7547 resultaten.
Een zachte dood
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 licht in een ontwakend oog
heeft mijn diepste dromen doen smoren
schurkt zich tegen harde muren
op de drempel van het ochtendgloren
door mijn verrijzenis uit de prehistorie
heb ik een gedachtefossiel in steen gevangen
deze tussen tengere vingers
met zelfverkozen tederheid omhangen
de nacht heb ik met tijdlijnen verward
zodat ten halve keren…
Koningin van de Triomf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.376 Ik zit gevangen in een cocon, eruit komen lukt niet echt.
Soms steek ik mijn hand uit en dan voel ik mij goed,
dan denk ik: "hier ben ik dan" en dat idee houdt me zoet.
Maar het is een leugen, hij wordt afgehakt.
Het ziek zijn dat heeft me, het zieke dat lacht.
Het triomfantelijk gevoel is weg.
Ik doe zo mijn best, het voelde net echt.…
Het applaus van de klaprozen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
715 Van een vluchtende stern boven woelige wateren onder jagende wolken, slechts kort gevangen in een schijnwerper van de zon.
Een exotische, warme merengue bracht zij aan een hongerig extatisch gehoor.…
Speel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
619 komen
gooi je voeten in de lucht
volg je sproeten tot een zucht
van jeugdig blij beleven
speel maar
zie de schittering van vocht
een nat verleiden dat jou zocht
zo'n zomerspiegel van kristal
het kleurt de dag om bovenal
zijn diepte door te geven
in schaterende rimpels
klatert water rond je hoofd
druppelt hemels blauw gevangen…
Liefste,
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Wanneer ik je niet vinden kan
scheren mijn ogen langs rotsen en
dalen in adelaarsvlucht,
zoekend naar je lach
je ogen en
zacht gelaat
dat ik bedwelmen wil
onder kersenbloesem
in het roze
noem ik je
liefste
Wanneer ik je verlaten vind
zal ik strelen en zachte woorden
prevelen waarin gevangen
zonnestralen uw wangen
verwarmen doen
tot…
Wat ik op de vloedlijn vond
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 Gevangen uit de wieren en de
blauwe algen, bollen tranen op
het zand van beide wangen, ze
verbleken als de zon als wachter
verrijst uit een leeggelopen schoot.…
De flierefluiter
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
635 zijn weer is altijd goed
Geen hoe en wat of wie dan ook strooit in zijn eten roet
Hij leeft zijn dagen opgewekt met zwier en licht van voet
Aan arbeid heeft hij niet slechts één, maar menig broertje dood
Hij rotzooit hier en daar wat aan en komt zo aan zijn brood
En heeft hij af en toe geen klus, niets aan de hand, geen nood
Een vis is zo gevangen…
Grauwe zee
poëzie
3.5 met 2 stemmen
916 . - Gij maakt mij bang:
ik hoor het doffe dreunen van uw zang,
aanzie uw glanzenloze grijsheid onder
grauwe luchten, gij sarrende verkonder
van onze kleinheid; 'k voel een diepe drang
u fel te haten, 'k vloek de vreemde dwang
waardoor ik, weer gevangen, u bewonder.…
Hans en Grietje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.290 jullie werden naar het bos gebracht
vanwege vreselijke honger in de familie
jullie moesten doodgaan
in het bos tussen de bomen
en dat klopt
natuurlijk was er geen snoephuisje
waarvan jullie konden snoepen
en geen heks die jullie
gevangen nam en probeerde
op te eten knibbel knabbel
knuisje wie knabbelt er aan mijn huisje
hadden…
ruimte en vertrouwen
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
697 in de schaduw van het licht
verscheen een vaag gezicht
gevangen door bramen en doornen
onduidelijk daar doorheen te komen
er was geen ruimte, geen plaats
enkel wat zwak maanlicht weerkaatste
die enge beelden geheel onverwacht
in het diepst van een zwarte nacht
zo speelden weerwolven en demonen
een kat-en- muisspel met mijn dromen
ik was…
Met jouw mysterieuze glimlach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Het mysterie van jouw vrouwelijkheid
door Leonardo Da Vinci zo treffend
op het doek gevangen voor de eeuwigheid.
Oh, Mona Lisa met jouw mysterieuze lach;
een hele mannenwereld plukt jouw ingetogen
liefde op de voorwaarden die leven wil
met het geluk van elke nieuwe dag.…
Ik ben een mens
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
587 Ik ben een mens
ik moet me aanpassen
door het lot
aan een nieuwe omgeving
doordat
ik ben gevlucht
van daar
waar oorlog was
Mijn cultuur zit in mijn bloed
mijn geloof
is groot
ik denk aan de vele mensen in nood
die gevangen zitten in kampen
niets hebben om aan vast te klampen
Ik loop hier op straat
naar de volle winkel
eens was ik…
Weer even in die aula
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Ik voel mij onbevangen geen gevangene
de schepping is puur en blijft een raadsel,
al zijn dagen niet langer meer winstjagend
ergens gloeit altijd wel een vuur om de as.
Hoe dan ook, en ondanks dat,
zie ik alles daar weer staan en zitten.
Eerste pogingen om klanken te uiten
zich in de hal voltrekken op fluistertoon.…
Stille uitbarsting
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
483 In mijn handen haar glimlach gevangen
schitteren waterige ogen hemels
zonder maar één woord gezegd.…
Reconstructie van liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 Een gevangen vis ben ik
die op het droge ligt.
Ik voel een doorgesneden pijn.
Het moet weer, ik voel het.
De bijtende lucht. Het licht.
Ik hoor het rauwe schreeuwen.
Er is iemand die me draagt.
Er is iemand die me streelt.
Het is ijzig koud. Ik beef.
Naakt ben ik.
Dood ben ik niet. Ik leef.
Geboren ben ik. Ik besta.…
Deo Volente
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
588 We zijn stil gezet
later staat niet vast
er geldt een andere wet
we plannen op de tast
We dachten het te weten
waar we morgen stonden
of waar we zouden eten
we hadden ’t uitgevonden
We zitten nu gevangen
kijkend achter ruiten
luisterend naar gezangen
van vogels die vrij fluiten
We zien de knoppen springen
van bomen die ontwaken…
Plooi in het tafelkleed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 In woorden gevangen
is het zandopduiking, tange
akkers er omheen geploegd
een bosje eiken
met grillige stammen.
Midden in de cultuur
uitstulpende natuur
maak jezelf wijs
dit is de ingang
naar het paradijs.
Glooi in het land
plooi in het tafelkleed
boven mijn verstand
langs de akkerrand
loop ik erheen.…
ONGEHINDERD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 De vrije lucht houdt men graag gevangen
in glazen dozen om te bewaren
en betasten, naar eigen verlangen.
's Heren wet wil zwervend én honkvast waren,
ruim denken en minnend gevoel ontvangen,
zich groter dan de rede verklaren.…
het gouden meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 terwijl de zon ten onder gaat en zachtrood licht het landschap kleurt
weerspiegeld in een gouden meer dat kabbelt in de milde wind
vergeet ik voor heel even alles wat er om mij heen gebeurt
gevangen door de schoonheid die mijn ogen en mijn hart verblindt
een onverstoorde witte zwaan die statig door het water glijdt
een schichtig hert dat aarzelend…
Lange warme haren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
549 het licht
kroop zacht
dichterbij met
lange warme haren
het openbaarde
de desolate kou
die mij in somberheid
gevangen had
gehouden in de
afgelopen tijd
het is begonnen
met twijfels aan
de echtheid van
licht dat opgepimd
door anderen veel van
zijn glans verloren wist
over de warmte die
het zou moeten
verspreiden en die
niemand…
Op recept
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Ik heb een oud receptenboek gevonden
In drievoud schreef hij ze,
als tropenarts
Hield meer van pianospelen
en van darts
At zelf gevangen rog - seizoensgebonden
Alleen in januari griet en heek
Makreel, poon, tarbot, inktvis, schar en leek
Hij trok ten strijde tegen zoönosen
Avant-la-lettre, want de vogelgriep
En covid, Lyme en Sars bestonden…
woensdag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 vluchtende roeken en mussen
die hun heenkomen zoeken
in de nissen van de pannen, ja
hoor; de koekoek hamert gewoon door
het beest is lawaaidoof door het
jarenlang gehamer op levend hout
ik scherm deze dag met degens
van een verrukkelijke kwaliteit, het doet
mij immers niets, gewoon een dag
met culturele avonturen die ik reeds
heb gevangen…
noorderlicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 eeuwige witte lijn in het midden
wat zeg ik.....een lange slang die mij sprakeloos
door het oneindige landschap begeleidt
wijl ik, zo lijkt, in trance doorheen mijn zijn moet bidden
en verticaal dit land doorkruis met mijn degen
zij, die slang, glijdt in de uiterste hoeken van mijn ogen
ik raak er door bevangen, steeds in maar een enkel beeld gevangen…
DE MAAGD EN EN DE GLEUF
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Bij binnenkomst vandaag
in Mechelen, Zuid-Limburg in de
Sint-Jan de Doperkerk
wordt mijn beeld
direct gevangen
door het beeld van
de 'Maagd der Armen', zal Maria wel wezen
met 'bidt voor ons' als ondertitel
ik sta er bijna perplex bij
en kijk en kijk ernaar en denk:
"Godvormeme' kan het nog erger
armoediger, akeliger, goedkoper…
De opkomst van het Techno-Rijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
300 Tot we gevangen zaten in hun netten,
slaafs aan een macht die niemand brak.…
Bol vol
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
335 hier al was
buiten wacht het veld nog
even
juni ligt verderop in
de tijd
toch zweeft er iets door
open lucht
een wolk van pluis
komt aangewaaid
paardenbloem zonder steel
zonder veld, zonder geluid
alsof een hand van
ergens verder
de lichte zaden
naar mij stuit
de bol is rond, maar sluit
niet in
geen rand die mij
gevangen…
de strengste kerk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
155 Zij merken aan alles dat men gevangen zit
echter zien zij de muren of de tralies niet
noch de zee die hen dan verwijderen zou
van datgene hen ooit lief was in hun leven
waartegen men geen ander weerwoord heeft
dan zwijgen over dat wat echt belangrijk is
Men probeert de werkelijkheid op te vangen
door de druppels van afgekoelde aardplaten…
Parade
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
161 het is vaak zoeken naar kwetsbare plekken
wijl de blik in de ogen gevangen zit achter het stalen gaas
en gewaar ben van mijn parade en haar riposte
.
ook nu zal het hart wel mijn tederheid opwekken
immers mijn lot leeft van nature achter een zinnelijke waas…
Onze verlatenheid in die jaren
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
830 In vreemde sfeer gevangen
toen bij jou in onze verlatenheid
stilte ademde anders in jouw ruimte
hoe was ik daar verzeild geraakt?
gaf jij je adres zomaar aan mij?…
De machinist
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
597 de machinist verveelt me
want hij vernauwt zijn blik
tot de sporen voor de trein
maar zelf ben ik meestal ook zo:
eens je teveel traagheid hebt opgeslorpt
kan je immers niet sneller
eens je horizon bepaald
kan je soms niet meer terug…