8235 resultaten.
Mijn Lief
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
783 Als een grijze wolk, in jouw blauwe hemel,
Als een verdord blad, aan jouw bloeiende boom,
Dwarrel ik steeds verder, van je af.
Vallend, steeds verder naar beneden,
Wetend dat niemand me vangen zal.
De zachte grond, met een bed van gras,
Is veranderd in een harde, koude bodem.…
De monogame
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
1.758 (een momentje hemel op aarde)
Ik hoop op blijvende schade roept ze
of in ieder geval iets met blijven er in.
Ik blaf iets zondigs buiten zinnen
knoop er haastig liefje achteraan
alsof dat woord teniet kan doen.
Mijn pokerfase of wat er nog van
over is vraagt weifelend naar binnen
hoe het zo vreemd heeft kunnen gaan.…
Eindafrekening
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
658 Ongrijpbaar als de wind enteren
destructieve apocalyptische scharen
van schuld en schaamte z’n bewustzijn
gelaten ondergaat hij de pijn
De inval voelt als eindafrekening
de balans valt ongunstig uit
z’n bijdrage aan de mensheid negatief
eindigt z’n levenswandel in deze 'hel'
Hij heeft nog de geest, ironie te zien
in de vergelijking met hemel…
De mei van Gorter
gedicht
2.2 met 41 stemmen
12.700 op een schrijftafel
en soms op een hoofdkussen of zoals nu
opengeslagen naast de vuilnisbak op mijn balkon -
een papieren ooievaar kan niet vliegen
en wolken zijn mij geen kamelen in de lucht
en mijn huis is ook geen rots
bezocht door Griekse of Germaanse goden
is het mei in mijn agenda,
zo is het mei op mijn balkon -
het is een hemels…
Hoe de leegte zich vult
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
577 ogen zoekt
tussen stammen door
denk ik terloops
zou een ijsheilige
zich zo voelen:
koud op aarde
warm in de wolken
het leidt me af
van de zwaarte
en laat mij zweven
in ochtendgedachten
die vol van leegte zijn
als dan ook nog
drie honden mij begroeten
geleid door een schone maagd,
althans zo wil ik dat zien
dan zijn hemelse…
Te Wezemaal
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
558 ze raakt volledig
ondergedompeld
in de glorie
van een geboorte
woorden
in haar soort
blauw gekozen
gaan van mond
tot mond
van hand naar hart
daar boven
als in de hemel
ergens
onder de stompe toren
in het Vlaamse land
verschijnt,
haast ordeloos,
een ongenummerd boek
omrand
met ijzeren staven
van oever naar oever
ik lees…
Beelden in reliëf gegeven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
593 de hemel bleek weer paradijs
met eva en de zonde
verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
weer toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten…
voorwaarts
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
720 mijn benen beginnen te bewegen
uit de hemel valt de regen
voor eeuwig en altijd
het geluid van ruis
boven alles uit
de beat vloeit door
op naar dat geheime woord
verstopt aan de oevers van jouw hart
we bewegen voort
dansen door
de beat is hard
in het magische bos van smart
dit gaat er gebeuren
de bliksem slaat in als een bom
de bomen zingen…
het netwerk gloeide
gedicht
2.3 met 53 stemmen
14.477 het netwerk gloeide
aan de hemel
waren opwellingen te zien
uitlopende kiemen
waar je ook ging liggen
flonkerde het
er ontstonden gebaren
uit een rafelige flits
van een vrouw
die lam van de hitte
aan de rand van het water
bij elke ademhaling
zichzelf leek te beademen
als houtskool
drie zwarte vlammen
nu ze de handen in de…
Dood maakt eigen testamenten
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
698 we declameren traag begrafenissen
willen graag in woorden sterven
en uit zinnen de emoties erven
van de mensen die we node missen
in het afscheid gaan de doden gissen
naar de kleuren die de hemel verven
nabestaanden zullen namen kerven
in het kruis en hopen op de erfenissen
de dode heeft geen tijd om te genieten
heeft wel andere…
Toeval
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
842 Zon valt op de gevel
een zoveel duizenste tegel
verlicht door een ster aan de hemel
Wij verven de wolken blauw
zingen op die steiger
dansen door tot de dauw
De zomer komt eraan
een groot feest
hier ver vandaan
Dans dan mens
en laat je gaan
ver weg
o maan o maan
waar komen wij vandaan
waar gaan wij naar toe
toe
het toeval bestaat…
Jouw icoon is mijn kroniek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
638 Boeddha versus God
Muziek als pleisterplaats, dat merk ik
wanneer het treinstel me bedondert
en dode vogels langs het spoor
de klavers voeden met het bruin
van massa en bederf
nog juichen de reizigers
ze proberen de bielzen te tellen
van de evenwijdige spoor van wie
ze denken dat die hen komt vergezellen
zal het eind – het baken – de hemel…
Grapje van God
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.664 In de hemel staat een pruimenboom
in eeuwigheid te bloeien
vol van zoete paarse vruchten
hangend in het hemelnat
voor al diegenen die de spot er dreven
met Zijn eeuwig leven
en de grap konden waarderen
die zij waren - van Zijn hand
Alleen voor doodgewaande geesten
die hoogmoedig zich vervreemdden
van Zijn hand waarmee Hij zelf
ooit de lach…
Het vergane populieren bos
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.065 Eens deelde ik in hun vreugde
en mocht ik leven om mijn schaduw
te brengen op hen die nu mij verwonden
door met een snede mijn stronk te doorklieven
behartig ik de dood zonder razernij
want ik weet, ik ben slechts boom
die zonder hart doch met aderen
de hemel spreekt bij nacht, die mijn wake
was wanneer ik schreide om de wind
die zonder…
Kerkklok van mijn dorp
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
982 klaagt in de kalme middagzon
en in elke klepelslag
weerklinkt herinnering
langzaam is je luiden
traag als het leven zelf
elke slag klinkt als
reeds eer gegeven
al klink je zo dichtbij
wanneer ik dwalend langs je loop
is het alsof ik droom en
hoor ik mijn voorbije leven
in bijna elke slag van jou in mij
trillend in de open hemel…
Nieuwe goden?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
580 zon elke morgen
zichzelf en de kim bestijgt om
’s avonds in een onverlaat uur
het heilig vuur vermorst, geregen
in het duister en het licht tot
heilzame korst van natte zoden, een
nachtelijk deksel van een nog te
ontdekken loden kist, gevuld met
oude engelen die niet door de zegen
zijn gekust, zijn er tekens nieuwe
goden waar de hemel…
uit het dagboek van een wintertuin
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
786 verstaan
van dode ogen
en hoe de maan papieren vogels oplaat
langs touwen die de eenzaamheid
in lege buiken knopen
gebarsten zoals oude winterbomen
zwart beslagen
het wenken naar de afgrond
de onopgemerkte pijn
bloei dan, mijn roos
en leg je in het helder licht
schoonheid
kent liefde, streelt schaduwverzen
eeuwig
en zo hemels…
Dochter
gedicht
3.0 met 38 stemmen
27.371 .
---------------------------------------
uit: 'Hemels en vergeefs', 2008.…
Kees en Vader
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
727 In het paradijs dat hemel heet,
Luisteren we alleen.”…
Rijpe vrucht
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
4.163 Staan aan de afgrond
Een druppel valt
In de bergkloof naar benee
Een appel wordt geraakt
Rijp om te schillen
Jouw huid als satijn
Vingers strelen
De glooiingen van jouw lijf
Geile zuchten geslaakt
Wellustig rillen
Jouw poort de hemel
Het mooi gewelf
Een collectie bergkristal
Bij elke stoot bewaakt
Een heerlijk trillen
Van voedzaam…
het ellendig spook verdrijven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 ik drijf als in kamelennmelk
tot in je zongebruinde armen
in vrije dagen in ons hoofd,
kuier er rond zonder drempels,
beklim piramiden met de traplift,
hemels voorbij die pijngrens.…
Nachtmis
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
727 Het is alsof de hemel zich heel
langzaam verplaatst en in die stilte
ineens vol weemoed en herinnering.
Bereid ik mij zwijgend op de klanken
van mijn eigen nachtmis voor.…
Heiligschennis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
653 je mooie fonkelende ogen zijn het niet
alleen, je prachtig glanzende blonde haar
ook niet, dat prachtig opgestoken
verfrissend richting de hemel schiet,
je stijfrode lippen die lachen al zijn
ze gesloten, je wipneusje die je iets
grappigs geeft, je rode wangen die
stralen als door zonbeschenen appels
en verder al je fenomenale golvingen…
Schepper & Co
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
532 Verbonden in wat leeft en lijdt
terugwinnen wat collectief was
aan het ik en mij voorbij
scheppen is scheiding maken
in een wereld die
hemel en aarde tegelijk is
spel van licht en duisternis
denken in regenboogkleuren
in plaats van concepten
geuren beleven
voelbaar maken en weet hebben
van het onnoembare mysterie
nieuw land ontdekken…
Zon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 omklemt m'n hart
dat doet mij zo goed
met je stralen open je
de natuur
je grootsheid
zo puur
alle leven hangt van jou af
je maakt alles mooier
met je stralenkracht
O, heerlijke zon
als je dan weer ondergaat
sereen en zacht
houd je je schuil
in de donkere nacht
zo zal het altijd gaan
tot je weer stralend
in de morgenstond
aan de hemel…
- 'Festina Lente' -
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
749 De ogen gesloten,
nieuwe lente wezen proeven
hoor, het valt een heldere parodie
een geheel eigen sfeer
deelgenoot van het enthousiasme
een irritante, vliegensvlugge en praatzieke
aandrang uit de heldere hemel
waar origineelste meningen gegeven,
en haast, geboden in overvloed,
als de vluchtige ongebondenheid,
in een echo doet weerklinken…
Op hoge hindelopenbenen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
503 jij loopt niet
maar je gaat
in harmonieus bewegen
op hoge hindelopenbenen
droomt nooit weg
maar je ogen trekken
met magie de blikken
van een ander naar je toe
lacht wolken
weg tot blauwe hemel
en laat jouw zon
de mensen warmen
verstaat wat
wij steeds camoufleren
knipt lint en frutsels af
als wij dat willen etaleren
waar je…
Orgelspel
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
772 Deze psalm, summum
voor elke organist, in hemel
of op aarde, trouwe Vader
nooit blijf ik ongeroerd
als ik de melodie ontwaar,
“Looft God” beroert intens gevoelig
mijn allerdiepste snaar.
N.a.v. Psalm 150…
In kraak en ritueel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
537 ik verdwaal in jaren
ben de maanden kwijt
seizoenen krijgen nog respijt
dagen hebben geen gezicht
uren glijden als los zand door
vingers van mijn koude hand
alleen de zon
geeft mij m’n dromen terug
haar warmte stuurt mijn vlucht
dan zie ik weer
het laaiend vuur van
pure hartstocht in je ogen
breek jij de hemel
voor me open in…
symfonie van de herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
742 Zonnestralen hebben ons teder gekust
Nu is de zomer echt uitgeblust
De metamorfose is begonnen
van een nieuw seizoen
Zomerbloemen zijn uitgebloeid
Bermen kortgesnoeid
Alleen het gras blijft altijd groen
Wolken grijs en grauw
spelen met het hemelse blauw
Dan dalen regendruppels in
glinsterende parels
op de aarde neer
en de fluistering…