7081 resultaten.
duizend en twee nachten
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.133 hij had haar toch beloofd
duizend en twee jaren
bij haar te zullen zijn
met haar mee te varen
…mijn God, het doet zo'n pijn…
Wie ziet niet soms zich liggen in de kist
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.456 -
Die weet, of ook maar voelt bij vaag instinkt,
Dat, als hij sterft, een wereld met hem zinkt,
Zijn werklijkheid, maar vizioen van God,
Dat oprees uit het Wezen van zìjn geest,
Wat ergens ooit aan grootheid is geweest,
Hij denkt iets derg'lijks ook, en is geen zot.…
Bang en Reddeloos...
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.108 Nu wordt zij, weliswaar gedwongen,
opgenomen in een kliniek
waar ze niet weg kan lopen
Mijn God, wees bij haar,
geef haar hoop
en laat ze hopen
dat ze voor zichzelf,
niet weg meer hoeft te lopen...…
ZIJN LEED
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.530 vindt hij geen antwoord meer misschien
En in zijn onmacht
sluit hij dan zijn ogen
voor al hetgeen
waar hij geen grip op heeft
zodat hij schijnbaar rustig verder leeft
met voor zichzelf geen mededogen
En zo gevangen
in dat hulpeloze zwijgen
draagt hij zijn leed
naar waar vergeving wacht
want hoe hij ook zijn taak als mens volbracht
van God…
OP DE DOOD VAN MIJN DOCHTERTJE
poëzie
3.8 met 33 stemmen
4.873 De moeder kuste 't lieve wicht
Voor 't levenloos gezicht,
En riep het zieltje nog terug:
Maar dat, te snel en vlug,
Was nu al opgevaren
Bij Gods verheugde scharen.
Daar lacht en speelt het nu zo schoon,
Rondom de hoogste troon;
En spreidt de wiekjes luchtig uit,
Door wee noch smart gestuit.…
Zeespiegel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.238 In een zee van bloemen lag het oog van God
als een rode wijnvlek op een wit tapijt.
Bloed en tranen vergoot zij vergeefs
op zoek naar veiligheid.
Geen man, vriendin of verwant verschafte haar een haven,
geen bakens vond zij op haar pad.
Doelloos, dobberend dolen,
kapitein op een stuurloos fregat.…
Vanbuiten
hartenkreet
3.5 met 32 stemmen
5.018 De bomen schieten voorbij
ze vormen een wazige streep
en brengen mijn hart weer tot bedaren
nadat ik eerst naar jou had zitten staren
De trein spoedt voort en neemt jou op
ook je lieve ogen, je markante kop
ik kan maar niet van je afblijven
mijn ogen zijn mijn handen die schrijven
met kleine virtuele letters op je borst
mijn god wat ben je…
Kan het hen nog bommen?
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
857 Als God en Allah weer eens met elkaar in de knoop liggen,
hun toorn de Aarde teistert.
Is het makkelijk
de marionetten tegen elkander op te zetten?
Joost mag het weten... maar Joost is niet meer.
Verslaggever voor het journaal:
liet zijn leven in de zinderende hitte van de woestijn.
Aangewakkerd door tonnen springstof.…
Stilte
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
878 Mijn god, ik hou het niet meer bij.…
- EIGEN REALITEIT-
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.081 In een opwelling van creativiteit
Boetseer ik een realiteit
Een duister, donker continent
Waar iedereen me als een god erkent
Drijvend op een heet lavaspoor
Zwemmend tussen scholen witte haaien
Rennend tussen horden tijgers
Scherpe zee-egels aaiend
Een zwart land, zonder zon, zonder maan
Een land zonder vreugde, zonder vrede
Geen hoop, veel…
Mijmerij
poëzie
3.3 met 24 stemmen
4.002 En als ik aan 't geluk durf vragen,
Dat eens de dag verschijnen mocht,
Waarop hare armen mij omhelsden,
Waarop haar mond de mijne zocht,
O God! dan kan ik niet beseffen
De zaligheid van zulk een lot,
En mij besluipt een stil vermoeden,
Dat ik moet sterven van genot!
----------------------------------------
uit: Vroege Gedichten (1895)…
De stille zee
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
3.004 De volle maan verblind mijn ogen
Weerspiegeld in de stille zee
De hemel heeft mij voorgelogen
Ik zweef slechts met de golven mee
Het einde staat reeds in de sterren
Voorspeld door toekomst en het lot
Ik zie de golven al van verre
De wind huilt zacht, ik bid tot God
Verloren lig ik op het strand
Eenzaam, koud, alleen...…
Zou u hem herkennen?
hartenkreet
3.7 met 47 stemmen
4.791 Toen hij zei: ’Ik ben de verlosser,
de heiland, ja de zoon van God.’
Hebben ze hem uitgelachen,
noemden ze hem een ouwe zot.
Ergens achter slot en grendel
zit die man die nu maar zwijgt.
Zou u Jezus wel herkennen,
als u hem onder ogen krijgt?…
Brood en vis
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.154 Zie ik de watervogels onbevangen
Bij honderden rondom mijn arkje hangen
Zij wachten stil er wordt geen plaats betwist
Ik voer hen vis, strooi graankorrels en brood
Zij weten al dat ik hen kom bedelen
En dringen om mij heen van klein tot groot
Ze zijn zo tam dat ik ze zelfs kan strelen
Dit is geluk - ik kan het niet verhelen
Als ik een god…
Vergissen.
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
902 En geef antwoord op mijn vraag, dat als God bestaat,
waarom hij zich zo vreselijk moest vergissen?…
Verslaving
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
2.433 drang
waarvoor ik zwicht
de verslaving zit in mijn
bloed
Gedwongen om op te staan
magnetiche krachten spelen
met mijn lust
ik laat het begaan
en zoek naar het redmiddel
voor mijn rust
De geluiden die ik hoor
klinken als muziek
tijdens een concert
bij de geur die ik bekoor
worden
de materialen klaar gezet
De eerste is van de goden…
M e n s
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.022 De kern is : toen het jou en God betrof,
-die hogere dimensie- vond je dit
materie die de moeite waard is, of … ?…
een jaar later
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
3.200 begonnen eraan, aarzelend
zoekend
maakten een constructie
meten is weten
stelden bij
mopperden, kleurden
dachten dat het ding
nooit de lucht in
zweetten de laatste
twintig, vijftien,
tien minuten
nog gauw de staarten
toen naar het strand
namen het voortouw
weinig wind
tilden dat ding op
renden, renden
en het vloog, mijn god…
Credo
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.206 God, die ons achtloos verder telen,
Begaan in wellust en vervelen
Met heilge rust aanziet en duldt,
Door Uwe Zoon tot ’t eeuwig leven
Gekocht, en van Uw Geest gedreven,
Hervinden we U uit onze schuld.
-------------------------------------
uit: De zachte fluit (1927)…
Uit de as van feniks
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
925 nog altijd
zuigt de klei
terwijl mijn hoofd
in wolken steekt
ik de goden herbeleef
in griekse en
romeinse sagen
dacht losjes
de olympus te bestijgen
zeus in het voorbijgaan
even klein te krijgen
heb het niet gehaald
gefaald ben ik toen
woordloos afgedaald
wilde uit de as
van feniks nog herrijzen
tafelde in later
eeuwen met wat…
Parijs-Roubaix
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.533 prijs
ontvluchten zij een volger met een zeis
of is hier sprake van een groep gestoorden
die malend deze troosteloze oorden
verwisselt met het aardse paradijs
de winnaar juicht, krijgt knuffels van een miss
en schudt blijmoedig uitgestoken handen
vol onbegrip aanschouw ik het festijn
de meet ligt in een stad vol droefenis
Roubaix …mijn God…
GLOSSOLALIE
netgedicht
1.8 met 18 stemmen
2.789 Aan Mila Lena 12 mei 2008*
De vogels zij voerden hun jongen
Het was halverwege maand mei
Ik pakte een brandschone lei
Wou weten waarover ze zongen
Een Geest, heilig, was doorgedrongen
Tot pauper en prins en Hij zei:
’Gods kaarsen in huidskleur zijt gij
Zijn Vlam op uw hoofd, spreekt ge in tongen.’…
zieltje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.032 ga de goden eren
en daarna wat nachten beleven.
vol angst en tranen
kom dan maar terug met grote verhalen.
lachen om de clown van licht
iedereen heeft zo zijn doel.
plicht van gevoel
gevoel voor de mens.
heks of dominee
als je diep nadenkt
is men èèn.
altijd de uitdager.
altijd een drager
van degenen die niks weten.…
Schrijnend
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
800 De jaren bracht-ie in ellende door,
maar Gods genade nam het voor 'm op.
Ineens kreeg hij bij Hem een streepje voor.
Ja, menig zieke zou de man benijden:
hij kreeg de galg. Het was voor hem geen strop:
euthanasie bracht Saddam uit z'n lijden.…
De aarde
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.096 mierenstelselgewemel
Hoe kunnen zwemel zwemel zwemel
Al die mensen de aarde vrede geven
De vraag rijst uit mijn bolle hoofd
Invullen heeft mij gans verdoofd
Ik zou het alles anders willen vullen
Maar mensen lullen lullen lullen
Dus denk ik zonder ernstige twijfel
De hemel heeft zijn eigen ijver
En ik ben slechts enigszins begaafd
In voelen van dat wat God…
De moeder
gedicht
2.6 met 52 stemmen
20.108 Haar lach
tast mij in oog en mondhoek aan, breekt uit
zijn glazen kooi de kamer in en zwijgt wat
aldoor was verzwegen: dat ze begraven lag
onder de duim van een man, in een gat
waar een bouwvallige god het werktuig
van haar buik niet ontzag. Hij werd bewaard,
zij vreesde.…
Wie is G.O.D (senryu suite)
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
702 het universum
ook U en mij
Bij de mens
vormen lichaam en geest een
ondeelbaar geheel
Bij de schepping
vormen G.O.D en universum een
ondeelbaar geheel
G.O.D geest der schepping
het universum is zijn
stoffelijk lichaam
In de zin van eenheid
lichaam-geest schiep hij de mens
naar zijn evenbeeld
Is deze G.O.D
werkelijk de mensen god…
Vergissen
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.757 En geef antwoord op mijn vraag, dat als God bestaat,
waarom Hij zich zo vreselijk moest vergissen ?…
Afscheid
gedicht
2.6 met 464 stemmen
126.083 Noem God bij zijn oorspronkelijke naam.
En daal af. Graf. Neem de weg die snel leidt
naar de walkant. Het wordt vloed. Vogeltrek
naar de dijk. De ziel weet een open raam.
------------------------------
uit: 'Groeiringen', 2002…
zorgenkind
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.728 knagen
dan hoort hij weer die vreemde melodie
en ziet hij alle levenslust vervagen
het dichten als een milde therapie
een houvast tijdens onbezonnen dagen
die hem behoedt voor wilde rebellie
z’n oude moeder ruimt z’n rommel op
haar knieën knikken en haar handen beven
met liefde raapt ze elke boze prop
ze ziet hem niet als straf door God…