11282 resultaten.
Verdwaald
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
999 Waarom laat je je meevoeren door de wind als een pasgevallen herfstblad?
Bedolven in de grote zee, geen identiteit, onzichtbaar
Blinde aanname, het doel missen
Geen eigen benen om op te steunen
De paden zo smal, bestemming in de mist
Jaren verstrijken, stoffig de boeken
Levenslang, de sleutel verloren
Datjy(2009)…
Tot in de teerste kern
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
556 een licht geklater
over zilverglanzend water
weer buigt het riet nederig diep
mussen neuriën voort
hoog aan de zwakke wind
breekt de zon door nevelslierten heen
alles licht op
in verschillende kleuren
tot in de teerste kern
treed het binnenin je hart
verwarmt daardoor al het aardse leven
op gewenste momenten
in het ritme van seizoenen…
te kunnen sterven
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
962 'ik breng je naar zee'
zei je
warme vingers, weer dichter
om het woord
dat ik voelen kan, zoals nu
nog meer
een korrel zand waarop we wonen gaan
er in verdwijnen
met zee
en mond naar mond
tot teen, zonlicht
dieplevend
zoals wind in duinen, zoveel eeuwig
en zegbaar
'dit alles is zee', sprong ik
kwijt
in handen en…
Binnen de gekuste dageraad
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
641 onmiskenbare adem
uit stille naam gefluister
achter een sluier van wolken
bewegen niet alleen maar klanken
nee, een boventoonzang begroet
binnen de gekuste dageraad
laat regen tranen wegwassen
de wind houdt je uitademend wakker
ramen verdampen rond nachten
ten aanzien van woordgefluister
wat zich ook al voordoet
van hoog naar laag…
lentebelofte
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.073 ik zal geen woorden
schrijven
geen zinnen van schaduw
waarin de wind mijn as
verstrooit
op straathoeken of op witte bomen
in vreugdevolle dagen
je zal me niet zien
zelfs niet wanneer ik naast je
zit
zoals jonge geliefden
die nooit het sluiten van de zomer horen
in de eerste argeloze wolken
ik zal lucht zijn
-nimmer slapend…
Lentevuur
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
562 Zweetdruppels parelen
van een ebbenhouten huid
op die van ivoor
twee paar donkere ogen
ontmoeten elkaar
in de hartstocht
van het moment
lezen liefde
als handen en voeten
elkaar krullend
omhelzen
in een woeste dans
zweet parelt en warme tranen
genieten………zij …hij…wij…ik…jij
het wordt lente
fluistert de wind koelte
door het geopende…
met open armen
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
971 meer dan jij geeft
adem jij en laat los in stappen
zoen wat je achterlaat
omhelzend
verander van huis in stijl
uitgesorteerd opgeruimd
op een andere manier
van kijken
waait de wind
achter de zon van seizoenen
daarmee gelijkwaardig
in de levensgeest
met open armen
wetende waar je van houdt
leef jij je eigen leefritme
meer dan…
De Deal
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
653 Als de wind zich neder legt
Het lover voor altijd zwijgt
Wolken de stoffige regen loost
Trekt de zon zich beschaamd terug
Wandelend over het gele zeegras
Waar de lichamen stierven
Wandelt de dood genoegzaam rond
Over de droge zeevlakte de horizon is niet meer
Genoegzaam grijzend gedenkt hij zijn deal
Zijn deal, met de blinde vooruit denderende…
Herbeschreven waarden
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
620 Ik herschrijf de toestand
die buigend zoals het koren
de wind bekroont naar haar kunnen
en die meegaand de regen terug voert
naar een wolkenloze hemel
doch is mijn besef
dat geen zelfbeeld kan bestaan
onder de noemer van pluralisme
waarvan ik de wonderen op
de bladen van een woordenboek kan vinden
ingetogen is het ik naar wie ik
onlangs…
Santé of lustmoord
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
657 eerst strip ik zijn vel
als een slinger wind
ik hem rond mijn vinger
gelijk het scherpe mes
ligt zijn lot in mijn handen
een oog valt op de grond
dan ga ik hem vierendelen
en te water laten
de wonden bestrooid met zout
opgevoerd tot het kookpunt
zal ik hem smoren leren
in eigen sop
als een kannibaal
moet ik ‘m prikken en prakken…
Moeder Aarde en de liefde
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
553 haar hart klopt in haar keel
als ze hem
haar diepste geheimen
toefluistert
over de naam
met gouden pen
geschreven in haar hart
zijn naam
ze bloost
haar lippen scharlaken rood
haar ogen groot als sterren
als ze ziet
hoe hij naar haar luistert
haar woorden indrinkt
zijn armen
in een warm omhelzen
de wind fluistert
liefdeslinten…
Vader
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
617 rondom de tafel geschaard
alsof het even weer
net als vroeger was
luisteren we naar Uw stem
vader
scheiden doet lijden
klinkt het oude lied
al twintig jaar
bent U er niet meer
op deze aard
dan klinkt de melodie
Lily Marlene
Unter die Lanterne
Uw lievelingslied
in ons hart
de wind fluistert
Uw zijn bij ons
zo samen
dood is niet…
zonnewijzers
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
824 om me heen
liggen regels te baden
in het licht
geen schaduw of boodschap
verstoort hun vreugde van bevestiging
ik beloof
ze nog meer blauw en vraag
of ze mijn gedicht willen binnentreden
zodat ik het schateren kan horen
als kinderen onstuimig op het zandstrand
fladderend in wind en rode
zomerwolkjes
op blosjes van scheppend…
herfstvrouw en de eik
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
657 De zon glimlacht
door eenuwenoude takken
bladeren ritselen in de wind
in zijn bast
een hart gekerfd
vogels voelen er zich veilig
nu het herfst wordt
draagt hij vruchten
kinderen rapen met plezier
eikels vallend op het mostapijt
en zij omarmt om troost te vinden
legt haar hoofd
tegen zijn stam
alsof hij luistert
zo voelt ze zijn bescherming…
Seizoensslaaf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
686 De laatste vlinder
bezoekt een late bloem
om daarna te sterven
in de noordenwind
vogels volgen hun kompas
richting warmer zuid
het blad vlucht van de boom
maar komt niet ver
tenzij gedragen door de wind
de egels zoeken een plek
om zich langdurig op te rollen
en ik
onder protest leg ik me neer
bij nog meer donker
steeds meer kou
als…
Evenbeeld
netgedicht
4.4 met 70 stemmen
1.619 Hier breekt een rots de golven
waarin jij voorgoed verdween
mijn evenbeeld eeuwig bedolven
onder een hart van steen
in vlokken schuim stromen wij samen
naar het oneindig strand
en de wind schrijft onze namen
als onverbrekelijke band
laat mij uit je schaduw treden
en zie dat ik de zon weerkaats
om de allerergste reden
op de allerbeste…
Verstilde wereld
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
727 Mijn lange stille laan,
een sneeuwverlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bonsent
bloed wat door het hart
van de aarde gonst, wat
mij uit de verdoving wekt,
zijn zintuigen gericht,
op een voortschrijdende…
Oude bomen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
685 Platanen langs de laan
pathetisch van bestaan,
staan hun plaats af aan nieuwe
twijgen in de wind om tegen
de verwachting in dood te
gaan, gespreide takken in
een hol gezicht, geheven
armen naar de lucht en
naar de grond, het licht
maant voorzichtig om
niet meer te bewegen,
ontleend aan stramheid
in de druilerige regen, ze
zijn…
Jouw kleerscheuren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.028 het waren jouw kleerscheuren
die je hier had laten liggen
welke me pas opvallen wanneer
ik er bijna over struikel
ik waande me op grote hoogte
waar de wind mijn rokken deed bollen
het spiegelbeeld bleek in diepe rouw
buigende treurwilg helde over
pardoes val ik op de grond
verwens ik jou ten zeerste
als ik 'n plan smeed
*…
de dag gedoogd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
601 de dag verglijdt mij niet
voelt als een schilderij
dat ik niet vatten kan
het zoekend licht niet speuren
van kille ochtend zonder zon
tot koesterende zomeravond
geen vroege vogels horen kan
't laat verkeer nog in de verte
sensatie van de wind
die opsteekt bij het krieken
en zich na het schemeren
tenslotte neerlegt bij de feiten…
De juiste woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.059 Ik hoor het geruis van
wind in de bomen
het klotsen van de
golven tegen rotsen.
Zie de verre horizon en
hemelsblauwe luchten
voetstappen in het zand
van lang vervlogen jaren.
Kijk naar lachende ogen
of zie tranen op wangen
zie de maan en sterren
als kristallen in de nacht.…
Vijverbos
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
524 Het sprookje
was een metafoor voor mijn illusie
er kwamen dieren in voor
en een fijne prinses
soms gingen we
op zaterdag naar de markt
hier in de buurt
lagen prachtige vissen
op een tafel
met vlaggetjes in hun ruggen
beeldde ik mij
ijzeren palen bomen
bomen van ijzer
als beton in de wind
en alles wat ik vasthield
liet ik weer los…
woorden van zilte zee
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
713 achter uitgestrekte stilte
verscholen in diepe wateren
liggen woorden
die aangeraakt door zachte wind
een tipje van de sluier lichten
waar leisteen grijs
tussen ochtendgloren en avondrood
zich even
van zijn koperen kant laat zien
ontbloten woorden
slechts een fractie
van het mysterie
zo voelbaar
dat zij verwaaien
in de grootsheid…
Nooit meer alleen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
620 wakker worden op een zaterdagse lentemorgen
met de zomer in je bol
want het is immers al juni
de zon straalt door het open venster
de wind fluistert beloftevolle geheimen
en je neuriet mee
“You are not alone, I’ll be there”
een tevreden glimlach kleurt wangen blozend
je wordt warm van je kruintje tot je tenen
als een hand je teder streelt…
de nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 op een uitgestorven kruispunt
vliegt de vlinder tegen de wind in
in een leeg landschap
valt de mens uit de tijd
in een verlaten kamp
beoefent de man de deugd der traagheid
vanaf een lege sokkel klinkt tevergeefs:
houd me, houd me tegen het licht
in de nacht zoek ik naar de leeuw
die brult als ik slaap
wacht ik op de nachtvogel
die dingen…
Lichterlijk gedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 Lichterlijk gedicht
Daar zie ik je, schat
schimmige vlam
gedoofd in een tel
en wachten is wat rest
daar schijn je weer
te zijn
ik roep je naam
maar de wind verliest mijn verlangen
en blaast je verschijnen weg
wachten, alweer
en toch hoop ik
dat als je je weer laat zien
je steeds langer durft te blijven
en uiteindelijk bij me wilt zijn…
Het geluid van de stilte
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
514 Paarden uit een droom
zijn sneller dan de stilte,
hoefslag van winden.
Kind uit de sagen,
stilte in haar koninkrijk,
verlicht haar gelijk.
Roep van anderen
overstemmen hoge bomen,
geluid te verdragen.
Tijd draagt de dag in
geluiden van de stilte,
zonder oordelen.…
Bevlogen door tekst
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
566 zag de zon dalen
om in de tuin der poëzie
langs bladeren de vruchten
van de zomer te halen
met gefluisterde woorden
op de middagwarme wind
in accenten met rood op
wat eens lentegroen is geweest
bevlogen door tekst
reikten handen
plukgraag naar boven
maar de oogst blijkt niet rijp
ze wijkt om tot
wasdom te komen
zoals een gedicht…
Kom maar mee.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.114 Kom maar mee vriendin
we bewegen met de wind
samen zullen we buigen
zodat er niets zal breken.
Laat ons dansen in de zon
lachen als we samen zijn
niet alleen maar vandaag
ook in de nieuwe morgen.
Vriendschap kent vele vormen
zoals de golven horen bij
een rustig kabbelende zee
drijf ik op afstand met je mee.…
Vriendschapskuierend
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.200 samen kuieren
door de beukenallee
zwijgend
zoals dat mag, kan
delend het zonlicht
dat speelt
rond schaduwvlagen
geen vragen
enkel het gefluister
langs de blaadjes
echoënd in de wind
wetende
hoe de herfst
kleurend naar kaalheid
steeds haar weg
naar de winter vindt
maar ook,
hoe verborgen knoppen
weten te overleven
hoop…