezigheid moest derven?…
sermo (woord)
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
2.100 uit de stilte daalt de soevereine
vogel voor de ogen van het kind
dat opgetogen wiegtuig wiegtuig roept
ik lach om haar en staar weer stil
naar op de rug gekruiste schortebanden
stralend wit op het groen van een woelige zee
de zuster leest ons voor met de dictie
van een dorp waar het altijd zondag is
de dag wordt heet haar stem een ver…
Don Q
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.361 troont op een kreunend paard
De prikkels van nu maken hem dol
Spinsels nestelen zich in een verweerde kop
De ontspoorde droom
Het kolkend sop dat ophitst
Want de kosmos bruist door bloed
De maat is lang niet vol
En dan nog meer speeksel verspillen
Aan dure beloftes en hol geratel
Hij steunt op een staf en grijnst naar de verte
In een groene…
bestiaal
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
2.306 ze lijdt met vogels in een kooi gevangen
ook voor de walvis laat ze menig traan
de groene vrede staat bij haar vooraan
haar leven is een, dierlijk haast, verlangen
naar koesteren van schepsels, naar humaan
behandelen van wezens wier belangen
voor mensen (wee die gluiperige slangen)
al eeuwenlang slechts mondjesmaat bestaan
haar liefde…
straalde ondeugd in je lijf
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.661 ik adem zacht
de bloemen van het raam
je smelt nu voor de tweede keer
ik voel de kou en leer want
met je liefde heb ik afgedaan
je koos voor nieuw
wilde eindelijk bloeien
maar de knoppen bleven groen
niemand om je terug te snoeien
meerjarigheid gaf geen respijt
mijn lente bracht je zon
je liet verdorde bladeren vallen
de bloemen kleurden…
Ah ! Vous dirai-je, Maman
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.221 Wanneer ik mijn geliefde toetsen streel
Zie ik zo af en toe hun boerse snuiten
Grimassen trekken voor mijn schone ruiten
En erger ik mij dikwijls groen en geel.
Diep in mijn hart hoor ik een melodie
Die ik in noten voor mijn ogen zie,
Het wordt een variabel meesterwerk.…
In de hal van mijn moeder
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
3.663 In de hal van mijn moeder stond
een grote, bruine, aardenwerken pot
met mutsen erin
Schuin onder de kapstok
in een kleine inham tegen een muurtje
prikkend in je kinderzin
van achter de streep, de scheur in de groene tegel
mikte ik op de spleet
van muur en pot en als de stuiter ertussen bleef
weerklonk de overwinningskreet
Ik was altijd…
Biografie (hij)
gedicht
4.0 met 11 stemmen
12.286 Belachelijk klein was de landkaart in de serre
waarin thee werd gedronken
en het groen van Canada het won van de zon.
Een gunst van de dag. Nooit had hij zulke
mooie muziek op het perron van Treblinka verwacht.
------------------------------------------------------------
uit: 'Wie nu nog zwijgt moet alles vrezen', 1994.…
Hoonte
gedicht
4.5 met 18 stemmen
10.965 Een dikke duif vliegt in de groene krater
van bladeren, een duiker onder water,
en komt er later even oud weer uit.
Het leven, tegen dit decor gestuit,
wordt speeltoneel terwijl ik kijk en staat er.
Ik heb van de natuur nog nooit genoten
als hier op Hoonte in de Achterhoek.
Mariahoeve heet het hoge huis.…
Septemberlicht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
658 Dan knipper ik twee keer met mijn ogen,
Want het witte schaap en het groene gras,
Worden één geheel langs deze zonnige as,
Het lijkt wel of de kleuren elkaar opzogen.
Als ik nu beweer dat het lente was,
Weet dit schaap dat ik heb gelogen.…
Herfstgloed in sonnet
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
908 koppig lang hebben de statige bomen
hun groene bladerdek vastgehouden
alsof ze zelf een beetje sterven zouden
wanneer hun dekmantel werd afgenomen
zonnestralen verkleuren zonder schromen
de blaad’ren naar een zachte geelgouden
gloed die nog even kan worden behouden
tot rijp de randen langzaam zal omzomen
maar slechts na twee nachten vorst…
het vuur uit luchten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.028 doornen,
beekjes in het warme zand deed stromen
en nu december mijmert spreekt de kerst
mij nog slechts van verdriet
het vuur uit luchten die het zwart verstuurden
naar hen die smaalden waar pijnen werden
gesmoord in kelen van een dorstig verlangen
naar het sterven – en hoe de dag ook kwijnde,
beter werd het nooit
Ik zie lichtjes en groene…
zondaars kennen geen genade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
861 glas in lood
ze staan al jaren op pilaren
betreuren eeuwenlang hun dood
zondaars kennen geen genade
woekeren dicht bij de grond
zij belijden steels en schuchter
onschuld met de mond
ze hebben lak aan regels
doen alles tegendraads
ze willen macht en pegels
plegen daarvoor zelfs verraad
onkruid bloeit als nooit tevoren
verstikt het groene…
Niewjaarsmijmeringen...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
966 Vlakbij zijn de kluisters, de gedichten,
vlakbij zijn de oude vergezichten,
een witte Kerstmis en een groene loot,
een vers uit de Bijbel dat uitzicht bood,
en plots weer de ster die scheen...…
koekelemeien bij naaktbloeiers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 temerig aan de mekker
onder de wol hun lammetjes
merels zingen op fluitjes
ook de bloemetjes en bijtjes
je voelt ze aan je huid talen
naar frisse buitenlucht
om in zinnen te verhalen
natuur knalt er nu geel uit
chinese klokjes
in tuinen en vazen
kleine hoefbladen
aan rivieren en paden
staan nu naakt te bloeien
straks weer groen…
vrije gedachte
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.114 druppels glijden langzaam naar benee
langs beide zijden van mijn glazen deur
het is de weg naar ruimte waar het frisse groen
mij wil ontmoeten vergezeld van een voorjaarsgeur
iedere nieuwe dag bouw ik zo een brug naar buiten
waar de natuur eigenzinnig haar wereld opent voor mij
simpel door het slot handmatig te ontsluiten
en ik langzaam in…
En de hemel was ongeschonden
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
825 De lente
berstte uit
en overal brak de grasmat open en
spuugde madeliefjes en krokusjes
verliefde paartjes
kropen uit het slijk
en nestelden zich
onder de bomen
buggy's en parasols
plooiden zich stralend
uit het groen
kleedjes in alle soorten en maten
vouwden zich uit de aarde
blote babybeentjes
ontweken het kriebelig gras
kevertjes…
laatste dans
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.831 Dans mijn liefste, dans
langs heden en verleden
langs het groene gras aan de overkant
over paden over weiden
Dans mijn liefste dans
langs de zin van ons bestaan
terwijl de toekomst lonkt
en dromen waarheid worden
Dans, mijn liefste dans
samen dansen onze liefdesdans
langs donkere dagen naar het licht
de zon breekt door
het ritme van…
Slap geouwehoer
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.228 Miljaar, sprak opa, driewerf donders bah
de jeugd vandaag den dag, heden ten dage
kan mij maar minimondjesmaat behagen
zelfs dan nog hoor je whiihi hahaha
dat meelgedoe van al die giechelmeiden
was in mijn tijd ten strengste uit den boze
ja toen kon je nog rustig stiekem vozen
in`t struikgewas of op de mokerheide
weg met die groene blaadjes…
VoorJaar
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.163 Zachte haren, bruin en wit
Katjestakken ontluikend groen
In zichzelf ruikend narcissenflirt
Geur van nieuw, de geur van bloem
Paars en geel, door opschietend gras
Een lijstertriller begroet de opgaande zon
Stil eendgekwaak op vlakspiegelend waterplas
Ontwakend de distelvink, gekleed in goudgalon
vijf uur 's morgens, geen geluid van achteloos…
naamloze geur
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.212 uitgestrekt als een
dalende springer
met parachute
lig ik op pril gewas
nog amper bovengronds,
ik spreek over gras
stengelachtig
en broos van natuur
als het ware zacht neergevlijd
maar zeker tot dragen bereid
zo woel ik met mijn lippen
wat kort geplukt
maagdelijk groen
en aanschouw
de steltlopende snippen
die door weinig…
Vette vraag uit Spekholzerheide
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
741 niet uit wat het kost
mals als die met wittebrood in Leiden
Urgent nu daar zijn inheemse verkering
terug wil naar vleesworst van de slager
de vis ter plekke proeft ze als te mager
om smering te voelen bij de vertering
Sinds er één in haar strot bleef steken
is het uit wegens droogte met graatjes
wanhopig gaat hij voor vette maatjes
Groen…
Branding
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
582 strand, eb trekt het open
voorbije tijden zullen wegglijden
gebeten door de tand der getijden
rijden ze de stormen, ze waaien luid
over wereldzeeën van noord naar zuid
een flikkering in de mist, een belofte
van knarsend bitterhelder zonlicht
dat het land droogstoft en ontwricht
richt haar zeilen op de duinen
haar boeg verstuift het groen…
mijn blind getast
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.443 jij bent die 'k vaag als in een nevel zie
zoals een water in het eerste ochtendlicht
niet helder eerder vaal door 't groen
als koude breekt en ik sta daar aan 'd oever
zie niets tast blindelings met mijn hand
't doorschijnend grijs en ik wil jou
beroeren maar vind je niet
ik weet dat jij er bent en ook
heel warm soms misschien en toch…
Verkracht
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.798 Groen was het gras
waar we iets ondernamen.
Geel was de zon,
Paars m'n gezicht.
Door de pijn
die jij me aanricht.
Zwart zijn m'n dagen,
m'n maanden, de uren.
Hard zijn de dingen
die jou staan te verduren.
Negen maanden ongelukkig
in blauw, paars en zwart.
Nu een kindje
ik voel me verward.
Het gras, de zon.…
waar blijft de morgen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.145 Onze redster in nood,
Laat ons niet ploegen
in reeds bevroren groen,
Kom ons redden,
o, schone slaapster,
in betoverd rood,
En zeg eens wat we moeten doen.…
Winter schrijft een witte veeg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
818 herfst guurt in koude vlagen
regen kilt de bomen leeg
licht verdonkert traag de dagen
winter schrijft een witte veeg
ik voel hoe wind de bomen geselt
aarde in zijn kaalheid schoont
droom de hitte van de zomerzon
als voorraad licht en warmtebron
heb een rijke oogst ervaring
te zaaien in een volgend jaar
aarde gaat in groen verwachten…