5861 resultaten.
Zomaar.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Kom dan gaan we naar het park
kussen de rozen, de witte, de roze
en de rode.
Lopen over het grintpad, kijken naar
de bomen, de sloten vol kroos en
worden bewust van de stilte, de rust.
Snuiven op de geuren van bloemen en
proeven een vredige sfeer.…
Droomverleden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
570 Het land schilderde zijn bestaan
onder grijze luchten en helderblauwe vrijheid
rivieren stromend rood door het bloed
zochten het dal met al haar groene weiden
je was een ridder in haar leven
onder het maanlicht van de middeleeuwen
bestond er geen oranje, maar geel was de gloed
en haar ogen, smaragdgroen, keken
weidser dan haar aanbelandende…
Wanneer jij...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
852 Wanneer jij lacht speelt de wind
met je haar, kleurt de hemel rood
als je mond.
Wanneer jij kijkt, kijkt naar mij,
naar de wereld door jouw ogen zie ik
stilte, heuvels en oceanen blauw, maar
onstuimig.
Wanneer jij mij aanraakt vuur onder mijn
huid.
Zengende hitte die ontspruit, tevens
bladergeritsel en wuivend riet.…
Wolf in andere tijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
627 Door het raam ziet hij haar slapen
Van geen enkel kwaad bewust
Geruisloos glipt de wolf naar binnen
maar het beest is niet gerust
In zijn ooghoek ziet hij een beweging
Een dartel meisje in scharlaken rood
De wolf twijfelt geen seconde
en bijt het oude vrouwtje dood
Maar ook de wolf is omgekomen
Ons achterlatend met de hypothese
Dat hij…
Lentegroet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 En kom ik dan beneden
groet uit de tuin de tulp
me met haar rood de kamer binnen.
Als ik naar buiten ga
raakt een zacht briesje me teer aan.
En alle bloesems met hun honinggeuren
openen in mij zomaar
vastgeklonken en vergeten deuren.…
Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.193 Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos,
En hangt smaakvol in evenwijd'ge bogen
Zijn dweilen uit, om onderwijl te drogen,
Rood, geel, groen, blauw van verf en bloed en roos;
Op 't tekenvuil in 't oosten gooit hij boos
De kop'ren kam, nu helemaal verbogen. -
Pet-blauw, knoop-geel, stuiptrekkend vastgezogen
Veel buit aan kam: hij voelt…
Teder zwijgen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 De dadendroom was van ons
pijn overspoelt door het verleden
de kwelling van anderen is de rode draad
van ervaring,niet uitgehold door de ervaring.…
DE „EERSTE DAME"
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.192 Ik werp haar rustig een rood mutsje toe.…
Botsing met een vlinder
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
523 ik ben in botsing met een vlinder gekomen
nog nooit zo fluisterzacht frontaal geraakt
ze fladdert speels door ruïnes van mijn dromen
waar alles donker is, verdord en stukgemaakt
haar lange jurk is wit, haar ranke voeten bloot
ze danst door alle kamers, in regen en in wind
ze lacht naar mij en stift haar volle lippen rood
'ik ga je strelen…
De eerste ooievaars.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
791 Mooi wit en zwart met een sierlijke staart,
rode snavels bovendien.
zag vandaag twee ooievaars kleumen in de wind.
Onder de paal - met daar bovenin hun nest -
speelde luidruchtig met een bal, een lief klein kind.
De twee ooievaars hadden elkaar op het nest bemind,
doch herrie en spelende kinderen hadden hun liefdesdroom verpest.…
Ik vond een vogel, stervende in de tuin
poëzie
4.6 met 5 stemmen
1.330 Toen wist ik: - Nu nog zijn mijn wangen rood,
Nog zing en dans ik, maar ook ik moet sterven -
'k Voel nog de kou, die héél mijn zijn doorvloot.…
Taalgevoel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
460 Als woorden als flamingo's of als ooievaren vlogen
met machtig majesteitelijke trage vleugelslag
en voor verbaasd verraste oogpupillen langsbewogen
in V-formatie dan uit 't zicht verdwenen als de dag
die lijkt te smelten met de rood-paars-gouden zonnekogel
zoals wij ons het sterven denken van de mensenziel:
nog even melancholisch wachtend met…
op tafel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 er liggen uien
bleek in de middagzon
ze liggen op tafel
naast prei en rode kool
en wat bruin brood
zeker belegen kaas
de hele ruimte ruikt
naar kaas en knoflook
en er zijn stemmen
ze praten over bijna niets
het weer en de bewolking
die of die die te laat komt
weer terug is uit een ver land
waar we verder niets van horen…
Ouderdom (Thuiszorg 5)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
613 Haar wangen
vlekkerig rood.
Gaatjes ongevuld.
De tatoe verrimpelt haar teen
in een herfstig blad.
Groeven langs haar neus
inmiddels diep genoeg
om alle zwarte puntjes
erboven te dragen.…
Regenboog
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
872 een kind
De bij met een zoem
Van bloem naar bloem
Vlinders erbij
In d' bloemenwei
En de wind schaterlacht
Als een kind in de nacht
Het regent en de zon schijnt
En dan verschijnt de boog
Vol kleuren en vol sterren
Aan d' hemel hoog
Kleuren maken vrij
Zeggen jij en mij
Zijn wie we zijn
Als zonneschijn
Jij bent rood…
Dag, Dagsluiter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 Met melancholieke bril ten behoeve
Van de Rode Haan stond u even bij het
Leven stil; Aan het eind van de avond
Ogenschijnlijk iets licht beschonken,
Werd door Simon Carmiggelt aandacht
Aan het leven van alle dag geschonken.
Zo gewoon was die gewone man die
In het dagelijkse leven zo mislukken
Kan.…
maansverduistering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
498 terras
zoals onze eigen dochters, die we vierden
We vroegen ons nog af wat Ajax deed
en we keken naar de Hollandse hemel
die weer eens regende zoals het hoorde
Ook een paar asielzoekers liepen wat voorbij
althans dachten we terwijl we daar zo stonden
op weg naar de opvang in de Havenstraat en
overmorgen een maansverduistering
een rode…
Olterterper wapen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
678 Op een rood veld buigen twee eikentwijgen
met hun vrucht, zijn door schoon najaar gekleurd;
daaronder een gentiaan, die zich beurt
in zomers zonnig geel: sprekend zwijgen!…
Het ondeelbare deel?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Ten laatste raakte ik verzeild
in afgesloten ruimten en buiten
zinnen, stuwing van het bloed
door aderen waarin het hart te
groot, de geest te nauw, ritmisch in
taal en goederen vergrijsd in een roman,
de plaats verkrampt in het scharlaken
rood met alleen de tijd als onderkomen,
het doen te laten als constante druk van
zwaartekracht…
NIJMEGEN.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 En opwaart slingert zich de straat, waardoor
Geel-rode stippen gloeien; majesteit
Omgeeft het Valkhof, dromend van de tijd
Toen keizer Karel daar zijn rust verkoor.
Laag hangt de maan, een oogstmaan, rossig-goud,
Allangzaam nederdalend op de stad,
Terwijl zij ernstig in het water schouwt.…
NOORDZEE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.134 Wordt ze ooit door de vijanden aangerand,
Dan walst rood van bloed haar zilvren golvenbrand...
We weren de vijanden af
Of zinken met hen in het graf...
Hoezee! de wilde Noordzee!
Hoezee! de wilde Noordzee,
De zee van Nederland!…
O lippen...
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.030 O lippen, rood als rozen en frambozen,
Die, kussen ademend, om kussen vragen!
O krachtige armen, die mij, moede, kozen
Om veilig door 't vijandig Zijn te dragen!
O donkere ogen, zachte grondeloze
ogen, zó rein als nooit mijn ogen zagen,
Ogen, waarin geen sprank is uit den Boze,
Maar waar Gods englen d'eigen blik in wagen!…
Kwetsbare bloem
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
644 (voor Danielle Collobert)
Je floreerde als Franse dichteres,
je hart maakte geestelijke bloemen
en je genoot van een rode lijsterbes.
De bijen zaten om je heen te zoemen,
omdat je schoonheid nectar bezat.
Je werkte bij Galerie Hautefeuille,
terwijl je grote inspiratie had
en meestal een lege portefeuille.…
Verlokkend bloot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
559 de avondzon
kleurt bloedrood
ik zie al glimpen
verlokkend bloot
bij schikgodinnen
in het donker aardse
diep van binnen
maken kobolden
en kabouters zich klaar
voor het feest van het jaar
elven feeën en wat
heksen op een rij
bezemen hun straten
in vrij entree voor magiërs en
tovenaars in rood scharlaken
ridders rovers en bandieten…
de zelfrijdende auto
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Maar, ik hou er toch noch altijd van
zelf te rijden, eens lekker optrekken na een rood licht,
of cruisen in slow motion langs veldweggetjes
op een kalme zondag morgen
terwijl de zon opkomt
met goud in haar mond.
Zalig!…
De kardinaalspecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Haar rode kuif
lijkt op het kalotje van een
bisschop; als een beste zondags-
keus. Met haar staart klimt zij
naar hogere boomsferen; lijkt zij
met haar vier scherpe teennagels
de zwaartekracht te bezweren.
Detecteert zij met haar lange tong
en spitse snavel wat straks drie
hongerige mondjes in een boomholte
vult.…
mijn kleur bekennen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
663 maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon zingt geel, ik hou van jou
het gras dat kleur ik in 't fel groen
voor een prachtig nieuw seizoen
de bomen schilder ik mooi bruin
van stam tot tak diep in de kruin
bloemen, zullen altijd geuren
het maakt niet uit in welke kleuren
de liefde krijgt een rode…
Zo tedere schade als de bloemen vrezen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.643 Gij hebt de witte en de rode rozenbladen
Gebeurd in uwe smalle hand, - zij vielen
Vochtig en sidderend weer in ’t diepe gras.
Hoe zal dan ’t hart van even tedere schade
Genezen, nu om u de rozen vielen,
Nu uwe handen stil zijn, diep in ’t gras.…
Klimgeiten
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
555 Als zij met hun rode bollen de wereld
veroveren geplaatst in een aards sjabloon.
Hoog in de Alpen glorieert straks weer
hun wereld. Hoog tussen de gemzen bevindt
zich de wereld van hun aardse machtsvertoon.…
Zondagnamiddag aan zee
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
562 een zomerse zondagnamiddag
op een open terrasje aan de zee
genieten van een ijsje of een thee
of wandelen langs het goudgele strand
kijken naar het neerslaan van de baren
met de zwiepende wind door je haren
tot je huid bijna rood verbrandt
je ziet die fleurige mensen op de promenade
je slaat hun doen en laten gade
oudjes lopen met hun hondje…