Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 617
Al hun onverwachte prachtige rankere vormen gaven me bij het hemelse blauw gedachtenstormen, pas na enige zonnige verstillende ogenblikken hervatte ik geheel opgetogen ’t ademen en slikken. Dit gloren gaf me met een zachte glimlach en ‘n zucht aan zee in dit gehucht als ‘n hemelse droom gedachtestroom.…

- Passant der verzuchting -

netgedicht
4.8 met 48 stemmen aantal keer bekeken 693
Adem de beslissing in die het meest aantast, laat mij het liefdeshart een plaats toebedelen. Zoek mij in de schittering van je ogen, liefste. Begrijp en voel mijn eindeloze verzuchtingen, mijn zwijgen jegens jou als ik in gedachten ben. Ademloos ben ik in de ban van dit eilandje poëzie, mijmerend over hoeveel meer het leven zou geven.…

Sterven. II.

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.134
Mijn adem stokt… Genâ! ‘t Is of de zee door het duister bruist, Een zee, waarin ik verga. In brede baren van duisternis Sluit over mij de zee, In een afgrond van geheimenis Slip ik geluidloos mee.…

Sneeuwstilte

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 862
in zuiver witte kristallen oneindig, doorschijnend glas, valt stille sneeuw, dwarrelend op de adem van de wind, zacht, uitdagend, maagdelijk wit, bedekt de sneeuw geil glinsterende olievlekken van meedogenloos asfalt, de sneeuw verbergt het vuil van de gewone straten, met donzig wit, bedekt zij alles wat ik vergat, verbijsterend mooi, de stilte…
Tjoke20 december 2009Lees meer >

Paria in onmacht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 681
Schijndood helpt om op adem te komen, binnen of buiten, alles lijkt grauw en in de duisternis heersen de gnomen. Kom mij redden, partizanen van de hel, of zijn jullie net als mij, verbannen naar een ondoordringbaar oord? Vertel, verlos mij, moeder, van je moordplannen. Dit kind begrijpt het niet waarom het simpelweg niet leven mag.…

- Harde woorden hebben honger -

hartenkreet
3.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 855
Zijn laatste adem toont zijn meest ingrijpend gezicht. Respect, begint het puin te ruimen en smeekt met vragende blik "Neem hun levens niet", nu het tekort aan sprankelend bronwater nijpend wordt. Harde woorden hebben honger, maken een bitter einde aan weinig geluk.…

- Het zachte ruisen van de wind -

netgedicht
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 584
niet bezitten de geur van eikenbomen, de zon in de vroege morgen zien opgaan, die de huid bleekt en de oren doet horen als een eenzame kreet, achtergelaten die zijn eerste adem gaf.…

dekkend in lagen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 721
niet of het is verder weg de veroordeling tot solitair vergassen verwording tot ledematen van was het wachten in zetels van vlees verstrekkend als een loopplank bovenop een paar echte mensen clowns, dichters, marginalen sub specimen, de spin-off TV kloon het woord vervaagt tot obscure geschiedenis kinderen worden geboren met een adem…

Mooie, mooie wereld

hartenkreet
4.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.115
Nu komt de kou, adem wordt een wolkje van mist, bij iedere uitstoot van lucht, een zichtbare zucht. De winter is gekomen, sneeuw bedekt het land, nog steeds wachtend op de eerste warmte van het jaar, Moeder Natuur´s warme hand. De lente is eindelijk daar, voorlopig is de kou weer klaar.…

Het allerlaatste bakkie

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.782
Maar toch: ’t is een mooie wijze om te gaan op die manier, zo ineens je laatste adem zonder ellende, zonder geklier een laatste zucht na een bakkie koffie mooier kan welhaast toch niet ze zuchtte en ’t was over maar de koffie: Die was lekker!…

Victoria

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Vorst winter bevriest tersluiks haar adem, waarmee zijn koelbloedige karakter is geopenbaard. Wee, wee, Victoria zwijgt immer.…
Terry Islay2 november 2010Lees meer >

Voor altijd wachten op later

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 803
Jij en ik en het water, jouw adem en het watergeruis. Ik kan eigenlijk niet wachten tot later, ik kijk uit naar de antwoorden die ik je nog ga proberen te geven. Niet allen zullen je rustig doen slapen op de golven van de zee. Niet allen zullen je de richting geven in het leven. Niet allen neem je in je dromen mee.…
bulsara11 november 2010Lees meer >

Februari

gedicht
2.5 met 38 stemmen aantal keer bekeken 18.791
Gehoorzaam halen wij onze adem in en als koolzuur in de Spa zo onbedwingbaar groeit alles zich een weg naar boven feestelijk bereid tot bijna niets. ----------------------------------- uit: 'Zeehond graag', 2000.…

Mijn liefste

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.984
Mijn liefste uw armen zijn van mij gegaan uw ogen gesloten, uw adem ruist niet als een teder moederlijk sluimerlied zacht tegen mijn voorhoofd aan. En uw boezem, een kussen zo zacht, voor mij is nu koud en ver, ver heen, in de plaats van uw monklende ochtendlach vind ik tranen en kermend gesteen.…
Salomon Bonn15 augustus 2022Lees meer >

Identiteit ?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 655
Tekent de passie uit het bloed van oude zuilen, mozaïek over de grond gezaaid als duizend sterren, gekleurde lampionnen waarin de horizon voor liefde gloort, waarvoor de kampioenen streden, bijgezet in de adem van het verleden, gebalsemd in een lange zucht van zwijgen.…
pama19 april 2011Lees meer >

Aan een gevallen makker

gedicht
2.2 met 164 stemmen aantal keer bekeken 27.623
"Een dode meer op onze lijst van helden" mijn god hoe walgt het woord mij in de mond een kind veeleer dat brute domheid velde één adem minder uit een zoete mond.…

Liefde is projectie, zegt de wekkerradio

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 799
Haar adem kriebelt in jouw nek; ik draai me nog eens om. Alleen. Zachtjes streelt ze jouw omtrek, vingers glijdend door dun haar, trillend fluistert ze je woordjes, likt jouw rimpels langzaam af: maar morgen niet vergeten, was doen, judo bellen, juf en tandarts, dan voordeurslot en keukenkraan; je rug rilt antwoord op haar zucht.…

Die eeuwige pijn

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Handen, lichamen, stotende bewegingen, weerloosheid, machteloosheid, stinkende adem, lichaamszweet en afschuwelijke woorden konden alleen maar pijnigen. Ook roepen ging uiteindelijk niet meer, leeggevochten, geen verweer alleen nog een schor geluid vol walging en elk lichaamsdeel deed zeer.…
Katty25 juni 2011Lees meer >

Op weg naar eindeloos

netgedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 736
tranen van weleer zo vergaat de dag in fasen van even zijn en vertekende dromen waarbij niet is gezegd dat de dood zich hardhandig nu al naar mij uitstrekt wellicht is het meer ontbinden waarin werkelijkheid wordt opgewekt en vrijheid vanaf heden alles vanzelf laat komen het is vragen verstaan zonder de weg te moeten duiden het ademen…

De vogels hier

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 607
Mijn adem ademt in en uit, voor elk dier en met elk dier. Ik heb mijzelf altijd gelijk met hen gevoeld zo het in de strekking van mijn werk is bedoeld. Wat andere mensen ook vinden of denken; ik kan me nog altijd goed bedenken! Het is een voortdurend wenken in en naar mij. Zoals de vogels hier langs trekken in grote partijen...…

In elk droomhuis een gebroken hart.

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 939
Bungalow huurstijl met al zijn comfort leek zo belangrijk Ik kocht op jou op bestelling mijn feestpapieren schatje Je huid is als vinyl de perfecte levensgezel Dreef in mijn zwembad Zo heerlijk en viriel Opblaasbare schat mijn rol is jou te dienen Vuilnisbak lieverd ik gooi jou nu weg hoor Onsterfelijk en levensgroot zit mijn adem…

Het vloeit door ons heen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
de ander vlecht de loten met lemen wortels in het gras, nectar vloeit uit kristalen wijsheid te ademen uit zelfstandigheid zijn we vrienden in een lot? zijn we van een gelijk ras? krom gebogen in z’n denken waarin hij het meest gedijt?…
Pama9 november 2014Lees meer >

Gebed van een godsloochenaar

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.693
Ik heb nooit in U geloofd en kon U niet raken met mijn vuisten, moet ik U ooit ontmoeten, ik bevecht U met menselijke waan, met mijn stinkende adem, mijn hoogmoed, mijn lafheid en mijn puisten tot mijn uitgerafeld hart van schrik plots tegen mijn ribben zal slaan.…

futiele beloftes van verandering

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
achterkanten van de tongen klaar om doorgeslikt of uitgespuwd te worden als je vindt dat je altijd je gelijk wilt hebben maak je dan niet moe je hebt toch weer gelijk maar het is futiel niets meer nul op het rekest dan verandering in het karakter steken de uitkomst sofistisch op hoepels alsof je valse lucht kunt trekken op de longen het ademen…

over schoonheid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
je vingers, zoals in een delta ik kan ze vangen, tot me nemen en voel het water van de Eufraat -of was het de Tigris-, water uit het paradijs de hand is open om gevuld te worden met zoete dadels rijpe vijgen, een enkele pittige olijf: vruchten van het landschap dat je ons toont we lopen over oeroude gronden, ruiken aan brakke wateren ademen…

Stad,vrucht van eigen spiegel ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
wachters van de grachten hun huizen kronen over de hoofden het plein bespot, beklad door duiven waardoor de beelden levend bleven in de mondiale moraal van overvolle gevulde pleinen en terrassen uitgelicht in het spoor van hen die in het lot zijn uitgetreden, verwaaid door de geest en symboliek, begeleid door de gilden van de straten adem…
Pama18 januari 2019Lees meer >

Ik zie de zon

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
Ik zie de zon staan op het strand de horizon bloedt waar de zilte zee rollend het hete zand bespoelt en bekoelt wiegend in de gloed hoop ik en weet het verschil tussen hopen en weten is het grote verdriet waarom weet jij nog niet ik laat me omarmen in zonnestralen en laat na het warmen diep adem halen en adembenemend wiegen in de…

De ironie van onze tijd ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
uitgelicht in het spoor van hen die in het lot zijn uitgetreden, verwaaid door de geest en zwaard, begeleid door de gilden van de straten hun adem stokt uit de mond van de gulle gaper, z’n ironische lach verwerkt tot verbazing waaruit de verste herinneringen zijn opgeschort, een voortschrijdend gevoel, opgehangen aan de macht gevangen…
Pama22 mei 2019Lees meer >

Levensrecht?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
streeft naar eenvoud tussen aarde en de zon, hoop lijkt zinvol maar geeft de honing soms de smaak van azijn, die naar de hemel rijkt maar niet verder aan tot de kruin, anderen vlochten ideeën uit de as om hun Fenix te laten herrijzen, een metafoor om toch weer op te staan in wat we delen, verzamelen we de nectar en ambrozijn in een adem…
Pama12 juli 2019Lees meer >

Aanwezig Zijn

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
Voel ik Haar of Hem ademen in de wind. Voel ik Zijn of Haar aanwezigheid in pijn. In het schreeuwen van een angstig kind. Hoor ik Haar stem in onmacht van macht. Voel ik Haar aanwezigheid in liefde. Liefde, in het bewust zijn in de nacht. Wanneer er niemand is die lezen kan schrijf ik. Schrijf ik op wat me beweegt terwijl.…