Alle inzendingen over goden

7081 resultaten.

Sorteren op:

duizend en twee nachten

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.133
hij had haar toch beloofd duizend en twee jaren bij haar te zullen zijn met haar mee te varen …mijn God, het doet zo'n pijn…

Wie ziet niet soms zich liggen in de kist

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.456
- Die weet, of ook maar voelt bij vaag instinkt, Dat, als hij sterft, een wereld met hem zinkt, Zijn werklijkheid, maar vizioen van God, Dat oprees uit het Wezen van zìjn geest, Wat ergens ooit aan grootheid is geweest, Hij denkt iets derg'lijks ook, en is geen zot.…

Bang en Reddeloos...

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.108
Nu wordt zij, weliswaar gedwongen, opgenomen in een kliniek waar ze niet weg kan lopen Mijn God, wees bij haar, geef haar hoop en laat ze hopen dat ze voor zichzelf, niet weg meer hoeft te lopen...…

ZIJN LEED

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.530
vindt hij geen antwoord meer misschien En in zijn onmacht sluit hij dan zijn ogen voor al hetgeen waar hij geen grip op heeft zodat hij schijnbaar rustig verder leeft met voor zichzelf geen mededogen En zo gevangen in dat hulpeloze zwijgen draagt hij zijn leed naar waar vergeving wacht want hoe hij ook zijn taak als mens volbracht van God…

OP DE DOOD VAN MIJN DOCHTERTJE

poëzie
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 4.873
De moeder kuste 't lieve wicht Voor 't levenloos gezicht, En riep het zieltje nog terug: Maar dat, te snel en vlug, Was nu al opgevaren Bij Gods verheugde scharen. Daar lacht en speelt het nu zo schoon, Rondom de hoogste troon; En spreidt de wiekjes luchtig uit, Door wee noch smart gestuit.…
Hubert Poot3 augustus 2026Lees meer >

Zeespiegel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.238
In een zee van bloemen lag het oog van God als een rode wijnvlek op een wit tapijt. Bloed en tranen vergoot zij vergeefs op zoek naar veiligheid. Geen man, vriendin of verwant verschafte haar een haven, geen bakens vond zij op haar pad. Doelloos, dobberend dolen, kapitein op een stuurloos fregat.…
Maleen Hof15 september 2003Lees meer >

Vanbuiten

hartenkreet
3.5 met 32 stemmen aantal keer bekeken 5.018
De bomen schieten voorbij ze vormen een wazige streep en brengen mijn hart weer tot bedaren nadat ik eerst naar jou had zitten staren De trein spoedt voort en neemt jou op ook je lieve ogen, je markante kop ik kan maar niet van je afblijven mijn ogen zijn mijn handen die schrijven met kleine virtuele letters op je borst mijn god wat ben je…
René27 november 2003Lees meer >

Kan het hen nog bommen?

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 857
Als God en Allah weer eens met elkaar in de knoop liggen, hun toorn de Aarde teistert. Is het makkelijk de marionetten tegen elkander op te zetten? Joost mag het weten... maar Joost is niet meer. Verslaggever voor het journaal: liet zijn leven in de zinderende hitte van de woestijn. Aangewakkerd door tonnen springstof.…

- EIGEN REALITEIT-

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.081
In een opwelling van creativiteit Boetseer ik een realiteit Een duister, donker continent Waar iedereen me als een god erkent Drijvend op een heet lavaspoor Zwemmend tussen scholen witte haaien Rennend tussen horden tijgers Scherpe zee-egels aaiend Een zwart land, zonder zon, zonder maan Een land zonder vreugde, zonder vrede Geen hoop, veel…
Tim Buyvoets11 september 2002Lees meer >

Mijmerij

poëzie
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.002
En als ik aan 't geluk durf vragen, Dat eens de dag verschijnen mocht, Waarop hare armen mij omhelsden, Waarop haar mond de mijne zocht, O God! dan kan ik niet beseffen De zaligheid van zulk een lot, En mij besluipt een stil vermoeden, Dat ik moet sterven van genot! ---------------------------------------- uit: Vroege Gedichten (1895)…

De stille zee

hartenkreet
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.004
De volle maan verblind mijn ogen Weerspiegeld in de stille zee De hemel heeft mij voorgelogen Ik zweef slechts met de golven mee Het einde staat reeds in de sterren Voorspeld door toekomst en het lot Ik zie de golven al van verre De wind huilt zacht, ik bid tot God Verloren lig ik op het strand Eenzaam, koud, alleen...…
Esther Frenay27 november 2004Lees meer >

Zou u hem herkennen?

hartenkreet
3.7 met 47 stemmen aantal keer bekeken 4.791
Toen hij zei: ’Ik ben de verlosser, de heiland, ja de zoon van God.’ Hebben ze hem uitgelachen, noemden ze hem een ouwe zot. Ergens achter slot en grendel zit die man die nu maar zwijgt. Zou u Jezus wel herkennen, als u hem onder ogen krijgt?…
Pieter Feller12 december 2004Lees meer >

Brood en vis

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.154
Zie ik de watervogels onbevangen Bij honderden rondom mijn arkje hangen Zij wachten stil er wordt geen plaats betwist Ik voer hen vis, strooi graankorrels en brood Zij weten al dat ik hen kom bedelen En dringen om mij heen van klein tot groot Ze zijn zo tam dat ik ze zelfs kan strelen Dit is geluk - ik kan het niet verhelen Als ik een god…

Vergissen.

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 902
En geef antwoord op mijn vraag, dat als God bestaat, waarom hij zich zo vreselijk moest vergissen?…
Edwin12 juli 2007Lees meer >

Verslaving

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.433
drang waarvoor ik zwicht de verslaving zit in mijn bloed Gedwongen om op te staan magnetiche krachten spelen met mijn lust ik laat het begaan en zoek naar het redmiddel voor mijn rust De geluiden die ik hoor klinken als muziek tijdens een concert bij de geur die ik bekoor worden de materialen klaar gezet De eerste is van de goden…
Hephaestus17 oktober 2005Lees meer >

M e n s

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.022
De kern is : toen het jou en God betrof, -die hogere dimensie- vond je dit materie die de moeite waard is, of … ?…

een jaar later

netgedicht
4.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.200
begonnen eraan, aarzelend zoekend maakten een constructie meten is weten stelden bij mopperden, kleurden dachten dat het ding nooit de lucht in zweetten de laatste twintig, vijftien, tien minuten nog gauw de staarten toen naar het strand namen het voortouw weinig wind tilden dat ding op renden, renden en het vloog, mijn god…

Credo

poëzie
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.206
God, die ons achtloos verder telen, Begaan in wellust en vervelen Met heilge rust aanziet en duldt, Door Uwe Zoon tot ’t eeuwig leven Gekocht, en van Uw Geest gedreven, Hervinden we U uit onze schuld. ------------------------------------- uit: De zachte fluit (1927)…

Uit de as van feniks

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 925
nog altijd zuigt de klei terwijl mijn hoofd in wolken steekt ik de goden herbeleef in griekse en romeinse sagen dacht losjes de olympus te bestijgen zeus in het voorbijgaan even klein te krijgen heb het niet gehaald gefaald ben ik toen woordloos afgedaald wilde uit de as van feniks nog herrijzen tafelde in later eeuwen met wat…

Parijs-Roubaix

netgedicht
4.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.533
prijs ontvluchten zij een volger met een zeis of is hier sprake van een groep gestoorden die malend deze troosteloze oorden verwisselt met het aardse paradijs de winnaar juicht, krijgt knuffels van een miss en schudt blijmoedig uitgestoken handen vol onbegrip aanschouw ik het festijn de meet ligt in een stad vol droefenis Roubaix …mijn God…

GLOSSOLALIE

netgedicht
1.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.789
Aan Mila Lena 12 mei 2008* De vogels zij voerden hun jongen Het was halverwege maand mei Ik pakte een brandschone lei Wou weten waarover ze zongen Een Geest, heilig, was doorgedrongen Tot pauper en prins en Hij zei: ’Gods kaarsen in huidskleur zijt gij Zijn Vlam op uw hoofd, spreekt ge in tongen.’…

zieltje

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.032
ga de goden eren en daarna wat nachten beleven. vol angst en tranen kom dan maar terug met grote verhalen. lachen om de clown van licht iedereen heeft zo zijn doel. plicht van gevoel gevoel voor de mens. heks of dominee als je diep nadenkt is men èèn. altijd de uitdager. altijd een drager van degenen die niks weten.…

Schrijnend

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 800
De jaren bracht-ie in ellende door, maar Gods genade nam het voor 'm op. Ineens kreeg hij bij Hem een streepje voor. Ja, menig zieke zou de man benijden: hij kreeg de galg. Het was voor hem geen strop: euthanasie bracht Saddam uit z'n lijden.…
Aubrey30 december 2006Lees meer >

De aarde

netgedicht
4.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.096
mierenstelselgewemel Hoe kunnen zwemel zwemel zwemel Al die mensen de aarde vrede geven De vraag rijst uit mijn bolle hoofd Invullen heeft mij gans verdoofd Ik zou het alles anders willen vullen Maar mensen lullen lullen lullen Dus denk ik zonder ernstige twijfel De hemel heeft zijn eigen ijver En ik ben slechts enigszins begaafd In voelen van dat wat God…
Rikus Kiers31 januari 2007Lees meer >

De moeder

gedicht
2.6 met 52 stemmen aantal keer bekeken 20.108
Haar lach tast mij in oog en mondhoek aan, breekt uit zijn glazen kooi de kamer in en zwijgt wat aldoor was verzwegen: dat ze begraven lag onder de duim van een man, in een gat waar een bouwvallige god het werktuig van haar buik niet ontzag. Hij werd bewaard, zij vreesde.…

Wie is G.O.D (senryu suite)

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 702
het universum ook U en mij Bij de mens vormen lichaam en geest een ondeelbaar geheel Bij de schepping vormen G.O.D en universum een ondeelbaar geheel G.O.D geest der schepping het universum is zijn stoffelijk lichaam In de zin van eenheid lichaam-geest schiep hij de mens naar zijn evenbeeld Is deze G.O.D werkelijk de mensen god…
Custor4 januari 2008Lees meer >

Vergissen

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.757
En geef antwoord op mijn vraag, dat als God bestaat, waarom Hij zich zo vreselijk moest vergissen ?…
Edwin Steen27 januari 2008Lees meer >

Afscheid

gedicht
2.6 met 464 stemmen aantal keer bekeken 126.083
Noem God bij zijn oorspronkelijke naam. En daal af. Graf. Neem de weg die snel leidt naar de walkant. Het wordt vloed. Vogeltrek naar de dijk. De ziel weet een open raam. ------------------------------ uit: 'Groeiringen', 2002…

zorgenkind

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.728
knagen dan hoort hij weer die vreemde melodie en ziet hij alle levenslust vervagen het dichten als een milde therapie een houvast tijdens onbezonnen dagen die hem behoedt voor wilde rebellie z’n oude moeder ruimt z’n rommel op haar knieën knikken en haar handen beven met liefde raapt ze elke boze prop ze ziet hem niet als straf door God…