25852 resultaten.
Matten en Rammen met Hari
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
561 MATTEN
De dag der dagen knalt ons
in het lijf,
Wee al de krijg, die ram-spoed met de benen
Wee al degenen die zich daarvoor lenen
Waar moet dit heen, dit holle tijdverdrijf
Ik ben pro forma maar weer
eens gezwicht,
Geïnspireerd op Coenraedts snelgedicht
...zie het snelsonnet van vandaag...
_________________________________
HARI…
Het bestaan van een oceaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 Ik zie uit over een ware oceaan
in mijn gedachten wel te verstaan
en nader het einde van een oprit
of als ik even om me heen kijk
nog een kleine toegift of korte uitwijk
Zo doordrenkt de natuur mij
van een dikke mist, voor mij althans,
het is de gang waarnaar men gist
na een klim vooruit in de jaren,
om alles wat stoffelijk is te vergaren…
Winterwandeling
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
610 Sneeuw danst om je pootjes
Wat vlokken op je vacht
Je snuffelt gretig in het rond
Een sprookjes-winter-nacht
We lopen onder sterren
Jij rent wat heen en weer
De Maan kijkt toe en zij glimlacht
Naast Grote en Kleine Beer
We weten ons altijd omringd
Door krachten die beschermen
Ze lopen met ons mee als boom
Als planten in de…
BEHOUDEN VAART
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Ollie en Tom Poes
kijken vol vermaak naar wat
onder hen voortglijdt.
Rustig landleven,
woelig verkeer verschijnen
en gaan vanzelf weer.
Oosters prachtpaleis
maakt plaats voor oerwoudmoeras,
dat doet huiveren.
Harde bulderwind drukt
de reizigers op de zee,
die woest schuimt en spat.…
Samen eten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
815 En alle gasten kregen van hen
voor dit restaurant een maaltijdbon.…
Als een wolk alleen
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
401 Zelfs golven vervagen in hun
vrolijk licht, en naast hen voel ik iets zachts
in mij ontvlammen — ik lach, ik zwijg, ik kijk — gevangen
door hun aanblik, de wereld valt stil, het hart gaat langzaam stil worden.
En wanneer ik terugkeer uit de
drukte en hectiek van alledag, draag ik hun dans
mee in de stilte van mijn geest.…
Terug op eigen kracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
384 En aan hen die naast je stonden,
zonder haast, met open hart en hand:
een diepe buiging,
want de mooiste steun,
is die steun
die stil naast je blijft staan.…
De dragers van stilte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
280 Er blijven alleen
ogen die weer durven kijken,
handen die weer durven vasthouden,
en stilte
die niet meer dreigt,
maar rust brengt.…
‘vader des vaderlands’
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
286 zo stijf links als ik ben
kijk ik wat breder
wat gedetailleerder dan slinkse bangerds
naar onderliggende verbanden
óver de randen van de standen heen
om over breedgedragen verlangens
maar te zwijgen
diepbruin is gelijk gebleven
in aantal
het midden in zetels gestegen
en in het centrum neergezegen(d)
terwijl
een partijtje persoonlijke…
ketting
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
219 Dus kijk om je heen en zie de ketting in zijn pracht,
hij omarmt ons allemaal, zowel bij dag als nacht.
In de zeeën van harten, waar hij ons altijd bewaart,
de ketting van verbinding, die ons in liefde aanraakt.
Claire Vanfleteren ©…
Het breekbare leven
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.118 meer heen…
die wintert in niet kunnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.036 begrijpen
maar kan niet verder reiken
door de muren om je heen
samen leven en toch zo alleen…
wortels diepen winterslaap
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
778 ze waren nog
als kinderen
in lente uit
de knop gekropen
en zomers tot
volwassen blad ontloken
hebben zon gezien
hun stukje wereld
meegewaaid gezwaaid
naar vogels en insecten
totdat de herfst
hen kleurrijk buitensloot
wind zal hen
van takken rukken
kou gaat aan het schaarse
leven plukken wortels diepen
winterslaap maar de…
mijn moeder
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.087 nooit heb ik haar
echt leren kennen
bij ieder bezoek
was het weer wennen
veel te jong
ging zij heen
was het pas tòen
dat mijn wrok verdween
daarvan heb ik
oprecht berouw
nooit zei ik haar
ik hou van jou
sloeg ik mij huilend
in de tehuizen
kranig overal door heen
heb jij me veel
te vroeg verlaten
maar nu voor goed
ben ik alleen.…
mens en dier
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
769 weer ergens heen.…
Snaren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
591 Snaren in vlammen,
gratieloos met muis en muis vergaan,
krullen alsof hen een laatste klank ontnomen is.
Gordijnen ooit op muren,
fladderen in stukjes door de lucht.
Grijze wolken,
van onder aangelicht,
verlaten vluchtig de stad
opdat de stad hen niet verlaten zal.…
Niets
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Leegte om mij heen.
Leegte in mijn zicht.
Niets in mijn bereik.
Geen vooruitziende blik.
Kijkend!
Kijkend om mij heen.
Niets is wat het lijkt.
Leegte is één deel.
Als je maar niks ontwijkt.
Niets!
Ultieme gevoel van leegte.
Mijn blik op oneindigheid.
Terwijl ik mezelf beheerste.
Maar de verslaving is nabij.
Stilte!…
Wie kon vermoeden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
890 een zonovergoten dag
verwarmt hen, die haar
zo ontberen
stilletjes ontluikt het
vers groene landschap met
roze en witte bloesems
vlinders dansen
om elkaar heen op
de tinten van de wind
wie kon vermoeden
dat jij plots werd
opgewacht door
degenen die jou
liefhebben aan de
gene zijde
als wel wij jou hier
omringden met al…
Muren sleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Zo graag had ik de muren
Die ik om me heen heb opgebouwd
Nu eens voorgoed geslecht
'k Heb wel mijn best gedaan,
Maar lukken wil het niet echt -
Onmacht die te groot is,
Kracht die te gering is,
Muren die om mij heen
Zijn opgetrokken uit stenen
Van angst, het cement gemengd
Met argwaan, uitgehard tot
Onbreekbaar beton, zijn het…
daar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 voor hen die struweel bezoeken
takjes in het haar
en hij die denkt aan de vorige
waar de tijd bij stil blijft staan
en morgen wanneer alleen de afdruk
rest in plat gewalste laagjes gras
gestaag en staand soms nog buigend
als de wind er even langs heen
enkel de deur nog op een kier
licht scharnierend als jouw adem
mij schielijk toch bezoekt…
Eruditie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
742 Een man, een vrouw, alleen een stem
om te boeien, die zet hen klem.
Eruditie verwondert hen en verbaast
een gehoor dat zich naar kennis haast.
Ja, zo zou het moeten zijn.…
Morgen krieken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
629 de grijze
grafstenen tussen
de bomenrij
geen vrolijk
aangezicht maar
hoe het
ook zij
hoor toch
een behoorlijk
aantal zangvogeltjes
schattig ogend
wie van
hen zingt
het mooiste
lied
volg met
de ogen
de kraaien
duiven/meeuwen/
zwanen vergeet
hen niet
straks heel
apart kraait
de haan
vanuit de
kinderboederij
toch een…
kindlief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 lief babytje
slaap zacht
engeltjes beschermend
om jou
heen
zo zoetig
ogend onder
het soppend
geluidje zuigend
aan je
speen
rustieke bewegingen
door het
warm schuimend
'water van
t'babybad
heerlijk riekend
lotion alle
haartjes plat
jij het
knuffelwondertje/trotse
ouders bovendien
van hen
en opa's/oma's
het hoogste
cijfer…
Oudheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
616 De frisheid van heur haren
danste om mij heen,
bedwelmde mijn zinnen en bracht mij terug
naar tijden lang heen.
Vervluchtigd,
Verloren,
Vergaan in de tijd.
Haar lipjes, zo roze, weken vaneen
en ik dacht nu komt het
maar ze verdween.…
woestenij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 (verhaspeling van ” Waar zoude ik met mijn liefde henen”
van Karel van de Woestijne)
waar moet ik met mijn liefde henen,
nu ik u niet minnen kan?
ik zie de regen wenen
bij het zinken van de zon.
op straat de vlagen kermen
alsof er iets nog reden had.
wat doe ik met die huiver
die als lust uw lichaam had?…
LAAT WINTERVELDJE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 Te midden van dof gras
staat een groep witte pijlpuntjes
om de strijd aan te binden
met gaande weer komende kou
doorboren soms een sneeuwlaagje
dat hen plotseling overvalt
de krijgshaftige spitsjes
worden gestreeld door vroege zon
zijn allemaal open kelken
spreken tot al wat hen omringt
over aanstaande bloei
hernieuwde levenskracht
de…
Dementia
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
323 Grijze mist beperkt het zijn,
Wat eer was, ging heen,
Eerst was de last nog klein,
Tot steeds meer zijn verdween.
De wereld werd een notendop,
Tijd en ruimte,
Verdwenen uit ’t hier en nu,
Eerst schoorvoetend, dan in galop.
Nu heden en verleden verdween,
Toekomst niet meer is,
Sluipt het zijn steeds meer heen.…
voel jij nog grond
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.055 de loden last
hen breken zal…
Littekens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
193 Littekens
Wanneer ik spreek in spreuken en in rijm
Dan voel ik mij fijn
Die woorden zingen kan ik niet
Komt door de littekens op mijn ziel
Van hen die heen zijn gegaan
Zie ze soms in mijn dromen staan
In het licht van de volle maan
Laat ik mij dan gaan
Pleng ik vaak een traan
Rijm er nu maar weer op los
Want dan laat ik het los…
Vroeggeboren
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
153 De vroeggeboren babys
met hun grote hoofd
verleiden iedereen ertoe
om voor hen te zorgen
Hun slimme schattigheid
versterkt het groepsgevoel
en roept woorden op
die ze napraten, steeds meer
woorden zijn er bedacht
om hen op te voeden, dat is
minder afhankelijk te maken
van zorgzaam toeziende ogen…