Alle inzendingen over wind

11282 resultaten.

Sorteren op:

Verdwaald

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 999
Waarom laat je je meevoeren door de wind als een pasgevallen herfstblad? Bedolven in de grote zee, geen identiteit, onzichtbaar Blinde aanname, het doel missen Geen eigen benen om op te steunen De paden zo smal, bestemming in de mist Jaren verstrijken, stoffig de boeken Levenslang, de sleutel verloren Datjy(2009)…
Datjy8 februari 2009Lees meer >

Tot in de teerste kern

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 556
een licht geklater over zilverglanzend water weer buigt het riet nederig diep mussen neuriën voort hoog aan de zwakke wind breekt de zon door nevelslierten heen alles licht op in verschillende kleuren tot in de teerste kern treed het binnenin je hart verwarmt daardoor al het aardse leven op gewenste momenten in het ritme van seizoenen…
Quicksilver14 februari 2009Lees meer >

te kunnen sterven

netgedicht
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 962
'ik breng je naar zee' zei je warme vingers, weer dichter om het woord dat ik voelen kan, zoals nu nog meer een korrel zand waarop we wonen gaan er in verdwijnen met zee en mond naar mond tot teen, zonlicht dieplevend zoals wind in duinen, zoveel eeuwig en zegbaar 'dit alles is zee', sprong ik kwijt in handen en…

Binnen de gekuste dageraad

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 641
onmiskenbare adem uit stille naam gefluister achter een sluier van wolken bewegen niet alleen maar klanken nee, een boventoonzang begroet binnen de gekuste dageraad laat regen tranen wegwassen de wind houdt je uitademend wakker ramen verdampen rond nachten ten aanzien van woordgefluister wat zich ook al voordoet van hoog naar laag…
Quicksilver18 februari 2009Lees meer >

lentebelofte

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.073
ik zal geen woorden schrijven geen zinnen van schaduw waarin de wind mijn as verstrooit op straathoeken of op witte bomen in vreugdevolle dagen je zal me niet zien zelfs niet wanneer ik naast je zit zoals jonge geliefden die nooit het sluiten van de zomer horen in de eerste argeloze wolken ik zal lucht zijn -nimmer slapend…

Lentevuur

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 562
Zweetdruppels parelen van een ebbenhouten huid op die van ivoor twee paar donkere ogen ontmoeten elkaar in de hartstocht van het moment lezen liefde als handen en voeten elkaar krullend omhelzen in een woeste dans zweet parelt en warme tranen genieten………zij …hij…wij…ik…jij het wordt lente fluistert de wind koelte door het geopende…

met open armen

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 971
meer dan jij geeft adem jij en laat los in stappen zoen wat je achterlaat omhelzend verander van huis in stijl uitgesorteerd opgeruimd op een andere manier van kijken waait de wind achter de zon van seizoenen daarmee gelijkwaardig in de levensgeest met open armen wetende waar je van houdt leef jij je eigen leefritme meer dan…

De Deal

netgedicht
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 653
Als de wind zich neder legt Het lover voor altijd zwijgt Wolken de stoffige regen loost Trekt de zon zich beschaamd terug Wandelend over het gele zeegras Waar de lichamen stierven Wandelt de dood genoegzaam rond Over de droge zeevlakte de horizon is niet meer Genoegzaam grijzend gedenkt hij zijn deal Zijn deal, met de blinde vooruit denderende…

Herbeschreven waarden

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 620
Ik herschrijf de toestand die buigend zoals het koren de wind bekroont naar haar kunnen en die meegaand de regen terug voert naar een wolkenloze hemel doch is mijn besef dat geen zelfbeeld kan bestaan onder de noemer van pluralisme waarvan ik de wonderen op de bladen van een woordenboek kan vinden ingetogen is het ik naar wie ik onlangs…
elze25 mei 2009Lees meer >

Santé of lustmoord

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 657
eerst strip ik zijn vel als een slinger wind ik hem rond mijn vinger gelijk het scherpe mes ligt zijn lot in mijn handen een oog valt op de grond dan ga ik hem vierendelen en te water laten de wonden bestrooid met zout opgevoerd tot het kookpunt zal ik hem smoren leren in eigen sop als een kannibaal moet ik ‘m prikken en prakken…
Hanny2 juli 2009Lees meer >

Moeder Aarde en de liefde

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 553
haar hart klopt in haar keel als ze hem haar diepste geheimen toefluistert over de naam met gouden pen geschreven in haar hart zijn naam ze bloost haar lippen scharlaken rood haar ogen groot als sterren als ze ziet hoe hij naar haar luistert haar woorden indrinkt zijn armen in een warm omhelzen de wind fluistert liefdeslinten…

Vader

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 617
rondom de tafel geschaard alsof het even weer net als vroeger was luisteren we naar Uw stem vader scheiden doet lijden klinkt het oude lied al twintig jaar bent U er niet meer op deze aard dan klinkt de melodie Lily Marlene Unter die Lanterne Uw lievelingslied in ons hart de wind fluistert Uw zijn bij ons zo samen dood is niet…
windwhisper13 augustus 2009Lees meer >

zonnewijzers

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 824
om me heen liggen regels te baden in het licht geen schaduw of boodschap verstoort hun vreugde van bevestiging ik beloof ze nog meer blauw en vraag of ze mijn gedicht willen binnentreden zodat ik het schateren kan horen als kinderen onstuimig op het zandstrand fladderend in wind en rode zomerwolkjes op blosjes van scheppend…

herfstvrouw en de eik

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 657
De zon glimlacht door eenuwenoude takken bladeren ritselen in de wind in zijn bast een hart gekerfd vogels voelen er zich veilig nu het herfst wordt draagt hij vruchten kinderen rapen met plezier eikels vallend op het mostapijt en zij omarmt om troost te vinden legt haar hoofd tegen zijn stam alsof hij luistert zo voelt ze zijn bescherming…
windwhisper16 september 2009Lees meer >

Seizoensslaaf

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 686
De laatste vlinder bezoekt een late bloem om daarna te sterven in de noordenwind vogels volgen hun kompas richting warmer zuid het blad vlucht van de boom maar komt niet ver tenzij gedragen door de wind de egels zoeken een plek om zich langdurig op te rollen en ik onder protest leg ik me neer bij nog meer donker steeds meer kou als…
Gerardo21 oktober 2009Lees meer >

Evenbeeld

netgedicht
4.4 met 70 stemmen aantal keer bekeken 1.619
Hier breekt een rots de golven waarin jij voorgoed verdween mijn evenbeeld eeuwig bedolven onder een hart van steen in vlokken schuim stromen wij samen naar het oneindig strand en de wind schrijft onze namen als onverbrekelijke band laat mij uit je schaduw treden en zie dat ik de zon weerkaats om de allerergste reden op de allerbeste…
Dick Panman6 december 2009Lees meer >

Verstilde wereld

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 727
Mijn lange stille laan, een sneeuwverlichte weg de bomen, de oud geworden dromen, het water, bevroren rimpels verstillen tijd, ingeblazen door de wind, nergens enig geluid, het is een wondere wereld die me omsluit, het bonsent bloed wat door het hart van de aarde gonst, wat mij uit de verdoving wekt, zijn zintuigen gericht, op een voortschrijdende…
pama23 december 2009Lees meer >

Oude bomen

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 685
Platanen langs de laan pathetisch van bestaan, staan hun plaats af aan nieuwe twijgen in de wind om tegen de verwachting in dood te gaan, gespreide takken in een hol gezicht, geheven armen naar de lucht en naar de grond, het licht maant voorzichtig om niet meer te bewegen, ontleend aan stramheid in de druilerige regen, ze zijn…
pama10 januari 2010Lees meer >

Jouw kleerscheuren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.028
het waren jouw kleerscheuren die je hier had laten liggen welke me pas opvallen wanneer ik er bijna over struikel ik waande me op grote hoogte waar de wind mijn rokken deed bollen het spiegelbeeld bleek in diepe rouw buigende treurwilg helde over pardoes val ik op de grond verwens ik jou ten zeerste als ik 'n plan smeed *…
LadyLove27 januari 2010Lees meer >

de dag gedoogd

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 601
de dag verglijdt mij niet voelt als een schilderij dat ik niet vatten kan het zoekend licht niet speuren van kille ochtend zonder zon tot koesterende zomeravond geen vroege vogels horen kan 't laat verkeer nog in de verte sensatie van de wind die opsteekt bij het krieken en zich na het schemeren tenslotte neerlegt bij de feiten…
annabel1 februari 2010Lees meer >

De juiste woorden

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.059
Ik hoor het geruis van wind in de bomen het klotsen van de golven tegen rotsen. Zie de verre horizon en hemelsblauwe luchten voetstappen in het zand van lang vervlogen jaren. Kijk naar lachende ogen of zie tranen op wangen zie de maan en sterren als kristallen in de nacht.…

Vijverbos

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 524
Het sprookje was een metafoor voor mijn illusie er kwamen dieren in voor en een fijne prinses soms gingen we op zaterdag naar de markt hier in de buurt lagen prachtige vissen op een tafel met vlaggetjes in hun ruggen beeldde ik mij ijzeren palen bomen bomen van ijzer als beton in de wind en alles wat ik vasthield liet ik weer los…
mobar22 april 2010Lees meer >

woorden van zilte zee

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 713
achter uitgestrekte stilte verscholen in diepe wateren liggen woorden die aangeraakt door zachte wind een tipje van de sluier lichten waar leisteen grijs tussen ochtendgloren en avondrood zich even van zijn koperen kant laat zien ontbloten woorden slechts een fractie van het mysterie zo voelbaar dat zij verwaaien in de grootsheid…

Nooit meer alleen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 620
wakker worden op een zaterdagse lentemorgen met de zomer in je bol want het is immers al juni de zon straalt door het open venster de wind fluistert beloftevolle geheimen en je neuriet mee “You are not alone, I’ll be there” een tevreden glimlach kleurt wangen blozend je wordt warm van je kruintje tot je tenen als een hand je teder streelt…

de nacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
op een uitgestorven kruispunt vliegt de vlinder tegen de wind in in een leeg landschap valt de mens uit de tijd in een verlaten kamp beoefent de man de deugd der traagheid vanaf een lege sokkel klinkt tevergeefs: houd me, houd me tegen het licht in de nacht zoek ik naar de leeuw die brult als ik slaap wacht ik op de nachtvogel die dingen…

Lichterlijk gedicht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
Lichterlijk gedicht Daar zie ik je, schat schimmige vlam gedoofd in een tel en wachten is wat rest daar schijn je weer te zijn ik roep je naam maar de wind verliest mijn verlangen en blaast je verschijnen weg wachten, alweer en toch hoop ik dat als je je weer laat zien je steeds langer durft te blijven en uiteindelijk bij me wilt zijn…

Het geluid van de stilte

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 514
Paarden uit een droom zijn sneller dan de stilte, hoefslag van winden. Kind uit de sagen, stilte in haar koninkrijk, verlicht haar gelijk. Roep van anderen overstemmen hoge bomen, geluid te verdragen. Tijd draagt de dag in geluiden van de stilte, zonder oordelen.…
pama20 augustus 2010Lees meer >

Bevlogen door tekst

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 566
zag de zon dalen om in de tuin der poëzie langs bladeren de vruchten van de zomer te halen met gefluisterde woorden op de middagwarme wind in accenten met rood op wat eens lentegroen is geweest bevlogen door tekst reikten handen plukgraag naar boven maar de oogst blijkt niet rijp ze wijkt om tot wasdom te komen zoals een gedicht…
wil melker6 september 2010Lees meer >

Kom maar mee.

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.114
Kom maar mee vriendin we bewegen met de wind samen zullen we buigen zodat er niets zal breken. Laat ons dansen in de zon lachen als we samen zijn niet alleen maar vandaag ook in de nieuwe morgen. Vriendschap kent vele vormen zoals de golven horen bij een rustig kabbelende zee drijf ik op afstand met je mee.…

Vriendschapskuierend

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.200
samen kuieren door de beukenallee zwijgend zoals dat mag, kan delend het zonlicht dat speelt rond schaduwvlagen geen vragen enkel het gefluister langs de blaadjes echoënd in de wind wetende hoe de herfst kleurend naar kaalheid steeds haar weg naar de winter vindt maar ook, hoe verborgen knoppen weten te overleven hoop…
Hilly Nicolay10 december 2010Lees meer >